کبد چرب و درمان آن : کبد چرب زمانی رخ میدهد که چربی بیشتر از حد در سلول های کبدی درست کردن شود. گرچه طبیعی میباشد که مقدار کمی از چربی در این سلول ها وجود داشته باشد، ولی اگر بیشتر از پنج درصد چربی باشد سبب درست کردن کبد چرب میشود.

کبد چرب مرحله ابتدا برگشت پذیر میباشد که متاسفانه اغلب تشخیص داده نمی شود و با گذشت وقت امکان دارد منجر به وضعیت جدی کبدی به نام استاتو هپاتیت یا NASH شود.

NASHشامل تجمع چربی و التهاب بیشتر از حد آن سبب آسیب به سلول های کبدی میشود که این می تواند به بافت زخم منجر شود زیرا سلول های کبدی به طور مرتب آسیب می بینند و از بین می روند. متاسفانه اگر کبد چرب پیشرفت بکند خطر ابتلا به سیروز را فزایش میدهد ( زخم شدید سبب کاهش عملکرد کبد ) و منجر به سرطان کبد میشود.

کبد چرب چیست
عوامل بیشماری که سبب درست کردن کبد چرب میشود عبارتند از:

· دشتن اضافه وزن یا چاقی: چاقی امکان دارد سبب ذخیره سازی چربی درکبد شود. تخمین شده میباشد که ۳۰ تا ۹۰ درصد افراد چاق بزرگسال دارای NAFLD هستند.

· مقاومت به انسولین: مقاومت به انسولین و سطح بالای انسولین موجب زیاد شدن کبد در افراد مبتلا به دیابت نوع دو و سبب زیاد شدن سندرم متابولیک میشود.

کبد چرب و درمان آن

· مصرف فراوان کربوهیدرات ها: مصرف منظم کربوهیدرات تصفیه شده موجب زیاد شدن ذخایر چربی درکبد میشود، به ویژه کسانی که دارای اضافه وزن یا انسولین مصرف می کنند.

· مصرف نوشیدنی های قندی: نوشیدنی های شیرین همچون نوشابه و نوشیدنی ها ی انرژی زا سبب آسیب به کبد میشود.

عوامل بیشماری که سبب درست کردن کبد چرب میشود

· داشتن فشار خون بالا

· داشتن دیابت نوع دو یا مقاومت به انسولین

· عوارض خاصی از جمله هپاتیت Bو Cداشته باشند

· سطح بالای چربی خون، همچون کلسترول بالا و تری گلیسیرید

· مصرف سیگار

نشانه های کبد چرب

وقتی که بیماری کبد پیشرفت بکند علائم و نشانه های آن بروز میکند که شامل:

بیماری خاموش با نشانه های کم و یا بدون علائم میباشد. علائم ها امکان دارد احساس خستگی، ناراحتی در سمت راست بالای شکم باشد، تغییر رنگ چهره (قرمزی در چشم و پوست)، ضعف عضلانی و…

 

میوه های مفید :

گریپ فروت: این میوه دارای ویتامین C و سایر آنتی اکسیدان هایی است که برای محافظت از کبد شناخته میشود. این آنتی کسیدان سبب کاهش التهاب و جلوگیری از آسیب به سلو ل ها میشود.

انگور: محققان در مرکز تحقیقات کاربردی داروهای گیاهی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در ایران دریافتند که عصاره دانه انگور عملکرد کبد را بهبود می بخشد.

کبد چرب و درمان آن

آووکادو: آووکادو دارای محتوای چربی سالم میباشد و غنی از فیبر میباشد که می تواند به کنترل وزن یاری بکند. گلوتاتیون ترکیبی تولید شده درآووکادو برای حذف سموم مضر در بدن کاربرد دارد.

سیر: مصرف سیر سبب فعال شدن آنزیم هایی میباشد که بدن را از شر سموم مضر خلاص کرده و ترکیبات آلیسین و سلنیوم به پاکسازی کبد یاری میکند. مطالعات نشان میدهد که این ماده گیاهی می تواند سبب کاهش وزن و چربی بدن درافراد مبتلا به NAFLD شود.

روغن زیتون: این روغن با آنتی اکسیدان قدرتمند بارمی شود که میبایست در حد اعتدال مصرف شود. مصرف این روغن سطح چربی در کبد را کاهش داده و جریان خون را زیاد شدن میدهد، که سبب میشود سطح آنزیم های کبد را بهبود بخشد.

میوهای که برای کبد مناسبند

ماهی چرب: ماهی های چرب به حفظ سطح آنزیم ، مبارزه با التهاب و جلوگیری از درست کردن چربی یاری میکند. استفاده از ماهی های چرب امگا۳ برای کبد زیاد مفید میباشد.

لیمو: این میوه ویتامین C بالای دارد که آسیب در کبد را کاهش میدهد. توصیه میشود که این میوه برای تحریک کبد صبح ها مصرف شود.

علت زمین خوردن سالمندان : زمین خوردن سالمندان بزرگترین علت مرگ و آسیب دیدیگی در میان افراد مسن میباشد. حدود ۳۳% از افراد مسن، حداقل یک بار در سال زمین می خورند و این زمین خوردن ها منجر به بیشتر از ۲ میلیون مراجعه به اورژانس میشود. در این مطلب با راهکارهای جلوگیری از زمین خوردن سالمندان آشنا می بشویم.

زمین خوردن، رایج ترین علت آسیب مغزی در افراد مسن میباشد و گاهی باعث سایر آسیب های جدی همچون شکستگی لگن هم میشود که می تواند اثرات زیاد منفی بر کیفیت زندگی و اقتصاد فرد داشته باشد.

در سال ۲۰۱۰ قیمت مستقیم زمین خوردن برای جامعه، حدود ۳۰ میلیارد دلار بوده .

اثرات روانی و علت های زمین خوردن سالمندان

کسانی که می افتند، ترس بیشتری از زمین خوردن خواهند داشت و این ترس می تواند کیفیت زندگی و توانایی تمرین متناسب را کاهش دهد.

کاهش فعالیت فیزیکی می تواند منجر به یک سیکل معیوب شود که در آن، وضعیت فیزیکی فرد مسن رو به زوال می رود، خطر زمین خوردن بیش میشود و استقلال و کیفیت زندگی فرد کاهش می یابد.

به این دلایل، پیشگیری از زمین خوردن، یکی از اجزای لازم مراقبت از افراد مسن میباشد.

تصورات اشتباه در مورد زمین خوردن سالمندان

تصورات اشتباه بسیاری پیرامون زمین خوردن و افراد مسن وجود دارد. به همین دلیل، نخستین گام در پیشگیری از زمین خوردن، یاد گرفتن حقیقت میباشد.

تصور اشتباه شماره ۱ 

از آن جا که مردها، سبک زندگی فیزیکی تری دارند، احتمال اینکه زمین خوردن باعث آسیبی مهلک در آن ها شود، بیش میباشد.

حقیقت، دقیقا برعکس این میباشد. احتمال زمین خوردن زنان و درست کردن آسیب جدی یا مرگ در اثر زمین خوردن بیش میباشد.

علت زمین خوردن سالمندان

علت زمین خوردن سالمندان

تصور اشتباه ۲ 

اگر سالخورده هستید، خواهید افتاد – انتظارش را داشته باشید. این حقیقت ندارد. افراد مسن میبایست انتظار یک زندگی عاری از زمین خوردن داشته باشند.

با مراقبت درست، یک فرد مسن می تواند انتظار سبک زندگی کامل، سالم و عاری از زمین خوردن را داشته باشد.

تصور اشتباه شماره ۳ 

هیچ رویکرد یا کمکی وجود ندارد که بتواند به پیشگیری از زمین خوردن افراد مسن در خانه کمک بکند. واقعیت این میباشد که نمایندگی های دولتی، موضوع را خیلی جدی می گیرند.

لیست هایی از استراتژی های پیشگیری از زمین خوردن و حتی ابزارهایی برای ارزیابی خطر زمین خوردن تهیه شده و موجود است.

تصور اشتباه شماره ۴

زمین خوردن، خصوصا زمین خوردن جدی، به معنی انتها توانایی فرد برای زندگی مستقل و با کرامت میباشد. اول میبایست علت زمین خوردن تعیین شود.

اگر امکان رفع علت وجود داشته باشد و برنامه پیشگیری از زمین خوردن اجرا شود، هیچ دلیلی وجود ندارد که فرد مسن نتواند به سبک زندگی قوی، سالم و مستقل خود ادامه دهد.

تصور اشتباه شماره ۵ 

زمین خوردن، تنها در اثر زوال سلامتی رخ میدهد. حقیقت این میباشد که فاکتورهای بسیاری منجر به زمین خوردن میشود.

بسیاری از زمین خوردن ها در واقع در اثر مشکلات بینایی، داروهایی که باعث سرگیجه یا ناپایداری ذهنی میشوند، نور ضعیف یا فاکتورهای دیگر رخ میدهد.

فاکتورهای شایعی که منجر به زمین خوردن افراد مسن میشود

همانطور که در بالا اشاره شد، سلامتی می تواند یکی از فاکتورهای موثر در زمین خوردن باشد ولی به هیچ وجه تنها فاکتور نیست و اطلاع از فاکتورهای موثر می تواند خودداری از آن ها را آسان تر بکند.

در این جا لیستی از مسائل رایجی که می تواند منجر به زمین خوردن افراد مسن شود، آورده شده میباشد.

عارضه جسمی و علت زمین خوردن سالمندان

هر وقت که فردی می افتد، میبایست لحظه ای فکر کنید: وضعیت ذهنی او چطور بود؟ آیا اخیرا داروی جدیدی را شروع کرده است؟

داروی بدون نسخه ای که باعث خواب آلودگی یا سرگیجه شود هم می تواند نقش داشته باشد. به علاوه، امکان دارد افراد مسن درگیر یک یا چند عارضه جسمی مزمن باشند. داروی مصرفی برای این عارضه ها می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد.

اگر فردی از هرگونه عارضه جسمی رنج می برد، میبایست از دکتر بپرسد آیا مشکل آن ها می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد.محدودیت های فیزیکی هم می تواند منجر به زمین خوردن شود. اگرچه، بین محدودیت فیزیکی و زوال وضعیت فیزیکی فرد تفاوت وجود دارد.

برای مثال، امکان دارد فرد مسنی یکی از اندام های خود را در اثر تصادف از دست داده باشد، ولی با این که این محدودیت فیزیکی می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد، این قضیه سلامت بقیه بدن را کاهش نمی دهد.

به طور مشابه، گاهی مشکلات بینایی نیازمند استراتژی های پیشگیری از زمین خوردن است ولی هیچ تاثیری روی سلامت کلی فرد ندارد.

با به کارگیری استراتژی های متناسب پیشگیری از زمین خوردن، نقش هرگونه محدودیت فیزیکی در زمین خوردن می تواند کم رنگ شود.

فاکتورهای محیطی و علت زمین خوردن سالمندان

محیط خانه می تواند خطر زمین خوردن را درست کردن بکند. خانه در هم ریخته می تواند باعث زمین خوردن شود، حتی اگر وضعیت جسمی و فیزیکی فرد، زمینه را مهیا نکند.

به علاوه، تغییرات موقتی در محیط خانه می تواند مشکلاتی را به وجود آورد، حتی اگر خانه به طور معمول هیچ ریسکی نداشته باشد.

برای مثال، آب و هوای نامعتدل می تواند نقش داشته باشد: اگر باران شدید باعث چکیدن آب به روی زمین آشپزخانه شود، احتمال لغزیدن فرد مسن وجود دارد.

سایر فاکتورهای محیطی هم می تواند نقش داشته باشد. مثلا نور شدید خورشید می تواند باعث گیجی فرد و پشت پا خوردن او شود. فاکتورهای بسیاری می تواند باعث درست کردن محیطی با خطر زمین خوردن بالا شود و کاهش خطرات نیازمند تعهد همیشگی میباشد.

نور و علت زمین خوردن سالمندان

بسیاری از زمین خوردن ها در اثر مشکلات یا محدودیت های بینایی رخ میدهد ولی برخی از این ریسک ها می تواند با نورپردازی کافی کاهش یابد.

نور پسندیده حتی می تواند به کسانی که مشکل بینایی ندارند هم یاری بکند و تصویر آن هم درست است:

حتی اگر فردی بینایی عالی داشته باشد، نور ضعیف با تار نمودن موانع یا دشوار نمودن حرکت در محیط های عاری از در هم ریختگی می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد.

نور زیاد روشن هم می تواند مشکلات خودش را درست کردن بکند.

اغلب اوقات در این مواقع، نور خورشید مقصر میباشد، ولی لامپ هایی که باعث درست کردن تشعشعات میشوند هم می توانند مشکل ساز شوند.

اتاق زیاد روشن می تواند مانع از ارزیابی متناسب خطرات اناق شود و گاهی چراغ های روشن هم باعث تحریک سرگیجه میشود که نتیجه آن، از دست دادن تعادل میباشد.

لباس و کفش و زمین خوردن سالمندان

علاوه بر این فاکتورهای محیطی، لباس هم می تواند خطر زمین خوردن را برای فرد به همراه داشته باشد.

لباس های تنگ می تواند به سرعت گرم شود یا جریان خون را محدود بکند و باعث از دست رفتن ظرفیت ذهنی کوتاه مدت یا مهارت های حرکتی شود.

لباس های زیاد گشاد می تواند هم می تواند خطرآفرین باشد: امکان دارد به درها، پنجره ها یا مبلمان گیر بکند و باعث زمین خوردن شود.

علت زمین خوردن سالمندان

کفش ها هم مشکلات خود را به همراه دارند. به طور کلی، افراد مسنی که در معرض خطر زمین خوردن هستند، میبایست از کفش های گشاد و دارای تخت های لیز پرهیز کنند.

اگر فرد دچار مشکلات پا باشد، استفاده از کفش هایی که برای رفع این مشکلات متناسب نباشند، خود می تواند دردسر ساز شود.

برای مثال، کفش های معمولی می توانند درد و ناراحتی را در افراد دارای کف پای صاف زیاد شدن دهد و این درد، خطر زمین خوردن را زیاد شدن میدهد.

به طور کلی، کسانی که در معرض خطر زمین خوردن هستند، میبایست از کفش های دارای تخت های زیاد صاف، پاشنه بلند و صندل پرهیز کنند.

سلامت فیزیکی و احساسی

با توجه به این خطرات، میبایست آغاز به آماده نمودن یک استراتژی برای جلوگیری از زمین خوردن نمود.

نخستین قدم، بهبود وضعیت فیزیکی و احساسی فرد میباشد. در این جا برخی از مهمترین مسائل فیزیکی و روانی آورده شده میباشد.

شرایط جسمی و زمین خوردن سالمندان

بار دیگر، بسیاری از زمین خوردن ها با شرایط جسمی زمینه ای فرد هیچ ارتباطی ندارند.

اگرچه، سلامت فیزیکی برای یک زندگی مستقل لازم میباشد و تناسب فیزیکی، کلید پیشگیری از زمین خوردن میباشد.

ضروری میباشد سلامت فیزیکی، بیشتر از افراد برنا مورد تست و بررسی قرار بگیرد و میبایست عادت نمایید به بدن خود گوش فرا بدهید و در مورد هرگونه علامت غیر منتظره با دکتر مشورت نمایید.

خارج از مطب دکتر، یکی از موثرترین بازدارنده ها، عادات روزانه سالم میباشد. برای مثال، نوشیدن مقدار کافی آب در روز می تواند از سرگیجه یا غش جلوگیری بکند.

تغذیه پسندیده هم همانند فعالیت فیزیکی مکرر لازم میباشد. با زیاد شدن سن، عادات سالم، کاری فراتر از یاری به جلوگیری از بیماری انجام می دهند: می توانند به طولانی نمودن دوران زندگی مستقل یاری کنند.

یکی از عارضه هایی که ضروری میباشد نسبت به آن ها هوشیار بود، اختلالات گوش میباشد.

از آن جا که گوش ها از اجزای لازم تعادل هستند، ضروری میباشد به طور منظم چک شوند و در صورت ابتلا به هرگونه عدم تعادل، حالت تهوع یا سرگیجه در طول زندگی روزانه، میبایست بیش به آن اهتمام ورزید.

سایر عارضه هایی که امکان دارد نیاز به بررسی داشته باشند، شامل بی حسی در پاها، تنگی تنفس و درد مفصلی هستند.

مقابله با فاکتور های ریسک زمین خوردن سالمندان

هریک از این عارضه ها می توانند به یاری یک برنامه فیزیکی برطرف شوند.

دارو و زمین خوردن سالمندان

به طور کلی، دارو بر افراد مسن نسبت به برنا تر ها اثر زیاد بیشتری دارد و مسکن ها و داروهای ضد افسردگی، خطر زمین خوردن را در افراد مسن زیاد شدن می بدهند.

حتی در هنگام مصرف داروهای بدون نسخه به پایان عوارض جانبی و علائم توجه نمایید.

در صورت تجربه اثرات جانبی موثر بر قابلیت حرکت، با دکتر خود صحبت نمایید و در صورتی که داروها توانایی شناسایی خطرات یا کنترل بدن را کاهش می بدهند هم همین کار را انجام بدهید.

عدم تحرک فیزیکی و آسیب ها و زمین خوردن سالمندان

افراد مسنی که آسیب دیده اند، زیاد در معرض خطر زمین خوردن در خانه قرار دارند. این امر برای افرادی که قبلا سابقه افتادن دارند، بیش صدق میکند.

هم وقت با سعی برای پایین آوردن ریسک، مراقب فاکتورهای ذیل باشید و به دنبال راههای کاهش تاثیر آن ها باشید.

کاهش ضعف بدنی 

اگر کمر، لگن یا پاها ضعیف باشند یا درد داشته باشند، بر تعادل فرد تاثیر خواهد گذاشت.
علائم ضعف نیمه تحتانی بدن شامل راه رفتن معیوب، ناتوانی در راه رفتن به مدت طولانی، درد در نیمه تحتانی بدن هنگام انجام فعالیتهای معمول عدم تعادل میباشد.

درد پا 

درد در پاها می تواند به دلایل مختلفی باشد. آسیب های پا به روشهای مختلف تعادل را تحت تاثیر قرار می بدهند. اگر کفش فرد راحت نیست، میبایست آن را عوض بکند.

اختلالات بینایی

هرگونه آسیب چشم یا نقص بینایی می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد. افراد دارای بینایی معیوب امکان دارد به درستی متوجه خطر نشوند یا به طور کلی نتوانند آن را مشاهده کنند.

اختلالات گوش 

گوش ها برای حفظ تعادل لازم هستند و تعادل متناسب برای کاهش خطر زمین خوردن ضروری میباشد. افراد مسن میبایست شنوایی خود را هم وقت با چشم های خود چک کنند.

از دست دادن اندام ها 

از دست دادن یکی از پاها می تواند خطر زمین خوردن را زیاد شدن دهد. در اغلب موارد، برای راه رفتن نیاز به یک ابزار خواهد بود. برنامه پیشگیری از زمین خوردن در چنین فردی شامل شبکه محافظ زمین خوردن، محافظت در مقابل افتادن از پنجره و سایر ابزارهای محافظت از افتادن میباشد.

معاینات فیزیکی(علت زمین خوردن سالمندان)

بار دیگر، سلامت می تواند فاکتوری مهم در مقابله با زمین خوردن باشد و بنابراین آگاهی از خطرات افتادن دارای ارتباط با سلامت لازم میباشد.

این بدین معنی میباشد که چک آپ های فیزیکی، جزء لازم هرگونه برنامه پیشگیری از زمین خوردن میباشد.

چک آپ ها معمولا با یک ارزیابی کلی بوسیله دکتر شروع میشود و بوسیله متخصصینی که مسائل خاص را حل می کنند، ادامه پیدا میکند.

علت زمین خوردن سالمندان

چک آپ ها شامل موارد ذیل خواهد بود:

راه رفتن 

نحوه راه رفتن، اطلاعات زیادی را در مورد سلامت ذهنی و فیزیکی در اختیار دکتر قرار میدهد. این مورد معمولا یکی از نخستین مواردی میباشد که دکتر تست میکند.

تعادل 

تعادل، یکی دیگر از مقیاس هایی میباشد که اطلاعاتی را در مورد مسائل خاص در اختیار دکتر قرار میدهد.

تحرک 

توانایی کلی در حرکت، توانایی واکنش سریع به یک حادثه غیر منتظره را که امکان دارد باعث زمین خوردن شود، تحت تاثیر قرار میدهد.
اگر فرد قابلیت حرکت نسبی داشته باشد، توانایی دوری از خطراتی را که امکان دارد باعث زمین خوردن شود، به دست می آورد.

تناسب فیزیکی

بصورت توانایی انجام راحت اعمال روزانه تعریف میشود. در صورت عدم توانایی در انجام کارها، احتمال زمین خوردن در خانه بیش خواهد بود.

ضربان قلب 

ضربان قلب، بسیاری از جنبه های دیگر بدن شامل عملکرد مغزی، مهارت های حرکتی و بینایی را تحت تاثیر قرار میدهد.

فشار خون 

گاهی فشار خون بالا نشان دهنده استرس است که خطر زمین خوردن را زیاد شدن میدهد.

استحکام عضلانی 

افراد قوی تر می توانند در مقابل عدم تعادل مقاومت کنند و از خطرات عبور کنند. افراد دارای عضلات قوی تر می توانند بهتر راه بروند و تعادل خود را در مقابل زمین خوردن حفظ کنند.

سلامت عصبی و رفلاکس 

رفلاکس زیاد مهم میباشد زیرا بسیاری از زمین خوردن ها ناشی از حوادث یا خطرات غیر منتظره هستند.

رژیم غذایی 

رژیم غذایی، اطلاعات زیادی را در مورد سلامت عمومی فراهم میکند و بر ضربان قلب، تعادل و بینایی اثر می گذارد.

درد

هرگونه درد در بدن، نشان دهنده آن میباشد که بدن می خواهد چیزی را به ما بگوید – چیزی که به ما در مقابله با زمین خوردن یاری خواهد نمود.

آرتروز 

درد مفصلی، مقابله با زمین خوردن را دشوارتر میکند. علائم آرتروز میبایست کنترل شود.

ترس از زمین خوردن

همانطور که در بالا اشاره شد، احتمال زمین خوردن کسانی که ترس از زمین خوردن دارند، بیش میباشد. دکتر میبایست این عارضه روانی را ارزیابی بکند و آن را درمان بکند.

عملکرد مغزی

توانایی فکر نمودن سریع، در رفلاکس ها و واکنش های عضلانی تاثیرگذار میباشد. هرچه این موارد، بهتر باشند، توانایی مقابله با زمین خوردن بیش خواهد بود.

کاهش احتمال زمین خوردن سالمندان

سیستم های مقابله با زمین خوردن بسیاری وجود دارد که در وقت اجرای برنامه کاهش خطر زمین خوردن، میبایست از مزایای این روشهای شایع هم بهره برد.

علت زمین خوردن سالمندان

۱٫ هرگونه عارضه جسمی را برطرف نمایید

همانطور که در بالا گفته شد، ضروری میباشد به طور مکرر چک آپ انجام شود. سلامت فرد، مهمترین جنبه محافظت از زمین خوردن میباشد.

۲٫ محیط را اصلاح نمایید

برای کاهش خطر زمین خوردن، موارد خطرناک خانه را کاهش بدهید.

برخی از اصلاحات شایع عبارت اند از فرش پهن نمودن روی زمین، بزرگ نمودن چهارچوب درها، کاهش ارتفاع زنجیر در و نصب سیستم های مختلف محافظت از زمین خوردن.

۳٫ تناسب فیزیکی فرد مسن را بهبود بدهید

آغاز یک برنامه تمرینی روزانه، خطر زمین خوردن را زیاد کاهش میدهد.

مزایای آن، ماهیچه ها، استخوان ها و بافت هم بند قوی تر، زیاد شدن هوشیاری نسبت به محیط، انرژی بیش برای تعادل بیش و مقاومت بیش در مقابل حوادث غیر منتظره میباشد.

۴٫ لباس ها و کفش های متناسب بپوشید

هرگونه لباس گشادی که امکان دارد به چهارچوب در، ناخن یا مبلمان گیر بکند، میبایست کنار گذاشته شود. کفش های متناسب بپوشید و محدودیت های ذکر شده در بالا را رعایت نمایید.

۵٫ نور خانه را تقویت نمایید

خانه میبایست نه خیلی روشن و نه خیلی تاریک باشد. خانه تاریک، باعث پنهان شدن خطرها میشود و خانه روشن هم می تواند به همان اندازه خطرناک باشد.

۶٫ از ابزارهای کمکی متناسب استفاده نمایید

گاهی افراد مسنی که محدودیت های فیزیکی دارند، نیاز دارند از واکر یا عصا استفاده کنند و ضروری میباشد برنامه مقابله با زمین خوردن بر این اساس تنظیم شود.

جلوگیری از زمین خوردن سالمندان با ابزار کمکی

به علاوه، بسیاری از برنامه های مقابله با زمین خوردن شامل نصب میله های دستگیره در سرتاسر خانه میباشد.

۷٫ تغذیه متناسب داشته باشید

تغذیه متناسب به فرد مسن یاری میکند به شکل کامل تری با محیط اطراف ارتباط برقرار بکند.

رژیم پسندیده، سیستم عصبی را تقویت میکند، به سیستم های عضلانی بدن انرژی میدهد و باعث تحریک فعالیت مغزی بیش میشود.

مصرف مایعات کافی می تواند مزایای مشابهی داشته باشد.

در صورت زمین خوردن چه باید کرد

پیشگیری برترین راه جلوگیری از آسیب ها و سایر مشکلات دارای ارتباط با زمین خوردن میباشد. ولی با وجود برترین برنامه ها، حوادث رخ می بدهند.

در صورت زمین خوردن، مراحل ذیل را دنبال نمایید.

اگر زمین خوردید
آهسته بمانید. سلامت فیزیکی خود را ارزیابی نمایید.

میتوانید بلند شوید؟ اگر بخواهید بلند شوید، احساس درد می کنید؟ تا وقت ارزیابی وضعیت خود بلند نگردید و هیچگونه حرکت شدید یا ناگهانی انجام ندهید.

اگر فکر می نمایید میتوانید بلند بشوید، این مراحل را انجام بدهید.

به پهلو دراز بکشید. پا را خم نمایید و نیم تنه بالایی خود را آنقدر بلند نمایید تا روی آرنج تکیه داده شود.
بدن خود را به سمت یک شیء ثابت و محکم بکشید. در حالی که از دست های خود برای کشیدن خود به بالا استفاده می نمایید، خود را برای رسیدن به حالت زانو زدن، به بالا بکشید.
در حالی که شیء ثابت را نگه داشته اید، پای قوی خود را در جلوی بدن بگذارید.
بلند بشوید.
اگر نزدیک یک صندلی هستید، بچرخید، بنشینید و با اورژانس تماس بگیرید.

اگر نمی توانید بلند بشوید، مراحل ذیل را اجرا نمایید.(علت زمین خوردن سالمندان)

اگر فکر می نمایید کسی صدای شما را می شنود، درخواست یاری نمایید.
اگر طناب محافظ دارید، آن را به بیرون ببرید و از آن برای شناسایی استفاده نمایید. از تلفن همراه خود برای درخواست یاری استفاده نمایید.
اگر تلفن در دسترستان نیست، خود را به سمت نزدیکترین تلفن بکشانید.
تا حد امکان سروصدا درست کردن نمایید تا توجه افراد را به سمت خود جلب نمایید.
به مکانی امن و راحت بروید و منتظر یاری بمانید. از مفاصل خود محافظت نمایید.
اگر یکی از عزیزانتان زمین خورد
اگر فردی که افتاده نمی تواند بلند شود، اول با اورژانس تماس بگیرید و بعدا بدون تکان دادن آن ها از یاری های اولیه استفاده نمایید.

اگر با یاری های اولیه آشنا نیستید، مطمئن بشوید تا وقت رسیدن یاری، فرد در وضعیت راحتی قرار دارد. به مفاصل توجه خاصی داشته باشید.

اگر فرد می تواند بلند شود، با آوردن صندلی به او یاری نمایید. به فرد برای رسیدن به موقعیتی که در بالا تحت تیتر “اگر افتادید” آورده شد، یاری نمایید.

یاری نمودن

خواه قربانی زمین خوردن باشید یا شاهد آن، هیچ گاه اهمیت زمین خوردن را در افراد مسن دست کم نگیرید.

تصور نکنید که تنها به خاطر این که در حالا حاضر هیچ اثر جانبی دیده نمی شود، هیچ اتفاقی نیفتاده میباشد.

اگر هریک از موارد ذیل اتفاق افتاد، فورا با دکتر تماس بگیرید:

درد طولانی مدت
سرگیجه
حالت تهوع
ضعف
از دست دادن هوشیاری
هرگونه آسیب واضح
خواب آلودگی
سردرد یا مشکلات بینایی.
گاهی این علائم چند روز پس از زمین خوردن یا فورا پس از آن ظاهر میشود. در هر صورت میبایست با دکتر تماس گرفته شود.

نحوه برقراری ارتباط با دیگران در صورت زمین خوردن

بهتر میباشد فرد مسن همیشه یک تلفن همراه در نزدیکی خود داشته باشد.

طناب ها راه خوبی برای اطمینان از این موضوع هستند که حتی اگر فرد بیفتد، ابزار ارتباطی در دسترس آن ها خواهد بود.

حتی بهتر از تلفن همراه، ابزار اورژانسی زمین خوردن میباشد. این ابزارها تنها یک عملکرد دارند – احضار فوری امداد پزشکی تخصصی.

برخی از این دستگاه ها به برنامه های بیمه ای متصل اند که می توانند به پرداخت قیمت تجهیزات یاری کنند.

عزیزان ما چطور می توانند به پیشگیری از زمین خوردن یاری کنند

عزیزان یک فرد مسن، مهمترین منبع در وقت پیشگیری از زمین خوردن هستند.

عزیزان می توانند تحقیق کنند. تجهیزاتی را برای یاری به جلوگیری از زمین خوردن در خانه نصب کنند. به طور مکرر فرد مسن را چک کنند. خانه را از پیشنهاد خطرات ارزیابی کنند و او را برای چک آپ به مطب دکتر برسانند.

از همه مهم تر، عزیزان می توانند حمایت عاطفی فراهم کنند.

افراد مسن میبایست بدانند که زمین خوردن، جزئی طبیعی از سالخوردگی نیست . بلکه راه هایی برای تضمین ادامه استقلال آن ها وجود دارد.

وابستگان هم می توانند در استراتژی های محافظت از زمین خوردن، شامل یاری به حفظ فعالیت فیزیکی فرد یاری کننده باشند. هم چنین می توانند سایر اعضای خانواده را از تکنیک های محافظت از افتادن باخبر کنند.

زمین خوردن در بین افراد سالخورده، مسئله ای جدی میباشد. زمین خوردن شدید می تواند تاثیری شگرف بر زندگی سالم و مستقل فرد داشته باشد.

اگرچه، خبر پسندیده این میباشد که می تواند از زمین خوردن جلوگیری نمود. با کمی برنامه ریزی و برخی اقدامات، میتوان این تهدید را کاهش داد یا از بین برد و سال های سال به زندگی مستقل خود ادامه داد.

اگر به پرستاری مجرب برای مراقبت از سالمندان خود دارید؛ سایت خدمات پرستاری همراه شما آماده خدمت رسانی به شماست.

مطالب مرتبط :

دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان

افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان

سنگ کلیه در سالمندان

عوارض واکسن کرونا در سالمندان

بیماری های شایع سالمندان

کم خونی در سالمندان: علائم، دلیل ابتلا و درمان

بچه داری در ایام کرونا : مراقبت از نوزاد در ماه های ابتدا تولد، کار سخت و پر استرسی است و میبایست از دیگران یاری بگیرید ولی ویروس کرونا و قرنطینه این دوران را برای مادران جدید دشوار تر کرده میباشد.

همه کودکان گریه می کنند. اکثر کودکان بین سنین دو هفتگی تا دو ماهگی بیش از همیشه گریه می کنند. بعضی از آن ها بیش از دیگران گریه می کنند و بعضی دیگر گریه های طولانی تری دارند. بسیاری از کسانی که تازه پدر یا مادر شده اند، گریه نمودن را یکی از پر استرس ترین بخش های بزرگ نمودن نوزاد می دانند.

بچه داری و مراقبت از نوزاد جدید در ایام کرونا

در بعضی از موارد استرس شدید و ناتوانی در کنترل احساسات می تواند عاملی برای واکنش های بد یا گاهی اوقات ضربه خوردن به سر کودک حین گریه شود. در حقیقت اکثر محرک ها برای این آسیب دیدگی های مربوط به سر، همان گریه نمودن نوزاد میباشد.

خب برای اینکه بتوانیم از این مشکلات و آسیب دیدگی ها جلوگیری کنیم، ابتدا میبایست مراقب کودک باشیم و تلاش کنیم هنگام گریه نمودن واکنش خوبی را نشان بدهیم. مخصوصاً در ماه های ابتدا تولد نوزاد ولی کار زمانی سخت تر میشود که ما در این قرنطینه هستیم و نمی توانیم تعامل اجتماعی داشته باشیم.

در نتیجه راهکارهای ما در دوران کرونا برای کنار آمدن با گریه نمودن نوزاد از مراقبت از او سخت تر میشوند. پس میبایست چه کار کنیم؟ در ادامه چند راهکار کلی هرچند به ظاهر ساده ولی موثر به شما معرفی خواهیم نمود.

راهکار های یاری کننده بچه داری در این شرایط خاص

بچه داری در ایام کرونا

بچه داری در ایام کرونا

ترفندهای آهسته نمودن کودک را یاد بگیرید

کودکان در حالا گریه میخواهند که کسی آن ها را آهسته بکند. امکان دارد مجبور باشید چند کار را مدام تکرار نمایید و ببینید که کدام یک واکنش بهتری دارند. آن ها را بغل بگیرید. به آن ها غذا دهید و کمی آن ها را راه ببرید.

بدن آن ها را ماساژ بدهید. برایشان آواز بخوانید. هم چنین میتوانید در کنار آن وضعیت خواب کودک را تغییر بدهید. مثلا از جنس پتوی متفاوت تر و لطیف تر استفاده نمایید و تلاش نمایید تا جایی که میتوانید امکانات و راحتی او را فراهم نمایید.

به نیاز های خودتان توجه نمایید

چالش مادر شدن یک چالش زیاد پیچیده میباشد پس تا جایی که میتوانید بیش استراحت نمایید. مثلاً وقتی که کودک خواب میباشد، خودتان هم بخوابید چرا که با استراحت و رسیدگی متناسب به خودتان مادر قوی تر و سرحال تری خواهید بود در نتیجه بهتر از عضو نو خانواده مراقبت خواهید نمود.

بچه داری در ایام کرونا

زمانی را به خودتان اختصاص بدهید(بچه داری در ایام کرونا)

حتماً با همسرتان اوقات خوبی را سپری نمایید و در کنار آن از کودک خود هم با دقت زیاد بالا مراقبت نمایید. مثلا وقت هایی که کودک در حالا استراحت است، میتوانید با یار تان تماس بگیرید، یک فنجان قهوه برای خود صحیح نمایید تا دوباره ریکاوری بشوید.

فراموش نکنید که در ایام قرنطینه شما فرصت بیشتری برای رسیدگی به خودتان خواهید داشت پس از این فرصت در وقت های فراهم شده حتما استفاده نمایید.

با دیگران ارتباط بگیرید

فاصله گذاری اجتماعی در دوران کووید ۱۹ امکان دارد شما را منزوی کرده باشد. تلاش نمایید از چت های ویدئویی و رسانه های اجتماعی برای ارتباط برقرار نمودن استفاده نمایید. حتما تماس تلفنی را با دوستان و خویشاوندان خود حفظ نمایید و تصور نمایید که دیگران در کنار شما هستند و با آن ها همچون همیشه ارتباط بگیرید.

بچه داری در ایام کرونا

بچه داری در ایام کرونا

از یاری کننده ها استفاده نمایید

از تجربیات پدر و مادر های قدیمی تر استفاده نمایید. از آن ها مشاوره بگیرید و تلاش نمایید خودتان را در این مسیر رشد بدهید. دنبال یاری موثر باشید. افسردگی یکی از شایع ترین مشکلات ذهنی در دوران قرنطینه کرونا میباشد.

پس اگر شما هم قبلاً سابقه افسردگی داشتید، احتمالا اکنون در معرض خطر بیشتری هستید و هر چه سریع تر این مشکلات را با دکتر در میان بگذارید و اجازه ندهید که افسردگی باعث شود رسیدگی شما به کودکتان هم کاهش پیدا بکند.

اگر لازم شد پرستار بگیرید

اگر در دوران قرنطینه قرار گرفتید و شاغل هم هستید و نگرانی های زیادی برای بزرگ نمودن کودک دارید، میتوانید از یک فرد دیگر و یک پرستار مطمئن هم یاری بگیرید. سایت خدمات پرستاری همراه شما، به شما در این امر یاری می رساند و خیالتان را آسوده می سازد.

 

در گروههای مربوط به مادران عضو بشوید

گروههای زیادی در شبکه اجتماعی هستند که افرادی که تازه مادر شدند، در آن شرکت می کنند. تجربیات خود را با یکدیکر یه اشتراک می گذارند. در این گروه ها امکان دارد افراد متخصص وجود داشته باشند که بتوانید مشکلات خود را با آن ها در میان بگذارید.

از دکتر اطفال یاری بگیرید(بچه داری در ایام کرونا)

هرگز از یاری خواستن از دکتر اطفال دریغ نکنید. این دکتر می تواند منبع مناسبی برای درک مشکلات کودک باشد، نیاز های او را برآورده بکند و از افسردگی بعد از زایمان هم جلوگیری بکند.

مطالب مرتبط :

نکات مهم در حمام کردن نوزاد

مراقبت از نوزاد در تابستان

نکاتی که نوزادان و مادران مبتلا به کرونا باید بدانند

پرستار نوزاد در منزل

برخورد مناسب با کودکان لوس

فواید زنجبیل برای مردان :هزاران سال است که مردم از ریشه زنجبیل برای آشپزی و درمان بیماری‌های خود استفاده می‌کنند. زنجبیل حاوی بیشتر از ۱۰۰ ترکیب فعال از جمله جینجرول (Gingerol)، شوگائول (Shogaol) و پارادول (Paradol) میباشد که تصور می‌شود مسئول فواید آن هستند. در این مقاله از مجله درمانکده اول خواص زنجبیل برای مردان را بررسی می‌کنیم و بعدا نحوه مصرف آن را توضیح می‌دهیم.

زنجبیل گیاهی با خواص دارویی قوی میباشد که می‌توان از آن برای موارد ذیل استفاده کرد:

۱. از بین بردن میکروب‌ها

بعضی از ترکیبات شیمیایی موجود در زنجبیل تازه به بدن شما در دفع میکروب‌ها یاری می‌کنند. این ترکیبات به ویژه برای متوقف نمودن رشد باکتری‌هایی همچون اشرشیاکلی (عفونت دستگاه گوارش، عفونت ادراری و…) و شیگلا (اسهال خونی) مفید هستند و می‌توانند ویروس‌هایی همچون RSV (عفونت دستگاه تنفس) را از شما دور نگه دارند.

۲. حفظ سلامت دهان

ترکیبات فعال موجود در زنجبیل از جمله جینجرول از رشد باکتری‌های دهان جلوگیری می‌کنند. این باکتری‌ها همان باکتری‌هایی هستند که می‌توانند سبب بیماری پریودنتال (عفونت جدی لثه) شوند.

فواید زنجبیل برای مردان

فواید زنجبیل برای مردان

۳. تسکین درد عضلات

شواهد در مورد خواص زنجبیل برای مردان نشان می‌دهد که این گیاه دارویی می‌تواند درد عضلانی را به مرور وقت کاهش دهد. در بعضی از مطالعات، افراد مبتلا به درد عضلانی ناشی از ورزش که زنجبیل مصرف کردند، نسبت به افرادی که زنجبیل مصرف نکردند، در روز بعد درد کمتری داشتند.

۴. کاهش علائم آرتریت

زنجبیل ۱ ضد التهاب میباشد، به این معنی که تورم را در بدن کاهش می‌دهد و به تسکین علائم آرتریت روماتوئید (روماتیسم) و استئوآرتریت (آرتروز) یاری می‌کند.مردی که با دست‌ زانوی خود را گرفته میباشد.زنجبیل با کاهش التهاب به تسکین علائم مشکلات مفصلی یاری می‌کند.

۵. مهار رشد سرطان

از خواص زنجبیل برای پروستات هم نبایستی غافل شد. مطالعات نشان داده‌اند که ترکیبات موجود در زنجبیل می‌توانند از بروز بعضی از انواع سرطان از جمله سرطان پروستات جلوگیری کنند. این مواد خطر ابتلا به سرطان‌های روده بزرگ، معده، کبد و پوست را هم کاهش می‌دهند.

 

مطالب مرتبط:

راهکارهایی برای کمک به تمرکز کودکان :‌ تمرکز همچون ماهیچه ای می‌باشد که برای تقویت نیاز به ورزش منظم دارد.

بعضی از کودکان طبیعتا در این زمینه از کودکان دیگر قوی تر هستند ولی می‌توان این مهارت را با استفاده از یک سری تمرینات خاص بهبود بخشید.

تمرکز یک مهارت زیاد مهم جهت یادگیری کودکان در مدارس می‌باشد زیرا در مدرسه لازم می‌باشد که کودک بتواند به مدت طولانی تمرکز بکند.

روش هایی برای کمک به تمرکز کودک

هنگامی هم که بزرگتر می شوند بعد از مدرسه هم فعالیتهایی را انجام میدهند که نیاز به تمرکز دارد.بیش کودکان قادرند روی فعالیتهایی که برایشان لذت بخش و سرگرم کننده می‌باشد تمرکز کنند و تمرکز آنان روی کارهای کسل کننده کمی دشوار می‌باشد.

با این حالا توجه به این توانایی در کودکان و تلاش در حفظ آن ازمهم‌ترین وظایف والدین به شمار میرود.زیرا تمرکز باعث یادگیری بهتر کودک و در نتیجه پیشرفت و اعتماد به نفس او می‌شود.

تمرکز شبیه به ذهنیت می‌باشد و به تازگی در بحث پرستاری از کودک مورد توجه قرار گرفته می‌باشد.ذهنیت توانایی توجه به یک چیز در لحظه می‌باشد و فواید متعددی از جمله کنترل استرس و توجه بکار را به دنبال دارد.

راهکارهایی برای کمک به تمرکز کودکان

نکته هایی برای یاری به کودکان در درست کردن و بهبود تمرکز

۱- وقت مشخصی را برای فرزندان خود برای تمرکز روی یک کار خاص تنظیم نمایید

کودکان بین ۴ تا ۵ سال اغلب می توانند ۵ تا ۲۰ دقیقه روی کاری تمرکز کنند و این وقت بستگی به نوع فعالیت دارد که برای کودک لذت بخش یا خسته کننده می‌باشد.

۲- در یک وقت یک کار را انجام بدهند

والدین امکان دارد انجام دادن چند کار در یک لحظه را تحسین کنند ولی واقعیت این می‌باشد که اینکار باعث کاهش تمرکز می‌شود.به همین دلیل کودک می‌بایست در یک وقت یک کار را انجام دهد و روی یک موضوع تمرکز بکند.

۳- وقت انجام تکالیف روی آنان تمرکز نمایید

انجام همزمان چند کار باعث کاهش تمرکز می‌شود و مهم می‌باشد که میزان حواس پرتی در کودکان را کاهش بدهیم.مثلا هنگامی کودک در حالا انجام تکالیفش می‌باشد صدای تلویزیون کم باشد و کودک دور از موبایل و لپ تاپ و دیگر وسایل باشد. ( راهکارهایی برای کمک به تمرکز کودکان )

در مواقع لازم والدین می‌بایست اینترنت را قطع کنند.زیرا کودکان همچون بزرگسالان قادر به مدیریت وقت خود نیستند و نیاز دارند که والدین برایشان برنامه ریزی کنند.

 

۴- قرار دادن استراحت در برنامه کودک

کودک می‌بایست پس از تمرینات تمرکز استراحت بکند و به فعالیتهای ورزشی بپردازد.اینکار در سلامتی جسم و روح کودک زیاد تاثیر گذار می‌باشد.کودکان می‌بایست اززمان استراحت خود استفاده کنند و به بازی بپردازند.نوجوانان هم می توانند به فعالیت با دوستان و صحبت با آنها پرداخته و استراحت کنند.

۵- تمرین تنفس پایدار

تنفس پایدار یا دیافراگمی باعث کاهش ضربان قلب می‌شود و ذهن را پاک می‌کند تا بتوانیم به خوبی تمرکز کنیم.اینکار به کاهش اضطراب در کودکان هم یاری می‌کند.استرس مانع تمرکز است و بنابراین یافتن راه‌هایی برای کاهش اضطراب زیاد مهم می‌باشد که نفس عمیق یکی از آنان می‌باشد.

۶- وظایف بزرگ را به چندین وظیفه کوچک تقسیم نمایید

این مورد روشی دیگر برای یاری به کودکان در انجام یک کار چالش برانگیز می‌باشد.اگر کودک شما در حالا یادگیری بستن بند کفش می‌باشد اول زدن گره ابتدا را به او یاد دهید، بعدا دو حلقه و بعد از آن بقیه گره زدن را.

همچنین می‌توان برای انجام یک کار برای کودک وقت تنظیم نمود.مثلا به او بگویید این کتاب درمورد اسب می‌باشد و ۱۵ دقیقه زمان داری هر چیزی که راجع به اسب از کتاب متوجه شدی بگویی یا بنویسی.

۷– تمرین استفاده از موارد در لحظه

امکان دارد کودکان بوسیله محرک هایی داخلی همچون حس‌های جسمانی و خاطرات لذتبخش تمرکز خود را از دست دهند.تخیل در کودکان زیاد شگفت انگیز می‌باشد اما آنان می‌بایست بتوانند تمرکز خود را حفظ کنند و اجازه ندهند حواسشان پرت شود و از هر موضوعی که در لحظه اتفاق می افتد همچون موسیقی گوش دادن و بازی نمودن و… لذت ببرند و اینکار باعث می‌شود تمرکز کودک بهم نریزد.

مراقبت از کودکان را جدی بگیریم

مراقبت از کودک شامل مراقبت از جسم و روان او می‌باشد و با توجه به شکل گیری شخصیت کودکان در این سن می‌بایست مراقبت از ذهن کودک را در اولویت نگهداری از کودک قرار بدهیم.

چنانچه شما به علت شاغل بودن و دلایل دیگر قادر نیستید پایان زمان در کنار کودک خود باشید می توانید با استخدام یک پرستار کودک مجرب و ماهر با آسودگی خاطر فرزند خود را به او بسپارید.

 

مرکز خدمات پرستار در منزل همراه شما آماده خدمات رسانی به شما عزیزان

————————————————

مطالب مرتبط:

خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان – خدمات پزشکی در منزل مرکز خدمات پرستاری همراه شما

 

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟تعریق شبانه به طور طبیعی ممکن است رخ دهد، اما در برخی شرایط این تعریق‌ها غیرعادی و اذیت‌کننده می‌شوند. جالب است بدانید که عرق فراوان می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌ها یا مشکلات مختلف در بدن باشد.

مهم‌ترین و اصلی‌ترین علت عرق شبانه

پزشکان بسیاری از بیماران خود در مورد عرق کردن در خواب شکایت می‌شنوند. عرق شبانه به معنای تعریق بیش از حد در طول شب است. اما اگر اتاق خواب شما غیرمعمول گرم باشد یا لباس خواب زیادی بپوشید، ممکن است در طول خواب عرق کنید که این امر کاملاً طبیعی است.

عرق شبانه واقعی، به گرمای شدید در شب اطلاق می‌شود که می‌تواند لباس‌های شما را خیس کند و به دمای بالای محیط خواب مربوط می‌شود. این نوع تعریق معمولاً به علت محیط خیلی گرم یا پوشیدن لباس‌های گرم در طول شب ایجاد می‌شود.

اما مهم است که توجه داشته باشید تشخیص درست گرگرفتگی و قرمزی بدن یا صورت در شب می‌تواند دشوار باشد، چرا که علل مختلفی برای عرق شبانه وجود دارد. برخی از این علل ممکن است شامل:

  • اختلالات هورمونی (مثل یائسگی یا تغییرات هورمونی در دوران بارداری)
  • بیماری‌های عفونی (مثل تب یا آنفلوانزا)
  • اختلالات متابولیکی (مثل دیابت)
  • داروهای خاص (مثل داروهای ضدافسردگی یا درمان‌های هورمونی)
  • استرس و اضطراب

برای پیدا کردن علت دقیق تعریق شبانه، لازم است که پزشک با بررسی تاریخچه پزشکی دقیق و انجام آزمایشات لازم، علت اصلی آن را تشخیص دهد.

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

یائسگی و تعریق شبانه

گرگرفتگی‌ها که همراه با یائسگی می‌توانند در شب رخ دهند، یکی از علل رایج تعریق شبانه در زنان هستند. در دوران یائسگی، تغییرات هورمونی بدن باعث بروز علائمی مانند گرگرفتگی و تعریق شبانه می‌شود. این علائم معمولاً به دلیل کاهش سطح استروژن در بدن رخ می‌دهند و ممکن است به شکل گرمای شدید در بدن، به‌ویژه در شب‌ها، بروز کنند.

چرا یائسگی باعث عرق شبانه می‌شود؟

در طول یائسگی، کاهش سطح استروژن می‌تواند به تغییرات دمای بدن و نحوه تنظیم آن توسط مغز منجر شود. این تغییرات باعث احساس گرگرفتگی و تعریق شدید، به‌ویژه در ساعات شب می‌شود. گرگرفتگی‌ها ممکن است با تعریق زیاد همراه باشند که به تدریج می‌تواند موجب خواب آشفته و ناراحتی‌های دیگر شود.

برای بسیاری از زنان، این علائم بخشی از فرآیند طبیعی یائسگی است، اما در صورتی که تعریق شبانه به شدت آزاردهنده باشد، مشاوره با پزشک می‌تواند کمک‌کننده باشد. پزشک ممکن است روش‌هایی مانند هورمون‌درمانی یا سایر درمان‌ها را برای کاهش این علائم پیشنهاد دهد.

هایپرهیدروسیس (تعریق زیاد)

هایپرهیدروسیس یک بیماری است که در آن بدن به طور مداوم عرق زیادی تولید می‌کند، بدون اینکه علت مشخص پزشکی یا بیماری زمینه‌ای برای آن وجود داشته باشد. این اختلال می‌تواند در نواحی خاصی از بدن مانند دست‌ها، پاها، زیر بغل یا صورت اتفاق بیفتد و ممکن است در برخی افراد به شدت آزاردهنده باشد.

علائم هایپرهیدروسیس

  • تعریق شدید و غیرقابل کنترل در نواحی خاص یا در تمام بدن
  • عرق کردن بدون هیچ دلیل خاص (مانند ورزش یا دمای بالا)
  • ایجاد احساس شرمندگی یا ناراحتی در موقعیت‌های اجتماعی به دلیل تعریق زیاد
  • پوست مرطوب و لغزنده در نواحی متاثر

دلایل هایپرهیدروسیس

در حالی که هایپرهیدروسیس ممکن است بدون علت مشخصی رخ دهد، در برخی موارد ممکن است به دلیل مشکلات عصبی، ژنتیکی یا حتی استرس روانی ایجاد شود. برخی از عوامل مرتبط با این بیماری عبارتند از:

  • هایپرهیدروسیس اولیه: که علتی غیر از بیماری‌های پزشکی دارد و معمولاً به صورت ژنتیکی منتقل می‌شود.
  • هایپرهیدروسیس ثانویه: که ناشی از بیماری‌هایی مانند دیابت، مشکلات تیروئید، عفونت‌ها یا داروهای خاص است.

درمان هایپرهیدروسیس

درمان‌های مختلفی برای هایپرهیدروسیس وجود دارد که شامل:

  • داروها: مانند آنتی‌کولینرژیک‌ها که تولید عرق را کاهش می‌دهند.
  • تزریق بوتاکس: که می‌تواند تعریق را در مناطق خاصی از بدن کاهش دهد.
  • جراحی: در موارد شدید، ممکن است جراحی برای قطع مسیرهای عصبی که مسئول تعریق هستند، انجام شود.
  • محصولات موضعی: مانند ضد تعریق‌های قوی که به کاهش تعریق کمک می‌کنند.

در صورتی که تعریق بیش از حد باعث اختلال در زندگی روزمره شما شود، مشاوره با پزشک می‌تواند به شناسایی علت و پیدا کردن درمان مناسب کمک کند.

عفونت‌ها و ارتباط آن‌ها با تعریق شبانه

تعریق شبانه ممکن است یکی از علائم عفونت‌های مختلف در بدن باشد. عفونت‌های باکتریایی و ویروسی می‌توانند باعث افزایش تعریق شبانه شوند که اغلب نشانه‌ای از پاسخ بدن به التهاب یا عفونت هستند. در ادامه به برخی از عفونت‌ها که می‌توانند تعریق شبانه را به همراه داشته باشند، اشاره می‌کنیم:

سل و تعریق شبانه

سل، که یک بیماری عفونی ناشی از باکتری مایکوباکتریوم توبرکولوزیس است، معمولاً با علائمی مانند سرفه مزمن، تب و تعریق شبانه همراه است. تعریق شبانه یکی از علائم رایج در بیماران مبتلا به سل است و اغلب شب‌ها و هنگام خواب شدت می‌یابد.

عفونت‌های باکتریایی

عفونت‌های باکتریایی مختلف نیز می‌توانند باعث تعریق شبانه شوند. از جمله:

  • اندوکاردیت (التهاب دریچه‌های قلب): این بیماری به دلیل عفونت باکتریایی در دریچه‌های قلب رخ می‌دهد و می‌تواند باعث تب و تعریق شبانه شود.
  • استئومیلیت (التهاب استخوان): عفونت در استخوان‌ها که می‌تواند با تب و تعریق شبانه همراه باشد.
  • آبسه‌ها: تجمع چرک و عفونت در بدن می‌تواند به افزایش دمای بدن و تعریق شبانه منجر شود.

HIV و تعریق شبانه

ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) که موجب بیماری ایدز می‌شود، یکی از عوامل عفونتی است که می‌تواند تعریق شبانه ایجاد کند. در مراحل اولیه یا پیشرفته بیماری، بسیاری از افراد مبتلا به HIV ممکن است از تعریق شبانه شکایت کنند. این نوع تعریق معمولاً با تب و علائم دیگر عفونت همراه است.

چگونه تعریق شبانه نشانگر عفونت است؟

تعریق شبانه ناشی از عفونت معمولاً به دلیل افزایش دمای بدن و تلاش سیستم ایمنی برای مبارزه با باکتری‌ها یا ویروس‌ها رخ می‌دهد. در صورتی که تعریق شبانه به طور مداوم ادامه یابد و با علائم دیگری مانند تب، درد یا ضعف همراه باشد، ضروری است که برای تشخیص دقیق و درمان به پزشک مراجعه شود.

عرق شبانه و ارتباط آن با برخی از سرطان‌ها

عرق شبانه می‌تواند یکی از علائم اولیه برخی از انواع سرطان‌ها باشد. این علامت به‌ویژه در مراحل اولیه بیماری‌های خاص به‌ویژه سرطان‌ها، ممکن است رخ دهد و برخی افراد آن را تجربه کنند. از جمله شایع‌ترین نوع سرطان که با تعریق شبانه ارتباط دارد، لنفوم است.

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

لنفوم و عرق شبانه

لنفوم یک نوع سرطان سیستم لنفاوی است که با رشد غیرطبیعی سلول‌های ایمنی بدن (لنفوسیت‌ها) شروع می‌شود. یکی از علائم شایع این بیماری، تعریق شبانه است که می‌تواند به شدت موجب آزار بیمار شود. این تعریق شبانه معمولاً به صورت مداوم و در شب‌ها بیشتر از روز رخ می‌دهد.

علائم دیگر سرطان‌ها همراه با عرق شبانه

در افرادی که مبتلا به سرطان هستند و هنوز تشخیص داده نشده‌اند، علاوه بر تعریق شبانه، ممکن است علائم دیگری نیز بروز کند که عبارتند از:

  • کاهش وزن ناگهانی و غیرقابل توضیح: کاهش وزن بدون دلیل مشخص یکی از علائم رایج بسیاری از انواع سرطان‌ها است.
  • تب: تب بدون علت مشخص، به‌ویژه در شب‌ها، یکی از علائم همراه با برخی سرطان‌ها مانند لنفوم و لوسمی است.
  • خستگی شدید: احساس خستگی بیش از حد که با استراحت بهبود نمی‌یابد.

چه زمانی باید نگران بود؟

اگر تعریق شبانه به طور مداوم ادامه یابد و با علائمی مانند کاهش وزن ناگهانی، تب، یا خستگی شدید همراه باشد، مهم است که به پزشک مراجعه کنید. در صورتی که این علائم همراه با نواحی غده‌ای متورم، دردهای غیرعادی یا مشکلات تنفسی باشد، برای تشخیص دقیق نیاز به آزمایش‌های تخصصی و معاینه پزشکی دارید.

مصرف برخی از داروها و ارتباط آن با تعریق شبانه

مصرف داروهای خاص می‌تواند یکی از علل شایع تعریق شبانه باشد. بسیاری از داروها ممکن است به‌طور غیرمستقیم بر تنظیم دمای بدن تأثیر بگذارند و باعث افزایش تعریق، به‌ویژه در شب‌ها شوند. در ادامه به برخی از این داروها و نحوه تأثیر آن‌ها بر تعریق شبانه اشاره می‌کنیم:

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی، به‌ویژه داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) و داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAOI)، می‌توانند باعث تعریق شبانه شوند. تحقیقاتی نشان داده است که از ۸% تا ۲۲% از افرادی که این داروها را مصرف می‌کنند، به عرق شبانه دچار می‌شوند. تعریق ناشی از داروهای ضد افسردگی معمولاً به دلیل تغییرات در سطح سروتونین و سایر انتقال‌دهنده‌های عصبی است.

داروهای روانپزشکی

علاوه بر داروهای ضد افسردگی، دیگر داروهای روانپزشکی مانند داروهای آنتی‌سایکوتیک نیز می‌توانند با افزایش تعریق شبانه همراه باشند. این داروها ممکن است تأثیرات جانبی دیگری مانند خشکی دهان یا تغییرات وزنی نیز داشته باشند که در برخی موارد با تعریق زیاد همراه می‌شوند.

داروهای ضد تب

داروهایی که برای کاهش تب استفاده می‌شوند، مانند آسپیرین و استامینوفن، می‌توانند در برخی افراد باعث تعریق شوند. این داروها با پایین آوردن دمای بدن در هنگام تب، گاهی اوقات منجر به تعریق شدید می‌شوند.

انسولین و داروهای دیابت

کسانی که داروهای انسولین یا دیگر داروهای کاهش‌دهنده قند خون مصرف می‌کنند، ممکن است در طول شب دچار هیپوگلیسمی (پایین آمدن قند خون) شوند. هیپوگلیسمی همراه با عرق شبانه یکی از عوارض شایع در افرادی است که به دیابت مبتلا هستند. زمانی که قند خون کاهش می‌یابد، بدن به واکنش‌های اضطراری می‌پردازد که می‌تواند منجر به تعریق زیاد، به‌ویژه در شب، شود.

نکات مهم

اگر پس از شروع داروی جدید یا تغییر در دوز دارو، به طور مداوم دچار تعریق شبانه می‌شوید، مهم است که این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید. در برخی موارد، ممکن است پزشک داروی شما را تغییر دهد یا دارویی برای کاهش تعریق شبانه تجویز کند.

اختلالات هورمونی و ارتباط آن‌ها با تعریق شبانه

تعریق شبانه می‌تواند ناشی از اختلالات هورمونی مختلف باشد که بر تنظیم دمای بدن تأثیر می‌گذارند. برخی از این اختلالات باعث افزایش تولید عرق به‌ویژه در شب می‌شوند. در اینجا به چند اختلال هورمونی و عصبی که می‌توانند منجر به تعریق شبانه شوند، اشاره می‌کنیم:

۱٫ فئوکروموسیتوم

فئوکروموسیتوم یک نوع تومور نادر است که معمولاً در غدد فوق کلیوی (غدد تولیدکننده هورمون در بالای کلیه‌ها) تشکیل می‌شود. این تومورها هورمون‌هایی مانند آدرنالین و نورآدرنالین تولید می‌کنند که باعث افزایش فشار خون، ضربان قلب و تعریق می‌شوند. یکی از علائم رایج این بیماری، تعریق شبانه است که ممکن است با دیگر علائم مانند سردرد، افزایش ضربان قلب و اضطراب همراه باشد.

۲٫ سندرم کارسینوئید

سندرم کارسینوئید یک اختلال نادر است که از رشد تومورهای کارسینوئیدی (تومورهای تولیدکننده هورمون در دستگاه گوارش) ناشی می‌شود. این تومورها می‌توانند هورمون‌هایی مانند سرتونین آزاد کنند که باعث تعریق، قرمزی صورت، اسهال و سایر علائم می‌شود. تعریق شبانه در این بیماری می‌تواند یکی از نشانه‌های بارز باشد.

۳٫ هیپرتیروئیدیسم (پرکاری تیروئید)

هیپرتیروئیدیسم یا پرکاری تیروئید، زمانی رخ می‌دهد که غده تیروئید هورمون‌های تیروئیدی بیش از حد تولید کند. این وضعیت باعث افزایش متابولیسم بدن، افزایش دمای بدن و در نتیجه تعریق زیاد، به‌ویژه در شب‌ها می‌شود. افراد مبتلا به هیپرتیروئیدیسم معمولاً دچار تعریق مفرط، تپش قلب، کاهش وزن ناگهانی و احساس گرما می‌شوند.

۴٫ اختلالات عصبی

  • سکته مغزی: پس از سکته مغزی، برخی از افراد ممکن است دچار اختلالات عصبی شوند که باعث تغییرات در کنترل دمای بدن و تعریق شبانه می‌شود.
  • نوروپاتی اتونومیک: این اختلال عصبی که در آن سیستم عصبی خودمختار (که مسئول تنظیم دما، ضربان قلب و تعریق است) آسیب می‌بیند، می‌تواند منجر به تعریق غیرطبیعی شود. در این اختلال، بدن نمی‌تواند به درستی دما را تنظیم کند و ممکن است عرق کردن در زمان‌های غیرمعمول، از جمله در شب‌ها، رخ دهد.

نکات مهم

اگر دچار تعریق شبانه هستید و آن را به‌ویژه همراه با علائمی مانند کاهش وزن ناگهانی، تپش قلب سریع یا احساس گرما و اضطراب تجربه می‌کنید، ممکن است نشانه‌ای از اختلال هورمونی یا عصبی باشد. مشاوره با پزشک برای تشخیص دقیق و درمان مناسب بسیار ضروری است.

بیماری‌های مغز و اعصاب و ارتباط آن‌ها با تعریق شبانه

بیماری‌های عصبی و مشکلات مغزی می‌توانند به دلیل تأثیر بر سیستم عصبی خودمختار (که مسئول کنترل بسیاری از فرآیندهای بدن از جمله تعریق است) موجب تعریق غیرطبیعی، به‌ویژه تعریق شبانه، شوند. در اینجا به برخی از بیماری‌های مغز و اعصاب اشاره می‌کنیم که می‌توانند باعث افزایش تعریق شوند:

۱٫ سیرنگومیلی (Syringomyelia)

سیرنگومیلی یک وضعیت پزشکی است که در آن کیستی پر از مایع در نخاع تشکیل می‌شود. این کیست‌ها می‌توانند فشار زیادی به اعصاب نخاعی وارد کرده و عملکرد طبیعی سیستم عصبی را مختل کنند. یکی از علائم شایع این بیماری، تعریق غیرطبیعی یا زیاد است. تعریق معمولاً در نواحی خاصی از بدن که تحت تأثیر کیست قرار دارند، اتفاق می‌افتد.

۲٫ دیس رفلکسی اعصاب خودکار (Autonomic Dysreflexia)

دیس رفلکسی اعصاب خودکار یک وضعیت پزشکی است که در اثر آسیب نخاعی در بخش‌های بالاتر از سطح آسیب رخ می‌دهد. این اختلال زمانی اتفاق می‌افتد که تحریکات در نواحی پایین‌تر از ضایعه نخاعی (مانند عفونت، یبوست یا فشار روی پوست) باعث واکنش غیرعادی سیستم عصبی خودمختار می‌شود. این تحریک می‌تواند باعث افزایش شدید فشار خون، تپش قلب و تعریق فراوان شود. دیس رفلکسی معمولاً در بیماران آسیب نخاعی رخ می‌دهد.

۳٫ سکته مغزی (Stroke)

سکته مغزی که به دلیل اختلال در جریان خون به مغز رخ می‌دهد، می‌تواند بر عملکرد سیستم عصبی و تنظیم دمای بدن تأثیر بگذارد. سکته مغزی می‌تواند موجب آسیب به نواحی مغز مسئول کنترل تعریق شود و در نتیجه باعث افزایش یا کاهش غیرطبیعی تعریق شود. برخی بیماران مبتلا به سکته مغزی ممکن است پس از حمله سکته، دچار تعریق زیاد، به‌ویژه در شب‌ها، شوند.

۴٫ آسیب اعصاب خودکار (Autonomic Nerve Damage)

آسیب به اعصاب خودمختار که مسئول تنظیم عملکردهای غیرارادی بدن مانند ضربان قلب، فشار خون و تعریق هستند، می‌تواند باعث تغییرات در میزان تعریق شود. این آسیب‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی مانند دیابت، بیماری‌های عصبی یا آسیب به اعصاب ناشی از جراحت‌های فیزیکی ایجاد شوند. در نتیجه، افراد مبتلا به این اختلالات ممکن است به طور غیرمعمول عرق کنند، به‌ویژه شب‌ها.

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

چرا شبها در خواب زیاد عرق میکنم؟

نکات مهم

اگر دچار تعریق غیرطبیعی یا شبانه همراه با علائمی مانند سردرد، درد یا ضعف در نواحی خاصی از بدن هستید، ممکن است این وضعیت به بیماری‌های مغز و اعصاب مرتبط باشد. تشخیص دقیق و درمان به‌موقع این اختلالات توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب برای جلوگیری از بروز عوارض جدی بسیار مهم است.

 

مطالب مرتبط:

سکته گرمایی چیست؟یکی از شدیدترین و خطرناک‌ترین نوع آسیب‌های ناشی از گرما است که می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که بدن به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دماهای بالا نتواند دمای داخلی خود را به طور مؤثر کنترل کند. در صورت عدم درمان سریع، سکته گرمایی می‌تواند به آسیب‌های جدی به قلب، کلیه‌ها و مغز منجر شود و حتی در موارد شدید، ممکن است کشنده باشد.

سکته گرمایی چیست؟

سکته گرمایی یک اختلال پزشکی شدید است که در اثر گرم شدن غیرطبیعی و بیش از حد دمای بدن رخ می‌دهد. این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که دمای بدن به ۱۰۴ درجه فارنهایت (حدود ۴۰ درجه سانتیگراد) یا بیشتر برسد. در چنین شرایطی، بدن دیگر قادر به دفع حرارت اضافی از طریق عرق کردن یا سایر مکانیزم‌های طبیعی خود نیست، و این امر می‌تواند به عوارض جدی منجر شود.

علل سکته گرمایی

سکته گرمایی معمولاً در اثر تماس طولانی‌مدت با دمای بالا یا فشار فیزیکی زیاد در شرایط گرم رخ می‌دهد. عواملی که می‌توانند خطر ابتلا به سکته گرمایی را افزایش دهند عبارتند از:

    • گرمای شدید محیطی (مانند دماهای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد در تابستان)
    • ورزش یا فعالیت بدنی زیاد در هوای گرم
    • رطوبت بالا که باعث می‌شود بدن نتواند به طور مؤثر عرق کرده و گرما را دفع کند
    • پوشیدن لباس‌های غیرقابل تنفس یا سنگین
    • مصرف داروهایی که موجب کاهش توانایی بدن در دفع حرارت می‌شوند (مثل داروهای ضد افسردگی یا داروهای فشار خون)
    • عوامل سلامتی خاص مانند بیماری‌های قلبی، کلیوی یا مشکلات تنفسی که می‌توانند خطر سکته گرمایی را افزایش دهند.

 

سکته گرمایی چیست؟

علائم سکته گرمایی

علائم سکته گرمایی معمولاً به سرعت بروز می‌کنند و شامل موارد زیر هستند:

  1. افزایش دمای بدن (بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد)
  2. گیجی یا از دست دادن هوشیاری
  3. ضعف یا بی‌حالی شدید
  4. سرگیجه یا سردرگمی
  5. نبض سریع یا ضعیف
  6. تهوع و استفراغ
  7. خشکی پوست (بدون تعریق، حتی در دمای بالا)
  8. تنفس سریع و سطحی
  9. درد قفسه سینه یا مشکلات تنفسی

درمان سکته گرمایی

سکته گرمایی یک وضعیت اورژانسی است و نیازمند درمان فوری است. اقدامات فوری که باید انجام شود عبارتند از:

  1. انتقال فرد به یک مکان خنک و سایه‌دار: فوراً فرد را از محیط گرم خارج کرده و در مکانی خنک قرار دهید.
  2. کاهش دمای بدن: بدن بیمار را با آب سرد (یا یخ در صورت امکان) خنک کنید. می‌توانید از کمپرس سرد برای پیشانی، گردن و زیر بغل استفاده کنید.
  3. آبرسانی سریع: فرد باید به سرعت مایعات (آب یا نوشیدنی‌های الکترولیتی) بنوشد، مگر اینکه هوشیاری نداشته باشد یا قادر به بلع نباشد.
  4. تماس فوری با اورژانس: در صورتی که علائم شدید باشد، باید بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید تا فرد را به بیمارستان منتقل کنند.

عواقب عدم درمان سکته گرمایی

اگر درمان سکته گرمایی به تعویق بیافتد، می‌تواند منجر به آسیب‌های جدی به سیستم‌های حیاتی بدن شود:

  • آسیب به مغز: افزایش دما می‌تواند به سلول‌های مغزی آسیب وارد کرده و منجر به تشنج، کما یا حتی مرگ شود.
  • آسیب به قلب: سکته گرمایی می‌تواند باعث ضربان قلب نامنظم، کاهش فشار خون و شوک شود.
  • آسیب به کلیه‌ها: در اثر گرما و عدم توانایی در دفع مایعات، ممکن است کلیه‌ها آسیب ببینند و عملکرد آن‌ها مختل شود.
  • آسیب به سایر اعضای بدن: عضلات، کبد و دیگر اندام‌ها نیز می‌توانند تحت تأثیر قرار بگیرند و آسیب ببینند.

نتیجه‌گیری

سکته گرمایی یک وضعیت بسیار جدی است که به درمان سریع و مؤثر نیاز دارد. پیشگیری از سکته گرمایی با پوشیدن لباس‌های مناسب، آبرسانی کافی و اجتناب از فعالیت‌های بدنی سنگین در گرمای شدید امکان‌پذیر است. اگر شما یا کسی دیگر علائم سکته گرمایی را تجربه کردید، درمان فوری و تماس با خدمات اورژانس ضروری است.

چه زمانی برای سکته گرمایی باید به دکتر مراجعه کرد؟

اگر شما یا فردی که همراهتان است علائم سکته گرمایی را تجربه می‌کند، باید فوراً اقدامات پزشکی انجام دهید. سکته گرمایی یک وضعیت اورژانسی است که نیاز به درمان فوری دارد تا از آسیب‌های جدی به بدن جلوگیری شود. در صورتی که فکر می‌کنید فرد دچار سکته گرمایی شده است، باید اقدامات زیر را انجام دهید:

اقدام فوری:

  1. تماس با خدمات اورژانسی (۱۱۵ یا شماره محلی اورژانس):
    اگر شما یا کسی که همراهتان است علائم سکته گرمایی را نشان می‌دهد، باید فوراً با خدمات اورژانسی تماس بگیرید. سکته گرمایی می‌تواند به سرعت به مشکلات جدی و حتی مرگ منجر شود، بنابراین هر ثانیه اهمیت دارد.
  2. انتقال فرد به محیط خنک:
    فرد را فوراً از محیط گرم به یک مکان سایه‌دار یا خنک منتقل کنید. اگر در فضای باز هستید، او را به داخل ساختمان ببرید تا از گرمای شدید دور باشد.
  3. خنک کردن بدن فرد:
    در هنگام انتظار برای رسیدن تیم اورژانس، باید بدن فرد را به سرعت خنک کنید. این کار می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

    • لباس‌های اضافی فرد را درآورید تا بدن او بتواند سریع‌تر خنک شود.
    • استفاده از آب سرد: اگر امکانش را دارید، فرد را در وان آب سرد یا دوش سرد قرار دهید. این اقدام می‌تواند به سرعت دمای بدن را کاهش دهد.
    • کمپرس یخ: بسته‌های یخ یا کمپرس یخ سرد و مرطوب را روی مناطقی از بدن که دارای رگ‌های خونی بزرگ هستند مانند سر، گردن، زیر بغل و کشاله ران قرار دهید. این نواحی به کاهش دمای بدن کمک می‌کنند.
  4. آبرسانی به فرد:
    اگر فرد به هوش است و قادر به نوشیدن است، او را با آب یا مایعات حاوی الکترولیت آبرسانی کنید. اما در صورت بی‌هوشی یا ضعف شدید، از دادن مایعات خوراکی خودداری کنید.
  5. سکته گرمایی چیست؟

علائم سکته گرمایی که نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارند:

  • دمای بدن بالای ۴۰ درجه سانتیگراد (۱۰۴ درجه فارنهایت)
  • بی‌هوشی یا از دست دادن هوشیاری
  • تنگی نفس یا تنفس غیرعادی
  • سردرگمی، گیجی، یا تغییرات ناگهانی در حالت ذهنی
  • نبض سریع و ضعیف
  • تهوع و استفراغ
  • خشک شدن پوست و عدم تعریق

نتیجه‌گیری:

سکته گرمایی یک وضعیت اورژانسی است که می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند. اگر فردی دچار این وضعیت شد، اقدامات فوری برای خنک کردن بدن و تماس با اورژانس ضروری است. همچنین، به یاد داشته باشید که سکته گرمایی می‌تواند به آسیب‌های جدی به اعضای حیاتی بدن مانند مغز، قلب و کلیه‌ها منجر شود، بنابراین هر ثانیه اهمیت دارد و درمان سریع باید در اولویت قرار گیرد.

 

مطالب مرتبط:

دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر) : پالس اکسیمتر دستگاه کوچکی می باشد که دور انگشت شما قرار داده می‌شود و میزان اکسیژن خون شما را اندازه می‌گیرد.

میزان طبیعی اکسیژن خون در اندازه‌گیری با پالس اکسیمتر حدود ۹۷ درصد می باشد (مگر اینکه از قبل بیماری زمینه‌ای ریوی داشته باشید) اگر این میزان کمتر از ۹۰ ٪شود، زنگ هشدار به صدا درمی آید. در واقع با این وسیله میتوان درباره هایپوکسمی (کم شدن اکسیژن خون)هشدار داد. همچنین اکثر دستگاههای پالس اکسی متر تعداد و آهنگ ضربان قلب را هم نمایش می دهند.

عواملی که میتواند موجب اختلال در ثبت نتیجه شوند:

عواملی که میتواند موجب ثبت نتایج نادرست در دستگاه گردد عبارتند از:

در معرض نور شدید قرار گرفتن (مستقیم تابیدن نور خورشید به پروب)
فشار خون خیلی بالا یا پایین در بیمار
دمای غیرعادی بافت مثلا سردی شدید و آسیب اندام بر اثر سرما
وجود جذب کننده هایی مثل لاک ناخن
درست قرار نگرفتن انگشت اشاره در دستگاه
فشار خیلی زیاد پروب روی انگشت
کم خونی شدید
حرکت دادن انگشتی که پروب به آن متصل می باشد

دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر)

دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر)

مراحل انجام کار با دستگاه پالس اکسی متر

از انگشت اشاره ی بیمار استفاده کنید. سنسور دستگاه پالس اکسیمتر (انگشت گیر) را بر روی انگشت اشاره قرار دهید و مطمئن باشید که به طور کامل به آن چسبیده می باشد.
در صورتی که مشکلی در انگشتان دست بود، میتوان از سنسورهای انگشتان پا و یا لاله ی گوش استفاده کرد.
اگر انگشتان دست بیمار خیلی بزرگ بود، انگشت کوچک بیمار را برای پروب انتخاب کنید.
مطمئن شوید که ناخن مربوطه با ناخن مصنوعی، لاک یا ماده ی دیگری پوشانده نشده می باشد.
در گونه نیاز، ناخن را با برس ناخن تمیز کنید.

سنسور را به انگشت انتخاب شده ی بیمار طوری وصل کنید که چراغ نوری و سنسور پروب در دو نقطه مقابل هم قرار گیرند.
دست بیمار را همسطح قلب او قرار دهید. این مسئله به کم کردن حرکت کمک کرده و در عین حال مقدار خوبی از خون به انگشتان می رسد. دقت کنید که بازوها را موازی بدن قرار دهید. نگه داشتن بازو در هوا مانع رسیدن خون به ناحیه انگشتان می شود.

دستگاه پالس اکسی متر

بعد از قرار گرفتن بر روی انگشتان پالس اکسیمتر طی ۵ تا ۱۰ ثانیه بعد، میزان اکسیژن خون را نشان می دهد. اگر دستگاه شما ضربان قلب را هم اندازه گیری می کند، محاسبه آن ممکن است مدت زمان بیشتری طول بکشد. نحوه نمایش ضربان قلب در پالس اکسی مترها ممکن است متفاوت باشد اما اکسیژن اشباع تنها به صورت عدد و به صورت درصدی نشان داده می شود.

اگر متوجه شدید که پالس اکسی متر انگشتی قادر به خواندن و یا نمایش دادن نیست آن را از روی انگشت بردارید و دوباره بگذارید. اگر باز هم جواب نداد شارژ باتری را بررسی کنید.
دستگاه پالس اکسیمتر را از قرارگیری در معرض نور شدید محافظت کنید.

دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر)

دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر)

دستگاه پالس اکسیمتر را از افتادن و زمین خوردگی محافظت کنید.

.تعداد نبض بیمار را با نبض ثبت شده روی دستگاه پالس اکسیمتر مقایسه نمائید (اگر تعداد نبض بیمار با عددی که روی دستگاه نمایش داده می شود مطابقت نداشته باشد میزان اشباع هموگلوبین با اکسیژن هم خطا خواهد داشت و قابل اعتماد نیست).

اعدادی که روی صفحه نمایشگر دیده می شود به چه معناست؟ دستگاه اندازه گیری اکسیژن خون (پالس اکسی متر)

رنج طبیعی بین ۹۵ تا ۹۹ درصد است.
اعداد ۹۱ تا ۹۴ درصد بر کاهش خفیف اکسیژن دلالت کرده و نیاز به ارزیابی بیشتر و تجویز اکسیژن مکمل را نشان می دهند.
اعداد ۸۶ تا ۹۰ درصد ، کاهش متوسط اکسیژن را نشان میدهند و معموال این بیماران (البته با رعایت احتیاط در مورد مبتلایان به بیماریهای مزمن انسدادی ریه) نیاز به تجویز اکسیژن مکمل ۱۰۰ ٪دارند.
اعداد %۸۵ یا کمتر هم، کاهش شدید اکسیژن را نشان داده و به مداخله ی فوری شامل تجویز اکسیژن ۱۰۰ ٪تهویه ی مصنوعی و یا هردو نیاز دارند.

اندازه گیری اکسیژن خون در بیماران مبتلا به کرونا در منزل با پالس اکسی متر

گروهی از بیماران مبتلا به بیماری کووید-۱۹ ناشی از ویروس کرونا با وجود میزان‌های پایین اکسیژن خون، علائمی از تنگ‌نفس نشان نمی‌دهند و ظاهرا به راحتی نفس می‌کشند، بروز این عارضه که «هیپوکسی خاموش» نامیده می‌شود، توصیه به استفاده از دستگاه «پالس اکسی متر» توسط بیماران کووید-۱۹ در خانه گونه گرفته می باشد تا بیماران قبل از این که وضعیتشان وخیم شود به بخش اورژانس مراجعه کنند.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان : همه‌ی ما به انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی نیاز داریم تا بدنی سالم و عادی داشته باشیم، ولی کودکان زیاد حساس‌تر و آسیب‌پذیرتر از بزرگسالان هستند و به همین دلیل تأمین املاح و ویتامین‌های موردنیاز آنان اهمیت بیشتری دارد.

تغذیه‌ی صحیح و اصولی کودکان و به‌ویژه نوزادان باعث وزن‌گیری متناسب و رشد مطلوب آنان می‌شود و هرگونه کمبود تغذیه‌ای می‌تواند در روند رشد آنان اختلال درست کردن بکند. یکی از مواد مغذی زیاد مهمی که همه‌ی افراد به‌خصوص زنان باردار و کودکان به آن نیاز دارند، آهن میباشد. خیلی از مردم حتی نمی‌دانند کمبود آهن دارند، ولی این مسئله در کودکان زیاد جدی‌تر میباشد و می‌تواند عواقب بدی در پی داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که تنها راه برای تأمین آهن موردنیاز کودک‌تان آن میباشد که به او مکمل‌ آهن دهید، دست نگه‌دارید! ما در این مطلب، ۱۰ منبع غذایی غنی از آهن را معرفی می‌کنیم که می‌توانند کودک‌تان را تا حد زیادی از مکمل‌های آهن بی‌نیاز کنند.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان و روش هایی برای درمان آن

آهن ماده‌ی مغذی مهمی میباشد که بدن برای تولید هموگلوبین از آن استفاده می‌کند. هموگلوبین پروتئینی حاوی آهن در سلول‌های قرمز خون (RBC) است که به خون‌ یاری می‌کند تا اکسیژن را حمل کند و آن را به پایان سلول‌های دیگر برساند. بدون هموگلوبین، بدن قادر نخواهد بود RBC سالم تولید بکند و امکان دارد عضلات، بافت‌ها و سلول‌های کودک شما نتوانند اکسیژن مورد نیازشان را دریافت کنند.

نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، معمولا آهن کافی از شیر مادر دریافت می‌کنند، ولی نوزادانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند، میبایست شیر خشک‌هایی مصرف کنند که فرمول‌های غنی‌شده با آهن دارند. وقتی که کودکان آغاز به خوردن غذاهای معمولی می‌کنند، امکان دارد به‌مقدار کافی غذاهای غنی از آهن مصرف نکنند. این مسئله می‌تواند آنان را در معرض کمبود آهن قرار دهد که شایع‌ترین علت کم‌خونی میباشد.

عوارض ناشی از کمبود آهن در کودکان

کمبود آهن می‌تواند در رشد کودک اختلال درست کردن بکند و هم چنین باعث بروز موارد ذیل شود:

مشکلات یادگیری و رفتاری؛
کناره‌گیری اجتماعی؛
تأخیر در مهارت‌های حرکتی؛
ضعف عضلانی.
آهن برای سیستم ایمنی بدن هم لازم میباشد. دریافت‌نکردن آهن کافی می‌تواند امکان ابتلا به سرماخوردگی‌، آنفولانزا و عفونت‌ها را بیشتر کند.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

علائم کمبود آهن در کودکان

علائم امکان دارد در همان اول ظاهر نشوند، ولی همان‌طور که کم‌خونی تشدید می‌شود، امکان دارد کودک‌تان علائم ذیل را داشته باشد:

خستگی؛
پوست رنگ‌پریده؛
تحریک‌پذیری؛
ضربان قلب سریع یا نامنظم؛
کاهش اشتها؛
کند بودن روند اقزایش وزن (وزن‌گیری آهسته)؛
سرگیجه؛
سردرد؛
سبکی سر.

کودک من به چه مقدار آهن نیاز دارد؟

آیا تابه‌حال فکر کرده‌اید که چرا بسیاری از غلات صبحانه با آهن غنی می‌شوند؟ آهن یک ماده‌ی مغذی بسیار مهم برای کودک در حال‌ رشد میباشد. امکان دارد دریافت آهن کافی از غذاهای جامد برای یک کودک بدغذا و بهانه‌گیر مشکل باشد. مقدار آهن موردنیاز روزانه برحسب سن کودک، متفاوت است:

کودکان ۱ تا ۳ سال: ۷ میلی‌گرم در روز؛
کودکان ۴ تا ۸ سال: ۱۰ میلی‌گرم در روز؛
کودکان ۹ تا ۱۳ سال: ۸ میلی‌گرم در روز؛
دختران ۱۴ تا ۱۸ سال: ۱۵ میلی‌گرم در روز؛
پسران ۱۴ تا ۱۸ سال: ۱۱ میلی‌گرم در روز.
نوزادانی که با وزن پایین متولد شده‌اند و هم چنین نوزادان کال معمولا نسبت‌به نوزادان دارای وزن طبیعی به آهن بیشتری نیاز دارند.

آهن هِم در مقابل آهن غیرهِم

آهن دارای ۲ فرم اصلی است: هِم و غیرهِم. گیاهان حاوی آهن غیرهِم هستند. گوشت‌ها و غذاهای دریایی حاوی هردو آهن هِم و غیرهِم هستند. آهن غیرهِم به‌آسانی آهن هِم بوسیله بدن جذب نمی‌شود. این مسئله هم در مورد کودکان صدق می‌کند و هم بزرگسالان. اگر کودک شما یک رژیم غذایی گیاه‌خواری یا عمدتا گیاهی دارد، تلاش نمایید آهن مصرفی او دو برابر مقدار توصیه‌ شده باشد.

هنگامی‌که آهن به‌همراه یک منبع ویتامین C مصرف شود، بدن آهن را بهتر جذب می‌کند. برای زیاد شدن مقدار آهن جذب‌شده بوسیله بدن، غذاهای غنی از آهن را به‌همراه مواد غذایی غنی از ویتامین C مصرف نمایید.

نمونه‌هایی از مواد غذایی سرشار از ویتامین C عبارت‌اند از:

آب پرتقال؛
پرتقال؛
گریپ‌فروت؛
بروکلی؛
گوجه‌فرنگی؛
توت‌فرنگی؛
فلفل دلمه‌ای؛
پاپایا؛
طالبی؛
سیب‌زمینی شیرین.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

کودک من برای دریافت آهن میبایست چه مواد غذایی مصرف کند؟

دادن مواد غذایی غنی از آهن به‌همراه غذاهای سرشار از ویتامین C به کودک‌تان می‌تواند احتمال ابتلا به کمبود آهن را کاهش دهد. کودکان نبایستی فقط با شیر گاو تغذیه شوند، چون شیر گاو فاقد آهن میباشد.

۱. گوشت‌های بدون چربی

گوشت و ماکیان، منابع خوبی از آهن هستند، چون مقدار زیادی آهن هِم دارند. گوشت گاو، گوشت اندام‌ها و به‌خصوص جگر دارای مقدار زیادی آهن هستند. مرغ تیره و گوشت بوقلمون هم غنی از آهن هستند.

تلاش نمایید با گوشت بدون چربیِ نرم و به طور کامل پخته برای کودک‌تان یک خوراک یا کاسرول صحیح نمایید. حتما قسمت‌های چرب گوشت را جدا نمایید، چون آهن زیاد کمی در قسمت‌های چرب وجود دارد. اسپاگتی با سس گوجه و گوشت هم یک غذای سرشار از آهن میباشد.

۲. غلات صبحانه‌ی غنی‌شده (خشک و فوری)

غلات غنی‌شده و کم‌شکر همچون بلغور جو دوسر، یکی از برترین راه‌هایی هستند که به شما اطمینان می‌دهند کودک‌تان آهن کافی دریافت می‌کند. یک وعده بلغور جو دوسر و غلات غنی‌شده با آهن معمولا ۱۰۰ درصد از آهن موردنیاز روزانه را تأمین می‌کنند، آن هم فقط در یک وعده. مقدار دقیق آهن موجود در آنان متفاوت میباشد، بنابراین حتما برچسب محصول را بررسی نمایید. غلات خشک همچون Cheerios هم معمولا غنی‌شده هستند.

چندبار در هفته برای صبحانه به کودک‌تان بلغور جو دوسر یا غلات صبحانه‌ی غنی‌شده که رویش مقداری زغال‌اخته و توت‌فرنگی ریخته‌اید – آنان حاوی ویتامین C هستند و به جذب بهتر آهن یاری می‌کنند – دهید.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

۳. حبوبات

اگر به‌دنبال یک رژیم غذایی گیاه‌خواری هستید یا کودک‌تان از گوشت خوشش نمی‌آید، حتما در رژیم غذایی‌اش از حبوبات استفاده نمایید. به‌عنوان مثال لوبیای سویا، لوبیای لیما، لوبیای قرمز و عدس، سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی لازم از جمله آهن هستند. نصف فنجان لوبیای سفید حدود ۴ میلی‌گرم آهن دارد، درحالی‌که نصف فنجان عدس دارای ۳ میلی‌گرم آهن میباشد.

مقداری عدس پخته را له نمایید تا به‌شکل پوره درآید یا یک سوپ یا خوراک لوبیای کم‌ادویه صحیح نمایید. تلاش نمایید مقداری برنج غنی‌شده هم به‌همراه لوبیا پوره نمایید تا یک وعده‌ی غذایی با پروتئین کامل و آهن فراوان داشته باشید. هم چنین می‌توانید برای ناهار به کودک‌تان مقداری لوبیای پخته با یک تکه نان گندم کامل دهید. پوره‌ی سیب‌زمینی شیرین در کنار این غذا، مقداری ویتامین C هم به آن اضافه می‌کند و موجب جذب بهتر آهن می‌شود.

نخود که به لوبیای گاربانزو هم معروف میباشد، از حبوبات دیگری میباشد که آهن زیادی دارد و یک میان‌وعده‌ی عالی برای کودکان و بزرگسالان میباشد. می‌توانید نخود را بپزید، له نمایید و با آن هوموس صحیح نمایید. این میان‌وعده‌ای زیاد مغذی و غنی از آهن میباشد.

۴. اسفناج

سبزیجات برگ‌دار سبز تیره همچون کلم کِیل، بروکلی و اسفناج جزو برترین گزینه‌های گیاهی برای دریافت آهن هستند. اسفناج را بپزید، آن را در آبکش بریزید تا آب اضافی‌اش خارج شود و به کودک‌تان دهید. نصف فنجان از آن حدود ۳ میلی‌گرم آهن دارد. هم چنین می‌توانید به ماکارونی و پنیر (mac and cheese) یا تخم‌مرغ نیمروی کودک‌تان مقداری سبزیجات خردشده اضافه نمایید.

برای زیاد شدن میزان آهن مصرفی کودک‌تان به املت یا تخم‌مرغ نیمروی او انواع لوبیا و سایر سبزیجات را اضافه نمایید. تخم‌مرغ‌ها هم منبع خوبی از آهن هستند.

۵. کشمش و سایر میوه‌های خشک‌شده(کمبود آهن در کودکان و نوزادان)

بچه‌ها عاشق خوردن کشمش به‌عنوان میان‌وعده هستند. خبر خوب این میباشد که این میوه‌ی خشک می‌تواند میزان آهن مصرفی کودک‌تان را زیاد شدن دهد و درعین‌حال به پیشگیری از یبوست یاری بکند. یک‌چهارم فنجان کشمش حدود ۱ میلی‌گرم آهن دارد.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

۶. دانه‌های کدوتنبل

نصف فنجان دانه‌ی کدوتنبل حاوی تقریبا ۶ میلی‌گرم آهن میباشد. با ترکیب کشمش، آلو، زردآلوی خشک‌شده، دانه‌های کدوتنبل و دانه‌های آفتابگردان برای خودتان یک trail mix (مخلوطی از آجیل، دانه‌ها، غلات و میوه‌های خشک که به‌عنوان میان‌وعده مصرف می‌شود) صحیح نمایید.

به‌یاد داشته باشید که کشمش‌ها و دانه‌ها امکان دارد در کودکان کوچک باعث درست کردن خفگی شوند. این مواد غذایی را پوره یا به تکه‌های‌ کوچک خرد نمایید و هنگامی‌که کودک‌تان در حالا خوردن آنهاست، مراقبش باشید.

۷. کره‌ی بادام‌زمینی و مربا

بچه‌ها عاشق ساندویچ کره‌ی بادام‌زمینی و مربا هستند. استفاده از نان گندم کامل غنی‌شده در این ساندویچ می‌تواند به کودک‌تان یاری بکند که آهن موردنیاز روزانه‌اش را به‌آسانی دریافت بکند. کره‌ی بادام‌زمینی پخته‌شده در داخل کوکی با آرد غنی‌شده یا بلغور جو دوسر هم یک خوردنی خوشمزه و سرشار از آهن میباشد.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

۸. آب آلو

آب آلو از معدود آب‌میوه‌های سرشار از آهن میباشد. هر فنجان آب آلو حدود ۳ میلی‌گرم آهن دارد. این آب‌میوه که برای یبوست هم مفید میباشد، می‌تواند به کودک‌تان یاری بکند که مقدار کافی از آهن موردنیاز روزانه‌اش را دریافت بکند. به‌علت میزان فراوان قند موجود در آب‌میوه‌ها مصرف آنان میبایست به ۱۲۰ تا ۱۸۰ میلی‌لیتر در روز محدود شود.

۹. ماهی تن

ماهی تن کنسروی (ماهی هوور)، یک ماده‌ی غذایی کم‌کالری و کم‌چربی برای اضافه‌کردن به رژیم غذایی کودک‌تان میباشد که حاوی آهن و سایر مواد مغذی مهم همچون اسیدهای چرب امگا ۳ هم هستند. برای زیاد شدن آهن مصرفی کودک‌تان، ماهی تن خردشده را با سبزیجات پوره‌شده مخلوط نمایید ولی اگر آلرژی به غذاهای دریایی در خانواده‌ی شما ارثی میباشد، از اینکار اجتناب نمایید.

۱۰. سیب‌زمینی با پوست

هنگام ایجاد سیب‌زمینی سرخ‌کرده یا سیب‌زمینی پخته برای کودک‌تان، پوست سیب‌زمینی را جدا نکنید. اکثر مواد مغذی سیب‌زمینی در پوستش وجود دارد، از جمله آهن موجود در آنکه پنج برابر آهن موجود در بقیه‌ی سیب‌زمینی میباشد. هم چنین سیب‌زمینی منبعی عالی از ویتامین C هم هست.

کمبود آهن در کودکان و نوزادان

در مورد مکمل‌ها چطور؟(کمبود آهن در کودکان و نوزادان)

اگر دکتر شما فکر بکند که کودک‌تان کم‌خونی ناشی از فقر آهن دارد، یک آزمایش خون ساده انجام خواهد داد و برای کودک‌تان مکمل‌های آهن تجویز می‌کند. دستورالعمل‌های پزشک‌تان را به‌دقت دنبال نمایید و به‌یاد داشته باشید که مکمل‌ها را دور از دسترس کودک‌تان قرار بدهید.

مصرف آهن بیش‌ازحد می‌تواند به مشکلات سلامتی جدی منجر شود، بنابراین هرگز بدون مشورت با دکتر به کودک‌تان مکمل آهن ندهید. با توجه به مؤسسات ملی بهداشت، بین سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۹۱ تقریبا یک‌سوم از مرگ‌ومیرهای ناشی از مسمومیت تصادفی کودکان در ایالات‌متحده به‌خاطر مصرف تصادفی مکمل‌های آهن بوده میباشد.

فراموش نکنید اکثر کودکان به مکمل آهن نیاز ندارند.

اگر برای کودک خود در خانه به پرستاری مجرب نیازمندید، خدمات پرستاری همراه شما بهترین انتخاب است. با ما تماس بگیرید.

مطالب مرتبط :

بیماری ام اس

بیماری ام اس توان انسان را گرفته و مغز و نخاع را ، که کارشان کنترل سیستم مرکزی اعصاب می‌باشد تحت تأثیر قرار میدهد و از این راه تأثیر منفی بر روی دید ، کنترل ، حواس و تعادل انسان می گذارد.

در بیماری ام اس سیستم ایمنی بدن به اعصاب مغز و نخاع آسیب می رساند و باعث اختلال خودایمنی در انسان می‌شود.

در بیماری خودایمنی ، سیستم ایمنی بدن به جای این که به آسیب رسان‌های بدن مثل باکتری‌ها حمله کرده و نابودشان کنند به بافت‌های بدن حمله می کنند.
وظیفه ی انتقال پیام‌ها بین مغز و اجزای بدن بر عهده ی میلیون‌ها عصبی می‌باشد که سیستم مرکزی اعصاب را تشکیل می بدهند.

میلین (نوعی چربی) به عنوان محافظ این اعصاب را پوشش میدهد. در بیماری ام اس ، سیستم ایمنی بدن به این چربی‌ها آسیب می رساند و باعث می‌شود انتقال پیام‌ها که به وسیله ی این اعصاب انجام می گیرند ، مختل شوند و به همین دلیل می‌باشد که کنترل مغز بر روی بدن از بین رفته و بدن دچار ناتوانی و فلج می‌شود.

نشانه‌های بیماری ام اس :

نشانه‌های بیماری ام اس در بین افراد مختلف متفاوت می‌باشد و می‌تواند تغییر پیدا کند. این نشانه‌ها عبارتند از :

– از دست رفتن نسبی یا کامل بینایی معمولا در یک چشم به همراه درد در حرکت دادن چشم
– تاری دید یا دوبینی
– عدم هماهنگی بدن و یا لرزش بدن
– لکنت زبان
– خستگی ، ضعف و گیجی
– بی حسی یکی یا تعدادی از اعضای بدن
– سوزن سوزن شدن و یا درد در بعضی از بخش‌های بدن
– شک الکتریکی در بعضی حرکات خاص سر
– احتمال دردهای حاد ، شدید و ناگهانی در گونه و یا کمر در تعداد کمی از بیماران مبتلا به ام اس

تذکر : اگر دمای بدن مبتلایان به ام اس کمی زیاد شدن پیدا کند می‌تواند محرک بیماری ام اس باشد به خاطر همین حساسیت به گرما در مبتلایان به ام اس طبیعی می‌باشد.
استرس هم می‌تواند تحریک کننده ی دیگری برای ام اس می‌باشد.

تشخیص ام اس :

پزشکان ، هنگامی که مریض نسبتا برنا باشد و با نشانه‌های حسی یا حرکتی که دائما حالت فعال و پنهان به خود می گیرند مواجه شوند به بیماری ام اس مشکوک می‌شوند.

دکتر آزمایشات پتانسیل برانگیخته را می‌تواند از مریض درخواست بکند زیرا که این آزمایشات بر روی اعصاب و حواس مختلف همچون شنوایی ، بینایی و … انجام می گیرند. این آزمایشات سرعت انتقال پیام الکتریکی و اعصاب تحریک شده را اندازه گیری می کنند. با تحریک اعصاب مبتلایان به ام اس جواب کندتری دریافت خواهد شد.

یکی دیگر از آزمایشات می‌تواند آزمایش بررسی مایع مغزی-نخاعی باشد. مشاهده شده می‌باشد در افراد مبتلا به ام اس WBC سفید و پروتئین بالاتر از حد مجاز وجود دارد. MRI برترین وسیله برای نشان دادن نقاط ضعف دستگاه عصبی مرکزی (مغزونخاع) می‌باشد.

درمان بیماری ام اس :

یکی از مهم ترین سوالاتی که برای مبتلایان به ام اس قبل می آید چگونگی درمان می‌باشد و این که آیا این بیماری به طور کامل رفع می‌شود یا نه؟
متأسفانه هنوز درمان قطعی برای بیماری ام اس پیدا نشده می‌باشد.

داروهای مختلفی وجود دارند که شدت و تکرار نشانه‌های بیماری ام اس را کاهش می بدهند. همچنین بعضی داروها باعث کاهش سرعت پیشرفت  می‌شوند.

درمان‌های بیماری ام اس را می‌توان به ۳ دسته تقسیم نمود :

دسته ی ابتدا درمان ، به هنگام حملات بیماری انجام میگیرد که در این وقت مریض می‌بایست در بیمارستان بستری شود.
دسته ی دوم درمان‌های پیشگیری می‌باشد. در این وقت با در پیشنهاد گرفتن وضعیت مریض داروهای متفاوتی تجویز می‌شود تا از راه این داروها حملات بعدی کمتر شوند.

دسته ی سوم به علایم بیماری ام اس ارتباط دارد. بیماران می‌بایست بدانند عوارضی همچون تکرر در ادرار ، خستگی بیشتر از حد و سفتی اندام‌ها تا حد زیادی با دارو قابل درمان می‌باشند.

درمان خانگی ام اس با تغییر سبک زندگی

– ورزش نمایید زیرا ورزش باعث تقویت عضلاتتان می‌شود و به حفظ تعادلتان یاری می‌کند.
– به اندازه کافی استراحت نمایید تا کمتر احساس ضعف و خستگی داشته باشید.
– بدنتان را با شنا در آب خنک یا با ریختن آب خنک بر روی خود و نوشیدن مایعات خنک ، خنک نگاه دارید.
– تلاش نمایید استرس را از خود دور نگاه دارید تا مانع زیاد شدن بیماریتان بشوید.
– رژیم غذایی متناسب در تقویت سیستم ایمنی بدن ، حفظ تناسب اندام و سلامت استخوان‌ها زیاد موثر می‌باشد.

همراه شما آماده خدمات رسانی در زمینه ویزیت پزشک در منزل، تزریقات در منزل، نگهداری از بیمار در منزل، پرستاری از سالمند در منزل، پرستاری از کودک، همراه در بیمارستان و … به شما عزیزان می‌باشد. جهت مشاوره و هرگونه سوال با ما تماس بگیرید.

—————————————————————-

مطالب مرتبط:

افراد مناسب برای شغل پرستاری کودک : در هنگام انتخاب یه شغل با ید پایان معیارها و ویژگی‌های خود را با معیارهای شغل مورد پیشنهاد مقایسه نمایید، همچنین می‌بایست بین آنان توازن برقرار باشد، یعنی می‌بایست افراد روحیات، اخلاقیات، شرایط محیطی از جمله خانوداگی و اجتماعی و … خود را، با شرایط شغل مورد پیشنهاد مقایسه کنند و متوجه شوند که آیا برای آن شغل مناسبند یا خیر.

خصوصیات افراد مناسب برای شغل پرستاری کودک

از مهم‌ترین و پیچیده ترین مواردی که می‌بایست مورد توجه بسیاری قرار گیرد، شناخت شخصیتی افراد می‌باشد. به ندرت می‌توان به همه جنبه‌های شخصیتی یک فرد واقف شد. این امر مستلزم دانش، مهارت و گذر وقت می‌باشد.

البته یک کار را امکان دارد کسانی با شخصیت‌های متفاوت برعهده بگیرند و انتخاب این که چه کسی شایسته تر می‌باشد در بعضی شرایط دشوار خواهد بود. بهتر است برای انتخاب برترین فرد طبق پیشنهاد معیار سازمان‌های مسئول عمل نمایید تا از کار خود رضایت کامل داشته باشید. مرکز خدمات پرستاری همراه شما در کنار شماست.

 

————————————————

مطالب مرتبط:

خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان – خدمات پزشکی در منزل مرکز خدمات پرستاری همراه شما

چطور از سالمندان در منزل نگهداری کنیم؟

پرستاری از سالمند

لامبدا جهش جدید کرونا

لامبدا جهش جدید کرونا : با گذشت بیشتر از هجده ماه از آغاز همه گیری جهانی بیماری کووید -۱۹ ، محققان جهان در حالا حاضر اخبار جدیدی مربوط به نوع جدید این ویروس به نام سویه لامبدا را مخابره می کنند.

جهش جدید ویروس کرونا به نام لامبدا ، شرایط خطرناکی را برای کشورهای جهان رقم زده میباشد زیرا این واریانت خطرناک ، سرایت پذیری بیش و هم چنین قدرت گریز بیشتری از اثرگذاری واکسن ها را نشانه گرفته میباشد.

بر اساس مطالعه ای گونه گرفته بوسیله محققان در کشور شیلی، مشخص شده میباشد که سویه نو ویروس کرونا به نام لامبدا نخستین بار در پرو و در حدود ۱ سال قبل ظاهر شده میباشد.

لامبدا

هم چنین متاسفانه مشخص شده این جهش ویروس کرونا زیاد عفونی بوده و آنتی بادی های واکسن کرونا بر روی آن بی تاثیر میباشد.

محققان پزشکی در شیلی پس مطالعه بر سویه نو ویروس کرونا نتیجه گیری کرده اند که سویه لامبدا کرونا ویروس ۹ تنها از نوع SARS-CoV-2 عفونی تر میباشد ، بلکه احتمالاً واکسن های کرونا موجود هم ، بر روی آن بی تاثیر میباشد.

لامبدا جهش جدید کرونا

لامبدا جهش جدید کرونا

تاکنون ثابت شده میباشد که سویه لامبدا کرونا در برابر واکسن ها مقاوم میباشد. هم چنین تاکنون هیچ موری از این ویروس در ایران مشاهده نشده میباشد.

خانم عاطفه عابدینی، دبیر کمیته علمی کشوری کووید-۱۹ ، نسبت به نزدیکی یک گونه نو کرونا به ایران هشدار داده میباشد. بر طبق اعلام خانم عاطفه عابدینی ، هرچه لود ویروس در جامعه بیش باشد، امکان جهش ویروس در جامعه بیش میباشد.

در عین حالا در گونه عدم رعایت افراد جامعه، سویه های جدیدی همچون لامبدا هم می‌تواند وارد کشور شود.

لامبدا در ایران

عاطفه عابدینی می گوید: تاکنون در ایران هیچ موری از این جهش گزارش نشده میباشد ولی در دنیا در کشورهایی همچون آمریکا مواردی گزارش شده میباشد و ۱ شخص در ترکیه گزارش شده میباشد و اگر مراقب نباشیم و پروتکل ها را رعایت نکنیم، لامبدا می‌تواند موج بعدی ما باشد.

البته طبق پیشنهاد محققان مسئله هنوز جدی نیست و دلیلی برای به صدا درآوردن زنگ هشدار جهانی جهت این ویروس نو وجود ندارد.

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، کشور پرو دارای بالاترین نرخ بیماری و میزان مرگ و میر ناشی از این سویه لامبدا کرونا ویروس در بین کشورهای دیگر جهان میباشد.

لامبدا جهش جدید کرونا

جهش جدید کرونا

حدود ۶۰۰ شخص از هر ۱۰۰۰۰۰ شخص مبتلا به کرونا ویروس به این جهش ویروس کرونا مبتلا شده اند.

سویه لامبدا در بین حدودا ۳۰ کشور جهان از جمله انگلیس و هم چنین کشور همسایه ما ترکیه هم مشاهده شده میباشد.

بر اساس آخرین داده های سازمان بهداشت جهانی در ۲۴ ژوئن، تا کنون نوع لامبدا در ۲۶ کشور شناسایی همچون شیلی ، آرژانتین ، پرو ، اکوادور ، برزیل و کلمبیا و هم چنین ایالات متحده ، کانادا ، آلمان ، اسپانیا ، اسرائیل ، فرانسه ، بریتانیا و زیمبابوه شده میباشد.

جلوگیری از مریض شدن بوسیله سویه لامبدا

ماسک های تنفسی با کیفیت بالا می توانند قرار گرفتن در معرض ویروس کرونا را تا شش برابر کاهش بدهند و اینکار می تواند به ۱ مکمل مهم برای افرادیکه واکسن زده اند تبدیل شود.

علیرضا ناجی رییس مرکز تحقیقات ویروس شناسی می گوید: تقویت سرمایه گذاری در سیستم بهداشتی و درمانی، زیاد شدن ظرفیت تخت های بستری و مراقبت ویژه، تسریع در روند واکسیناسیون، توسعه ظرفیت انجام تست های تشخیصی، تقویت توان اقتصادی مردم و جمعیت بالای خانواده ها را از مهم ترین اقدامات برای پیشگیری از سویه نو کرونا به نام لامبدا را ذکر نمود.

لامبدا جهش جدید کرونا

تاثیر بر روی انواع واکسن ها

محققان می گویند جهت جواب به این سوال به مطالعات بیشتری در مورد تاثیری که نوع لامبدا بر روی افرادیکه واکسن زده اند ،نیاز میباشد.

ولی چیزی که اکنون مشخص شده میباشد این میباشد که در بخش هایی از آمریکای جنوبی ، اثربخشی واکسن های چینی ، که بیش در منطقه استفاده میشود ، ذیل پرسش رفته میباشد.

زیرا در کشورهای برزیل ، شیلی و پرو درصد زیاد بالایی از افراد جامعه واکسن سینوواک (Sinovac) و هم چنین واکسن سینوفارم چینی (Sinopharm) را دریافت کرده اند.

سویه لامبدا (Lambda) ویروس کرونا از کشور پرو شروع شده میباشد و تاکنون به ۳۲ کشور جهان انتقال یافته میباشد، ولی در حالا حاضر همچنان به‌عنوان ۱ سویه با خطر کمتر طبقه‌بندی می‌شود.

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی :سفر به نقاط مختلف جهان، فرصتی بی‌نظیر برای کشف فرهنگ‌ها، مناظر طبیعی و تجربه‌های جدید است.

اما همان‌طور که هیجان ماجراجویی شما افزایش می‌یابد، نباید از محافظت از سلامتی خود در برابر بیماری‌های ناشناخته غافل شوید. تزریق واکسن‌های مناسب پیش از سفر، گامی مهم برای محافظت از بدن در برابر بیماری‌های جدی و گاه خطرناکی است که ممکن است در مقصد شما رایج باشد.

چرا تزریق واکسن پیش از سفر اهمیت دارد؟

واکسن‌ها با وارد کردن نسخه‌ای ضعیف یا غیرفعال از یک ویروس یا باکتری به بدن، سیستم ایمنی شما را آموزش می‌دهند تا در مواجهه با بیماری‌های واقعی، آماده و مقاوم باشد. این روند هوشمندانه، بدن شما را به یک سپر دفاعی قدرتمند تبدیل می‌کند.

هنگام سفر به مناطق ناشناخته، ممکن است در معرض میکروب‌ها یا بیماری‌هایی قرار بگیرید که بدن شما پیش‌تر با آن‌ها مواجه نشده است. بیماری‌هایی که شاید در کشور مبدأ شما وجود نداشته باشند یا نادر باشند، اما در کشورهای دیگر می‌توانند بسیار شایع باشند و حتی خطر جدی برای سلامتی ایجاد کنند.

واکسیناسیون: گامی ضروری برای سفر ایمن

کشورها و مناطق مختلف جهان، به دلیل شرایط آب‌وهوایی، زیرساخت‌های بهداشتی و شیوه‌های زندگی، میزبان بیماری‌های خاصی هستند. به همین دلیل، ضروری است پیش از ترک کشور، با پزشک متخصص مشورت کرده و لیستی از واکسن‌های مورد نیاز تهیه کنید. برخی از واکسن‌ها ممکن است به‌عنوان شرط ورود به کشور مقصد، الزامی باشند.

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی (1)

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی (۱)

 

 

 

چگونه واکسن از شما محافظت می‌کند؟

هنگامی که واکسن تزریق می‌کنید، سیستم ایمنی بدن شما شروع به شناسایی میکروب‌های تزریقی و تولید آنتی‌بادی می‌کند. این آنتی‌بادی‌ها همان قهرمانان خط مقدم بدن شما هستند که در صورت مواجهه با ویروس‌ها یا باکتری‌های واقعی، از شما محافظت خواهند کرد.

برای سفرهای خارجی چه واکسن‌هایی مورد نیاز است؟

واکسن‌های مورد نیاز بسته به مقصد شما متفاوت است، اما برخی از واکسن‌های متداول شامل موارد زیر هستند:

  • واکسن هپاتیت A و B: برای مناطقی با بهداشت نامناسب و خطر آلودگی مواد غذایی یا آب.
  • واکسن تب زرد: برای کشورهای آفریقایی و برخی از کشورهای آمریکای جنوبی که این بیماری رایج است.
  • واکسن تیفوئید: مناسب برای مناطقی که بیماری‌های ناشی از آب و غذا در آن‌ها شایع است.
  • واکسن مننژیت: اغلب برای سفر به کشورهای آفریقای مرکزی و حج توصیه می‌شود.
  • واکسن مالاریا: هرچند واکسن آن هنوز برای همه موارد موجود نیست، اقدامات پیشگیرانه و داروهای ضد مالاریا بسیار توصیه می‌شود.
  • واکسن آنفولانزا: به‌ویژه برای سفر در فصل‌های سرد یا مناطق با شیوع بالای آنفولانزا.

چند نکته مهم برای برنامه‌ریزی واکسن سفر:

  1. زمان‌بندی را جدی بگیرید: برخی از واکسن‌ها باید چند هفته قبل از سفر تزریق شوند تا بدن فرصت کافی برای ایجاد ایمنی داشته باشد.
  2. کشور مقصد را بررسی کنید: با پزشک یا کلینیک‌های تخصصی مسافرتی مشورت کرده و از نیازهای بهداشتی مقصد مطلع شوید.
  3. مدارک واکسیناسیون را همراه داشته باشید: برخی از کشورها گواهی تزریق واکسن را برای ورود ضروری می‌دانند.

سفر کنید، اما ایمن و بدون نگرانی

تزریق واکسن‌های مناسب، کلیدی است برای سفری آرامش‌بخش و ایمن. این گام کوچک اما حیاتی، شما را در برابر خطرات جدی محافظت می‌کند و اجازه می‌دهد تا با خیال راحت از تمام لحظات سفر خود لذت ببرید. پس پیش از بستن چمدان‌ها، به فکر تقویت سلامت خود باشید تا سفر شما خاطره‌ای شیرین و بی‌دغدغه شود. 

تزریق واکسن پیش از سفر: گامی حیاتی برای محافظت از سلامتی شما

سفر به مقاصد جدید تجربه‌ای هیجان‌انگیز و بی‌نظیر است، اما هر مقصد چالش‌ها و خطرات سلامتی خاص خود را به همراه دارد. یکی از اقدامات ضروری پیش از سفر به کشورهای خارجی، تزریق واکسن‌هایی است که از شما در برابر بیماری‌های شایع در آن مناطق محافظت می‌کند.

چرا باید مقصد و شرایط سفر خود را مشخص کنید؟

برای برنامه‌ریزی واکسیناسیون پیش از سفر، اولین گام تعیین مقصد شماست. هر کشور یا حتی هر منطقه ممکن است با بیماری‌های خاصی روبرو باشد که بسته به شرایط محیطی، اقلیمی و سطح بهداشت متفاوت است. برای مثال:

  • فردی که به تایلند سفر می‌کند و در یک هتل لوکس اقامت دارد، خطر کمتری در مقایسه با فردی دارد که قصد اقامت در مناطق روستایی تایلند را دارد.
  • سفر به مناطق جنگلی آفریقا ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند تب زرد یا مالاریا را افزایش دهد.
  • مسافرت به اروپای غربی ممکن است به واکسن خاصی نیاز نداشته باشد، اما برای ایمنی در برابر بیماری‌هایی مانند آنفولانزا، توصیه‌هایی وجود دارد.

عواملی که باید در واکسیناسیون در نظر بگیرید:

  1. مدت زمان سفر: سفر کوتاه‌مدت ممکن است نیازی به برخی واکسن‌ها نداشته باشد، اما برای اقامت طولانی‌مدت، احتمال قرارگیری در معرض بیماری‌ها افزایش می‌یابد.
  2. سن شما: کودکان، افراد مسن یا زنان باردار نیازهای ویژه‌ای در واکسیناسیون دارند.
  3. وضعیت سلامت فعلی: اگر به بیماری خاصی مانند دیابت، بیماری‌های قلبی یا نقص سیستم ایمنی مبتلا هستید، مشورت با پزشک الزامی است.
  4. سابقه پزشکی: اگر قبلاً به بیماری خاصی مبتلا بوده‌اید یا واکسن‌هایی مانند هپاتیت یا کزاز تزریق کرده‌اید، این اطلاعات می‌تواند روی برنامه واکسیناسیون شما تأثیر بگذارد.

مشاوره با پزشک: گام کلیدی پیش از تزریق واکسن

پیش از تصمیم‌گیری درباره واکسن‌های مورد نیاز، ضروری است که با یک پزشک متخصص در زمینه بهداشت سفر یا پزشک عمومی مشورت کنید. پزشک به شما کمک می‌کند تا:

  • واکسن‌های ضروری برای مقصد شما را شناسایی کند.
  • وضعیت سلامت فعلی و سابقه پزشکی شما را بررسی کند.
  • برنامه زمانی مناسب برای تزریق واکسن‌ها را تنظیم کند (برخی واکسن‌ها نیاز به چند نوبت تزریق دارند).

سوالاتی که باید قبل از واکسیناسیون پاسخ دهید:

  • به کدام کشور یا شهر سفر می‌کنید؟
  • مدت زمان سفر شما چقدر است؟
  • آیا در مناطق شهری یا روستایی اقامت خواهید داشت؟
  • آیا به بیماری خاصی مبتلا هستید؟
  • آخرین باری که واکسن‌های عمومی (مانند کزاز، هپاتیت یا آنفولانزا) را تزریق کرده‌اید، چه زمانی بوده است؟

توصیه نهایی: با برنامه سفر کنید!

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. با مشخص کردن مقصد، بررسی شرایط سفر و مشورت با پزشک، می‌توانید از لحظه‌لحظه سفر خود لذت ببرید بدون اینکه نگران بیماری‌های احتمالی باشید. تزریق واکسن پیش از سفر، نه‌تنها سلامتی شما را تضمین می‌کند، بلکه به شما آرامش ذهنی می‌دهد تا تمام انرژی خود را صرف کشف و لذت بردن از ماجراجویی‌های جدید کنید.

 

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

لیست واکسن‌هایی که قبل از سفر خارجی میبایست بزنیم

برای درک اهمیت واکسن پیش از سفرهای خارجی میبایست بدانید که واکسن در بسیاری از مواقع می‌تواند جان شما را نجات دهد و خطر ابتلا به بیماری‌های کشنده را کاهش دهد. واکسن پیش از مسافرت در بسیاری از مواقع اجباری و در برخی شرایط هم اختیاری میباشد. این موضوع تا حد زیادی به سلامت و شرایط شما در سفر بستگی دارد.در ادامه می‌توانید با لیستی از واکسن‌های پیش از مسافرت آشنا بشوید.

واکسن هپاتیت A

واکسن هپاتیت A یکی از واکسن‌های لازم سفر پیش از رفتن به مناطقی با سطح بهداشت پایین میباشد. اگر قصد دارید به جنوب صحرای آفریقا، برخی کشورهای آسیایی و آمریکای جنوبی و مرکزی سفر نمایید، بهتر میباشد واکسن هپاتیت A را تزریق نمایید. این واکسن پیش از سفر بصورت دو دوز با فاصله شش تا دوازده ماه تزریق می‌شود و تا بیست سال از شما محافظت می‌کند.

واکسن هپاتیت B

هپاتیت B از راه خون و مایعات بدن سرایت می‌کند. بنابراین تزریق آن برای عموم افراد ضروری نیست. داشتن رابطه جنسی، تزریق مواد مخدر و انجام ورزش‌های تماسی در سفر خطر ابتلا به هپاتیت B را زیاد شدن می‌دهد.

این بیماری در بسیاری از کشورهای دنیا رایج میباشد، ولی معمولا در آفریقا، آسیا، خاورمیانه و جنوب و شرق اروپا شیوع بیشتری دارد. واکسن هپاتیت B شامل سه دوز میباشد که میبایست با فاصله تزریق شوند.

عکس واکسن هپاتیت B

هپاتیت B از راه خون و مایعات بدن سرایت می‌کند و از همین رو تزریق آن تنها در برخی شرایط خاص ضروری میباشد.

واکسن تب حصبه

تب حصبه در کشورهایی که بهداشت پایینی دارند، بیش رواج دارد. مناطقی مثل بنگلادش، پاکستان، هند، آفریقا، بخش‌هایی از جنوب و جنوب شرق آسیا، بخش‌هایی از آمریکای جنوبی و مرکزی و برخی بخش‌های خاورمیانه از مناطق پرخطر محسوب می‌شوند. تزریق این واکسن پیش از سفر بهتر میباشد حداقل از ۱ ماه پیش انجام شود.

واکسن مننژیت مننگوکوک (Meningococcal meningitis)

تزریق واکسن مننژیت مننگوکوک پیش از سفر برای کسانی که به مدت طولانی با جمعیت محلی ۱ منطقه در ارتباط هستند، اهمیت زیادی دارد. کسانی که به آفریقا و عربستان و زیارت حج و عمره می‌روند، میبایست این واکسن را تزریق کنند.

 

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

واکسن هاری: محافظت در برابر یک بیماری خطرناک

سفر به کشورهای مختلف جهان می‌تواند تجربه‌ای پرهیجان باشد، اما اگر قصد دارید در مقصد به فعالیت‌هایی مانند دویدن، دوچرخه‌سواری یا کار با حیوانات بپردازید، باید به موضوع واکسن هاری توجه ویژه‌ای داشته باشید. این بیماری، یکی از خطرناک‌ترین عفونت‌های ویروسی است که می‌تواند از طریق تماس با حیوانات آلوده منتقل شود.

چرا واکسن هاری ضروری است؟

هاری در بسیاری از کشورهای جهان، به‌ویژه مناطق روستایی و مناطقی با زیرساخت‌های بهداشتی ضعیف، شایع است. تماس با حیوانات ولگرد، سگ‌ها، گربه‌ها یا حتی حیوانات وحشی، می‌تواند شما را در معرض این بیماری قرار دهد.

  • اگر بیش از یک ماه در سفر هستید.
  • اگر قصد فعالیت‌های ورزشی در فضای باز مانند دویدن یا دوچرخه‌سواری را دارید.
  • اگر در محیط‌هایی کار می‌کنید که احتمال تماس با حیوانات وجود دارد (مانند مراکز حیات‌وحش یا روستاها).

برنامه تزریق واکسن هاری

واکسن هاری به صورت پیشگیرانه در یک دوره ۲۸ روزه و شامل سه دوز تزریق می‌شود:

  1. دوز اول: در اولین روز مشاوره.
  2. دوز دوم: در روز هفتم.
  3. دوز سوم: در روز بیست‌وهشتم.

این واکسن، ایمنی بدن شما را تقویت می‌کند و در صورت گزش یا خراش توسط یک حیوان آلوده، زمان بیشتری برای دریافت درمان‌های بعدی خواهید داشت.

چه کشورهایی در معرض خطر هاری هستند؟

هاری در مناطق زیادی از جهان از جمله کشورهای آسیایی، آفریقایی، آمریکای لاتین و بخش‌هایی از اروپای شرقی گزارش می‌شود. پیش از سفر، لیست کشورهایی که این بیماری در آن‌ها شایع است را بررسی کنید و در صورت نیاز با پزشک خود مشورت کنید.

هاری چگونه منتقل می‌شود؟

ویروس هاری عمدتاً از طریق بزاق حیوان آلوده و معمولاً از طریق گاز گرفتن یا خراش به انسان منتقل می‌شود. حیوانات مبتلا به هاری ممکن است رفتارهای غیرعادی نشان دهند، مانند خشونت یا ترس شدید از نور و آب.

تصور کنید در حال تعامل با حیوانات هستید…

تصور کنید در یک روستا یا طبیعت‌گردی هستید و حیوانی ولگرد به شما نزدیک می‌شود. حتی اگر حیوان ظاهری سالم داشته باشد، نمی‌توان اطمینان داشت که ناقل ویروس هاری نیست. واکسیناسیون پیشگیرانه به شما این اطمینان را می‌دهد که در صورت وقوع حادثه، از شما در برابر عواقب جدی این بیماری محافظت می‌شود.

توصیه نهایی: به فکر ایمنی خود باشید

اگر برنامه شما شامل فعالیت‌هایی در نزدیکی حیوانات است، از واکسن هاری غافل نشوید. این واکسن یک لایه محافظتی حیاتی است که شما را از خطرات این بیماری جدی و کشنده دور نگه می‌دارد. با برنامه‌ریزی دقیق، سفر شما ایمن‌تر و بدون نگرانی خواهد بود.

واکسن آنسفالیت ژاپنی: محافظی مطمئن برای سفر به مناطق آسیایی

اگر قصد دارید به کشورهای آسیای شرقی یا جنوب شرقی سفر کنید و مدت اقامت شما بیش از یک ماه است، یا اگر برنامه‌ای برای گردش در مناطق روستایی، بازدید از مزارع برنج یا دوچرخه‌سواری در دل طبیعت دارید، واکسن آنسفالیت ژاپنی می‌تواند شما را در برابر یک بیماری خطرناک ایمن کند.

چرا واکسن آنسفالیت ژاپنی ضروری است؟

آنسفالیت ژاپنی یک بیماری ویروسی است که از طریق نیش پشه‌های آلوده منتقل می‌شود. این بیماری بیشتر در مناطق گرمسیری و به‌ویژه در فصل‌های بارانی و در اطراف مزارع برنج و تالاب‌ها شایع است. اگرچه احتمال ابتلا به آن پایین است، اما این بیماری می‌تواند عوارض شدید عصبی یا حتی مرگ به همراه داشته باشد.

چه کسانی باید این واکسن را تزریق کنند؟

  • اقامت‌های طولانی‌مدت: اگر مدت اقامت شما در کشوری آسیایی بیش از یک ماه است، این واکسن توصیه می‌شود.
  • سفر به مناطق روستایی: اگر قصد بازدید از مزارع، روستاها یا مناطق طبیعی دارید، احتمال تماس با پشه‌های ناقل ویروس بیشتر است.
  • فعالیت‌های فضای باز: مانند دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی در طبیعت، به‌ویژه در مناطقی با آب‌وهوای مرطوب و بارانی.

برنامه تزریق واکسن

واکسن آنسفالیت ژاپنی به صورت دو دوز تزریق می‌شود:

  1. دوز اول: در روز اول برنامه واکسیناسیون.
  2. دوز دوم: ۲۸ روز پس از دوز اول و حداقل یک هفته پیش از سفر.

این برنامه ایمنی کافی را برای محافظت در برابر بیماری ایجاد می‌کند.

در چه مناطقی این بیماری رایج است؟

این بیماری عمدتاً در کشورهای آسیایی مانند ژاپن، چین، هند، نپال، ویتنام، تایلند، کامبوج و فیلیپین گزارش می‌شود. خطر آن در مناطق روستایی و به‌ویژه در فصل بارانی بسیار بیشتر است.

نکاتی برای پیشگیری از آنسفالیت ژاپنی

علاوه بر واکسیناسیون، اقدامات زیر می‌تواند شما را در برابر این بیماری محافظت کند:

  • استفاده از اسپری‌های دفع حشرات.
  • پوشیدن لباس‌های آستین بلند و شلوار در مناطق پشه‌خیز.
  • استفاده از پشه‌بند در محل‌های اقامت روستایی.

توصیه نهایی: با خیال راحت سفر کنید!

اگر سفر شما شامل اقامت طولانی‌مدت یا بازدید از مناطق روستایی و مزارع است، واکسن آنسفالیت ژاپنی نه‌تنها یک توصیه، بلکه ضرورتی برای ایمنی شماست. این واکسن یک گام کوچک اما حیاتی برای لذت بردن از ماجراجویی‌های بدون دغدغه در دل طبیعت است.

واکسن وبا: سپری ضروری برای سفر به مناطق با بهداشت پایین

وبا، یک بیماری عفونی خطرناک است که از طریق آب و غذای آلوده منتقل می‌شود و می‌تواند با ایجاد اسهال شدید و کم‌آبی بدن، زندگی را تهدید کند. اگرچه تزریق واکسن وبا برای همه مسافران اجباری نیست، اما برای افرادی که به مناطقی با سطح بهداشت پایین سفر می‌کنند یا در شرایط خاصی قرار دارند، بسیار توصیه می‌شود.

چه کسانی باید واکسن وبا را تزریق کنند؟

  • کارکنان کمپ‌های پناهندگان: افرادی که در کمپ‌ها یا شرایط اضطراری بهداشتی فعالیت می‌کنند.
  • مسافرانی که به مناطق با بهداشت ضعیف سفر می‌کنند: مناطقی مانند جنوب صحرای آفریقا، جنوب و جنوب شرق آسیا، بخش‌هایی از خاورمیانه، آمریکای مرکزی و جزایر دریای کارائیب.
  • گردشگرانی که قصد اقامت طولانی‌مدت در مناطق روستایی یا در معرض خطر را دارند.

برنامه تزریق واکسن وبا

واکسن وبا معمولاً در دو دوز تزریق می‌شود:

  1. دوز اول: حداقل ۶ هفته پیش از سفر.
  2. دوز دوم: ۱ تا ۶ هفته پس از دوز اول.

دوز نهایی باید حداقل یک هفته پیش از سفر تزریق شود تا بدن ایمنی لازم را به دست آورد.

چرا واکسن وبا مهم است؟

این واکسن به جلوگیری از ابتلا به بیماری کمک می‌کند، به‌ویژه در مناطقی که به آب آشامیدنی تمیز یا زیرساخت‌های بهداشتی مناسب دسترسی ندارند. خطر ابتلا به وبا در شرایط زیر افزایش می‌یابد:

  • مصرف آب و غذای آلوده.
  • حضور در مناطق شلوغ و با تراکم بالای جمعیت، مانند کمپ‌های پناهندگان.
  • سفر به مناطقی که شیوع وبا گزارش شده است.

چگونه خطر ابتلا به وبا را کاهش دهیم؟

علاوه بر واکسیناسیون، رعایت موارد زیر می‌تواند شما را در برابر این بیماری محافظت کند:

  • تنها از آب آشامیدنی بطری‌شده یا جوشانده استفاده کنید.
  • از مصرف یخ، میوه‌ها و سبزیجات خام شسته‌نشده خودداری کنید.
  • غذای خود را کاملاً بپزید و گرم نگه دارید.
  • دستان خود را مرتب بشویید، به‌ویژه پیش از غذا و پس از استفاده از سرویس بهداشتی.

سفر به مناطق مستعد وبا: آگاهانه و ایمن

وبا یک تهدید جدی برای مسافران به برخی از نقاط جهان است، اما با تزریق واکسن و رعایت نکات بهداشتی می‌توانید این خطر را به حداقل برسانید. اگر برنامه سفر شما شامل مناطقی با سطح بهداشت پایین است، واکسن وبا می‌تواند آرامش خاطر شما را در طول سفر تضمین کند و به شما اجازه دهد با خیالی آسوده از سفر خود لذت ببرید.

واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR): ضرورت پیش از سفر برای کودکان و بزرگسالان

واکسن سرخک، اوریون و سرخجه یکی از واکسن‌های اصلی و حیاتی در برنامه واکسیناسیون کودکان است. این واکسن سه‌گانه به‌طور معمول در دوران کودکی تزریق می‌شود، اما اگر برنامه سفر شما به مناطق خاصی است که این بیماری‌ها در آن‌ها شایع هستند، باید مطمئن شوید که خودتان و کودکتان این واکسن را دریافت کرده‌اید.

چرا واکسن MMR پیش از سفر ضروری است؟

بیماری‌های سرخک، اوریون و سرخجه به‌شدت مسری هستند و در برخی مناطق جهان شیوع بیشتری دارند، به‌ویژه در مناطقی که برنامه‌های واکسیناسیون گسترده وجود ندارد. این واکسن:

  • از ابتلا به بیماری‌های خطرناک که می‌توانند باعث عوارض شدید مانند التهاب مغز (سرخک) یا نازایی (اوریون) شوند، جلوگیری می‌کند.
  • به کاهش احتمال شیوع بیماری در سفر و انتقال آن به دیگران کمک می‌کند.
  • شما را در برابر خطرات ناشی از تماس با افراد واکسینه‌نشده محافظت می‌کند.

چه کسانی باید واکسن MMR را تزریق کنند؟

  1. کودکان:
    • این واکسن به‌طور معمول در دو دوز تزریق می‌شود:
      • دوز اول: در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی.
      • دوز دوم: بین ۴ تا ۶ سالگی.
  2. بزرگسالانی که واکسن نگرفته‌اند:
    • اگر در کودکی این واکسن را دریافت نکرده‌اید یا وضعیت واکسیناسیون شما نامشخص است، بهتر است پیش از سفر آن را تزریق کنید.

چه مناطقی نیاز به واکسن MMR دارند؟

سرخک، اوریون و سرخجه در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و مناطقی که برنامه‌های واکسیناسیون عمومی اجرا نشده است، شایع هستند. قبل از سفر به این مناطق، وضعیت واکسیناسیون خود را بررسی کنید.

مشاوره با پزشک: گام اول پیش از سفر

  • وضعیت واکسیناسیون خود و کودکتان را با پزشک چک کنید.
  • در صورتی که سابقه حساسیت به اجزای واکسن دارید، به پزشک اطلاع دهید.

دیگر واکسن‌های ضروری پیش از سفر:

علاوه بر واکسن MMR، بسته به مقصد و شرایط سفر، ممکن است نیاز به واکسن‌های دیگری نیز داشته باشید، از جمله:

  • هپاتیت A و B
  • تب زرد
  • وبا
  • هاری
  • کووید-۱۹

توصیه نهایی: سفر ایمن و بی‌دغدغه

واکسن سرخک، اوریون و سرخجه یک ضرورت برای محافظت از شما و کودکتان در برابر بیماری‌های خطرناک است. با بررسی وضعیت واکسیناسیون پیش از سفر و دریافت واکسن‌های لازم، می‌توانید از سفری سالم و لذت‌بخش اطمینان حاصل کنید.

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی (3)

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی (۳)

واکسن سل (BCG): محافظی مهم برای سفر به مناطق پرخطر

سل (Tuberculosis) یکی از بیماری‌های عفونی جدی است که عمدتاً ریه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از طریق هوا منتقل می‌شود. اگر قصد دارید به مناطقی سفر کنید که سل در آن‌ها شایع است، واکسیناسیون با واکسن BCG یک گام ضروری برای محافظت از سلامتی شما، به‌ویژه برای کودکان و افراد واکسینه‌نشده، محسوب می‌شود.

چه کسانی باید واکسن سل دریافت کنند؟

  • کودکان زیر ۱۶ سال:
    • کودکانی که تاکنون واکسن BCG را دریافت نکرده‌اند و در معرض خطر ابتلا به سل قرار دارند.
  • مسافرانی که بیش از ۳ ماه در مناطق پرخطر اقامت دارند:
    • افرادی که به مناطق با شیوع بالای سل سفر می‌کنند، به‌ویژه اگر در محیط‌های شلوغ یا مکان‌هایی با امکانات بهداشتی محدود زندگی یا کار کنند.

مناطقی که سل در آن‌ها شایع است:

سل در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و مناطق کم‌درآمد رایج است، از جمله:

  • جنوب آسیا: بنگلادش، هند، پاکستان.
  • آفریقا: بسیاری از کشورهای جنوب صحرای آفریقا.
  • جنوب شرق آسیا: اندونزی، میانمار، ویتنام.
  • آمریکای جنوبی و مرکزی: برزیل، پرو، بولیوی.
  • خاورمیانه: برخی از کشورهای این منطقه با شیوع بالا.

چرا واکسن سل ضروری است؟

واکسن BCG می‌تواند از بروز بیماری‌های شدید ناشی از عفونت سل مانند مننژیت سل در کودکان جلوگیری کند. اگرچه این واکسن به‌طور کامل از انتقال بیماری جلوگیری نمی‌کند، اما می‌تواند شدت بیماری را کاهش دهد و از بروز عوارض خطرناک جلوگیری کند.

نکات کلیدی درباره واکسن BCG:

  • این واکسن معمولاً یک بار در طول عمر تزریق می‌شود.
  • اثربخشی واکسن BCG بیشتر در کودکان مشاهده می‌شود و از آن‌ها در برابر اشکال شدید سل محافظت می‌کند.
  • بزرگسالانی که در معرض خطر بالای ابتلا هستند، باید با پزشک مشورت کنند، زیرا واکسیناسیون ممکن است برای آن‌ها کمتر مؤثر باشد.

چگونه خطر ابتلا به سل را کاهش دهیم؟

علاوه بر واکسیناسیون، اقدامات زیر می‌تواند به پیشگیری از ابتلا به سل کمک کند:

  • اجتناب از حضور طولانی‌مدت در فضاهای بسته و شلوغ با تهویه نامناسب.
  • استفاده از ماسک در مکان‌های پرخطر.
  • رعایت بهداشت فردی و شستن مداوم دست‌ها.

پیش از سفر: مشاوره با پزشک الزامی است

اگر در مورد وضعیت واکسیناسیون خود یا فرزندتان مطمئن نیستید، پیش از سفر به مناطق پرخطر با پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند بر اساس سابقه پزشکی و مقصد سفرتان، توصیه‌های لازم را ارائه دهد.

سفر ایمن و سلامت شما

با توجه به خطرات سل در بسیاری از مناطق جهان، واکسن BCG می‌تواند بخشی حیاتی از برنامه پیشگیری شما باشد. این واکسن، به‌ویژه برای کودکان، یک لایه محافظتی ارزشمند ایجاد می‌کند و به شما امکان می‌دهد تا با خیال آسوده‌تر به ماجراجویی‌های خود بپردازید.

واکسن کووید-۱۹

واکسن کووید-۱۹: ضروری برای سفر ایمن به نقاط مختلف جهان

ویروس کرونا (COVID-19) یکی از جدی‌ترین بیماری‌های مسری جهان در دهه اخیر است که می‌تواند باعث بیماری‌های تنفسی شدید، بستری شدن در بیمارستان و حتی مرگ شود. با وجود کنترل نسبی این بیماری در برخی کشورها، بسیاری از مناطق جهان همچنان قوانینی سخت‌گیرانه درباره واکسیناسیون دارند. تزریق واکسن کووید-۱۹ نه‌تنها برای حفظ سلامت شما ضروری است، بلکه می‌تواند در ورود به بسیاری از کشورها نیز الزامی باشد.

چرا واکسن کووید-۱۹ پیش از سفر ضروری است؟

  • محافظت از سلامتی: این واکسن بدن شما را در برابر ویروس مقاوم می‌کند و خطر ابتلا به نوع شدید بیماری را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.
  • رعایت قوانین سفر: بسیاری از کشورها برای ورود مسافران، ارائه گواهی واکسیناسیون را الزامی کرده‌اند.
  • ایمنی عمومی: با واکسیناسیون، نقش مهمی در کاهش شیوع ویروس و محافظت از افراد آسیب‌پذیر جامعه ایفا می‌کنید.

چگونه برای واکسن کووید-۱۹ اقدام کنیم؟

  1. برنامه‌ریزی پیش از سفر:
    • واکسن باید حداقل دو هفته پیش از سفر تزریق شود تا بدن فرصت کافی برای ایجاد ایمنی داشته باشد.
    • برخی از کشورها ممکن است دوز تقویتی (بوستر) را نیز الزامی بدانند، به‌ویژه اگر مدت زیادی از واکسیناسیون اولیه گذشته باشد.
  2. تحقیق درباره قوانین کشور مقصد:
    • برخی کشورها فقط واکسن‌های خاصی را می‌پذیرند. مطمئن شوید که واکسن تزریق‌شده شما در کشور مقصد تأیید شده است.
    • بررسی کنید که آیا مدارک واکسیناسیون نیاز به ترجمه یا تأیید خاصی دارد.

مدارک مورد نیاز برای سفر:

  • کارت واکسیناسیون بین‌المللی: این مدرک معمولاً توسط مراکز واکسیناسیون رسمی صادر می‌شود و شامل اطلاعات واکسن و تاریخ تزریق آن است.
  • اپلیکیشن‌های تأیید واکسن: برخی کشورها از اپلیکیشن‌های خاصی برای ثبت و تأیید گواهی واکسیناسیون استفاده می‌کنند.

قوانین مرتبط با کووید-۱۹ در سفر:

  • بررسی وضعیت سلامت: ممکن است کشور مقصد از شما بخواهد پیش از ورود آزمایش کووید-۱۹ انجام دهید.
  • قرنطینه احتمالی: در برخی موارد، حتی با داشتن واکسن، ممکن است نیاز به قرنطینه در مقصد وجود داشته باشد.
  • ماسک و سایر اقدامات پیشگیرانه: بسیاری از کشورها همچنان استفاده از ماسک در فضاهای بسته یا شلوغ را اجباری می‌دانند.

توصیه نهایی برای مسافران:

واکسن کووید-۱۹ تنها یک گام ضروری برای سلامت شخصی شما نیست، بلکه بخشی از مسئولیت شما در برابر دیگران است. پیش از هر سفر، با دقت قوانین کشور مقصد را بررسی کنید، برنامه واکسیناسیون خود را کامل کنید و مطمئن شوید که تمامی مدارک لازم را همراه دارید.

با رعایت این نکات، می‌توانید سفر خود را با خیالی آسوده و امنیت کامل آغاز کنید.

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

لیست واکسن های تزریقی قبل از سفرهای خارجی

مطالب مرتبط:

 

جدیترین سویه کرونا :ویروس کرونا از زمانی که برای نخستین بار شناسایی شد، همواره در حال تغییر و تحول بوده است. جهش‌های مختلفی همچون دلتا، امیکرون و سپس سویه‌های اریس و پیرولا ظهور کرده‌اند، که هرکدام با علائم و شدت خاص خود، گاهی اوقات نگرانی‌های زیادی را ایجاد کرده و پس از مدتی هم تحت کنترل در می‌آمدند.

اما حالا یک سویه جدید با نام J.N.یک در جهان در حال گسترش است و سوال اینجاست که این تغییرات به کجا خواهند رسید؟خبرها از شناسایی نخستین مورد ابتلا به این سویه جدید در ایران حکایت دارند و کارشناسان به مردم توصیه کرده‌اند که بیش از پیش مراقب باشند و پروتکل‌های بهداشتی را با دقت بیشتری رعایت کنند. این روزها، همه ما باید هوشیار باشیم تا از خود و اطرافیانمان مراقبت کنیم.

آیا شما هم تاکنون چیزی از سویه نو کرونا شنیده‌اید؟ در این مقاله از مجله درمانکده، همراه ما باشید تا شما را با علائم این سویه جدید، عوارض احتمالی، روش‌های درمان و راه‌های پیشگیری از آن آشنا کنیم. بیایید با هم این مرحله از شیوع ویروس را پشت سر بگذاریم و سلامت خود را در اولویت قرار دهیم.

جدیترین سویه کرونا

سویه نو ویروس کرونا چیست؟

با گذشت زمان و سازگاری ویروس کرونا با واکسن‌ها، علائم بیماری به شکلی متفاوت از گذشته در افراد بروز می‌کند. ویروس SARS-CoV-2 که عامل بیماری کووید-۱۹ است، به تدریج تغییراتی را در نحوه انتشار و شدت علائم خود تجربه کرده است.

متخصصان عفونی بر این باورند که جدیدترین سویه کرونا، با نام J.N.یک، در واقع نوعی جهش از ویروس‌های قبلی مانند BA.۲.۸۶ (پیرولا) و امیکرون (Omicron) است. اگرچه این سویه جدید به سرعت در حال گسترش است، اما به گفته کارشناسان، نباید نگران آن باشیم؛ زیرا علائم آن به طور کلی خفیف بوده و شباهت زیادی به بیماری‌های معمولی مانند سرماخوردگی دارد.

طبق اطلاعات منتشر شده از سوی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، آخرین دوز واکسنی که افراد دریافت کرده‌اند، می‌تواند از بدن در برابر سویه جدید ویروس کرونا محافظت کند. بنابراین، واکسیناسیون همچنان یکی از بهترین راه‌ها برای مقابله با این ویروس و پیشگیری از بروز عوارض جدی است.

علائم سویه نو ویروس کرونا

بسیاری از افرادی که به سویه نو ویروس کرونا مبتلا می‌شوند، علائمی مشابه آلرژی فصلی یا سرماخوردگی را تجربه می‌کنند. رایج‌ترین علائم این ویروس شامل گلودرد، سرفه، گرفتگی بینی و آبریزش است. در برخی افراد، این بیماری می‌تواند با سردرد شدید، تب و لرز نیز همراه باشد.

طبق گفته‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، سویه J.N.یک که از نوع ویروس BA.۲.۸۶ (پیرولا) مشتق شده، علائمی شبیه به سرماخوردگی خفیف ایجاد می‌کند. به عبارت دیگر، هرچند این ویروس به سرعت گسترش می‌یابد، اما علائم آن نگران‌کننده و شدید نیستند.

سویه J.N.یک کرونا همچنان سرعت انتشار بالایی دارد، اما خوشبختانه علائم آن به صورت عمده خفیف و قابل کنترل ظاهر می‌شوند. در این شرایط، رعایت پروتکل‌های بهداشتی و مراقبت از خود همچنان بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به این سویه است.

شایع‌ترین علائم سویه نو ویروس کرونا در ایران

متخصصان، شایع‌ترین علائم سویه جدید ویروس کرونا (J.N.یک) در ایران را به شرح زیر می‌دانند:

  • تب
  • بی‌حالی
  • سرفه‌های خشک
  • آبریزش بینی
  • سردرد
  • گلودرد
  • از دست دادن حس بویایی و چشایی
  • اسهال
  • اسپاسم معده
  • خستگی مفرط
  • استفراغ
  • بی‌اشتهایی

در صورتی که این علائم پس از گذشت ۷ روز شدیدتر شوند و علائمی مانند تنگی نفس، تب بالای ۳۸ درجه، کبودی در لب و گونه، احساس درد در قفسه سینه یا گیجی بروز پیدا کنند، باید فوراً به دکتر متخصص بیماری‌های عفونی مراجعه کنید.

نکته مهم این است که کودکان معمولاً علائم این سویه کرونا را به‌صورت بسیار خفیف‌تر تجربه می‌کنند و در بسیاری از موارد، با استفاده از روش‌های خانگی بهبود می‌یابند. با این حال، اگر شدت علائم در فرزند خردسال شما افزایش یافت، توصیه می‌شود که از کمک پزشک متخصص کودکان بهره‌مند شوید.

سویه نو کرونا در ۱۴۰۳ چقدر جدی است؟

سویه جدید ویروس کرونا با نام J.N.یک ابتدا در ایالات متحده آمریکا شناسایی شد و پس از آن، به سرعت به ۴۱ کشور دیگر از جمله هند، چین، فرانسه، ایسلند، پرتغال، اسپانیا، هلند، کانادا، سنگاپور، انگلستان، سوئد و ژاپن گسترش یافت. طبق گزارش‌های سازمان CDC، این سویه پس از چهار ماه از اولین ظهور خود در آمریکا، توانست موارد ابتلا به کرونا را از ۳.۵ درصد به ۲۱ درصد افزایش دهد.

شاید جالب باشد بدانید که تا پایان سال ۲۰۲۳ میلادی در آمریکا، سویه J.N.یک توانسته بیش از ۸۵ درصد از موارد ابتلا به کرونا را به خود اختصاص دهد. این افزایش چشمگیر در تعداد مبتلایان، نشان از قدرت انتشار و سرعت گسترش بالای این سویه دارد.

در حال حاضر، سویه نو ویروس کرونا در ایران نیز مشاهده شده و همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، سرعت انتقال آن بسیار بالا است. بنابراین، حتی اگر علائم این سویه خفیف به نظر برسند، نباید آن‌ها را دست‌کم گرفت. رعایت نکات بهداشتی و پیگیری مراقبت‌های پزشکی برای جلوگیری از شیوع و کاهش خطرات، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

مقایسه کرونای نو با سویه‌های قبلی

علائم سویه جدید کرونا (J.N.یک) شباهت زیادی به علائم سویه BA.۲.۸۶ (پیرولا) از نوع امیکرون دارد. برای درک بهتر تفاوت‌ها و شباهت‌ها، در جدول زیر علائم سویه J.N.یک را با سایر سویه‌های کووید-۱۹ مقایسه می‌کنیم:

علائم سویه J.N.یک سویه پیرولا سویه دلتا سرماخوردگی
سردرد شایع شایع شایع نادر
سرفه شایع (خشک) شایع (خشک) شایع (ممتد) شایع (خلط‌دار)
خستگی شایع شایع شایع گاهی
عطسه گاهی گاهی به ندرت معمولاً
گلودرد شایع شایع شایع شایع
آبریزش بینی شایع شایع شایع شایع
تب شایع شایع شایع شایع
اسهال گاهی گاهی گاهی به ندرت
کاهش حس بویایی و چشایی شایع شایع شایع هرگز

روش پیشگیری از سویه نو کرونا

با توجه به گسترش سریع سویه J.N.یک و شباهت‌های آن با سویه‌های پیشین، مهم است که همچنان روش‌های پیشگیری از ابتلا را جدی بگیریم. رعایت پروتکل‌های بهداشتی، استفاده از ماسک، شستشوی مرتب دست‌ها و حفظ فاصله اجتماعی از جمله راهکارهای اصلی برای محافظت از خود و دیگران است.

جدیترین سویه کرونا

ماسک زدن: برترین روش جلوگیری از انتقال سویه J.N.یک کرونا

روش انتقال سویه J.N.یک کرونا همانند سایر سویه‌های کووید-۱۹ است و به راحتی از طریق سرفه، عطسه و هوای بازدم منتقل می‌شود. متخصصان، به ویژه با افزایش شیوع این سویه در فصل زمستان، نگرانی‌هایی درباره شدت گرفتن بار عفونت‌های تنفسی دارند. به همین دلیل، رعایت پروتکل‌های بهداشتی و محافظت از خود بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، برترین روش جلوگیری از انتشار سویه J.N.یک که سرعت گسترش بالایی دارد، را استفاده از ماسک و حفظ فاصله فیزیکی با دیگران معرفی می‌کند. در واقع، با رعایت برخی اقدامات ساده، می‌توانید خود را در برابر این ویروس محافظت کنید:

  • استفاده از ماسک در مکان‌های شلوغ و عمومی
  • حفظ فاصله فیزیکی از دیگران به‌ویژه در فضاهای بسته
  • شستن مداوم دست‌ها با آب و صابون
  • پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه و عطسه

این اقدامات به ظاهر ساده، می‌توانند شما را از ابتلا به سویه J.N.یک کرونا و سایر ویروس‌های تنفسی در امان نگه دارند و به کاهش انتشار این بیماری کمک کنند.

درمان سویه نو ویروس کرونا (سویه J.N.1)

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) اعلام کرده است که روش‌های تشخیص و درمانی مشابهی برای سویه J.N.1 با سایر سویه‌های کووید-۱۹ مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، پروتکل‌های درمانی که برای مدیریت سایر انواع کرونا ویروس مؤثر واقع شده‌اند، در درمان این سویه نیز کارایی دارند.

خبر خوش این است که سویه J.N.1 به طور کلی عفونت شدیدتری ایجاد نمی‌کند و شواهد موجود نشان می‌دهند که علائم این سویه اغلب خفیف بوده و معمولاً به راحتی قابل کنترل هستند. به این ترتیب، اگرچه این ویروس سریع‌تر گسترش می‌یابد، اما خطرات آن نسبت به سویه‌های قبلی کمتر و علائم آن به صورت عمده خفیف است.

درمان معمول شامل استراحت، مصرف مایعات، داروهای مسکن برای کاهش تب و درد و در صورت لزوم، درمان‌های خاص برای افراد در معرض خطر خواهد بود. اما در اکثر موارد، افراد مبتلا به سویه J.N.1 بدون نیاز به درمان‌های ویژه و تنها با مراقبت‌های خانگی بهبود می‌یابند.

واکسن‌ها چه تأثیری بر جدیدترین سویه کرونا دارند؟

طبق تحقیقات اخیر، دریافت آخرین دوزهای واکسن کرونا طبق دستورالعمل‌های کشوری، از بدن در برابر سویه نو ویروس کرونا (J.N.یک) محافظت می‌کند. بررسی‌های علمی نشان داده‌اند که واکسن‌های موجود همچنان قادر به تحریک تولید آنتی‌بادی‌هایی هستند که بدن را در برابر این سویه جدید محافظت می‌کنند.

بنابراین، با تزریق جدیدترین واکسن‌های کرونا، می‌توانید از ابتلا به سویه J.N.یک و سایر سویه‌های ویروس کرونا جلوگیری کنید. تزریق واکسن برای افرادی که در گروه‌های پرخطر قرار دارند، مانند کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا افراد بالای ۶۰ سال، طبق دستورالعمل‌های کشوری ضروری است.

همچنان که متخصصان بهداشت توصیه کرده‌اند، رعایت دوره‌های واکسیناسیون و به‌روزرسانی واکسن‌ها یکی از مهم‌ترین روش‌ها برای مقابله با سویه‌های جدید کرونا و حفظ سلامت عمومی است.

عوارض سویه نو ویروس کرونا

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، سویه J.N.یک کرونا را به عنوان یکی از سویه‌های با قدرت انتشار و گسترش بسیار بالا معرفی کرده است. این سرعت انتشار زیاد باعث نگرانی‌هایی درباره عوارض احتمالی این سویه، به‌ویژه در میان گروه‌های پرخطر و افزایش مرگ و میر، ایجاد کرده است.

با این حال، پس از انجام تحقیقات علمی و بررسی‌های گسترده بر روی این سویه جدید، متخصصان به این نتیجه رسیدند که علیرغم جهش‌های فراوان J.N.یک نسبت به سویه پیرولا، به دلیل واکسیناسیون گسترده و افزایش ایمنی بدن پس از عفونت‌های قبلی، این سویه نمی‌تواند عوارض مرگ‌باری ایجاد کند.

در واقع، با توجه به واکسیناسیون‌های انجام شده و بالا رفتن سطح ایمنی عمومی، خطرات جدی و تهدیدات مرگ‌بار این ویروس به طور قابل توجهی کاهش یافته است.این بدان معناست که اگرچه سویه J.N.یک سرعت گسترش بالایی دارد، اما برای افراد واکسینه‌شده و کسانی که قبلاً به ویروس مبتلا شده‌اند، عوارض آن معمولاً خفیف و قابل مدیریت است.

جدیترین سویه کرونا

مطالب مرتبط:

افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان : در دوران سالمندی بسیاری از افراد مسن دامنه حرکتی خود را تا حدودی از دست می بدهند و دچار محدودیت های حرکتی میشوند که این مسئله برای آنان زیاد ناخوشایند میباشد و آنان را دچار مشکلاتی می کنند.

سالمندان میبایست بدانند که این دوران برای آنان آغاز یک سری از برنامه و علاقه مندی آنان به وقت های گذشته میباشد و آنان میبایست برای دوران باز نشستگی خودشان یک برنامه ریزی صحیح داشته باشند و به زندگی خود ادامه بدهند ولی اگر دامنه حرکتی آنان با مشکل روبرو شود و فعالیت ضروری را نداشته باشد نمیتواند یک زندگی خوشحال و به دور از بیماری داشته باشد.

بنابراین میبایست روش هایی برای افزایش سطح فعالیت های بدنی در سالمندان ارائه شود تا به بهبود کیفیت زندگی آنان منجر شود.

بالا رفتن سطح فعالیت بدنی سالمندان با مراقبت های پرستاران و مراقبین:

بعضی از سالمندان به دلیل کهولت سن مجبور هستند دائما در بستر باشند و بعضی از سالمندان با یاری پرستار منزل خود می توانند بکار ها و فعالیتهای روزانه مخصوصا فعالیتهای بدنی در کمال امنیت و آرامش بپردازند.

برای افزایش سطح فعالیت بدنی در سالمندان می‌توانیم به موارد ذیل اشاره کنیم:

افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان

انجام فعالیتهای منظم جسمانی:

مراقب و پرستارسالمند میبایست میزان فعالیتهای سالمند را تحت پیشنهاد داشته باشد و یک فضای متناسب برای انجام فعالیتهای کششی و قدرتی برای سالمند به وجود بیاورد. این ورزش ها میبایست طوری باشد که برای سالمند سبک باشد زیرا اگر فعالیت سنگین باشد میتواند روی قلب سالمند تاثیرات بدی داشته باشد این تمرینات کششی روی قسمت هایی از بدن شامل گردن، قسمت کتف، مچ پاها و عضلات چهر سر ران صورت می گیرد که میتواند بدن سالمند را در این نواحی منعطف سازد.

ورزش ها و فعالیتهای جسمانی را در رده ابتدا برنامه روزانه سالمند قرار دهید: مراقبین سالمند میبایست آنان را به الویت قرار دادن ورزش در کار های روزانه ترغیب نمایند زیرا مفصل و ماهیچه سالمند در تحرک آنان نقش مهمی دارد.

انواع ورزش های مناسبی که برای سالمند در نظر گرفته شده  و میتواند باعث زیاد شدن سطح فعالیت بدنی در سالمندان شود به شرح ذیل است:

-پیاده روی 
-انجام حرکات یوگا
-شنا نمودن در آب های کم عمق
-ورزش همراه رقص
-دو آرام
-دوچرخه سواری 

پیاده روی سالمند برای افزایش سطح فعالیت بدنی:

این ورزش یکی از مهم ترین ورزش هایی میباشد که علاوه بر متعادل نگه داشتن وزن سالمند میتواند باعث افزایش سطح فعالیت بدنی او هم شود سالمندان معمولا در خانه به سر میبرند و فعالیتهای آن چنانی ندارند ولی بهتر میباشد برای حفظ روحیه سالمندان و هم چنین فعالیت بدنی آنان را پیاده روی تشویق کنید پیاده روی در دل طبیعت و در پارک های محیط اطراف منزل میتواند برای آنان زیاد مفید واقع شود.افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان

سالمندان برای ارتقاء فعالیت های بدنی خود به وسایل کمکی نیاز دارند:

سالمندان با توجه به تغییر و تحولی که در جسم آنان به وجود می آید ضروری میباشد برای امنیت بیش آنان از وسایل کمکی همچون واکر یا عصا برای زیاد شدن سطح فعالیتهای بدنی آنان استفاده شود زیرا سالمندان تعادل کامل ندارند پس ضروری میباشد علاوه بر وسایل کمکی یک نفر مراقب در کنار آنان باشد که از آنان حمایت بکند.

رژیم غذایی متناسب برای افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان:

سالمندان برای بالا بردن فعالیت بدنی خودشان میبایست در روز مقدار قابل توجهی پروتئین مصرف کنند تا قدرت ماهیچه ها و عضلات آن بالاتر رود و توجه به میزان وزن آنان در این سنین هم حائز اهمیت میباشد که میبایست بین قد و وزن آنان تناسب ضروری برقرار شود.

جلوگیری از آسیب دیدگی سالمند در جهت افزایش سطح فعالیت بدنی:

سالمندان به دلیل پیری و عدم توانایی ضروری در این دوران می میبایست مورد مراقبت و نگهداری قرار بگیرند زیرا آسیب وارده بر سالمندان در این دوران باعث میشود مدت وقت طولانی آنان را بستر بکشاند که این خود میتواند محدودیت حرکتی برای آنان درست کردن بکند بنابراین زمانیکه سالمندان به فعالیتهای بدنی می پردازند میبایست دائما مراقب آنان باشید و از آسیب دیدگی احتمالی آنان پیشگیری کنید .افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان

راههای جلوگیری از آسیب دیدگی سالمند میتواند شامل موارد ذیل باشد:

یاری نمودن به سالمندان در حین راه رفتن
پرهیز از بلند نمودن وسایل سنگین
دور ماندن از فعالیت هایی که در محیط های نا متناسب میباشد همچون زمین های پر برف یا سطح های لغزنده

افزایش سطح فعالیت های بدنی در سالمندان و تاثیرات آن در امنیت جانی و جسمی سالمند:

زمانیکه یک سالمند فعالیتهای بدنی منظمی داشته باشد به مراتب میتواند جلوی یک سری از آسیب های جسمانی را در وجود خود پیشگیری نماید به این صورت که فرد سالمند با تحرکات بدنی میتواند تعادل بدن خود را بالا ببرد و از زمین خوردگی و آسیب های ناشی از آن پیشگیری نماید و این خود میتواند روی سلامت فرد سالمند زیاد کارآمد باشد.

اگر برای سالمند خود در خانه به پرستاری مجرب و کارآمد نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

مطالب مرتبط :

ورزش سالمندان در منزل

ازدواج مجدد سالمندان

عوارض واکسن کرونا در سالمندان

بیماری زونا در سالمندان

بیماری های شایع سالمندان

کم خونی در سالمندان: علائم، دلیل ابتلا و درمان

پرستاری از سالمند افسرده و دلایل افسردگی درسالمندان

تنبلی چشم در بزرگسالان: پنهانی اما تأثیرگذار:تشخیص تنبلی چشم یا آمبلیوپی در بزرگسالان می‌تواند چالشی باشد، زیرا اغلب علائم آشکاری از خود نشان نمی‌دهد. اما این بیماری ممکن است زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار دهد.
افرادی که با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنند، ممکن است در تشخیص درست فاصله‌ها هنگام رانندگی دچار اشتباه شوند یا به طور ناگهانی با اشیای اطراف برخورد کنند. تنها راه مطمئن برای شناسایی این وضعیت، مراجعه به پزشک و انجام معاینات تخصصی است. چشم‌هایتان را جدی بگیرید، حتی اگر نشانه‌ای حس نمی‌کنید

 

تنبلی چشم در کودکان: بیماری خاموش اما قابل پیشگیری

طبق نتایج تحقیقات، از هر ۵۰ کودکی که در جهان متولد می‌شوند، یک نفر به بیماری تنبلی چشم یا آمبلیوپی مبتلا است. این بیماری زمانی رخ می‌دهد که یکی از چشم‌ها (یا هر دو) نتواند ارتباط صحیحی با مغز برقرار کند.

در این شرایط، کودک به‌طور ناخودآگاه بیشتر از چشم سالم خود استفاده می‌کند و چشم ضعیف را کنار می‌گذارد. تشخیص این بیماری در کودکان دشوار است، اما می‌تواند تأثیرات جدی بر توانایی بینایی آن‌ها بگذارد.

چشم کودکان، پنجره‌ای به آینده‌شان است! به همین دلیل، توصیه می‌شود معاینات چشمی منظم را در برنامه سلامت فرزندتان قرار دهید و برای بررسی سلامت بینایی آن‌ها به پزشک متخصص مراجعه کنید.

 

تنبلی چشم در بزرگسالان

تنبلی چشم در بزرگسالان

علائم تنبلی چشم در کودکان: زنگ خطری برای آینده بینایی

بسیاری از کودکان مبتلا به تنبلی چشم (آمبلیوپی) ممکن است متوجه مشکل خود نشوند، زیرا عدم تعادل بینایی برای آن‌ها طبیعی به نظر می‌رسد. اگر والدین به موقع مراقبت نکنند و برای سنجش بینایی فرزندشان اقدام نکنند، این بیماری می‌تواند تا بزرگسالی پیشرفت کند و درمان را به مراتب دشوارتر سازد.

علائم رایج تنبلی چشم در کودکان شامل موارد زیر است:

  • سردردهای مداوم
  • خستگی و فشار چشم‌ها
  • ضعف و کاهش کیفیت بینایی
  • دشواری در تشخیص فاصله‌ها
  • مشکلات در گرفتن یا پرتاب اشیاء

در برخی موارد، این علائم ممکن است آن‌قدر جدی شوند که کودک در انجام فعالیت‌های روزمره با چالش مواجه شود.

تشخیص قطعی چگونه انجام می‌شود؟
تنها راه شناسایی این بیماری، معاینه دقیق عملکرد بینایی توسط پزشک متخصص است. در این معاینات، سلامت و هماهنگی هر دو چشم بررسی می‌شود و براساس نتایج، درمان مناسب آغاز خواهد شد.

چشم‌های کوچکشان را جدی بگیرید؛ همین امروز برای معاینه اقدام کنید

 

درمان تنبلی چشم در کودکان: فرصتی برای بازگرداندن دید سالم

درمان تنبلی چشم یا آمبلیوپی در کودکان با هدف تقویت عملکرد چشم ضعیف و ایجاد تعادل در بینایی انجام می‌شود. بسته به شدت بیماری و علت آن، روش‌های مختلفی برای درمان وجود دارد:

  1. تجویز عینک:
    اگر تنبلی چشم ناشی از عیوب انکساری (مانند نزدیک‌بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم) یا آنیزومتروپی باشد، استفاده از عینک مناسب که توسط پزشک متخصص تجویز می‌شود، بسیار ضروری است. عینک به تنظیم و بهبود بینایی هر دو چشم کمک می‌کند.
  2. بستن چشم سالم:
    استفاده از پوشش (چسب چشم) بر روی چشم سالم، یک روش رایج و مؤثر است که باعث می‌شود چشم ضعیف‌تر برای دیدن تلاش کند و به مرور زمان قوی‌تر شود.
  3. قطره چشم آتروپین:
    در برخی موارد، پزشک ممکن است قطره آتروپین را برای تار کردن دید چشم سالم تجویز کند. این روش مشابه بستن چشم عمل می‌کند و باعث تحریک چشم ضعیف‌تر می‌شود.
  4. عمل جراحی:
    در موارد شدید یا زمانی که مشکلات ساختاری مانند افتادگی پلک یا انحراف چشم عامل اصلی بیماری باشد، جراحی می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند.

نکته مهم: درمان تنبلی چشم باید در سنین پایین و در دوره‌ای که چشم‌ها در حال رشد هستند، آغاز شود. هر چه درمان زودتر شروع شود، احتمال موفقیت و بازیابی بینایی بیشتر خواهد بود. چشم‌های کودکان خود را به دقت مراقبت کنید، آینده آن‌ها روشن‌تر خواهد بود!

عوارض تنبلی چشم: خطری خاموش برای بینایی

تنبلی چشم یا آمبلیوپی اگر به‌موقع تشخیص داده نشود و تحت درمان قرار نگیرد، می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد. از جمله مهم‌ترین عوارض این بیماری:

  1. از دست دادن کامل بینایی در چشم ضعیف:
    در صورت بی‌توجهی، عملکرد چشم آسیب‌دیده به مرور زمان به طور کامل مختل می‌شود و این چشم توانایی دیدن را از دست می‌دهد.
  2. کاهش توانایی بینایی دوچشمی:
    تنبلی چشم باعث عدم هماهنگی بین دو چشم می‌شود که در نتیجه، توانایی تشخیص عمق و درک سه‌بعدی تصاویر کاهش می‌یابد.
  3. کاهش کیفیت زندگی:
    مشکلات بینایی می‌تواند بر فعالیت‌های روزمره، از جمله رانندگی، مطالعه، ورزش و حتی اعتماد به نفس فرد تأثیر منفی بگذارد.
  4. خطر پیشرفت بیماری‌های چشمی دیگر:
    چشم ضعیف‌تر ممکن است در آینده مستعد ابتلا به بیماری‌های چشمی جدی‌تری مانند آب مروارید یا گلوکوم باشد.

پیام مهم: تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، تنها راه پیشگیری از این عوارض است. چشم‌هایتان را جدی بگیرید و به سلامت دید خود اهمیت دهید

درمان تنبلی چشم: راهکاری ساده و مؤثر برای بهبود بینایی

یکی از رایج‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین روش‌های درمان تنبلی چشم، استفاده از چسب چشم است. این روش به بازگرداندن تعادل در بینایی و تقویت چشم ضعیف کمک می‌کند.

نحوه عملکرد:

  • با قرار دادن چسب بر روی چشم سالم، مغز مجبور می‌شود از چشم ضعیف برای دیدن استفاده کند.
  • این تمرین روزانه، چشم ضعیف را به فعالیت بیشتر واداشته و به مرور زمان باعث بهبود عملکرد آن می‌شود.

مدت زمان استفاده:

  • چسب چشم باید به مدت ۲ تا ۶ ساعت در روز و بر اساس شرایط کودک استفاده شود.
  • مدت زمان و دوره درمان باید حتماً توسط پزشک متخصص چشم تعیین گردد تا بهترین نتیجه حاصل شود.

نکته کلیدی:
تداوم در استفاده و رعایت دقیق توصیه‌های پزشک نقش مهمی در موفقیت درمان دارد. این روش ساده اما اثربخش می‌تواند با تشخیص و اقدام به‌موقع، بینایی بهتری را برای کودک شما به ارمغان آورد. چشم‌ها را دریچه‌ای به آینده روشن بدانید

درمان تنبلی چشم در بزرگسالان: امیدی برای همه سنین

تنبلی چشم یا آمبلیوپی در بزرگسالان ممکن است باعث نگرانی شود، اما خبر خوب این است که درمان این بیماری در هر سنی امکان‌پذیر است. برخلاف تصور عمومی که درمان پس از ۸ سالگی غیرممکن است، تحقیقات و تجربیات مراکز بینایی‌سنجی ثابت کرده‌اند که بزرگسالان نیز می‌توانند با روش‌های مناسب به بهبود بینایی دست یابند.

روش‌های درمان تنبلی چشم در بزرگسالان:

  1. لنزهای تجویزی:
    استفاده از لنزهای تخصصی که توسط پزشک تجویز می‌شود، می‌تواند به اصلاح مشکلات بینایی و بهبود عملکرد چشم‌ها کمک کند.
  2. تمرینات بینایی:
    این تمرینات که تحت نظر پزشک یا متخصص مغز و اعصاب انجام می‌شوند، شامل بازی‌های بصری و فعالیت‌هایی هستند که به تقویت ارتباط بین چشم و مغز کمک می‌کنند.
  3. فناوری‌های نوین:
    درمان با استفاده از دستگاه‌های پیشرفته مانند نرم‌افزارهای تعاملی و شبیه‌سازهای بینایی، در سال‌های اخیر نتایج مثبتی داشته است.

نکته مهم:

موفقیت در درمان بستگی به میزان پیشرفت بیماری، انتخاب روش مناسب و تعهد فرد به انجام دستورات پزشک دارد. اگرچه درمان ممکن است در بزرگسالان به زمان بیشتری نیاز داشته باشد، اما با صبر و تداوم، امکان بازیابی قابل‌توجهی در بینایی وجود دارد.

به خاطر داشته باشید: درمان تنبلی چشم هرگز محدود به سن نیست! آینده دیدنی‌تری در انتظار شماست.

 

روش‌های درمان تنبلی چشم در بزرگسالان: پیشنهاد پزشک کلید موفقیت است

درمان تنبلی چشم در بزرگسالان معمولاً با نظر پزشک معالج و بر اساس شدت و نوع بیماری انتخاب می‌شود. هر سه روش زیر می‌توانند به‌تنهایی یا به‌صورت ترکیبی به بهبود بینایی کمک کنند:

۱٫ بینایی‌درمانی:

این روش شامل مجموعه‌ای از تمرینات و آموزش‌های ویژه است که برای تقویت مهارت‌های بینایی طراحی شده‌اند.

  • چرا مؤثر است؟
    تمرینات بینایی‌درمانی با برطرف کردن علت اصلی تنبلی چشم، عملکرد آن را بهبود می‌بخشند.
  • مزایا:
    این روش به فرد کمک می‌کند تا هماهنگی بین چشم و مغز را بازسازی کند و مشکلات اساسی بینایی را برطرف نماید.

۲٫ استفاده از عینک یا لنز:

پزشک متخصص بر اساس نوع و شدت بیماری، عینک یا لنز مناسب را تجویز می‌کند.

  • چگونه کمک می‌کند؟
    لنزهای تخصصی به تنظیم و کنترل عملکرد چشم تنبل کمک کرده و از پیشرفت بیماری جلوگیری می‌کنند.
  • نکته مهم:
    نسخه تجویزی پزشک باید دقیقاً رعایت شود. لنز نامناسب می‌تواند وضعیت بینایی را بدتر کند.

۳٫ کاور کردن چشم سالم:

در این روش، با استفاده از چسب چشم، لنزهای خاص یا قطره‌هایی که دید چشم سالم را کاهش می‌دهند، چشم تنبل تحریک می‌شود تا فعالیت بیشتری داشته باشد.

  • هدف:
    با مسدود کردن دید چشم سالم، مغز مجبور می‌شود از چشم تنبل استفاده کند و عملکرد آن را تقویت نماید.

تأکید پزشک:

نقش پزشک معالج در انتخاب روش مناسب و تنظیم برنامه درمانی بسیار اهمیت دارد. پیگیری مداوم و انجام دقیق توصیه‌های پزشک کلید موفقیت در درمان تنبلی چشم است.

چشم‌هایتان شایسته بهترین مراقبت‌ها هستند؛ با درمان مناسب، دید روشن‌تری در انتظار شماست

 

تنبلی چشم در بزرگسالان

ورزش‌های بینایی برای بزرگسالان مبتلا به تنبلی چشم:

بله، ورزش‌های تخصصی برای بزرگسالان مبتلا به تنبلی چشم وجود دارد که می‌تواند به بهبود بینایی آنان کمک کند. این برنامه‌ها معمولاً توسط اپتومتریست‌ها و متخصصین بینایی طراحی می‌شوند و هدفشان تقویت هماهنگی بین چشم‌ها و مغز است. این تمرینات می‌توانند شامل فعالیت‌هایی باشند که چشم‌ها را مجبور به کار بیشتر کرده و عضلات چشمی را تقویت می‌کنند.

نکات مهم در مورد تمرینات بینایی:

  • استفاده از برنامه‌های تخصصی: تمرینات بینایی باید به‌طور خاص و توسط متخصصین در نظر گرفته شود تا فرد از فواید واقعی آن بهره‌مند شود. تمرینات آنلاین و بدون نظارت تخصصی ممکن است عوارض جدی و خطرناکی برای چشم‌ها به همراه داشته باشد، زیرا این تمرینات می‌توانند مناسب نباشند یا به درستی انجام نشوند.
  • نظارت پزشک: تمام تمرینات باید تحت نظارت دقیق پزشک یا متخصص بینایی انجام شوند تا درمان به درستی پیش برود و بهبودی تسریع شود.

بیماری تنبلی چشم در بزرگسالان:

تنبلی چشم، که بیشتر در دوران کودکی شایع است، می‌تواند در بزرگسالان نیز وجود داشته باشد. در این حالت، یکی از چشم‌ها معمولاً ضعیف‌تر است و ممکن است حرکت چشم به سمت داخل یا خارج باشد (چشم چرخشی).

تشخیص به موقع، کلید درمان:

یکی از مهم‌ترین نکات برای درمان تنبلی چشم، تشخیص زودهنگام بیماری است. در کودکان، اگر معاینات دوره‌ای صورت نگیرد و بیماری تشخیص داده نشود، ممکن است تا بزرگسالی ادامه یابد و در نهایت به از دست رفتن بینایی منجر شود.

نتیجه‌گیری:
برای بهبود بینایی بزرگسالان مبتلا به تنبلی چشم، باید از تمرینات تخصصی تحت نظارت پزشک استفاده کرد و از منابع آنلاین بدون نظارت پرهیز نمود. همچنین، تشخیص زودهنگام در کودکان و درمان به‌موقع، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با درمان صحیح و به موقع، آینده بینایی شما روشن‌تر خواهد بود.

عوارض تنبلی چشم: اهمیت تشخیص و درمان به موقع

تنبلی چشم یا آمبلیوپی، اگر به‌موقع تشخیص داده نشود و درمان مناسب برای آن صورت نگیرد، می‌تواند عوارض جدی و غیرقابل بازگشتی به همراه داشته باشد.

عوارض اصلی تنبلی چشم:

  1. از دست دادن کامل بینایی:
    بدون درمان، عملکرد چشم ضعیف ممکن است به تدریج کاهش یابد و در نهایت، بینایی به طور کامل از دست برود.
  2. اختلال در درک عمق و فاصله:
    چشم‌های ناهماهنگ نمی‌توانند به خوبی با یکدیگر کار کنند، و این مسئله باعث می‌شود فرد در درک فاصله، تشخیص عمق، و هماهنگی حرکتی دچار مشکل شود.
  3. کاهش کیفیت زندگی:
    مشکلات بینایی می‌توانند تأثیر مستقیم بر فعالیت‌های روزمره، از جمله مطالعه، رانندگی، و حتی شغل فرد داشته باشند.

توصیه‌های طلایی:

۱٫ معاینه‌های دوره‌ای:
والدین باید از همان دوران نوزادی، کودک خود را برای معاینه‌های بینایی‌سنجی به کلینیک‌های تخصصی ببرند. این معاینات نقش مهمی در تشخیص به موقع بیماری دارند.

۲٫ مشاوره تخصصی:
در صورت وجود هرگونه نقص یا مشکل در بینایی کودک، از راهنمایی متخصصین چشم کودکان یا پزشکان انحراف چشم بهره‌مند شوید. مشاوره تخصصی می‌تواند بهترین مسیر درمان را مشخص کند.

۳٫ امکان بهبود صددرصدی در کودکی:
درمان تنبلی چشم در دوران کودکی، به‌ویژه اگر به‌موقع شروع شود، بسیار موفقیت‌آمیز است. با تشخیص سریع و درمان مناسب، احتمال بهبود کامل بیماری بسیار بالاست.

پیام مهم: با معاینه و تشخیص زودهنگام، می‌توانید از عوارض جدی جلوگیری کنید و آینده‌ای روشن برای سلامت بینایی فرزند خود رقم بزنید.

مطالب مرتبط:

برخورد مناسب با کودکان لوس : كودكان‌ موجودات‌ در حال‌ رشدی‌ هستند و براساس‌ این‌ كه‌ در سال‌های‌ اولیه‌ زندگی‌ چگونه‌ تربیت‌ شوند وآموزش‌ مشاهده کنند، سبك‌ خاص‌ رفتاری‌ پیدا می‌ كنند. این‌ سبك‌ رفتاری‌ الگویی‌ تقریباً ثابت‌ و دائمی‌ برای‌ آنان به‌ وجود می‌آورد، و تعیین‌ كنندهِ نحوه‌ ارتباطات‌ و برخوردهای‌ آنان‌ هم می ‌باشد. هر خانواده‌ در ارتباط‌ با فرزندان‌ شیوه‌ خاص‌ خود را دارد؛ و این‌ نحوه‌ برخورد، در تلاقی‌ با ساختار ژنتیكی‌ هر فرد، باعث‌ می‌ شود كه‌ شخصیت‌هایی‌ زیاد متفاوت‌ و متمایز شكل‌ بگیرند.

برخورد مناسب با کودکان لوس و جلوگیری از افزایش آن

چنانچه‌ كودك‌ كار اشتباهی‌ مرتكب‌ شود یا این‌ كه‌ بخواهد تعیین ‌كننده‌ باشد و به‌ والدین‌ خود دستور دهد یا این‌ كه‌ با داد و فریاد و عصبانیت‌ حرف‌ خود را به‌ كرسی‌ بنشاند، در این‌ خانواده‌ هیچ‌ گونه‌ روش‌ مناسبی‌ برای‌ جلوگیری‌ از این‌ رفتارها و جهت ‌دهی‌ به‌ آنان وجود ندارد. ا

ین‌ نوع‌ خانواده‌ها از لحاظ‌ روان شناسی به‌ خانواده‌های‌ محبت‌ كنندهِ افراطیِ آزاد گذارنده‌ معروف اند؛ خانواده‌هایی‌ كه‌ بی ‌نهایت‌ توجه، محبت‌ و محافظت‌ در مورد فرزندان‌ خود دارند و در عین‌ حال‌ آنان را برای‌ انجام‌ هرگونه‌ عملی‌ آزاد می ‌گذارند.

رشد اجتماعی‌

رشد اجتماعی‌ كودكان‌ یكی‌ از حیطه‌ های‌ رشدی‌ است‌ كه‌ دقیقاً به‌ ما نشان‌ می ‌دهد آیا فرزند مطابق‌ با سن‌ تقویمی‌ یا شناسنامه ‌ای‌ خود رفتار می ‌كند یا خیر؟ و اگر مطابق‌ با سن‌ شناسنامه‌ ای‌ رفتار نمی‌ كند چه‌ دلایلی‌ برای‌ این‌ مسئله‌ وجود دارد و رفتارهای‌ او چگونه‌ شكل‌ گرفته‌ است؟

یكی‌ از سبك‌های‌ غلط‌ رفتاری‌ كودكان، ناتوانی‌ در درست کردن و برقراری‌ رابطه‌ سالم‌ با همسالان‌ است؛ یعنی‌ كودكانی‌ وجود دارند كه‌ راه‌های‌ برقراری‌ ارتباط‌ سالم‌ را نمی‌ دانند. این‌ گروه‌ از كودكان‌ بعضاً تحت‌ عنوان‌ «كودكان‌ لوس» نامگذاری‌ می‌شوند. آن‌ چه‌ در این‌ نوشتار مورد بحث‌ قرار می ‌گیرد عوامل‌ مؤثر در شكل‌ گیری‌ این‌ گونه‌ رفتارهاست.برخورد مناسب با کودکان لوس

چرا كودكان‌ لوس‌ می ‌شوند؟

یكی‌ از دلایل‌ لوس‌ شدن‌ كودكان‌ روش ‌های‌ غیرقابل‌ قبول‌ والدین‌ به‌ لحاظ‌ تربیتی‌ است؛ والدین‌ محبت‌ كنندهِ افراطی‌ كه‌ معیارهای‌ تربیتی‌ و روش‌های‌ یادگیری‌ را در پیشنهاد نمی‌ گیرند و صرفاً با محبت‌های‌ بی‌ حد و حساب‌ مانع‌ اجتماعی ‌شدن‌ رفتارهای‌ كودكان‌ می‌ شوند. چنین‌ كودكانی‌ معنای‌ صبر و تحمل‌ را در زندگی‌ نمی‌آموزند و انسان‌هایی‌ عجول‌ و شخصیت‌هایی‌ متزلزل‌ بار خواهند آمد.

آیا می ‌توان‌ كودكان‌ لوس‌ را اصلاح‌ كرد؟

بله؛ چنانچه‌ والدین‌ از روش‌های‌ غیر قابل‌ قبول‌ دست‌ بردارند و در مورد فرزندان‌ خود قوانین‌ تربیتی‌ درستی‌ را اعمال‌ كنند، و به‌ شرط‌ آن‌ كه‌ روش‌های‌ نو ثابت‌ و مستمر باشد، می‌ توان‌ امید داشت‌ كه‌ این‌ روش‌ها به تدریج‌ مؤثر واقع‌ شوند.

نقش‌ تشویق‌ و تنبیه‌ در تربیت‌ كودك‌(برخورد مناسب با کودکان لوس)

تشویق‌ و تنبیه‌ دو روش‌ متفاوت‌ تربیتی‌ هستند و بایستی‌ ویژگی‌هایی‌ داشته‌ باشند تا مؤثر واقع‌ شوند. این‌ دو روش‌ چنانچه‌ به‌ موقع‌ و با اصول‌ درست‌ اعمال‌ گردند، می ‌توانند از لوس‌ شدن‌ كودكان‌ جلوگیری‌ كنند. معمولاً كودكان‌ لوس، والدین‌ تسلیم‌ شونده‌ دارند. آنان در مقابل‌ خواسته‌ های‌ كودك‌ فوراً تسلیم‌ می‌شوند و هر آن‌ چه‌ كه‌ او طلب‌ كند، برایش‌ فراهم‌ می‌كنند.

در خانواده‌ای‌ كه‌ كودك‌ لوس‌ پرورش‌ داده‌ می‌شود، اثری‌ از روش‌های‌ تنبیهی‌ مناسب‌ دیده‌ نمی ‌شود. یعنی‌ چنانچه‌ كودك‌ كار اشتباهی‌ مرتكب‌ شود یا این‌ كه‌ بخواهد تعیین ‌كننده‌ باشد و به‌ والدین‌ خود دستور دهد یا این‌ كه‌ با داد و فریاد و عصبانیت‌ حرف‌ خود را به‌ كرسی‌ بنشاند، در این‌ خانواده‌ هیچ‌ گونه‌ روش‌ مناسبی‌ برای‌ جلوگیری‌ از این‌ رفتارها و جهت ‌دهی‌ به‌ آنان وجود ندارد.

این‌ نوع‌ خانواده‌ها از لحاظ‌ روان شناسی به‌ خانواده‌های‌ محبت‌ كنندهِ افراطیِ آزاد گذارنده‌ معروف اند؛ خانواده‌هایی‌ كه‌ بی ‌نهایت‌ توجه، محبت‌ و محافظت‌ در مورد فرزندان‌ خود دارند و در عین‌ حال‌ آنان را برای‌ انجام‌ هرگونه‌ عملی‌ آزاد می ‌گذارند.
برخورد مناسب با کودکان لوس

برخورد مناسب با کودکان لوس

این‌ مسئله‌ بسیار اهمیت‌ دارد كه‌ میزان‌ مقاومت، ایستادگی‌ و انعطاف‌ خود را در برابر فرزندانمان‌ مورد بررسی‌ قرار بدهیم. بعضی‌ از والدین‌ پس‌ از مقاومتی‌ كوتاه‌ در مقابل‌ تقاضاهای‌ فرزند، تسلیم‌ می‌ شوند و خواسته‌ های‌ كودك‌ را به‌ همان‌ شكلی‌ كه‌ او می‌ خواهد برآورده‌ می‌ كنند.

محبت‌ در حد متعادل، توجه‌ به‌ نیازها و برآوردن‌ آن‌ها در حد معقول‌ و داشتن‌ روش‌ های‌ مناسب‌ و علمی‌ برای‌ تشویق‌ و تنبیه‌ كودكان‌ از جمله‌ مواردی‌ است‌ كه‌ بایستی‌ در خانواده‌ وجود داشته‌ باشد.

والدینی‌ محبت‌ كننده‌ و در عین‌ حال‌ قاطع‌ باشیم‌

وقتی‌ صحبت‌ از قاطع ‌بودن‌ به‌ میان‌ می ‌آید، برخی‌ از والدین‌ تصور می‌كنند كه‌ جدی‌ و قاطع‌ بودن‌ به‌ این‌ معناست‌ كه‌ مثلاً پرخاشگر هم‌ باشیم‌ و یا این‌ كه‌ چنانچه‌ فرزندمان‌ از ما پیروی‌ نكرد، با زور و خشونت‌ مواردی‌ را به‌ او تحمیل‌ كنیم. حال‌ آن‌ كه‌ در مقوله‌ های‌ تربیتی، قاطع‌ و جدی‌ بودن‌ به‌ این‌ معناست‌ كه‌ از اصولی‌ پیروی‌ كنیم‌ و قوانینی‌ برای‌ فرزندانمان‌ داشته‌ باشیم، به‌ علاوه، اصرار به‌ اجرای‌ آن‌ قوانین‌ در خانواده‌ وجود داشته‌ باشد.

ثبات‌ خُلق‌ و ثبات‌ اندیشه‌ و رفتار در والدین‌ ضروری‌ است. چنانچه‌ اصول‌ تربیتی‌ خود را تغییر دهیم‌ و به‌ گفته‌ های‌ خود چندان‌ اعتقادی‌ نداشته‌ باشیم، فرزندان‌ به‌ اصول‌ و قوانین‌ خانواده‌ پایبند نخواهند شد. پس‌ جدی‌ و قاطع‌ بودن‌ به‌ معنای‌ آن‌ است‌ كه‌ در اجرای‌ اصول‌ و قوانین‌ خانواده‌ باری‌ به‌ هر جهت‌ رفتار نكنیم.

همه‌ چیز به‌ موقع‌ و در زمان‌ خود بایستی‌ انجام‌ پذیرد(برخورد مناسب با کودکان لوس )

چنانچه‌ كودكان‌ از قوانین‌ خانواده‌ پیروی‌ نكنند و حتی‌ خلاف‌ آن‌ عمل‌ كنند، برای‌ مثال‌ در جمع‌ فامیل‌ رفتاری‌ از آنان سر بزند كه‌ مطابق‌ با موازین‌ تربیتی‌ نباشد، آیا لازم‌ است‌ كه‌ مثلاً در جمع‌ مورد تنبیه‌ یا سرزنش‌ قرار گیرند؟ مسلماً نه؛

كودكان‌ برای‌ قضاوت‌ دیگران‌ راجع‌ به‌ خودشان‌ اهمیت‌ فراوانی‌ قائلند و چنانچه‌ در حضور دیگران‌ مورد توبیخ‌ قرار گیرند رنجیده‌ خاطر می‌ شوند و در پاره‌ای‌ موارد رفتارهای‌ تلافی ‌جویانه‌ از آنان سر خواهد زد.

چنانچه‌ حریم‌ خانواده‌ امنیت‌ و اطمینان‌ لازم‌ را برای‌ كودك‌ فراهم‌ كند، او به‌ راحتی‌ می ‌تواند اشتباهات‌ خود را بپذیرد و هر موردی‌ را كه‌ به‌ او تذكر داده‌ شود تغییر دهد.

می‌ توانیم‌ به‌ جای‌ ناامیدكردن‌ مكرر و پی‌ در پی‌ كودكان، آنان را به‌ داشتن‌ رفتارها و اندیشه ‌های‌ خوب‌ و مثبت‌ تشویق‌ كنیم. به‌ علاوه، لازم‌ است‌ از شتابزدگی‌ بپرهیزیم. در واقع‌ بایستی‌ به‌ مراحل‌ رشد كودك‌ دقت‌ داشته‌ باشیم؛ و به‌ این‌ نكته‌ مهم‌ توجه‌ كنیم‌ كه‌ آیا كودك‌ برای‌ انتظاری‌ كه‌ از او داریم‌ آمادگی‌ لازم‌ را دارد؛ یا خواسته‌ و انتظار ما بالاتر از سن‌ و توان‌ اوست؟

رفتارهای‌ كودكان‌ و همین‌ طور یادگیری‌ بسیاری‌ از رفتارها به‌ رشد سیستم‌ عصبی‌ – مركزی‌ مربوط‌ می‌شود. پختگی‌ سیستم‌ عصبی‌- مركزی‌ بایستی‌ انجام‌ شود تا كودكی‌ قادر باشد صحبت‌ كند، حركت‌ كند، راه‌ برود، معنای‌ بسیاری‌ از مطالب‌ را درك‌ كند و خود قادر به‌ انجام‌ عمل‌ باشد.
برخورد مناسب با کودکان لوس

پس‌ انتظار پیش‌ از موقع‌ و در واقع‌ انتظارات‌ زودرس‌ از كودكان‌ باعث‌ فشارها و استرس‌های‌ روحی‌ برای‌ آنان‌ می‌ شود و چنانچه‌ كودكان‌ هم با كلام‌ و زبان‌ خود، والدین‌ را از این‌ وضعیت‌ آگاه‌ نكنند، این‌ فشارها به‌ گونه‌ ای‌ دیگر خود را نشان‌ می ‌دهند. مثلاً ممكن‌ است‌ به‌ صورت‌ علائم‌ و نشانه‌های‌ جسمانی‌ یا حركت‌ها و پرش‌هایی‌ كه‌ به‌ تیك‌ عصبی‌ شناخته‌ می‌شوند ظاهر گردند.

والدین‌ محبت‌ كنندهِ افراطی‌ كه‌ معیارهای‌ تربیتی‌ و روش‌های‌ یادگیری‌ را در نظر نمی‌ گیرند و صرفاً با محبت‌های‌ بی‌ حد و حساب‌ مانع‌ اجتماعی ‌شدن‌ رفتارهای‌ كودكان‌ می‌ شوند. چنین‌ كودكانی‌ معنای‌ صبر و تحمل‌ را در زندگی‌ نمی‌آموزند و انسان‌هایی‌ عجول‌ و شخصیت‌هایی‌ متزلزل‌ بار خواهند آمد.

اهمیت‌ و ضرورت‌ دانستن‌ مطالب‌ و نكات‌ مطرح‌ در مورد رشد كودكان‌

اهمیت‌ و ضرورت‌ دانستن‌ مطالب‌ و نكات‌ مطرح‌ در مورد رشد كودكان‌ آن‌ است‌ كه‌ به‌ والدین‌ این‌ شناخت‌ را میدهد كه‌ به‌ انتظارات‌ خود نگاه‌ مجددی‌ داشته‌ باشند تا چنانچه‌ انتظارات‌ و خواسته ‌های‌ آنان بیش‌ از حد توان‌ فرزندان‌ است‌ و یا برعكس، خواسته‌هایشان‌ زیاد كمتر از توانمندی‌ كودكان‌ میباشد، رفتارهای‌ خود را اصلاح‌ كنند.

فرصت‌هایی‌ كه‌ به‌ كودكان‌ داده‌ می ‌شود تا در جمع‌ همسالان‌ خود قرار بگیرند باعث‌ می ‌شود كه‌ ضمن‌ بازی ، با هم‌ ارتباط‌ برقرار كنند و بسیاری‌ رفتارهای‌ اجتماعی‌ را از یكدیگر بیاموزند. همكاری، تعاون، اشتراك‌ و نظایر آن‌ از مفاهیمی‌ است‌ كه‌ می‌توان‌ با قرار دادن‌ كودكان‌ در گروه‌ همسن‌ به‌ آنان آموخت.

نتیجه‌ گیری‌(برخورد مناسب با کودکان لوس )

رفتارهایی‌ كه‌ از كودكان‌ سر می ‌زند و در واقع‌ سبك‌ زندگی‌ آنان‌ را نشان‌ می ‌دهد، آموختنی‌ و اكتسابی‌ میباشد. بنابراین‌ آن‌ چه‌ در مورد شخصیت، عادات، تجربیات‌ و یادگیری‌ كودكان‌ مشاهده‌ می‌ كنیم، همه‌ نشأت ‌گرفته‌ و تأثیرپذیر از محیط‌ زندگیشان‌ میباشد.

روش‌هایی‌ كه‌ والدین‌ در قبال‌ فرزندان‌ اعمال‌ می‌كنند، از جمله‌ روش‌های‌ تشویقی‌ و تنبیهی، قوانین‌ و مقررات‌ در خانواده، نحوه‌ اجرای‌ قوانین‌ خانواده، انعطاف‌ داشتن، سختگیر، قاطع‌ و یا تسلیم‌ شونده‌ بودن‌ در ساخت‌ فكری‌ كودكان‌ و رفتارهای‌ آنان‌ زیاد مؤثر میباشد.

خدمات پرستاری همراه شما، به شما در پرستاری از کودکانتان یاری می رساند. با ما تماس بگیرید.

مطالب مرتبط :

فحاشی کودکان و درمان آن

بیماری های گوارشی رایج تابستان

همه چیز درباره اوتیسم

نکات مهم در حمام کردن نوزاد

پیشگیری و درمان چاقی کودکان

بیماری لایم در کودکان : Lyme Disease in children نوعی عفونت ناشی از گزش کنه میباشد. این عفونت می تواند منجر به مشکلاتی در پوست ، قلب ، مغز و مفاصل شود. درمان با آنتی بیوتیک معمولاً بیماری لایم را درمان میکند ، خصوصاً هنگامی زود آغاز شود.

روش های کنترل و درمان بیماری لایم در کودکان

آیا همه گزش های کنه باعث بیماری لایم در کودکان می شوند؟

نه ، همه گزش کنه ها باعث بیماری لایم نمی شوند. فقط کنه های گوزن (که به آن کنه های سیاه پا هم گفته می شود) باعث بیماری لایم میشوند. و بیش افراد گزیده شده بوسیله یکی از این کنه ها معمولاً به بیماری لایم مبتلا نمی شوند زیرا:

فقط تعداد کمی از این کنه ها به باکتری های عامل بیماری لایم آلوده شده اند.
کنه آلوده میبایست حداقل ۱-۲ روز به بدن متصل شود تا باکتری ها را به بدن منتقل نماید.

علائم و نشانه های بیماری لایم در کودکان چیست؟

علائم بیماری لایم در کودکان از فردی به فرد دیگر متفاوت میباشد ، ولی اغلب در سه مرحله اتفاق می افتد:

دو مرحله اولیه

۱٫ در چند هفته اول ، علائم امکان دارد شامل موارد ذیل باشد:
بثورات و تورم در نزدیک محل گزش کنه ، که معمولاً گرد یا بیضی میباشد. بعضی از بثورات قسمت وسط مشخص دارند (این بثورات چشم گاو نر نامیده می شوند).
تب
خستگی
سردرد
گردن درد
دردهای عضلانی
درد مفصل

بیماری لایم در کودکان

بیماری لایم در کودکان

۲٫ بعد از گذشت چند هفته ، بیماری لایم درمان نشده می تواند منجر به موارد ذیل شود:
سفتی گردن
بثورات در قسمت هایی از بدن که نزدیک گزش کنه نیستند
ضربان قلب بکند یا نامنظم

مشکلات سیستم عصبی (مغز و نخاع) از جمله:

آسیب به عصب صورت که می تواند باعث افتادگی عضلات شود (فلج صورت)
بی حسی در دست ها یا پاها
تغییرات خلق و خوی
مشکلات حافظه
التهاب مغز و نخاع (مننژیت)

مرحله آخر
اگر بیماری لایم ماه ها درمان نشود ، علائم می توانند در طولانی مدت ادامه داشته باشند. هم چنین فرد می تواند دچار آرتروز (مفاصل متورم و دردناک) شود.

چه کسی به بیماری لایم مبتلا می شود؟

هر کسی که بوسیله کنه گوزن آلوده گاز گرفته شود می تواند به بیماری لایم مبتلا شود. بیش موارد بیماری لایم در ایالات متحده در کانکتیکات ، دلاور ، ماین ، مریلند ، ماساچوست ، مینه سوتا ، نیوهمپشایر ، نیوجرسی ، نیویورک ، پنسیلوانیا ، رود آیلند ، ورمونت ، ویرجینیا و ویسکانسین اتفاق می افتد.

علل بیماری لایم در کودکان

ولی بیماری لایم در سایر مناطق ایالات متحده ، اروپا ، آسیا و استرالیا هم وجود دارد. متاسفانه تا اکنون به وجود اين بيماري در ايران توجهي نشده که شايد بعلت بدست نياوردن ناقل بيماري و عدم وجود تستهاي تشخيصي اختصاصي براي اين بيماري بوده میباشد. ولی مواردی از ابتلا در قسمت هایی از ایران مشاهده شده میباشد.

چطور بیماری لایم در کودکان تشخیص داده می شود؟

تشخیص بیماری لایم برای پزشکان دشوار میباشد زیرا:
گزش کنه و بثورات پوستی امکان دارد مورد توجه قرار نگیرد.
بسیاری از علائم اولیه همچون آنفولانزا یا سایر بیماری های عفونی به پیشنهاد می رسد.

آزمایش خون همیشه برای تشخیص این بیماری دقیق نیست ، خصوصاً در اوایل بیماری.
پزشکان در صورت مشاهده گزش کنه و بثورات می توانند بیماری لایم زودرس را تشخیص بدهند. آزمایش خون معمولاً در ماه ابتدا بیماری لایم مفید نیست.

برای تشخیص بیماری لایم دیررس ، پزشکان چه اقداماتی انجام میدهند:

درمورد علائم سوالاتی می پرسند.
آزمایش خون انجام می بدهند که به دنبال نشانه های بیماری لایم میباشد.
بسته به علائم ، پزشکان امکان دارد آزمایشات دیگری همچون ضربه نخاعی را که مایع اطراف مغز و نخاع ، را بررسی میکند تجویز کنند .

بیماری لایم در کودکان

بیماری لایم در کودکان چطور درمان میشود

درمان بستگی به مرحله بیماری لایم دارد. درمان بیماری لایم اولیه آنتی بیوتیک هایی میباشد که از راه دهان به مدت ۱۰-۱۴ روز مصرف میشود. کسی که به بیماری لایم دیررس مبتلا میباشد ، به مدت طولانی تری به آنتی بیوتیک نیاز دارد ، یا از راه دهان یا از راه IV یا داخل وریدی مصرف میشود.

سندرم بیماری پس از لایم چیست؟

سندرم بیماری پس از لایم (همچنین به عنوان بیماری مزمن لایم شناخته می شود) زمانی میباشد که فرد مبتلا به بیماری لایم پس از درمان با آنتی بیوتیک ها هنوز علائمی دارد.

علائم به احتمال فراوان ناشی از جواب خود ایمنی بدن میباشد. این بیماری زمانی میباشد که سیستم ایمنی بدن که در برابر میکروب مبارزه میکند به سلولهای خود بدن حمله میکند.

اکثر افراد مبتلا به سندرم پس از لایم معمولاً با گذشت وقت بهبود می یابند ، ولی امکان دارد ماهها طول بکشد تا دوباره احساس پسندیده کنیم.

آیا میتوان از بیماری لایم پیشگیری کرد؟

نمی توان از همه موارد بیماری لایم جلوگیری کرد. ولی میتوانید به محافظت از خانواده خود در برابر گزش کنه یاری نمایید. اگر به منطقه ای می روید که کنه در آن زندگی میکند ، حتماً:

به جای عبور از چمن های مرتفع یا جنگل ها ، در وسط مسیر بمانید.
کفش یا چکمه بسته ، پیراهن آستین بلند و شلوار بلند بپوشید. برای جلوگیری از خزیدن کنه به سمت بالای بدن ، پاچه های شلوار را در کفش یا چکمه فرو نمایید.

در صورت استقرار در طبیعت از مواد دفع کننده حشرات استفاده نمایید.
برای دفع کنه ها ، در پیشنهاد گرفتن لباس و تجهیزات حاوی ترکیبات پرمترین ( نوعی ماده حشره کش) انتخاب مناسبی میباشد . در صورت استفاده درست ، پرمترین برای همه سنین بی خطر میباشد. ولی آن را روی لباسها یا سایر وسایلی که امکان دارد بوسیله کودک مکیده یا جویده شود استفاده نکنید.

برای یاری به مشاهده راحت تر کنه لباس رنگ روشن بپوشید.
دوش گرفته و موها را پس از برگشتن از طبیعت شستشو بدهید تا کنه ها پیش از اتصال به بدن برداشته شوند.

بیماری لایم در کودکان

بیماری لایم در کودکان

چطور والدین و پرستار کودک می توانند به برطرف شدن بیماری لایم در کودکان یاری کنند؟

اگر کودک شما به بیماری لایم مبتلا شده میباشد ، آنتی بیوتیک ها را دقیقاً همانطور که دکتر تجویز میکند ، به او دهید.
و از آن جا که فرزندانتان می توانند بیشتر از یک بار به بیماری لایم در کودکان مبتلا شوند:

راههای جلوگیری از گزش کنه را به کودک خود بیاموزید.
بعد از بازی بچه ها در طبیعت ، پوست و موهای آنان را بررسی نمایید – به خصوص پوست سر ، پشت گوش ها ، دور گردن ، ابروها و مژه ها و ذیل بازوها.

هنگام بازی در مناطق جنگلی ، بچه ها میبایست پیراهن و شلوار آستین بلند بپوشند و پاچه های شلوار را در جوراب های خود فرو کنند.
برای محافظت در برابر گزش و گزگز در بچه های بزرگتر از ۲ سال از ماده ضد دافع حشرات با حداقل ۱۰٪ تا ۳۰٪ DEET استفاده نمایید. همیشه برای اعمال دستورالعمل های برچسب حشره کش را با دقت مطالعه نمایید.

از رفتن به ناحیه آلوده به کنه خودداری نمایید
به طور مرتب بچه ها را از پیشنهاد وجود کنه در روی بدنشان كنترل كنيد. اگر یک کنه پیدا کردید ، فوراً آن را از رو محل گزش بردارید .

روش برداشتن کنه از محل گزش :

حذف و برداشتن کنه از محل زخم در اسرع زمان برای جلوگیری از بیماری لایم در کودکان کار زیاد مهمی میباشد. ضروری میباشد این مراحل را انجام بدهید :

با استفاده از موچین کنه را محکم در قسمت سر یا دهان ، کنار پوست بگیرید.
بصورت محکم و ثابت کنه را بیرون بکشید تا کنه پوست را رها بکند.
کنه را نچرخانید و آن را از این طرف به آن طرف تکان ندهید.

قسمت هایی از کنه امکان دارد در پوست بماند ، ولی در نهایت خود به خود ظاهر میشود.
دست ها و محل گزش را با آب و صابون بشویید.
محل گزش را با الکل پاک نمایید.

توجه: هرگز از ژل نفتی یا کبریت گرم برای از بین بردن کنه استفاده نکنید. این روشها کنه را از روی پوست خارج نمی کنند و می توانند باعث عمیق تر شدن زخم و ترشح بزاق بیشتری از کنه شوند (که احتمال انتقال بیماری لایم را بیشتر می کند)

مرکز پرستاری همراه نرس ابتدا با سابقه ای درخشان در عرصه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد مانند گذشته بصورت شبانه روزی در قالب پرستار کودک، پرستار سالمند و پرستار مریض به ارائه خدمت بپردازد.

مطالب مرتبط :

فحاشی کودکان و درمان آن

بیماری های گوارشی رایج تابستان

فواید اهدای خون

پیشگیری و درمان چاقی کودکان

فواید خنده در سلامتی

دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان : بسیاری از ما هنگامی با سالمندان رو به رو می بشویم بی اختیار صدایمان رابلند می‌کنیم. چون در ذهن مان چنین نقش بسته که سالمندان توانایی شنوایی ضعیفی دارند و شاید نتوانند به خوبی صدای ما را بشنوند.
این موضوع صحت دارد زیرا سالمندان دچار پدیده ای به نام پیر گوشی هستند
گرچه شدت پیرگوشی همه سالمندان یکسان نیست و همه سالمندان به اصطلاح گوششان سنگین نیست .

بررسی دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان

چرا سالمندان قدرت شنوایی جوان تر‌ها را ندارند؟

بیماری مهمی که در گوش سالمندان دیده می‌شود ،همان کاهش شنوایی می‌باشد .
کاهش شنوایی روی کیفیت زندگی سالمند تاثیر می گذارد .
انسان‌ها در طول سالیان تقریبا با گذشت هر دهه از عمر بخشی از سلول‌های بدن شان را از دست می بدهند .
اگر سلول‌ها قابلیت ترمیم داشته باشند،می توانند بازسازی شوند ولی در مورد سلول هایی که قدرت بازسازی ندارند
باید گفت از دست دادن این نوع از سلول‌ها باعث از دست رفتن کارکرد عضو می‌شود و یکی از سلول هایی که قدرت بازسازی ندارند
سلول‌های شنوایی موجود در گوش سالمندان هستند .دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان

آیا همه سالمندان الزاما دچار کاهش شنوایی خواهند شد؟

به طور معمول سالمندان از ۷۰ سالگی به بعد درجه هایی از این کاهش شنوایی را دارند اما فقط ۴۰ درصد از آنان به وسایل یاری شنوایی نیاز پیدا می کنند.

عوامل دیگری هم به پیرگوشی یاری می‌کند ؟

از دست دادن شنوایی به دلیل تجمع موم گوش در هر سنی امکان دارد اتفاق بیفتد. اما در سالمندان که مشکل زمینه ای وجود دارد وجود موم ،تاثیر زیادی روی شنوایی خواهد گذاشت .پس هنگامی فرد سالمندی با کاهش شنوایی به دکتر مراجعه بکند در مرحله ابتدا می‌بایست به داخل کانال گوش توجه شود تا در گونه دیدن موم ،موم‌ها خارج شوند.

آیاپیرگوشی درمان دارد ؟ (دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان)

درمان پیرگوشی در سالمندانی که عصب شنوایی شان از دست رفته ،دارو و جراحی نیست بلکه می‌بایست از وسایلی استفاده کنند تا باعث تقویت صدا شود . این وسیله همان سمعک است که تقریبا همه مردم با آن آشنایی دارند .

دلیل و درمان پیرگوشی سالمندان

چرا سالمندان از پذیرش سمعک خودداری می کنند؟

سالمندان سمعک را علامتی برای بروز سالمندی و پیری تلقی می کنند .ما می‌بایست با زبان متناسب واقعیت کم شنوایی را با آن‌ها بازگو کنیم و آنها را امیدوار کنیم چرا که سالمندان به دلیل روند زیاد شدن سن تا حد زیادی امید خود را از دست داده اند.

اگر تجویز سمعک متناسب برای سالمندان گونه پذیرد عملا آن‌ها زندگی طبیعی خواهند داشت و در گونه استفاده از سمعک متناسب می توانند صدای تلویزیون و تلفن را به راحتی بشنوند و در جلسات خانوادگی و مهمانی‌ها حضور بیابند و به عنوان فردی فعال حتی در عرصه کار و فعالیت می توانند به عنوان ذخیره‌های تجربه جامعه مورد استفاده قرار بگیرند.

خدمات پرستار در منزل همراه شما آماده خدمات رسانی در زمینه پرستاری از سالمند، پرستاری از کودک، نگهداری از بیمار، پرستاری در دوران بارداری، مشاوره و پرستار در منزل به شما عزیزان می‌باشد.

جهت مشاوره و هرگونه سوال با ما تماس بگیرید.

 

————————————————

مطالب مرتبط:

خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان – خدمات پزشکی در منزل مرکز خدمات پرستاری همراه شما

سالمند شاد :خوشحال زیستن در سالمندان را میتوان عمده ترین راه برای زیاد شدن طول عمر دانست. اگر می‌‌ خواهید طول عمر فراوان و با کیفیت در زندگی خود داشته باشید میبایست خوشحال زندگی نمایید و این طرز زندگی نمودن کار ساده ای میباشد. شما اگر در زندگی خود رضایت داشته باشید و روی طرز تفکر خود بصورت مثبت تمرکز نمایید و راههای خوشحال زندگی نمودن را بیاموزید رضایت مندی کامل را به دست خواهید آورد. ما در مقاله مرکز پرستاری آتیه پرستاران قصد داریم در ارتباط با راه‌ های خوشحال زیستن در سالمندان توضیحاتی را ارائه دهید.

راههای خوشحال زیستن در سالمندان چطور میباشد ؟

اگر سالمند هستید و یا وظیفه مراقبت از افراد مسن در منزل را برعهده دارید حتما تلاش نمایید با انجام موارد ذیل ضمینه خوشحال زیستن در سالمندان را فراهم نمایید . این موارد شامل :

۱- خندیدن و لبخند زدن :

یکی از راههای خوشحال زیستن در سالمندان این میباشد که همیشه ۱ لبخند در چهره خود داشته باشند تا سلامتی آن ها زیاد شدن پیدا بکند.

۲- انجام فعالیت‌ های ورزشی :

همان طور که میدانید انجام ورزش و فعالیتهای فیزیکی ضمن اینکه سبب می‌ شود میزان استرس و تنش های روانی کاهش پیدا بکند ، سبب زیاد شدن سطح اعتماد به نفس و هم چنین زیاد شدن روحیه در سالمندان میشود . این موارد می‌‌ تواند سبب شادابی و سرزندگی در افراد شود و می تواند از راههای خوشحال زیستن در سالمندان محسوب شود .
سالمند شاد

سالمند شاد

۳- تفکرات مثبت داشتن :

یکی دیگر از راههای خوشحال زیستن در سالمندان این میباشد که نسبت به همه چیز خوشبینانه رفتار کنند و تفکرات مثبت داشته باشند این موارد می‌ تواند حس ناامیدی را در افراد سالمند از بین ببرد .

۴- صبر و شکیبایی و تاثیر آن در خوشحال زیستن سالمندان :

اگر افراد سالمند بتوانند مسائلی را که در پیرامون خود با آن مواجه می‌ شوند را به آرامی و در نهایت صبر و شکیبایی مورد بررسی قرار دهند، سبب حفظ آرامش و دور شدن آن ها از استرس و تنش های روانی خواهد شد که خود عامل خوشحال زیستن در سالمندان خواهد شد.

۵- اهمیت به سلامت جسمی و روانی :

توجه نمودن به سلامت جسمی و روانی در افراد سالمند از راههای خوشحال زیستن آن ها محسوب میشود.

۶- فعال بودن در مشارکت های دسته جمعی :

اگر افراد سالمند در گروههای دسته جمعی مشارکت کنند و ۱ سری از فعالیت‌ های داوطلبانه را انجام دهند سبب درست کردن شادمانی و سرگرمی آن ها خواهد شد.

۷- وابسته نبودن به دیگران :

از دیگر راههای خوشحال زیستن در سالمندان (Live happily in the elderly) این میباشد که این افراد به خودشان متکی باشند و از دیگران هیچگونه انتظاری نداشته باشند. داشتن انتظار از دیگران و متکی بودن به اطرافیان سبب میشود افراد سالمند دچار درگیری های ذهنی شوند و این مسئله روی شادمانی آن ها تاثیر منفی می‌ گذارد.

۸- مسافرت و گشت و گذار و تاثیر آن در خوشحال زیستن سالمندان :

مشاهده جهان اطراف و دیدن زیبایی های آن ها زیاد لذت بخش میباشد و سبب بالا رفتن تجربه های سالمندان خواهد شد از این رو شادمانی در این افراد زیاد شدن پیدا میکند.

۹- عشق ورزیدن :

افراد سالمند می توانند مهربان نمودن و عشق دادن به فرزندان و نوه هایشان زندگی شادتری را تجربه کنند .
در ادامه توصیه میشود مقاله تاثیر شکرگزاری بر سلامت زندگی سالمندان را مطالعه کنید.

۱۰- آموزش دیدن مهارت های نو :

سالمندان با داشتن فرصت های ضروری می توانند ۱ سری از مهارت های نو را به دست بیاورند و این مسئله روی زندگی نمودن آن ها با شادمانی تاثیر بسزایی خواهد داشت .

 

سالمند شاد

سالمند شاد

۱۱- خواب با کیفیت و داشتن استراحت ضروری :

خواب پسندیده می‌ تواند سبب آرامش ذهنی افراد سالمند شود و اعصاب آن ها را آرام بکند و سبب ریلکس شدن این افراد خواهد شد و میزان انرژی و توانایی آن ها را بالا خواهد برد.

۱۲- اشتغال در سالمندان از راه‌ های خوشحال زیستن در آن ها :

زمانیکه افراد سالمند از شغل اصلی خود باز نشسته می‌ شوند می‌ توانند خود را به انجام کاری بصورت نیمه زمان مشغول نمایند این مسئله روی سلامت روانی آن ها زیاد تاثیر گذار می‌ باشد به شرطی که فشار زیادی روی آن ها درست کردن نکند و مانع تفریحات آن ها نشود .

۱۳- دعا و نیایش با خدا :

راز و نیاز با خداوند متعال و ستایش او و داشتن ارتباط معنوی می‌ تواند از پیشنهاد روحی سبب آرامش سالمندان شود و از این پیشنهاد روی خوشحال زیستن سالمندان تاثیر مثبت میکند.

تاثیر رنگ های روشن و خوشحال در روند خوشحال زیستن سالمندان :

همان طور که می‌ دانید طی تحقیقات به عمل آمده بین رنگ ها و احساسات افراد ارتباط خاصی وجود دارد از این رو افراد سالمند برای خوشحال نگه داشتن روحیه خود به رنگ های روشن و خوشحال روی می‌ آورند زیرا سبب درست کردن ۱ حس خوشایند در آن ها می‌ گردد.
از این رو اگر افراد سالمند در نوع چیدمان وسایل منزل خود از جمله پرده ها و مبلمان خود از رنگ های روشن بخصوص تم رنگ نارنجی استفاده کنند سبب درست کردن اثرات آهسته بخش و شادی آور در زندگی آن ها میگردد و هم چنین این رنگ ها روی اشتها و تمایل آن ها به غذا بیش میشود و می تواند روی تمرکز آن ها هم تاثیر بسزایی داشته باشد .
سالمند شاد

سالمند شاد

عدم شادی و نشاط در زندگی سالمندان و تاثیرات آن :

عدم شادی در زندگی سالمندان می تواند تاثیرات منفی در روند زندگی آن ها درست کردن بکند و سبب بروز ۱ سری از بیماری‌ ها از جمله افسردگی ، بیماری های روحی و روانی ، انزوا طلبی در جمع و بی خوابی در سالمندان خواهد شد .
مطالب مرتبط :