آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک : گیرکردن جسم در گلوی کودک در حین خوردن و یا بازی کردن به مراتب اتفاق می افتد که با انجام چند حرکت و تصویر العمل صحیح میتوان شی را از گلوی کودک خارج نمود. نوزادان معمولا بیشتر از هر موجود دیگری نیاز به مراقبت دارند . نوزاد انسان نیز هیچ گاه از دید پدر و مادرش دور نیست . مخصوصا زمانی که در حالا خوردن غذا یا شیر میباشد.

گاهی اوقات کودکان با مشکلات بلع روبرو می شوند و والدین نمی توانند علت را تشخیص دهند .  حالا در این قسمت از خدمات پرستاری همراه شما در مورد گیر کردن اجسام و غذا درون گلوی کودک و چگونگی خارج کردن آن ها برای شما توضیحاتی را ارائه خواهیم داد.

🚨 گیر کردن جسم و غذا در گلوی کودک و راه‌های خارج کردن آن

❓ چرا راه گلوی کودکان به‌راحتی مسدود می‌شود؟

کودکان، مخصوصا اون‌هایی که تازه راه افتادن و شروع به کشف دنیا می‌کنن 🌍👶، به‌شدت کنجکاو هستن و دوست دارن همه‌چیز رو با دهانشون امتحان کنن. هر چیزی که براشون جالب باشه – چه ریز و چه درشت – ممکنه راهش رو به دهان کودک پیدا کنه! 🍭🧩🔑

از طرفی، ساختار گلو و مجاری تنفسی در کودکان بسیار باریک‌تر و حساس‌تر از بزرگسالانه. همین باعث می‌شه که حتی یک تکه غذای کوچک یا جسم خارجی، سریع‌تر باعث انسداد راه هوا بشه.

وقتی این اتفاق می‌افته:

• کودک نمی‌تونه به‌خوبی نفس بکشه 😮‍💨

• صدا یا گریه‌اش قطع می‌شه 🔇

• ممکنه دچار سرفه‌های شدید، کبودی لب‌ها یا حتی بیهوشی بشه ⚠️

🧸 عوامل رایج انسداد راه هوایی در کودکان

🔹 قرار دادن اجسام کوچک در دهان (مهره، سکه، دکمه، اسباب‌بازی ریز)
🔹 خوردن مواد غذایی سفت مثل آجیل 🥜، هویج خام 🥕 یا آب‌نبات
🔹 خندیدن یا دویدن هنگام غذا خوردن
🔹 بلعیدن ناگهانی لقمه‌های بزرگ

🛠️ چطور جسم یا غذا رو از گلوی کودک خارج کنیم؟

🔸 مرحله ۱: حفظ خونسردی

اولین و مهم‌ترین کار اینه که والدین یا مراقب خونسردی خودشون رو حفظ کنن 🧘. وحشت‌زدگی باعث می‌شه اقدامات درست رو فراموش کنید.

🔸 مرحله ۲: بررسی وضعیت کودک

• اگر کودک سرفه می‌کنه یا صدا در میاره 👉 به او فرصت بدید تا خودش جسم رو بیرون بیاره. فقط تشویقش کنید به سرفه کردن.

• اگر کودک نمی‌تونه گریه یا صحبت کنه، تنفس نداره یا کبود شده 👉 راه هوا کاملا بسته شده و باید سریعا اقدام کنید.

🔸 مرحله ۳: کمک‌های اولیه بر اساس سن

👶 کودک زیر ۱ سال:

• کودک رو روی ساعد خود به شکم بخوابونید، سرش پایین‌تر از بدن باشه.

• با کف دست، ۵ ضربه محکم و کنترل‌شده به پشت بین دو کتف وارد کنید.

• اگر جسم خارج نشد، کودک رو به پشت برگردونید و با دو انگشت، ۵ فشار روی وسط قفسه سینه وارد کنید.

• این چرخه رو تکرار کنید تا جسم خارج بشه یا کمک برسد.

🧒 کودک بالای ۱ سال:

• از مانور هایملیخ (Heimlich Maneuver) استفاده کنید:

  • پشت کودک بایستید، دست‌ها رو دور شکمش حلقه کنید.

  • یک دست رو مشت کنید و روی شکم، کمی بالاتر از ناف قرار بدید.

  • با دست دیگه مشت رو بگیرید و سریع و محکم به سمت داخل و بالا فشار وارد کنید.

  • این کار رو تکرار کنید تا جسم بیرون بیاد.

📞 چه زمانی باید اورژانس رو خبر کنیم؟

• اگر بعد از اقدامات اولیه جسم خارج نشد

• اگر کودک بیهوش شد

• اگر کودک دچار مشکلات شدید تنفسی شد

👉 در این شرایط باید بلافاصله اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید.

✨ توصیه‌های پیشگیرانه برای والدین

• هرگز به کودک زیر ۵ سال آجیل و تنقلات سخت ندید.

• اسباب‌بازی‌های کوچک یا دارای قطعات ریز رو از دسترس کودک دور نگه دارید.

• همیشه هنگام غذا خوردن کودک رو زیر نظر داشته باشید.

• به کودک یاد بدید که آرام غذا بخوره و هنگام غذا خوردن نخنده یا ندوه.

✅ جمع‌بندی:
انسداد راه هوایی در کودکان یک اورژانس پزشکی هست و می‌تونه در چند دقیقه زندگی کودک رو تهدید کنه 🚨. پس والدین باید هم پیشگیری رو جدی بگیرن و هم روش‌های کمک اولیه رو بلد باشن.

---

⚠️ اجسامی که برای کودکان بسیار خطرناک‌اند (و باید دور از دسترس باشند)

کودکان نوپا و بچه‌هایی که تازه چهار دست و پا یا راه افتادن را شروع کرده‌اند خیلی کنجکاوند و همه‌چیز را به دهان می‌برند. بعضی اجسام کوچک یا خوراکی‌ها می‌توانند باعث انسداد کامل راه هوایی و خفگی شوند. از مهم‌ترین و خطرناک‌ترین موارد می‌توان به این‌ها اشاره کرد:

• 🥜 آجیل، مخصوصاً بادام‌زمینی

• 🌽 ذرت خام یا پخته، دانه‌های برشته غلات

• 🍉 هسته و تکه‌های سفت میوه (مثل هسته هندوانه، هلو، گیلاس)

• 🍬 آب‌نبات (خصوصاً سفت)

• 🎯 اسباب‌بازی‌های کوچک یا قطعات قابل جدا شدن اسباب‌بازی

• 🪙 سکه، دکمه، مهره، قطعات پلاستیکی یا فلزی کوچک

• 🌻 تخمه آفتابگردان، خوراکی‌های گرد و براق

• 🔴 اجسام گرد و کوچک که کامل می‌توانند راه هوا را ببندند

🛠️ آموزش کامل: چطور جسم را از گلوی کودک خارج کنیم (براساس سن)

⚠️ نکته مهم: اگر جسم را می‌بینید و قابل برداشتن است، با احتیاط و فقط اگر کاملاً مشخص است، با انگشت بردارید. در غیر این صورت از دست‌ورزی‌های داخلی (sweep) خودداری کنید چون ممکن است جسم را بیشتر داخل ببرید.

👶 کودک زیر ۱ سال (نوزاد و شیرخوار)

1. اگر کودک سرفه می‌کند و صدا دارد → به او فرصت بدهید سرفه کند (سرفه می‌تواند جسم را خارج کند).

2. اگر نمی‌تواند سرفه کند، گریه یا نفس بکشد → فوراً اقدام کنید:

   • کودک را روی ساعد خود قرار دهید به‌صورت طاق‌باز (سر رو پایین‌تر از تنه).

   • ۵ ضربه محکم بین دو کتف با پاشنه دست بزنید.

   • اگر جسم خارج نشد، کودک را به پشت برگردانید و با دو انگشت (اشاره و میانی) ۵ فشار سریع روی نقطه بین خطوط نوک سینه (وسط قفسه سینه، پایین‌تر از خط نوک پستان) وارد کنید.

   • چرخه‌ی ۵ ضربه پشت + ۵ فشار قفسه را تکرار کنید تا جسم بیرون بیاید یا کودک بی‌هوش شود.

   • اگر بی‌هوش شد: فوراً اورژانس تماس بگیرید و ماساژ قلبی (CPR) مخصوص نوزاد را آغاز کنید.

🧒 کودک ۱ تا ۸ سال

1. اگر کودک سرفه می‌کند و می‌تواند نفس بکشد یا حرف بزند → اجازه دهید خودش سرفه کند.

2. اگر نمی‌تواند نفس بکشد، صحبت کند یا آبی‌رنگ/کبودی شده → راه هوایی مسدود است:

   • مانور هایملیخ (Heimlich) را اجرا کنید: پشت کودک بایستید، دست‌ها را دور شکمش حلقه کنید، یک دست را مشت کرده و بالاتر از ناف قرار دهید، با دست دیگر مشت را بگیرید و فشار قوی و سریع به سمت داخل و بالا وارد کنید تا جسم خارج شود.

   • تکرار کنید تا جسم خارج شود یا کودک بی‌هوش شود.

   • اگر کودک بی‌هوش شد: او را به زمین صاف برگردانید، فوراً اورژانس را خبر کنید و CPR مخصوص کودکان را آغاز کنید.

👦 نوجوانان و بزرگسالان جوان

• از مانور هایملیخ استفاده کنید. اگر قادر نیستید با یک نفر انجام دهید، فشار قفسه سینه و تلاش برای خارج کردن جسم با تلاش‌های محیطی را ادامه دهید و فوری اورژانس را خبر کنید.

🚫 کارهایی که هرگز نباید انجام داد

• هرگز بدون دیدن واضح جسم داخل دهان، با دست انگشتان را داخل گلو نکنید — ممکن است جسم را عمیق‌تر ببرید.

• از دادن آب یا خوراکی برای “روشن کردن” راه تنفس در حالت انسداد کامل خودداری کنید.

• تلاش نکنید با استفاده از وسایل تیز یا قلاب جسم را بیرون بکشید — خطر آسیب به گلو و نای بسیار بالاست.

📞 چه زمانی فوراً با اورژانس تماس بگیریم؟ (۱۱۵)

• اگر جسم خارج نشد و کودک تنفس ندارد یا بی‌هوش شد.

• اگر کودک دچار تنگی نفس شدید، کبودی لب‌ها یا عدم پاسخ‌دهی شد.

• حتی اگر جسم خارج شد ولی کودک سرفه، تنفس نامنظم، خون‌ریزی گلو یا درد شدید دارد — به مراکز درمانی مراجعه کنید.

✅ نکات پیشگیرانه (خیلی مهم!)

• هر چیزی که از اندازه‌ی یک سکه کوچک‌تر است را از دسترس کودک دور نگه دارید.

• خوراکی‌های خطرناک را تا زمانی که کودک بزرگ‌تر نشده (حداقل ۴–۵ سال بسته به خوراکی) به او ندهید: آجیل، بادام‌زمینی، ته‌سیگار، هسته میوه، آب‌نبات سفت و غیره.

• هنگام غذا خوردن کودک را نشانده و حواس‌پرتی (دویدن، خنده زیاد) را حذف کنید.

• اسباب‌بازی‌ها را براساس رده سنی بخرید و قطعات کوچک را چک کنید.

• مراقب وسایل خانه مثل دکمه، سکه، باتری کوچک (باتری دکمه‌ای بسیار خطرناک است) باشید.

• والدین و مراقبین حتما دوره کمک‌های اولیه و CPR مخصوص کودکان و نوزادان را بگذرانند — این آموزش‌ها جان می‌گیرند! 🩺❤️

✅ چک‌لیست سریع هنگام بروز انسداد

• کودک سرفه/صدا دارد؟ → اجازه دهید سرفه کند.

• کودک نمی‌تواند نفس بکشد/صحبت کند/کبودی دارد؟ → اقدامات فوریتی (بند «کودک زیر ۱ سال» یا «۱ تا ۸ سال») را آغاز کنید.

• جسم قابل دیدن است و دسترسی آسان دارد؟ → با احتیاط و فقط اگر کاملاً معلوم است بیرون بیاورید.

• بعد از هر حادثه: حتی اگر جسم خارج شد، بررسی پزشکی توصیه می‌شود.

---

نشانه ها و علائم ماندن چیزی در گلوی کودک

علائم ورود جسم خارجی به مجاری تنفسی، در ۳ مرحله دیده می شود.

در مرحله ابتدا پس از ورود جسم خارجی به مجاری تنفسی کودک با علائمی مانند :سرفه های شدید ، گریه و ضعف کودک، کبودشدن و حالت تهوع روبرو می شود.

در مرحله دوم بعد از چند دقیقه مریض خسته شده و سرفه ها متوقف می شود . این مرحله زیاد گول زننده و خطرناک میباشد که اطرافیان فکر می کنند خطر رفع شده میباشد.

در مرحله آخر عوارضی مانند تنگی نفس، عفونت و … به وجود می آید.

---

دریابید که با چه انسدادی روبرو هستید(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

در اکثر مواقع مجاری تنفس بصورت کامل مسدود نمی شود و مقداری راه برای گذر هوا وجود دارد و انسداد ناقص میباشد . انسداد کامل و انسداد ناقص هر کدام علائم و نشانه های خود را دارند و نوع برخورد با هر کدام از آن ها متفاوت میباشد بنابراین شما میبایست پیش از هر اقدامی دریابید که با چه انسدادی روبرو هستید.

---

⚠️ پیش از شروع اقدامات لازم برای خارج‌کردن جسم از گلوی کودک چه کنیم؟

۱) بلافاصله با فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید 📞

• در ایران شماره‌ی اورژانس: ۱۱۵.

• اگر کسی کنار شما هست، از او بخواهید فوراً تماس بگیرد تا خودتان آزاد باشید برای کمک.

• به اپراتور وضعیت را کوتاه و واضح بگویید: «خفگی / انسداد راه هوایی — کودک — سن … — وضعیت تنفس/هوشیاری». اپراتور ممکن است شما را راهنمایی کند — مراحل را دقیق اجرا کنید.

۲) اول خودتان را آرام کنید — کنترل احساسات کلیدیه 🧘‍♂️

• عصبی شدن مانع تصمیم‌گیری درست می‌شود. چند نفس عمیق بکشید و با لحنی مطمئن دستور بدهید یا اطرافیان را هدایت کنید.

• اگر فرزندتان را بترسانید، اوضاع بدتر می‌شود.

۳) سریع اما با دقت وضعیت را ارزیابی کنید 🔍

• ببینید کودک آیا قادر به سرفه، گریه، صحبت یا دم و بازدم است یا نه.

  • اگر می‌تواند سرفه کند یا صدا تولید کند → به او فرصت بدهید خودش سرفه کند؛ معمولاً سرفه مؤثرترین راه بیرون انداختن جسم است.

  • اگر نمی‌تواند نفس بکشد، صحبت کند یا کبود/بی‌حال شده → راه هوایی احتمالاً کاملاً بسته است و باید فوراً اقدام کنید.

• میزان هوشیاری را بسنجید (پاسخ به صدا/لمس).

۴) کمک بخواهید و وظایف را تقسیم کنید 👥

• یکی تماس با اورژانس بگیرد.

• یکی مسئول نگه‌داشتن سایر فرزندان/آشفتگی محیط شود.

• اگر کسی کنار شما آموزش کمک‌های اولیه دیده، از او بخواهید کمک کند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

۵) از دیدن داخل دهان فقط در صورتی که کاملاً واضح است اقدام به برداشتن کنید 👀✋

• اگر جسم را مستقیماً می‌بینید و با انگشت شست و سبابه می‌توانید به‌راحتی بیرونش بیاورید → با احتیاط و سریع خارج کنید.

• اگر جسم را نمی‌بینید، هرگز دست‌تان را داخل دهان کودک نکنید — ممکن است جسم را عمیق‌تر ببرید و انسداد ناقص را به انسداد کامل تبدیل کنید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• هنگام نگاه کردن سر کودک را کمی عقب بکشید تا دید بهتر شود؛ اما مراقب گردن و مهره‌ها باشید (به‌ویژه در ضربه سر).

۶) از دادن آب یا غذا صرف‌نظر کنید 🚫

• دادن آب، شیر یا خوراکی ممکن است وضعیت را بدتر کند و جسم را بیشتر جا به جا کند. تا زمانی که وضعیت تثبیت نشده، از دادن مایعات خودداری کنید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

۷) محیط را امن و آماده کنید 🔄

• کودک را روی سطح صاف اما نرم (مثلاً ران خود یا میز) قرار دهید تا در صورت از دست دادن هوشیاری بتوانید سریع CPR شروع کنید.

• لباس‌های تنگ را آزاد کنید (یقه، زیپ، دکمه).

• چراغ‌ها و مسیر را روشن نگه دارید تا جمعیت و اورژانس بتوانند وارد شوند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

۸) اگر نوزاد است یا هنگام غذا خوردن/شیر خوردن است، مراقبت ویژه کنید 👶

• نوزاد را هیچ‌گاه از دید دور نگذارید، به‌ویژه هنگام خوردن غذا یا شیر. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• اگر علائم تنفسی تشدید شد (گرفتی صدا، افت هوشیاری)، فوراً اقدام درمانی را شروع کنید (و همزمان اورژانس را خبر کنید).

۹) آماده باشید برای انجام کمک‌های اولیه/مانورهای مناسب 🛠️

• در حالی که کمک در راه است، ذهن خود را برای انجام مانور مناسب (براساس سن کودک) آماده کنید یا منتظر دستور اپراتور بمانید.

• اگر آموزش CPR یا مانور هایملیخ ندیده‌اید، اپراتور اورژانس می‌تواند شما را گام‌به‌گام راهنمایی کند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

۱۰) پس از خارج شدن جسم — حتی اگر کودک به‌ظاهر خوب شد، پیگیری پزشکی لازم است 🩺

• ممکن است آسیب داخلی، تورم یا باقی‌ماندن ذرات ریز وجود داشته باشد. مراجعه به مرکز درمانی توصیه می‌شود.

🔚 نکات کلیدی خلاصه

• فوراً اورژانس را خبر کنید.

• آرامش خود را حفظ کنید و اطرافیان را هدایت کنید.

• اگر کودک سرفه می‌کند، اجازه دهید خودش تلاش کند؛ اگر نیست، آماده انجام اقدامات شوید.

• فقط در صورت دیدن واضح جسم، با احتیاط آن را خارج کنید — در غیر این صورت هرگز دست را داخل دهان نکنید.

• آموزش کمک‌های اولیه و CPR را بگذرانید — این آموزش‌ها جان‌سازند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

بعد از گلو گیر شدن کودک میبایست چه کاری انجام داد ؟

ابتدا این که میبایست مراحل چندگانه را در نظر داشته باشید که این تکنیک ها با یکدیگر متفاوت هستند و بستگی به سن کودک دارند.

حالا در این قسمت راه حل های ممکن را برای نوزادان ذیل یک سال و بالای یک سال بیان می کنیم. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودکان ذیل یک سال

به یاد داشته باشید که برخورد با نوزاد ذیل یک سال زیاد ظریف و حساس میباشد و میبایست تمرکز صد در صدی داشته باشید تا آسیبی به او نرسد.

---

🪄 مرحله ۱: بررسی و شناسایی عامل انسداد گلو

ابتدا ببینید چه چیزی باعث مسدود شدن گلو شده است 👀. انسداد می‌تواند شامل بزاق 💧، ترشحات، تکه‌های غذا 🍌🍞 یا اجسام خارجی 🧩 باشد. کودکان زیر ۶ ماه بیشتر در معرض انسداد با مایعات هستند 🍼.

اگر مشکل ناشی از مایعات است، می‌توان از سرنگ حبابی استفاده کرد 💡. حباب انتهای سرنگ را فشار دهید و لوله باریک را آرام وارد دهان کودک کنید 🫧، سپس فشار را رها کنید تا مایع هدایت شود 💨.

هرگز از انگشت برای خارج کردن اجسام جامد یا تکه‌های غذا استفاده نکنید ⚠️. این کار ممکن است جسم را به عمق بیشتری ببرد و انسداد شدیدتر شود 😰. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

اجازه دهید کودک خودش سرفه کند 🤧💪. سرفه بهترین روش طبیعی برای خارج کردن جسم است.

به حالات کودک دقت کنید 👁️. اگر کودک سنگین نفس می‌کشد یا با صدا نفس می‌کشد 😮‍💨، احتمالاً جسم در قسمت انتهایی گلو گیر کرده و سرنگ حبابی مؤثر نیست 🚫. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

در این شرایط بهتر است اقدامات بعدی مانند پشت زدن کودک 🫲 یا مانور هایملیخ 🫱 بر اساس سن او انجام شود.

---

🪄 مرحله ۲: به پشت کودک زدن 🫲👶

ابتدا روی یک صندلی محکم بنشینید و کودک را روی ران خود قرار دهید 👖. سر کودک را کمی رو به پایین قرار دهید تا وزن کودک روی شما بیفتد و گلو راحت‌تر باز شود ⬇️. با دست چپ خود سر و گردن کودک را کنترل کنید 🖐️ و مراقب باشید آسیبی به گردن وارد نشود. این کار باعث می‌شود ضربه‌ها دقیق و مؤثر باشند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

با کف دست راست خود ۵ ضربه محکم بین دو شانه کودک 👏 وارد کنید. دقت کنید که ضربه‌ها محکم باشند اما نه آنقدر که به بدن کودک آسیب برسد ⚠️. هدف این است که اجسام یا غذا از گلو خارج شود، نه آسیب رساندن به کودک.

پس از ۵ ضربه، دست خود را نگه دارید و به دقت نفس کشیدن کودک را بررسی کنید 🫁. اگر کودک هنوز نفس می‌کشد با صدای غیر طبیعی یا نفس‌نفس می‌زند 😮‍💨، دوباره همان چرخه ۵ ضربه را تکرار کنید 🔁 تا راه هوایی کودک باز شود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

💡 نکته مهم: هنگام ضربه زدن، مراقب باشید که کودک آرام باشد و بدنش ثابت باشد. ضربه‌ها باید دقیق و با فاصله کوتاه باشند، نه سریع و پشت سر هم. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

🎯 چرا این روش مؤثر است؟

• با پایین گرفتن سر کودک و ضربه به پشت، نیروی گرانش و فشار ضربه کمک می‌کند جسم یا غذا از مسیر گلو خارج شود.

• این روش برای کودکان زیر ۱ سال و نوزادان بهترین گزینه است تا مانع استفاده از مانور هایملیخ شود که برای نوزادان خطرناک است. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🪄 مرحله ۳: فشار روی سینه 🫱👶

اگر به پشت زدن کودک کمکی نکرد، می‌توان از فشار روی سینه استفاده کرد 💪. همانند مرحله قبل روی صندلی بنشینید و کودک را به پشت برگردانید، صورت رو به بالا باشد ⬆️. پوزیشن کودک باید ثابت باشد و بدن او روی ران شما قرار گیرد.

با انگشت اشاره و وسط، استخوان سینه کودک را لمس کنید 👆. زمانی که استخوان سینه را پیدا کردید، ۵ فشار ملایم اما محکم وارد کنید. فشار باید به اندازه‌ای باشد که جسم یا غذا از گلو خارج شود، نه بیشتر ⚠️.

پس از ۵ فشار، دو ثانیه مکث کنید ⏱️ و نفس کشیدن کودک را بررسی کنید 🫁. اگر هیچ پیشرفتی مشاهده نکردید، فشار را کمی تیزتر و دقیق‌تر اعمال کنید 🔁.

اگر کودک هوشیار است 🙂، مراحل پشت زدن و فشار روی سینه را دوباره تکرار کنید تا راه هوایی کاملاً آزاد شود.

💡 نکته مهم:
اگر کودک بی‌هوش شد یا هیچ علائمی از بهبودی ندارد 😰، بلافاصله احیای قلبی-ریوی (CPR) را شروع کنید و همزمان اورژانس (۱۱۵) را خبر کنید 🚨. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

🎯 این روش برای کودکان زیر ۱ سال و نوزادان بسیار ایمن است و با ترکیب به پشت زدن + فشار روی سینه می‌توان بیشتر انسدادها را خارج کرد بدون اینکه خطر آسیب جدی ایجاد شود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🪄 مرحله ۴: احیا کردن و نجات کودک 🫁👶

اگر تمام اقدامات قبلی مؤثر نبود و کودک بی‌هوش یا به سختی نفس می‌کشد 😰، باید فوراً احیا (CPR) را آغاز کنید 🚨.

ابتدا کودک را روی یک سطح صاف به پشت بخوابانید 🛏️. سر و پاهای کودک را صاف نگه دارید ✨ تا مسیر هوا باز باشد و آسیب وارد نشود.

دهان خود را روی دهان کودک قرار دهید 👄 و دو نفس ملایم و کامل به او بدهید 💨. این نفس باید قدری قوی باشد که سینه کودک بالا بیاید و سپس پایین رفتن سینه را مشاهده کنید.

این نفس‌های دوتایی را چهار بار تکرار کنید 🔁. بین هر تنفس دقت کنید که نفس قبلی کامل خارج شده باشد قبل از دادن نفس بعدی.

💡 نکته مهم: هدف این مرحله باز کردن مسیر تنفسی و تنفس کودک است 🫁. جسم یا غذا ممکن است با سرفه بعدی یا بالا آمدن سینه خارج شود، بنابراین ابتدا بازگرداندن نفس کودک اولویت دارد.

اگر بعد از این مرحله کودک هوشیار شد و نفس می‌کشد 🙂، می‌توانید جسم باقی‌مانده را با روش‌های پشت زدن یا سرفه طبیعی خارج کنید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🪄 مرحله ۵: کمپرس سینه 🫱👶

کودک را مانند مرحله قبل روی یک سطح صاف بخوابانید 🛏️، صورت رو به بالا باشد و بدن کودک صاف قرار گیرد ✨.

با انگشت اشاره و وسط، استخوان سینه کودک را لمس کنید 👆. حالا ۳۰ فشار سریع و محکم وارد کنید 💪. عمق فشار تقریبی ۴ سانتی‌متر باشد تا مؤثر باشد، نه بیشتر ⚠️. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

پس از هر ۳۰ فشار، چند ثانیه مکث کنید ⏱️ و نفس کشیدن کودک را بررسی کنید 🫁. حین مکث، می‌توانید سر کودک را کمی جابجا کنید تا راه تنفس باز شود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

مراقب باشید که سرعت فشارها بیش از ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه نباشد 🕐.

اگر کودک هنوز هوشیار نشده یا نفس نمی‌کشد 😰، مرحله احیا (CPR) را دوباره تکرار کنید 🔁 تا علائم حیاتی کودک بازگردد. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

آموزش خارج کردن اجسام از گلوی کودکان بالای یک سال

مرحله ۱ : ببینید که چه چیزی باعث گلو گیر شدن شده میباشد.

مرحله ابتدا مانند کودکان ذیل یک سال میباشد.
برای این مرحله کودکان میتوانید برای خارج کردن جسم ، انگشتتان را نیز دخالت دهید و فقط بیشتر از حد انگشتتان را در عمق حلق کودک فرو نبرید.
اگر نمی توانید جسم گیرکرده را ببینید ، پس بیشتر از حد برای خارج سازی آن سعی نکنید و به سراغ مرحله بعد بروید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

مرحله ۲ :زدن به پشت کودک

این پروسه مانند کودکان ذیل یک سال میباشد با این تفاوت که میتوانید اینکار را در استایل ایستاده نیز انجام دهید . به این صورت که با دست چپ خود کودک را کنترل نمایید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)
پنج ضربه محکم با کف دست به بین شانه ها بزنید. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🪄 مرحله ۳: فشار شکمی برای کودکان بالای ۱ سال 🤚👦👧

برای کودکانی که بالای ۱ سال هستند، می‌توان از فشار شکمی (مانور هایملیخ) استفاده کرد 💪. اگر کودک نتواند بایستد، اجازه دهید به شما تکیه کند یا بین زانوهای شما قرار گیرد 🦵👶. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

دست راست خود را مشت کنید ✊ و انگشت شصت را کمی بالاتر از ناف کودک قرار دهید 🔹. دقت کنید مشت زیر استخوان سینه و بین دنده‌ها باشد ⚠️. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

دست مشت شده را با کف دست چپ بپوشانید ✋ و ۵ فشار سریع به سمت داخل و بالا وارد کنید ⬆️. فشار باید قوی اما ایمن باشد تا جسم از گلو خارج شود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

پس از ۵ فشار، وضعیت کودک را بررسی کنید 🫁. اگر هنوز علائم انسداد گلو مشاهده می‌شود 😰، همان حرکت را دوباره تکرار کنید 🔁 تا راه هوایی باز شود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

💡 نکات مهم:

• فشارها باید سریع، متوالی و به سمت بالا باشند. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• اگر کودک هوشیار است، با صحبت و تشویق او به سرفه کمک کنید 🤧. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• مراقب باشید فشار بیش از حد وارد نشود ⚠️ و هیچ آسیب فیزیکی به کودک وارد نشود. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🪄 مرحله ۴: احیا کردن نفس 🫁👶

اگر فشار شکمی یا پشت زدن مؤثر نبود و کودک هوشیاری ندارد یا نفس نمی‌کشد 😰، باید فوراً احیای نفس (Artificial Respiration) را آغاز کنید 💨.

این مرحله شبیه نفس مصنوعی برای نوزادان زیر ۱ سال است، با این تفاوت که کودک بزرگ‌تر است و می‌تواند بدنش را ثابت نگه دارد ✋.

• کودک را روی سطح صاف به پشت بخوابانید 🛏️، سر و بدن صاف باشد. (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• دهان خود را روی دهان کودک قرار دهید 👄 و دو نفس کامل و آرام بدهید 💨.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

• نفس‌ها باید باعث بالا آمدن سینه کودک شوند و سپس اجازه دهید سینه پایین بیاید 🫁.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

💡 نکته: هدف از این مرحله بازگرداندن تنفس کودک است. جسم گیر کرده ممکن است با سرفه یا تنفس بعدی خارج شود 🤧.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

مرحله ۵ : فشار سینه

این مرحله را نیز همانند با مرحله کودکان ذیل یک سال انجام دهید.

سایر نکته های مهم برای خارج کردن جسم از گلوی کودکان

اگر کودک شما مبتلا به آسم ، التهاب گلو یا آسیب دیدگی در ناحیه سر میباشد ، مراحل دو و سه را برای او انجام ندهید . در چنین مواردی مرحله احیا کردن نفس توصیه می شود.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

اگر کودک سرفه های شدید میکند ، پیش از انجام مرحله دو و سه اجازه دهید تا جایی که می خواهد سرفه کند که سرفه کردن یک رفلاکس طبیعی بدن هنگام گلو گیر شدن میباشد.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

اگر مخاط یا چیزهایی شبیه به ترشحات در گلوی کودک باشد ، سرفه او راحت تر میباشد . در این مورد از روش سرنگ استفاده نمایید.
زمانی که چیزی در گلوی کودک شما گیر میکند ، از تماس با اورژانس دریغ نکنید . قطعا دکتر خیلی بهتر از شما می تواند جسم را از حلق کودک بیرون بکشد.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

🛡️ چگونه از گلوگیر شدن کودکان جلوگیری کنیم؟ 👶❌

گلوگیر شدن کودک یکی از حوادث شایع اما قابل پیشگیری است ⚠️. والدین و مراقبین می‌توانند با رعایت چند نکته ساده و اصولی، این خطر را به شدت کاهش دهند.

۱️⃣ انتخاب مواد غذایی مناسب 🍇🍫🥖

• برخی مواد غذایی و خوراکی‌ها خطر گیر کردن در گلو را افزایش می‌دهند، مانند انگور، تمشک، توت، شکلات‌های کوچک، نان خشک و تکه‌های سفت میوه‌ها.

• بهتر است قبل از دادن این خوراکی‌ها به کودک، آن‌ها را خرد یا له کنید تا اندازه آن‌ها با توانایی جویدن کودک متناسب باشد ✂️.

• خوراکی‌های سفت یا گرد، مانند آجیل، بادام زمینی و ذرت بو داده نیز بسیار خطرناک هستند و باید تا حد امکان از دسترس کودک دور نگه داشته شوند 🚫.

۲️⃣ آماده‌سازی غذا به اندازه کودک 🍖🥄

• غذاها را به تکه‌های کوچک تبدیل کنید، به طوری که اندازه هر تکه حدود ناخن انگشت کودک باشد.

• فینگر فودها را خرد کنید تا کودک بتواند با دست یا قاشق خود به راحتی غذا را وارد دهان کند.

• این کار باعث می‌شود کودک آسان‌تر بجود و بلع کند و خطر گیر کردن غذا در گلو کاهش یابد ✅.

۳️⃣ نظارت دقیق بر محیط اطراف 🧩🧸

• کودکان به شدت کنجکاو هستند و اغلب اشیا کوچک را به دهان می‌برند.

• اجسام خطرناک شامل اسباب‌بازی‌های کوچک، مهره‌ها، دکمه‌ها، سکه‌ها و بادکنک‌ها هستند و باید همیشه از دسترس کودک دور نگه داشته شوند.

• هنگام بازی یا غذا خوردن کودک، همیشه او را زیر نظر داشته باشید 👀 تا بتوانید سریع مداخله کنید.

۴️⃣ نحوه رفتار هنگام غذا دادن 🥄💧

• کودک را برای سریع خوردن غذا هول نکنید 😌؛ عجله می‌تواند باعث شود غذا بدون جویدن کامل وارد گلو شود.

• داروها و مایعات را آرام و با دقت به کودک بدهید 💊💧 تا بلع راحت و کنترل‌شده باشد.

• هر وعده غذا را سبک‌تر کنید و تعداد وعده‌ها را در طول روز افزایش دهید 🔄. این کار باعث می‌شود کودک با فشار کمتر غذا بخورد و خطر انسداد کاهش یابد.

۵️⃣ نحوه نشستن کودک هنگام غذا خوردن 🪑🫁

• کودک را صاف و مستقیم بنشانید تا مسیر بلع راحت و مستقیم باشد.

• هرگز کودک را در حالت خمیده یا در حال دویدن غذا ندهید ⚠️.

• وقتی کودک به این حالت نشسته است، می‌تواند راحت‌تر نفس بکشد و غذا را بلع کند و احتمال گیر کردن غذا کاهش می‌یابد.

۶️⃣ آموزش جویدن و خوردن آهسته 😋

• از همان سنین پایین، کودک را تشویق کنید آهسته بجود و قورت دهد.

• تمرین جویدن کمک می‌کند کودک غذا را به قطعات کوچک‌تر تبدیل کند و احتمال گیر کردن غذا کاهش یابد.

۷️⃣ رعایت نکات ایمنی برای خوراکی‌ها 🍎🥕

• خوراکی‌های گرد یا سخت را هرگز کامل به کودک ندهید.

• میوه‌ها و سبزیجات خام مانند هویج، سیب یا انگور را خرد کنید یا پوست آن‌ها را جدا کنید.

• مراقب باشید آجیل، بادام زمینی، ذرت و تکه‌های بزرگ گوشت، غذاهای چسبناک یا جویدنی سخت، به کودک داده نشود.

۸️⃣ ایجاد عادت‌های غذایی ایمن 🥗✅

• کودک را آموزش دهید که هنگام غذا خوردن بنشیند و صحبت نکند 🗣️❌.

• هرگز غذا را در حین دویدن، بازی کردن یا گریه دادن به کودک ندهید.

• به کودک زمان بدهید تا غذا را بجود و قورت دهد؛ عجله کردن می‌تواند باعث گیر کردن غذا شود.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

۹️⃣ پیشگیری از بلع اشیا خطرناک 🧩🚫

• وسایل کوچک خانه مانند دکمه‌ها، سکه‌ها، قطعات اسباب‌بازی، باتری دکمه‌ای و بادکنک را همیشه دور از دسترس نگه دارید.

• کودک را آموزش دهید که این اشیا را وارد دهان نکند.

• این اقدام ساده می‌تواند جان کودک را نجات دهد.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

🔑 نکات طلایی جمع‌بندی 🌟

• غذاهای خطرناک را خرد کنید و اندازه وعده‌ها را کوچک نگه دارید.

• کودک را در حالت نشسته و مستقیم غذا دهید.

• محیط کودک را ایمن کنید و اشیا کوچک را دور نگه دارید.

• هنگام غذا خوردن صبر، آرامش و نظارت کامل داشته باشید.

• آماده بودن برای اقدامات اضطراری مانند خفگی و مانورهای نجات همیشه حیاتی است 🫁🚨.

• (آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

جویدن را به او آموزش دهید.

هرگز هنگام غذا خوردن او را تنها نگذارید و همیشه بهتر میباشد که برنامه خود را طوری تنظیم نمایید که برای غذا خوردن نوزاد خود زمان داشته باشید و بتوانید کنار او نشسته و کاملا مراقبت نمایید.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)
کابل ها و سیم ها را از جلوی دست او بردارید.(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)
اجازه دهید که کودک به پشت و یا به کمر خود بخوابد :به پشت خوابیدن باعث می شود که مایعات و ترشحات موجود در گلو راحت تر پاک سازی شوند.

در صورت نیاز به پرستاری مجرب برای کودک خود با ما در  سایت خدمات پرستاری در منزل همراه شما، تماس بگیرید.

 

(آموزش خارج کردن جسم از گلوی کودک)

---

مطالب مرتبط :

دلایل پزشکی مهم ورم پاها :ورم پا یکی از مشکلات شایع است که ممکن است افراد به دلایل مختلفی با آن مواجه شوند. اگرچه ورم پا ممکن است در برخی شرایط طبیعی به نظر برسد، اما گاهی اوقات می‌تواند علامت یک مشکل جدی‌تر باشد. دلایل ورم پا می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

دلایل معمول ورم پا

1. بارداری
   در دوران بارداری، به دلیل افزایش حجم خون و فشار روی رگ‌ها، معمولاً ورم پاها مشاهده می‌شود. این مشکل بیشتر در سه‌ماهه آخر بارداری رخ می‌دهد.

2. آسیب‌دیدگی
   ضربه یا آسیب به پا، همچون کشیدگی رباط یا شکستگی، می‌تواند موجب ورم و التهاب در ناحیه آسیب‌دیده شود.

3. نوع شغل
   افرادی که مدت طولانی روی پا می‌ایستند یا می‌نشینند، ممکن است دچار ورم پا شوند. شغل‌هایی مثل فروشندگان، معلمان یا افرادی که در خطوط تولید کار می‌کنند، معمولاً با این مشکل روبه‌رو می‌شوند.

دلایل پزشکی مهم ورم پا

گاهی اوقات، ورم پا ممکن است به یک مشکل پزشکی جدی‌تر اشاره داشته باشد، به‌ویژه اگر فقط در یکی از پاها ظاهر شود. برخی از دلایل پزشکی شامل:

1. مشکلات قلبی
   اختلالات قلبی مانند نارسایی قلبی می‌توانند باعث تجمع مایعات در بدن و ورم پاها شوند. در این وضعیت، قلب قادر به پمپاژ خون به‌طور مؤثر به اندام‌ها و قسمت‌های پایین بدن نیست.

2. مشکلات کلیوی
   بیماری‌های کلیوی می‌توانند باعث ایجاد ورم در پاها و مچ‌ها شوند، زیرا کلیه‌ها قادر به دفع مایعات اضافی از بدن نیستند.

3. مشکلات عروقی
   مشکلاتی مانند واریکوس (وریدهای واریسی) و ترومبوز ورید عمقی (لخته خون در رگ‌های عمقی پا) می‌توانند منجر به ورم شوند. در این موارد، خون به‌درستی در رگ‌ها جریان نمی‌یابد و باعث تجمع مایعات در پاها می‌شود.

4. عفونت‌ها
   عفونت‌های باکتریایی و ویروسی، به‌ویژه در پا و مچ‌ها، می‌توانند باعث ورم، قرمزی و درد شوند.

5. اختلالات غددی
   مشکلات تیروئید یا سایر اختلالات هورمونی نیز می‌توانند باعث ورم پاها شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر ورم پا همراه با علائم دیگری همچون درد شدید، تغییر رنگ پوست، تب یا مشکل در تنفس باشد، فوراً باید به پزشک مراجعه کنید. این موارد می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل پزشکی جدی باشد.

نکته مهم: در صورتی که ورم پا به‌طور مداوم ادامه داشته باشد یا بدون دلیل واضحی ظاهر شود، بهتر است برای تشخیص علت اصلی با پزشک مشورت کنید.

لخته خون در رگ (ترومبوز ورید عمقی)

لخته خون در رگ، که معمولاً در رگ‌های پا ایجاد می‌شود، یکی از مشکلات جدی و خطرناک است که ممکن است باعث درد و ورم در ناحیه آسیب‌دیده شود. این لخته خون معمولاً در رگ‌های عمقی پاها، به ویژه در نواحی مچ یا ساق پا، شکل می‌گیرد. این وضعیت پزشکی به ترومبوز ورید عمقی (DVT) شناخته می‌شود و در صورتی که به‌درستی درمان نشود، می‌تواند پیامدهای بسیار خطرناکی داشته باشد.

علائم لخته خون در رگ

• ورم پا: یکی از شایع‌ترین علائم لخته خون در پا، ورم ناحیه آسیب‌دیده است.
• درد و حساسیت: ممکن است فرد احساس درد، سنگینی یا حساسیت در ناحیه پا داشته باشد، به‌ویژه زمانی که فشار به آن وارد می‌شود.
• قرمزی و گرمی پوست: ناحیه مبتلا ممکن است قرمز و گرم به‌نظر برسد.

خطرات لخته خون در رگ

اگر لخته خون به‌طور طبیعی از بین نرود، می‌تواند در رگ‌ها حرکت کرده و وارد جریان خون شود. در صورتی که این لخته وارد ریه شود، ممکن است باعث بروز آمبولی ریوی شود که یک وضعیت اضطراری پزشکی است و نیاز به درمان فوری دارد. این شرایط می‌تواند باعث انسداد رگ‌های ریه و ایجاد مشکلات تنفسی جدی شود.

تشخیص و درمان

تشخیص لخته خون از طریق آزمایشات تصویربرداری مانند اولتراسوند انجام می‌شود. درمان شامل داروهای رقیق‌کننده خون برای جلوگیری از گسترش لخته و جلوگیری از ایجاد لخته‌های جدید است. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد لخته از طریق عمل جراحی یا روش‌های دیگر حذف شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر شما یا کسی که می‌شناسید علائم ذکر شده را تجربه کرد، به ویژه اگر ورم، درد و حساسیت به‌شدت در پا وجود داشته باشد، فوراً باید به پزشک مراجعه کرده و در صورت لزوم از خدمات اورژانس استفاده کنید.

نکته: لخته خون در رگ یک وضعیت جدی است که نیاز به درمان فوری دارد تا از بروز عوارض خطرناک جلوگیری شود.

پوکی استخوان (استئوپروز)

پوکی استخوان یک بیماری شایع است که در آن استخوان‌ها ضعیف و شکننده می‌شوند. این بیماری معمولاً در افراد مسن‌تر شایع است، به‌ویژه در زنان بعد از یائسگی، زیرا سطح هورمون استروژن کاهش می‌یابد. پوکی استخوان به تدریج باعث کاهش تراکم استخوانی و افزایش احتمال شکستگی‌های استخوانی می‌شود.

علائم پوکی استخوان

• درد و سوزش در قوزک پا: یکی از علائم رایج این بیماری، درد در ناحیه قوزک پا است که ممکن است به دلیل ضعف استخوان‌ها در این منطقه ایجاد شود.
• سفتی مفاصل: افراد مبتلا به پوکی استخوان معمولاً احساس سفتی در مفاصل دارند که می‌تواند حرکت را محدود کند.
• ورم پاها: در برخی از موارد، پوکی استخوان می‌تواند به ورم پاها منجر شود، به‌ویژه در ناحیه قوزک پا، به دلیل کاهش توانایی استخوان‌ها در تحمل فشار و فشار وارد شده به مفاصل.

مشکلات در راه رفتن و تحمل وزن

• افراد مبتلا به پوکی استخوان معمولاً در راه رفتن مشکل دارند. این مشکل به دلیل ضعف استخوان‌ها و فشار بیشتر بر روی مفاصل و بافت‌های اطراف ایجاد می‌شود.
• همچنین افراد مبتلا به پوکی استخوان در تحمل وزن نیز دچار مشکل می‌شوند. فشارهای روزانه مانند ایستادن یا پیاده‌روی ممکن است دردناک باشد و می‌تواند باعث ایجاد محدودیت در فعالیت‌های روزمره شود.

عوامل خطر پوکی استخوان

• بالا رفتن سن: با افزایش سن، تراکم استخوانی به طور طبیعی کاهش می‌یابد و خطر پوکی استخوان افزایش می‌یابد.
• ژنتیک: تاریخچه خانوادگی پوکی استخوان می‌تواند فرد را در معرض خطر قرار دهد.
• کمبود کلسیم و ویتامین D: این دو ماده مغذی برای سلامت استخوان‌ها ضروری هستند و کمبود آنها می‌تواند به پوکی استخوان منجر شود.
• هورمون‌ها: کاهش سطح هورمون‌ها، به‌ویژه استروژن در زنان بعد از یائسگی، می‌تواند خطر پوکی استخوان را افزایش دهد.

تشخیص و درمان

• تشخیص پوکی استخوان از طریق تست‌هایی مانند تراکم‌سنجی استخوان (DEXA) انجام می‌شود.
• درمان معمولاً شامل داروهای ضد پوکی استخوان مانند بیسفسفونات‌ها، مکمل‌های کلسیم و ویتامین D و همچنین تغییرات سبک زندگی مانند ورزش منظم و رژیم غذایی غنی از مواد مغذی است.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر شما در حال تجربه درد یا ورم در ناحیه قوزک پا و مشکلات در حرکت هستید، مخصوصاً اگر این مشکلات با سابقه سن بالا یا سایر عوامل خطر همراه باشد، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. پزشک با انجام آزمایشات و تشخیص دقیق، بهترین راهکار درمانی را برای جلوگیری از پیشرفت بیماری و تسکین علائم شما پیشنهاد خواهد کرد.

نکته: پیشگیری از پوکی استخوان از طریق مصرف کلسیم و ویتامین D کافی، انجام ورزش‌های تقویتی و سبک زندگی سالم می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهد.

التهاب تاندون آشیل (آشیل‌تاندونیت)

التهاب تاندون آشیل یک مشکل شایع است که معمولاً در نتیجه فشار یا استرس زیاد به تاندون آشیل ایجاد می‌شود. این تاندون که یکی از بزرگ‌ترین و قوی‌ترین تاندون‌های بدن است، اتصال ماهیچه‌های پشت ساق پا را به پاشنه پا فراهم می‌کند. التهاب در این ناحیه می‌تواند منجر به درد، سفتی و ورم در قسمت پاشنه و پشت پا شود.

علائم التهاب تاندون آشیل

• درد در پاشنه و پشت پا: یکی از اصلی‌ترین علائم التهاب تاندون آشیل، درد در ناحیه پاشنه پا است که ممکن است به تدریج به بخش بالایی پا گسترش یابد.
• سفتی و ضعف در پا: فرد مبتلا معمولاً احساس سفتی در ناحیه پاشنه و ساق پا دارد، که حرکت و راه رفتن را مشکل می‌کند.
• ورم در ناحیه آسیب دیده: التهاب باعث تجمع مایع در ناحیه تاندون آشیل می‌شود که به ایجاد ورم منجر می‌گردد. این ورم ممکن است بیشتر در پای آسیب‌دیده مشاهده شود.
• افزایش درد بعد از ورزش: فعالیت‌های ورزشی یا حتی پیاده‌روی طولانی ممکن است وضعیت را بدتر کرده و درد و ورم بیشتری ایجاد کند. همچنین، نشستن یا استراحت کردن به مدت طولانی نیز ممکن است باعث بدتر شدن علائم شود.

دلایل التهاب تاندون آشیل

• فعالیت‌های ورزشی بیش از حد: ورزش‌هایی که فشار زیادی به تاندون آشیل وارد می‌آورند، مانند دویدن، فوتبال یا بسکتبال، می‌توانند باعث التهاب شوند.
• ورزش‌های پرشی و تند: فعالیت‌هایی که شامل پرش‌ها و تغییرات ناگهانی در جهت حرکت هستند، می‌توانند به تاندون آشیل آسیب بزنند.
• استفاده نادرست از کفش‌ها: استفاده از کفش‌های نامناسب که پشتیبانی کافی از پاشنه و ساق پا فراهم نمی‌کنند، می‌تواند به التهاب تاندون آشیل منجر شود.
• عدم کشش مناسب قبل از ورزش: گرم کردن مناسب و کشش عضلات قبل از شروع فعالیت بدنی از اهمیت بالایی برخوردار است. عدم انجام این مراحل می‌تواند موجب وارد آمدن فشار ناگهانی به تاندون آشیل شود.

درمان التهاب تاندون آشیل

1. استراحت: اولین و مهم‌ترین درمان برای التهاب تاندون آشیل، کاهش فعالیت‌هایی است که باعث تحریک تاندون می‌شوند. در صورتی که علائم شدید باشد، استراحت کامل از فعالیت‌های فیزیکی ضروری است.

2. یخ درمانی: قرار دادن یخ روی ناحیه آسیب‌دیده می‌تواند به کاهش التهاب و ورم کمک کند. این کار باید به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه چندین بار در روز انجام شود.

3. داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): داروهایی مانند ایبوپروفن می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.

4. فیزیوتراپی: انجام تمرینات کششی و تقویتی برای عضلات ساق پا و تاندون آشیل به کاهش درد و بهبود انعطاف‌پذیری کمک می‌کند. فیزیوتراپی همچنین می‌تواند به بازگرداندن قدرت و عملکرد ناحیه آسیب‌دیده کمک کند.

5. کفش‌های مناسب و کفی‌های ویژه: استفاده از کفش‌های ورزشی با پشتیبانی مناسب و کفی‌های مخصوص برای کاهش فشار روی تاندون آشیل و پیشگیری از آسیب‌های بیشتر توصیه می‌شود.

6. تزریق کورتیکواستروئید: در موارد شدیدتر و مقاوم به درمان، پزشک ممکن است تزریق کورتیکواستروئید را پیشنهاد دهد تا التهاب و درد را کاهش دهد.

پیشگیری از التهاب تاندون آشیل

• گرم کردن و کشش عضلات قبل از شروع فعالیت‌های ورزشی می‌تواند خطر آسیب به تاندون آشیل را کاهش دهد.
• استفاده از کفش‌های مناسب با پشتیبانی صحیح از پا و پاشنه مهم است.
• تقویت عضلات ساق پا و انجام تمرینات کششی به طور منظم می‌تواند از فشار بیش از حد به تاندون آشیل جلوگیری کند.
• آهسته شروع کردن فعالیت‌های ورزشی و افزایش تدریجی شدت تمرینات می‌تواند به پیشگیری از آسیب‌ها کمک کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر علائم التهاب تاندون آشیل پس از استراحت، درمان خانگی و فیزیوتراپی بهتر نشدند، یا اگر درد و ورم به حدی شدید است که حرکت را غیرممکن می‌سازد، باید به پزشک متخصص مراجعه کنید. پزشک ممکن است نیاز به انجام آزمایشات یا تصویربرداری (مانند سونوگرافی یا MRI) داشته باشد تا شدت آسیب را ارزیابی کند و درمان مناسب را تجویز نماید.

نارسایی قلبی و ورم پا (ادم)

نارسایی قلبی یک بیماری جدی است که در آن قلب نمی‌تواند خون را به اندازه کافی پمپاژ کند تا نیازهای بدن را تأمین کند. این وضعیت می‌تواند منجر به تجمع مایعات در قسمت‌های مختلف بدن شود، به ویژه در پایین بدن. یکی از نشانه‌های رایج نارسایی قلبی، ورم پا است که به آن ادم گفته می‌شود.

چرا نارسایی قلبی منجر به ورم پا می‌شود؟

در نارسایی قلبی، قلب به دلیل ضعف در پمپاژ خون نمی‌تواند خون را به طور مؤثر در بدن به جریان اندازد. این مسئله باعث می‌شود که خون و مایعات در اندام‌های تحتانی (پایین بدن) تجمع یابند و این تجمع مایعات در بافت‌ها باعث ورم پا می‌شود. به این وضعیت ادم گفته می‌شود.

علائم نارسایی قلبی که با ورم پا همراه هستند:

1. ورم در پاها و مچ‌ها: به دلیل تجمع مایعات در بدن، بیشتر افراد مبتلا به نارسایی قلبی ورم در پاها، مچ‌ها یا ساق پاها را تجربه می‌کنند. این ورم معمولاً در انتهای روز یا بعد از ایستادن طولانی‌مدت شدیدتر می‌شود.

2. دشواری در تنفس (تنگی نفس): در نارسایی قلبی، ممکن است مایعات در ریه‌ها نیز تجمع پیدا کنند که به تنگی نفس و مشکلات تنفسی منجر می‌شود.

3. خستگی و ضعف: به دلیل عدم پمپاژ خون کافی به بدن، فرد ممکن است احساس خستگی و ضعف زیادی کند.

4. افزایش وزن سریع: تجمع مایعات در بدن می‌تواند منجر به افزایش وزن ناگهانی شود که معمولاً در طی چند روز یا هفته اتفاق می‌افتد.

5. کاهش اشتها و حالت تهوع: تجمع مایعات در دستگاه گوارش می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی مانند تهوع و کاهش اشتها شود.

دلایل ورم پا در نارسایی قلبی

• عدم پمپاژ خون به‌طور مؤثر: زمانی که قلب نمی‌تواند خون را به اندازه کافی به بدن پمپاژ کند، خون به‌ویژه در قسمت‌های پایین بدن مانند پاها جمع می‌شود.

• افزایش فشار در رگ‌ها: در نارسایی قلبی، ممکن است فشار خون در رگ‌ها افزایش یابد که باعث خروج مایعات از رگ‌ها و تجمع آن‌ها در بافت‌ها می‌شود.

• اختلال در عملکرد کلیه‌ها: نارسایی قلبی ممکن است باعث کاهش جریان خون به کلیه‌ها شده و باعث اختلال در عملکرد آن‌ها شود. این اختلال می‌تواند به نگهداری مایعات در بدن منجر شود.

درمان ورم پا در نارسایی قلبی

1. داروهای مدر (دیورتیک‌ها): پزشکان معمولاً برای درمان ورم پا در نارسایی قلبی داروهایی مانند دیورتیک‌ها تجویز می‌کنند که به بدن کمک می‌کنند مایعات اضافی را دفع کند.

2. داروهای تنظیم فشار خون: داروهای خاصی که فشار خون را کنترل می‌کنند نیز برای درمان نارسایی قلبی مفید هستند و به کاهش فشار بر قلب کمک می‌کنند.

3. رژیم غذایی کم نمک: محدود کردن مصرف نمک می‌تواند به کاهش تجمع مایعات کمک کند.

4. ورزش ملایم: انجام تمرینات فیزیکی مناسب تحت نظر پزشک می‌تواند به بهبود جریان خون و کاهش ورم کمک کند.

5. مدیریت وضعیت قلبی: درمان‌های دارویی و روش‌های مختلف برای مدیریت نارسایی قلبی می‌توانند به کاهش علائم و بهبود عملکرد قلب کمک کنند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر ورم پا به طور ناگهانی شروع شود یا همراه با علائمی مانند تنگی نفس، درد قفسه سینه، یا افزایش وزن سریع باشد، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. این علائم می‌تواند نشان‌دهنده بدتر شدن نارسایی قلبی باشد و نیاز به مراقبت فوری دارد.

ورم پا یکی از علائم مهم نارسایی قلبی است که ناشی از تجمع مایعات در بدن می‌باشد. این وضعیت می‌تواند با درمان‌های پزشکی و دارویی مناسب مدیریت شود، اما در صورت عدم درمان، ممکن است به مشکلات جدی‌تری منجر شود. اگر علائم نارسایی قلبی دارید، مهم است که به پزشک مراجعه کنید و درمان مناسب را شروع کنید.

سلولیت و علائم آن

سلولیت یک نوع عفونت باکتریایی است که در بافت‌های زیرین پوست رخ می‌دهد و می‌تواند باعث ورم، قرمزی، درد و سوزش در ناحیه مبتلا شود. این عفونت به طور عمده در قسمت‌های پایین پاها، بازوها و صورت اتفاق می‌افتد، اما ممکن است در هر نقطه از بدن نیز ایجاد شود. سلولیت معمولاً در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند به مشکلات جدی‌تری منجر شود.

علائم سلولیت

سلولیت به عنوان یک عفونت پوستی می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد که شامل موارد زیر است:

1. ورم و التهاب: ناحیه مبتلا به سلولیت معمولاً دچار ورم و التهاب می‌شود. این ورم ممکن است به سرعت گسترش یابد.

2. قرمزی و داغی پوست: پوست ناحیه مبتلا ممکن است قرمز شود و هنگام لمس احساس گرمی یا داغی ایجاد کند. این یکی از علائم شایع عفونت سلولیتی است.

3. درد و حساسیت: پوست در ناحیه عفونی ممکن است حساس شده و دردناک باشد، حتی زمانی که به آرامی لمس شود.

4. تب و علائم عمومی عفونت: در برخی موارد، عفونت سلولیتی می‌تواند باعث تب، لرز و احساس بیماری عمومی شود.

5. ناراحتی و سوزش: افراد مبتلا به سلولیت ممکن است احساس سوزش یا ناراحتی در ناحیه آسیب‌دیده داشته باشند.

علل سلولیت

سلولیت معمولاً زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها، معمولاً استافیلوکوکوس (staphylococcus) یا استرپتوکوکوس (streptococcus)، از طریق شکاف‌ها یا زخم‌های موجود در پوست وارد بافت‌های عمقی شده و عفونت ایجاد کنند. برخی از علل رایج ایجاد سلولیت عبارتند از:

1. زخم‌ها و بریدگی‌ها: وارد شدن باکتری‌ها از طریق زخم‌ها یا بریدگی‌های پوستی به لایه‌های عمقی‌تر پوست.

2. بیماری‌های پوستی: عفونت‌های پوستی مانند آبله مرغان یا اگزما می‌توانند به عنوان دروازه‌ای برای ورود باکتری‌ها به بدن عمل کنند.

3. دستگاه ایمنی ضعیف: افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند افراد مبتلا به دیابت، HIV یا کسانی که تحت درمان‌های شیمی درمانی هستند، بیشتر در معرض ابتلا به سلولیت قرار دارند.

4. پوسیدگی پوست: اگر پوست دچار خشکی، ترک یا آسیب شود، احتمال ورود باکتری‌ها و ایجاد سلولیت بیشتر می‌شود.

درمان سلولیت

سلولیت معمولاً با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود. درمان به موقع می‌تواند از گسترش عفونت جلوگیری کرده و به بهبود سریع‌تر بیمار کمک کند. درمان‌های معمول شامل موارد زیر است:

1. آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی یا تزریقی: برای درمان سلولیت معمولاً آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی مانند کلافولانات یا دگزامتازون تجویز می‌شوند. در موارد شدیدتر، ممکن است آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی نیاز باشد.

2. درمان خانگی برای کاهش ورم و درد: استفاده از کمپرس سرد می‌تواند به کاهش ورم و التهاب کمک کند.

3. مراقبت از زخم‌ها: برای جلوگیری از گسترش عفونت، باید زخم‌ها و بریدگی‌ها به دقت تمیز شده و پانسمان شوند.

4. درمان در بیمارستان: در مواردی که عفونت شدید باشد، ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و درمان با آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی وجود داشته باشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر علائم سلولیت شدید و یا در حال گسترش است، یا اگر فرد دچار تب، لرز و درد شدید شد، باید فوراً به پزشک مراجعه کند. درمان سریع سلولیت می‌تواند از بروز عوارض جدی مانند سم‌پراکنی خون یا عفونت‌های عمقی‌تر جلوگیری کند.

پیشگیری از سلولیت

برای کاهش خطر ابتلا به سلولیت، می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:

1. مراقبت از زخم‌ها: بریدگی‌ها، خراش‌ها و زخم‌ها باید تمیز و بسته شوند تا از ورود باکتری‌ها جلوگیری شود.

2. رعایت بهداشت شخصی: شستن منظم دست‌ها و بدن می‌تواند به کاهش خطر عفونت کمک کند.

3. مرطوب نگه داشتن پوست: پوست خشک و ترک خورده می‌تواند محل ورود باکتری‌ها باشد، بنابراین مرطوب نگه داشتن پوست به پیشگیری کمک می‌کند.

4. درمان بیماری‌های زمینه‌ای: در صورتی که به بیماری‌هایی مانند دیابت مبتلا هستید، مراقبت از سطح قند خون و سیستم ایمنی می‌تواند به پیشگیری از سلولیت کمک کند.

سلولیت یک عفونت پوستی است که می‌تواند باعث ورم، قرمزی، درد و احساس سوزش در ناحیه مبتلا شود. این وضعیت نیاز به درمان سریع با آنتی‌بیوتیک دارد تا از گسترش عفونت جلوگیری شود. اگر علائم سلولیت را مشاهده کردید، به پزشک مراجعه کنید تا درمان‌های مناسب آغاز شود و از عوارض جدی جلوگیری شود.

 

 

مطالب مرتبط :

خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی: همه ی افراد به هر دلیلی امکان دارد تحت شرایط خاصی به مراقبت و درمان در منزل نیاز دارند. افراد زیادی در جامعه وجود دارند که به خدمات پرستاری در منزل نیاز دارند.

این افراد به علل متفاوتی به این نوع خدمات نیاز پیدا می کنند که شامل:

• وقتی که افراد بنابر دلایلی همچون بیماری های مختلف امکان حرکت نمودن را از دست می بدهند
• کسانی که پس از انجام عمل های جراحی های سنگین برای گذراندن دوران نقاهت نیاز به یک مراقب داشته باشند.
• کسانی مسن که امکان فعالیتهای فیزیکی ندارند
• برخی از افراد ترجیح می بدهند که دوره بیماری و نقاهت خود را در محیط امن و آهسته منزل بگذرانند.
• احتیاج به مراقبت و پرستاری های طولانی مدت
• برخی از افراد به دلیل مشغله های فراوان کاری نمی توانند از بیماران و کهنسالان خود مراقبت کنند.
• بیمارانی وجود دارند که نیاز دارند مدت زمانی را در قرنطینه و محیط خانه بمانند.
• برخی از افراد نیاز دارند که در روزهای تعطیل از آن ها یا بیمارنشان مراقبت کنند.

 

استفاده از خدمات پرستاری در منزل همچون سایر خدماتی که در عصر حاضر با سرعت بالا در اختیار متقاضیان قرار می‌گیرد، از سوی مراکز خدمات درمانی و مراقبتی در منزل برای خانواده‌ها فراهم شده میباشد و به دلیل تأثیر مثبت آن بر زندگی افراد روز به روز با استقبال بیشتری روبه‌رو می‌شود.

پرستار بیمار فردی میباشد که در مراقبت از بیمار‌ها و انواع بیماری‌های حرکتی و جسمی تخصص بالایی داشته و مدارک خود را از مراجع معتبر دریافت کرده میباشد. این پرستاران به حد مناسبی آموزش دیده آمد و تجربه کافی در نگهداری و مراقبت از بیماران را دارند.

در واقع همه این پرستاران که برای مراقبت از بیمار‌ها به منزل افراد مختلف طبق قرارداد اعزام می‌شوند تجربه بالایی در نگهداری از بیماران دارند. استفاده از این افراد برای نگهداری از سالمندان بیمار یا کسانی که بصورت مزمن یا حاد دچار مشکل هستند موضوعیت فراوانی دارد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

مزیت استفاده از خدمات پرستار بیمار در منزل

با ترخیص بیمار از بیمارستان،  یک تخت آزاد شده و در اختیار بیمارانی که نیاز بیشتری به مراقبت در بیمارستان دارند قرار می‌گیرد. با توجه به کمبود تخت‌های بیمارستانی وو شلوغی بیمارستان‌ها این  یک کار زیاد متناسب برای نگهداری از بیماران در منزل به شمار می‌رود. می‌توان  یک پرستار را بصورت اختصاصی در اختیار داشت و از پایان خدماتی که برای درمان به فرد بیمار ارائه می‌دهد استفاده نمود.

سرعت بهبود بیماری در زمانیکه فرد در خانه نگهداری می‌شود به مراتب بیش از زمانی میباشد که فرد بیمار دوران درمان و نقاهت خود را در بیمارستان طی می‌کند.انواع بیماری‌ها بصورت مزمن و حاد وجود دارند که افراد را درگیر کرده و در این هنگام این افراد نیاز به مراقبت‌های تخصصی و ویژه دارند.

نحوه تغذیه و مصرف دارو‌ها و درمنن‌های دیگر همچون تزریقات و پانسمان جزو موراد تخصصی میباشد که معمولاً خانواده‌ها در گونه نداشتن تخصش، تجربه کافی نمی‌توانند این کارها را انجام دهند.با بستری شدن فرد در بیمارستان اطرافیان هم به عنوان همراه بیمار درگیر مراقبت از بیمار خواهند بود و وقت و قیمت زیادی را برای رفت و آمد متحمل خواهند شد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

صرفه اقتصادی استخدام پرستار بیمار

ولی حضور پرستار در منزل تمامی این مشکلات را برطرف خواهد نمود. کسانی که در بیمارستان بیمار بستری شده دارند دچار مشکلات فراوانی هستند. همراهی بیمار در محیط بیمارستان‌ها با وجود این که امکانات رفاهی خاصی در آن‌ها در اختیار همراه بیمار قرار نمی‌گیرد، زیاد سخت و طااقت فرساست و البته هزینه‌های زیاد بالاتری هم نسبت به استخدام پرستار خصوصی در منزل دارد.

قیمت هر شب مراقبت از بیمار در بیمارستان به مراتب بیش از استخدام پرستار در منزل است. از این رو از پیشنهاد صرفه اقتصادی هم اینکار به نفع بیمار و اطرافیان او خواهد بود. البته در برخی موارد نگهداری از بیمار در منزل امکان‌پذیر نیست ولی در صورتی که تجهیزات متناسب برای کنترل سلامتی بیمار وجود داشته باشد می‌توان از اکثر بیماران در منزل نگهداری نمود.

فضای بیمارستان در بسیاری از بیماران سبب استرس و احساس ناخوشایندی است. ولی محیط خانه برای بیمار سرشار از آرامش میباشد. حضور در کنار افراد خانواده و زندگی در کنار عزیزان برای سالمندان و بیماران زیاد روحیه بخش میباشد و افراد امید بیشتری برای بهبودی خواهند داشت.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

خدماتی که بوسیله  یک پرستار در منزل برای بیمار انجام میشود عبارتند از:

• طراحی برنامه مراقبتی و اجرای آن با توجه به دستور دکتر
• انجام انواع تزریقات و پانسمان و سرم تراپی
• مراقبت از سوند، بگ‌ها و تراشه و لوله گذاری‌ها
• توجه به دستگاه‌های درج علائم حیاتی
• توجه به تغذیه بیمار یا انجام تغذیه با لوله و یا تغذیه وریدی
• توجه به میزان مواد دریافتی و دفعی بیمار
• توجه به سلامت روانی بیمار
• بررسی روزانه بیمار از پیشنهاد زخم بستر و عفونت و قارچ‌های پوستی
• یاری به جابجایی بیمار، تغییر وضعیت بیماری در تخت و …
• مراقبت از بیمار در حالا احتضار
• توجه به زمانبندی مصرف دارو‌ها و یادآوری آن به بیمار
• ارزیابی محیط اطراف بیمار و حفظ امنیت بیمار
• ارائه توصیه‌های ضروری در زمینه متناسب سازی محیط زندگی بیمار
• درست کردن فضای ایمن و آهسته برای مریض
• تعویض سوند و پانسمان زخم
• انجام تزریقات در گونه نیاز
• ماساژ مریض و پیشگیری از زخم بستر
• کنترل دمای بدن، فشارخون و علائم حیاتی مریض
• همکاری با دکتر مریض
• یاری به مریض در انجام کارهای شخصی
• توجه به مصرف درست و به موقع داروها
• توجه به برنامه غذایی مریض
• همراه مریض در بیمارستان تهران
  و…

پرستار بیمار در منزل چه ویژگی هایی میبایست داشته باشد؟

در وقت استخدام پرستار بیمار در منزل میبایست به نکته ها مختلفی از پیشنهاد حرفه ای و رفتاری در پرستار توجه نمایید. پرستار میبایست بتوآمد با بیمار رابطه صمیمانه ای برقرار بکند و شرایط بیمار را درک بکند. در وقت متناسب وضعیت بیمار را ارزیابی بکند و به سرعت تصویر العمل متناسب نشان دهد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

پانسمان در منزل

خدمات پانسمان در منزل به عنوان یکی از خدماتی میباشد که پرستار قادر به انجام آن میباشد. بیماران بسیاری هستند که توانایی حضور در مراکز درمانی را ندارند. علاوه بر انجام پانسمان، تعویض پانسمان در منزل هم مورد نیاز بسیاری از بیماران می‌باشد. پرستار در منزل با شناسایی نوع و میزان جراحت، مناسب‌ترین نوع پانسمان را انتخاب می‌کند.

برای انجام هرچه بهتر این خدمت، نیاز میباشد تا پرستار در منزل با انواع زخم، پانسمان و نحوه انجام پانسمان در منزل آشنایی کامل داشته باشد. ضروری به ذکر میباشد که کسانی به دلیل ساده به پیشنهاد رسیدن فرآیند بستن یا تعویض پانسمان، خود اقدام به انجام این عمل می‌کنند. 

عدم آشنایی با روش‌ها و نوع بستن پانسمان می‌تواند صدمات زیادی را به مریض وارد بکند. در نتیجه برترین راه ممکن برای انجام پانسمان در خانه، بهره‌گیری از مهارت‌ها و تخصص پرستار در منزل می‌باشد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

لوله بینی معده یا NGT در منزل

گاواژ به معنای وارد نمودن مواد غذایی با استفاده از  یک لوله‌ی باریک میباشد. این لوله‌ی باریک همان سوندی میباشد که مواد غذایی را مستقیم به معده می‌رساند.

NGT در منزل خدمتی میباشد برای بیمارانی که نمی‌توانند از راه دهان تغذیه کنند. تعویض NGT در منزل هم جزو خدمات پرستار در منزل میباشد که با تخصص بالا و بوسیله پرستار در منزل انجام می‌شود. از این رو، انجام NGT در منزل، می‌تواند زیاد راحت‌تر و ایمن‌تر از اقدام حضوری و رفتن به درمانگاه یا بیمارستان باشد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

لاواژ معده در منزل

لاواژ معده (شست‌وشوی معده) به معنی تخلیه‌ی محتویات موجود در معده میباشد. لاواژ معده در منزل در گونه بروز مسمومیت‌های شدید دارویی، الکلی و سمی انجام می‌گیرد. لاواژ معده در منزل جزو خدمات پرستار در منزل میباشد که بوسیله متخصصین این امر ارائه می‌شود.

لاواژ معده در منزل علاوه بر انجام در مواقع مسمومیت، در ازریابی منشا استفراغ خونی و کاهش دمای بیماران گرمازده هم استفاده می‌شود. با انجام لاواژ معده در منزل علاوه بر حذف دردسرهای رفت و آمد تا مراکز درمانی، از انجام هزینه‌های اضافی هم خودداری فرمایید.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

همودیالیز در منزل

همودیالیز با هدف خارج نمودن مواد زائد، تنظیم حجم مایعات بدن و دفع مواد سمی همچون اوره و کراتینین از بدن در کسانی که نارسایی کلیه دارند انجام می‌شود. انجام همودیالیز در منزل به این گونه میباشد که خون از  یک مسیر عروقی مشخص وارد مویرگ‌هایی می‌شود که از غشاهای نیمه مصنوعی ساخته شده‌اند.

در سمت مقابل هم مایع دیالیز که شامل محلول‌های کلرید سدیم، بی کربنات و پتاسیم در جریان میباشد. همودیالیز در منزل یکی از ۳ راه درمانی در زمانیست که کلیه فرد مریض کارایی کافی را ندارد. خدمت همودیالیز در منزل یکی از خدمات پرستار در منزل می‌باشد که با توجه به تخصص بالای پرستار در منزل، به برترین نحو ممکن و در منزل انجام می‌شود.

پرستار ICU در منزل

بیمارانی که به پیشرفته‌ترین حالت از  یک بیماری می‌رسند، برای ادامه‌ی حیات خود ملزم به استفاده از تجهیزات پیشرفته ICU هستند. لذا می‌توان با امنیت کامل و حفظ شرایط پایدار بیمار، او را به منزل منتقل نمود و از دستگاه‌های ویژه‌ی ICU در منزل استفاده کرد. پرستار ICU در منزل می‌تواند کارهای حساس و پیچیده‌ی بررسی علائم حیاتی مریض را بر عهده بگیرد .

در گونه به وجود آمدن شرایط خاص، با مشورت دکتر، از داروهای ضروری استفاده بکند. در واقع پرستار ICU در منزل علاوه بر خدمات مربوط به بخش ICU، می‌تواند سایر خدمات پرستار در منزل را هم ارائه دهد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان اشرفی اصفهانی

ساکشن در منزل

ساکشن به معنای جذب میباشد و ساکشن در منزل عملیاتی میباشد که برای خارج نمودن مایعات اضافی در بدن که سیستم طبیعی بدن را مختل می‌کنند گونه می‌گیرد. ساکشن در منزل جزو خدمات پرستار در منزل محسوب شده و بوسیله پرستار در منزل انجام می‌شود. مایعات اضافی تشکیل شده می‌تواند به علت جراحی یا دلایل دیگر باشد.

کسانی که به هر دلیلی توانایی خروج از خانه را ندارند، می‌توانند از خدمت ساکشن در منزل بهره‌مند شوند. ساکشن در خانه هم چنین برای باز نمودن راه تنفسی کسانی که مشکلات تنفسی دارند هم انجام می‌شود.

شستشوی گوش در منزل

شستشوی گوش یکی از روش‌های مرسوم برای از بین بردن و خارج نمودن جرم گوش میباشد. این عملیات در مواقعی که حشرات موزی به داخل گوش نفوذ می‌کنند هم انجام می‌شود. شستشوی گوش در منزل یکی از خدمات پرستار در منزل میباشد و با مهارت بالا ارائه می‌گردد. جرم موجود در گوش با هدف جلوگیری از ورود گرد و غبار، آلودگی و نفوذ حشرات موزی تشکیل می‌شود.

ولی در برخی شرایط با زیاد شدن مقدار آن، مشکلاتی برای فرد درست کردن می‌گردد که معمولا در سنین بالا رخ می‌دهد. کسانی که به هر دلیلی شرایط حضور در درمانگاه را ندارند، از خدمت شستشوی گوش در منزل استفاده می‌کنند.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

ونتیلاتور در منزل

ونتیلاتور دستگاهی است که از دم و بازدم بیمارانی که مشکل تنفسی دارند پشتیبانی می‌کند و اختلالات تنفسی را بهبود می‌بخشد. خدمت ونتیلاتور در منزل در دسته‌ی خدمات پرستار در منزل است که به یاری ونتیلاتور خانگی انجام می‌شود.

کسانی که مشکلات ریوی دارند یا به علت بیماری‌هایی همچون کرونا دچار مشکلات تنفسی شده‌اند و تمایلی برای حضور در درمانگاه ندارند، از خدمت ونتیلاتور در منزل بهره می‌گیرند. پرستار در منزل علاوه بر انجام کارها و خدمات پرستار در منزل، فرآیند اتصال و جدا نمودن ونتیلاتور به مریض را هم مدیریت می‌‌‌کند.

نمونه گیری در منزل

بیماری‌های زیادی وجود دارند که در آن‌ها، مطمئن‌ترین روش تشخیصی، نمونه‌گیری از فرد بیمار و انجام آزمایشات مورد نیاز بر روی آن میباشد. انواع آزمایش خون در این دسته از روش‌های تشخیص بیماری قرار دارند.

پرستار در منزل نکته ها کلیدی و تخصصی نمونه‌گیری و آزمایش در منزل را آموزش دیده و به برترین شکل ممکن نمونه‌گیری را انجام می‌دهد. نمونه‌گیری‌های غیرخونی همچون نمونه‌گیری از بافت هم جزو خدمات نمونه گیری در منزل محسوب می‌شود.

تعویض سوند ادراری در منزل

زمانیکه به علت بیماری‌های مختلفی همچون بزرگی پروستات، عفونت ادراری و مشکلات عصبی انسداد آناتومیکی یا فیزیولوژیکی مسیر خروج ادرار گونه می‌گیرد، از سوند ادراری استفاده می‌شود که وظیفه خارج نمودن ادرار از مثانه را دارد. احتباس بیشتر از حد ادرار مضرات غیرقابل جبرانی برای کلیه‌ها خواهد داشت.

تعویض سوند ادراری در منزل یکی از خدمات پرستار در منزل میباشد که بوسیله پرستار در منزل ارائه می‌شود. تعویض سوند ادراری در منزل به مهارت و تجربه بالا نیاز دارد که پرستار متخصص و آموزش‌دیده قادر به انجام این خدمت می‌باشد. دائمی یا موقتی بودن استفاده از سوند ادراری موجب به‌وجود آمدن دسته‌بندی‌های متفاوت این وسیله‌ی درمانی شده است.

تعویض کیسه استوما در منزل

استوما در اصطلاح به معنای دهانه است. استوما در واقع قسمتی از روده است که از شکم بیرون زده است و به لبه‌ی شکم بخیه شده است و مواد دفعی از آن جا خارج می‌شوند. تعویض کیسه‌استوما در منزل که مواد دفعی از آن خارج می‌شوند یکی از خدمات پرستار در منزل است.

این عمل با ظرافت خاصی گونه می‌گیرد تا مریض کمترین درگیری را با آن داشته باشد. علاوه بر این، عملیات تعویض کیسه استوما در منزل می‌بایست بوسیله تجهیزات و در محیط به طور کامل استریل انجام شود. لذا پرستار در منزل با مهارت بالا و تخصص کامل توان انجام اینکار را دارد.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

بررسی سطح هوشیاری مریض در منزل

بیمارانی که بر اثر بیماری‌های مختلف در منزل بستری می‌شوند، نیاز به پرستار در منزل دارند تا از خدمات پرستار در منزل و نگهداری‌های تخصصی آن‌ها بهره‌مند شوند. یکی از این خدمات مهم، بررسی سطح هوشیاری بیمار در منزل میباشد.

خدمت بررسی سطح هوشیاری مریض در منزل، قابل ارائه به بیمارانی میباشد که به پیشرفته‌ترین سطح از بیماری می‌رسند و در منزل بستری هستند. سطح هوشیاری بیمار یکی از پارامترهای مهمی میباشد که جزو علائم حیاتی محسوب می‌شود.

قیمت پرستار در منزل

تعیین هزینه خدمات پرستار در منزل به موارد زیادی وابسته میباشد. بخشی از این موارد مربوط به شرایط و وضعیت مریض می‌باشد و بخشی دیگر هم به تعداد خدمات و نحوه‌ی ارائه‌ی آن‌ها بوسیله پرستار در خانه وابسته میباشد. ساعاتی که پرستار به ارائه‌ی خدمات به مریض سپری می‌کند هم می‌تواند عامل دیگری باشد که بر هزینه پرستار در منزل تاثیرگذار میباشد.

وقت مورد نیاز برای انجام کامل خدمات پرستاری به وضعیت مریض مربوط می‌شود. در حالت کلی خدمات پرستار در منزل به ۲ راه زمانی ساعتی و شبانه‌روزی تقسیم بندی می‌شوند.

بدون تردید استفاده از خدمات شبانه‌روزی مستلزم هزینه‌ی بیشتری خواهد بود.مجموعه‌ی خدمات مراقبتی و درمانی همراه شمابه عنوان یکی از باسابقه‌ترین مجموعه‌های ارائه کننده‌ی خدمات درمانی، برای هر دو بازه‌ی زمانی ساعتی و شبانه‌روزی پرستار متناسب مریض شما برای انجام خدمات را در اختیار همشهریان عزیز قرار می‌دهد. پرستاران این مجموعه با نهایت دقت تلاش در ارائه‌ی هرچه بهتر خدمات خواهند داشت.

 

پرستار خصوصی در منزل

مراقبت از مریض، امری زیاد حیاتی و لازم به حساب می‌آید. پرستار خصوصی در منزل معمولا برای افراد مریض و سالمندی توصیه می‌شود که به تنهایی زندگی می‌کنند و در شرایطی هستند که توان انجام پایان کارهای خود را ندارند. در چنین شرایطی پرستار خصوصی در منزل این وظیفه را دارد که بصورت شبانه‌روزی از مریض نگهداری بکند.

یکی از مهم ترین مزایای استفاده از پرستار خصوصی در منزل، مهیا نمودن آرامش خاطر برای مریض و سالمند به دلیل حضور در منزل خویش میباشد. استفاده از پرستار خصوصی در منزل روند بهبودی مریض را سرعت بخشیده و آرامش و آسایش را به مریض یا سالمند هدیه خواهد نمود.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

پرستار ساعتی در منزل

در برخی موارد، افراد موجود در  یک خانواده ساعاتی از روز را به انجام کارهای خود اختصاص داده و با بازگشت به منزل نگهداری از مریض یا سالمند خود را بر عهده می‌گیرند. این خانواده‌ها معمولا از پرستار ساعتی در منزل برای نگهداری از مریض یا سالمند خود استفاده می‌کنند.

یعنی ساعاتی که اعضای خانواده در منزل حضور ندارند، پرستار ساعتی در منزل وظیفه‌ی نگهداری از سالمند یا مریض را دارد و خدمات پرستار ساعتی در منزل را ارائه خواهد داد.

با توجه به این که سلامتی  یک فرد درمیان میباشد پایان توجه خود را به بیمار معطوف بکند. از صحبت نمودن با موبایل و خوابیدن در ساعات کاری حتی اگر بیمار خواب باشد، اجتناب بکند.در وقت مشخص و مقرر در محل کار حضور یابد و در وقت مشخص بیمار را ترک بکند. پرستار هم چنین میبایست منعطف باشد و امادگی ضروری را برای شرایط ناگهانی و غیرمنتظره داشته باشد.

 

شرایط استخدام پرستار بیمار در منزل

برای استخدام پرستار در منزل حتما از راه مراکز ارائه دهنده خدمات پرستاری در منزل که با مجوز وزارت بهداشت و آموزش پزشکی فعالیت می کنند اقدام نمایید.مراکز معتبر را بیابید و خدمات آنان را با یکدیگر مقایسه نمایید. با توجه به این که احتمال تغییر در وضعیت سلامتی بیمار در طول شبانه روز وجود دارد ترجیحا از مراکزی که خدمات شبانه روزی ارائه می بدهند استفاده نمایید.

پیش از اقدام به استخدام پرستار ساعاتی را برای ارزیابی عملکرد و فعالیت پرستار بیمار در پیشنهاد بگیرید.حتما از نیروهای باسابقه و با تجربه که ذارای تحصیلات دانشگاهی هستند برای مراقبت از عزیزانتان استفاده نمایید.

پرستار کودک از فرزند یا فرزندان شما در محیط خانه مراقبت و نگهداری میکند تمامی پرستاران کودک  با سابقه، آموزش‌دیده، دلسوز و بامحبت هستند بنابراین اگر به دلیل شاغل بودن یا انجام وظایف خانه نمی توانید بصورت پایان زمان از فرزند خود مراقبت نمایید یا دانش و مهارت کافی در زمینه نگهداری از فرزندان به ویژه نوزادان را ندارید می‌ توانید از سرویس پرستار کودک در منزل تهران استفاده نمایید.

پرستار کودک در منزل

پرستار کودک خدمات متنوعی با توجه به نیاز شما و کودکتان ارائه میدهد ولی به طور کلی خدمات پرستار کودک شامل موارد ذیل میشود :

درست کردن محیطی امن و خوشحال برای کودک
تهیه وعده‌های غذایی و میان وعده متناسب سن کودک
بازی و سرگرم نمودن کودک
یاری به انجام تکالیف
تعویض پوشک
تنظیم ساعت خواب کودک
تعویض لباس‌های کودک
حمام نمودن کودک

همراه مریض در بیمارستان و پرستار بیمار در منزل

برای بسیاری از خانواده ها حضور بیمار در خانه و بیمارستان مسئله ای بسیار چالش برانگیز و استرس زا است چراکه وقت و از همه مهمتر مهارت و دانش ضروری در مراقبت از مریض به ویژه در مواقع لازم را ندارند. در چنین شرایطی با استفاده از سرویس همراه مریض در بیمارستان و منزل به آرامش اعضای خانواده و بهبود هرچه سریعتر بیمارتان یاری نمایید.

پرستار مریض در منزل فردی آموزش دیده، با سابقه دلسوز و متعهد میباشد که اطلاعات کاملی در مورد مسائل پرستاری و پزشکی دارد و از مریض شما در منزل یا بیمارستان مراقبت می‌ بکند.خدمات پرستاری در منزل و بیمارستان در اشرفی اصفهانی

مطالب مرتبط :

علائم و نشانه های افسردگی : ابتلا به افسردگی Signs of Depression گاهی اوقات بخشی عادی از زندگی میباشد. هنگامی یکی از عزیزان خود را از دست می دهید یا از شغل خود بیکار می شوید ، طبیعی میباشد که ناراحت باشید.

بررسی علایم افسردگی

هنگامی علائم افسردگی را به دلیل استرسی که در زندگی شما درست کردن شده میباشد تجربه مینمایید ، این حالت“افسردگی موقعیتی” نامیده میشود.

اکثر مردم از افسردگی موقعیتی رهایی می یابند ، اگرچه امکان دارد این روند چند روز یا گاهی حتی چند هفته طول بکشد. با این حالا ، وقتی که علائم افسردگی از بین نمی روند و افسردگی با توانایی شما در عملکرد و زندگی عادی تداخل پیدا میکند ، به این حالت “افسردگی بالینی” یا “افسردگی اساسی” گفته میشود.

افسردگی اساسی یک بیماری جدی میباشد که امکان دارد هفته ها ، ماه ها یا سالها طول بکشد. بنابراین زیاد مهم میباشد که علائم افسردگی را بشناسید ، بنابراین هنگام بروز علائم میتوانید از آنان یاری بگیرید.

علائم افسردگی بسیار فراوان میباشد. مردم امکان دارد افسردگی اساسی را “سیاه چاله” ای توصیف کنند که نمی توانند از آن خارج شوند. احساس عذاب قریب الوقوع هم در این نوع افسردگی رایج میباشد.

۱۰ علائم و نشانه های ابتلا به افسردگی

افراد مبتلا به افسردگی جدی علائم یکسانی ندارند ، ولی امکان دارد علایم شامل موارد ذیل باشند:

ناراحت بودن .

وقتی که احساس غم و اندوه یکی از علائم افسردگی میباشد ، امکان دارد این حس همراه با احساس ناامیدی و پوچی باشد. امکان دارد دریابید که هر چقدر هم سعی نمایید ، نمی توانید افکار منفی خود را کنترل نمایید. امکان دارد بدون دلیل مشخص بصورت مداوم گریه نمایید.

احساس گناه

افراد مبتلا به افسردگی شدید امکان دارد احساس کنند که بی ارزش و درمانده هستند. آنان حتی امکان دارد افسردگی خود را به عنوان نشانه ضعف تجربه کنند و بیشتر از حد از خود انتقاد کنند.

تحریک پذیری

این علامت افسردگی امکان دارد باعث شود شما احساس عصبانیت ، اضطراب یا بیقراری نمایید. مردانی که افسردگی جدی دارند اغلب افسردگی خود را از راه پرخاشگری یا رفتارهای بی پروا نشان می بدهند.

علائم روانی.

اگر در تمرکز ، تصمیم گیری یا به خاطر سپردن جزئیات مشکل دارید ، اینها می تواند علائم افسردگی باشد. افراد مبتلا به افسردگی امکان دارد احساس کنند روند فکر آنان بکند شده میباشد.

علائم جسمی. 

افراد مبتلا به افسردگی اغلب دارای درد و سردرد یا مشکلات گوارشی هستند که به نظر نمی رسد علت پزشکی دیگری داشته باشد و به درمان جواب نمی دهد.

از دست دادن انرژی.

اگر افسردگی دارید ، امکان دارد مدام احساس خستگی نمایید. افراد مبتلا به افسردگی امکان دارد احساس کنند که توانایی های جسمی آنان بکند شده میباشد.

از دست دادن علاقه. (از علائم و نشانه های افسردگی)

یکی از علائم شایع افسردگی ، از دست دادن علاقه به فعالیتهای لذت بخش همچون رابطه جنسی ، سرگرمی یا تعاملات اجتماعی میباشد. این هم امکان دارد به عنوان نادیده گرفتن مسئولیت ها و نظافت فیزیکی ظاهر شود.

برنامه خواب تغییر میکند.

اکثر کسانی که افسردگی را تجربه کرده اند می دانند که اغلب با مشکلات خواب همراه میباشد. افراد مبتلا به افسردگی امکان دارد در خوابیدن در طول شب مشکل داشته باشند. آنان هم چنین می توانند خواب آلودگی بیشتر از حد در طول روز داشته باشند یا حتی بیشتر از حد بخوابند.

در عین حالا ، مشکلات خواب می تواند ابتلا به افسردگی را تشدید بکند و منجر به یک چرخه منفی بین افسردگی و خواب شود که شکستن آن می تواند چالش برانگیز باشد. خواب ضعیف حتی امکان دارد در برخی افراد افسردگی درست کردن بکند.

درک رابطه پیچیده بین خواب و افسردگی می تواند گامی مهم در بهبود کیفیت خواب و مدیریت بهتر افسردگی باشد.

تغییر اشتها.

تغییر در عادات غذایی به دلیل ابتلا به افسردگی می تواند منجر به خوردن فراوان یا غذا خوردن به مقدار خیلی کم شود. زیاد شدن یا کاهش بیشتر از ۵ درصد وزن بدن در یک ماه یکی از علائم هشداردهنده افسردگی میباشد. برخی از افراد علاقه خود به غذا را از دست می بدهند ، در حالی که برای دیگران خوردن غذا راهی برای جبران احساس افسردگی میباشد.

افکار خودکشی

افکارخودکشی به تفکر یا برنامه ریزی برای خودکشی اشاره دارد. آنها می توانند از درست کردن یک برنامه تفصیلی گرفته تا ملاحظاتی زودگذر متغیر باشند. این تفکرات شامل اقدام نهایی خودکشی نیست.

داشتن افکار اسیب رساندن به خود یکی از علائم جدی ابتلا به افسردگی میباشد و همیشه میبایست جدی گرفته شود. اگر به خودکشی فکر می نمایید ، میبایست فوراً از یاری یاری بگیرید.

اهمیت بیان علائم ابتلا به افسردگی بدون شرم و ضعف:

اگر برخی از این علائم کلاسیک افسردگی را دارید و علائم آن شدید میباشد و بیشتر از چند هفته طول کشیده میباشد ، میبایست به دنبال دریافت یاری باشید. برترین نقطه برای آغاز ، مشورت با دکتر میباشد.

موسسه ملی سلامت روان تخمین میزند که افسردگی سالانه تقریباً ۱۷ میلیون آمریکایی را تحت تأثیر قرار میدهد. در بسیاری از موارد ، افسردگی قابل درمان با موفقیت تشخیص داده نمی شود و درمان نمی شود زیرا علائم افسردگی نادیده گرفته می شود

افسردگی نشانه ضعف یا دلیل شرم ساری نیست. این یک بیماری جدی میباشد. خبر مثبت این میباشد که حتی در موارد جدی افسردگی بالینی ، درمان معمولاً بسیار موفق میباشد. و هرچه درمان زودتر آغاز شود ، موفق تر میباشد. پس منتظر نمانید.

امروزه نیاز به مراقبت های خانگی افزایش یافته است. از این رو سایت خدمات پرستاری و خدمات پزشکی در منزل همراه شما با بهترین پرستاران در زمینه های گوناگون مانند پرستاری بیمار کرونایی در منزل ، پرستار کودک در منزل ، پرستار سامند در منزل ، پرستار بیمار ام اس در منزل و … به شما کمک می‌کند.

مطالب مرتبط :

همه چیز درباره آنژیوگرافی (Angiography): آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است که از اشعه ایکس برای بررسی عروق خونی استفاده می‌کند. از آنجا که رگ‌های خونی در عکسبرداری معمولی به وضوح نشان داده نمی‌شوند، ابتدا باید یک ماده حاجب (رنگ مخصوص) به خون تزریق شود. این ماده، عروق خونی را برجسته می‌کند و به پزشک اجازه می‌دهد تا هر مشکل احتمالی را بهتر ببیند.

تصاویری که در طول آنژیوگرافی تهیه می‌شوند، به نام آنژیوگرام شناخته می‌شوند.

چرا از آنژیوگرافی استفاده می‌شود؟

آنژیوگرافی برای بررسی سلامت عروق خونی و نحوه جریان خون در آن‌ها استفاده می‌شود. این روش می‌تواند به تشخیص یا بررسی چندین مشکل در عروق خونی کمک کند، از جمله:

1. تصلب شرایین (Atherosclerosis):

   • تنگی یا انسداد عروق که می‌تواند باعث حمله قلبی یا سکته مغزی شود.

2. بیماری شریانی محیطی (Peripheral Arterial Disease):

   • کاهش خون‌رسانی به عضلات ساق پا که ممکن است باعث درد یا ناراحتی شود.

3. آنوریسم مغزی (Cerebral Aneurysm):

   • برآمدگی در رگ‌های خونی مغز که می‌تواند به خونریزی مغزی منجر شود.

4. آنژین (Angina):

   • درد قفسه سینه که ناشی از کاهش جریان خون به عضلات قلب است.

5. لخته شدن خون یا آمبولی ریه (Pulmonary Embolism):

   • انسداد شریان‌های ریوی که می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

6. انسداد در تأمین خون کلیه‌ها:

   • که ممکن است باعث نارسایی کلیه شود.

استفاده از آنژیوگرافی در برنامه‌ریزی درمان

علاوه بر تشخیص، آنژیوگرافی می‌تواند به پزشکان در برنامه‌ریزی درمان کمک کند. به عنوان مثال:

• بررسی میزان تنگی عروق قبل از جراحی.
• هدایت روش‌های درمانی مانند استنت‌گذاری یا آنژیوپلاستی.

نکات مهم در مورد آنژیوگرافی:

• قبل از انجام آنژیوگرافی، پزشک معمولاً آزمایش خون و ارزیابی حساسیت به ماده حاجب انجام می‌دهد.
• پس از انجام آنژیوگرافی، ممکن است کبودی یا ناراحتی خفیف در ناحیه تزریق ایجاد شود.
• در موارد نادر، عوارضی مانند واکنش آلرژیک به ماده حاجب یا آسیب به رگ‌های خونی ممکن است رخ دهد.

آنژیوگرافی یکی از ابزارهای مهم تشخیصی است که به پزشکان کمک می‌کند تا مشکلات عروق خونی را به‌صورت دقیق شناسایی کنند. این روش در بسیاری از موارد می‌تواند نجات‌بخش باشد و از بروز مشکلات جدی مانند حمله قلبی یا سکته مغزی جلوگیری کند.

آنچه در طول آنژیوگرافی اتفاق می‌افتد

آنژیوگرافی معمولاً در بخش رادیولوژی یا اشعه ایکس بیمارستان انجام می‌شود. بیمار معمولاً بیدار است اما ممکن است برای آرامش بیشتر دارویی به نام آرام‌بخش دریافت کند.

مراحل انجام آنژیوگرافی:

1. آماده‌سازی بیمار:

   • بیمار روی یک تخت مخصوص اشعه ایکس دراز می‌کشد.
   • یک برش کوچک در رگ (معمولاً در نزدیکی کشاله ران یا مچ دست) ایجاد می‌شود.
   • از بی‌حسی موضعی برای بی‌حس کردن ناحیه استفاده می‌شود.

2. قرار دادن کاتتر:

   • یک لوله نازک و انعطاف‌پذیر به نام کاتتر وارد رگ خونی می‌شود.
   • کاتتر با دقت به سمت ناحیه مورد معاینه (مانند قلب) هدایت می‌شود.

3. تزریق ماده حاجب:

   • یک رنگ مخصوص (ماده حاجب) از طریق کاتتر تزریق می‌شود.
   • این ماده باعث می‌شود رگ‌های خونی در تصاویر اشعه ایکس به وضوح دیده شوند.

4. تصویربرداری:

   • یک سری از تصاویر اشعه ایکس گرفته می‌شود تا جریان خون در رگ‌ها بررسی شود.

مدت زمان آنژیوگرافی:

• این آزمایش ممکن است ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت طول بکشد.
• بیمار معمولاً چند ساعت پس از عمل می‌تواند به خانه برود.

انواع آنژیوگرافی:

آنژیوگرافی بسته به محل بررسی به انواع مختلفی تقسیم می‌شود:

1. آنژیوگرافی کرونری:

   • برای بررسی قلب و عروق کرونر
   • معمولاً در بیماران با درد قفسه سینه یا احتمال بیماری قلبی انجام می‌شود.

2. آنژیوگرافی مغزی:

   • برای بررسی رگ‌های خونی داخل و اطراف مغز
   • معمولاً برای تشخیص آنوریسم یا سکته مغزی استفاده می‌شود.

3. آنژیوگرافی ریوی:

   • برای بررسی رگ‌های خونی تأمین‌کننده ریه‌ها
   • مفید در تشخیص آمبولی ریه

4. آنژیوگرافی کلیوی:

   • برای بررسی رگ‌های خونی کلیه‌ها
   • به منظور تشخیص انسداد یا تنگی رگ‌های کلیه

آنژیوگرافی با تکنولوژی‌های جدید:

1. آنژیوگرافی سی‌تی (CT Angiography):

   • از اسکن توموگرافی کامپیوتری برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می‌شود.

2. آنژیوگرافی MRI:

   • از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی برای بررسی عروق خونی بهره می‌گیرد.

3. آنژیوگرافی فلورسئین (Fluorescein Angiography):

   • مخصوص بررسی عروق خونی چشم است.
   • برای تشخیص بیماری‌های شبکیه مانند رتینوپاتی دیابتی استفاده می‌شود.

آنژیوگرافی یک روش مهم برای تصویربرداری از عروق خونی است که به تشخیص و درمان بیماری‌های مختلف کمک می‌کند. بسته به ناحیه مورد بررسی، انواع مختلفی از آنژیوگرافی وجود دارد. با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته مانند سی‌تی آنژیوگرافی و MRI، دقت تصاویر افزایش یافته است.

خطرات آنژیوگرافی

آنژیوگرافی به‌طور کلی یک روش ایمن و بدون درد است. با این حال، ممکن است برخی عوارض جزئی یا نادر پس از انجام آن رخ دهد.

عوارض شایع (غیر جدی):

این عوارض معمولاً خود به خود بهبود می‌یابند:

1. کبودی:

   • در نزدیکی محل برش، به دلیل ورود کاتتر به رگ خونی.

2. درد:

   • معمولاً در محل تزریق یا برش احساس می‌شود.

3. ایجاد توده یا هماتوم:

   • جمع شدن اندکی خون در نزدیکی برش ممکن است یک توده کوچک ایجاد کند.

عوارض جدی (نادر):

این موارد به ندرت رخ می‌دهند اما می‌توانند خطرناک باشند:

1. واکنش آلرژیک به ماده حاجب:

   • ممکن است شامل راش پوستی، خارش، یا مشکلات تنفسی باشد.
   • در صورت مشاهده هر گونه تنگی نفس یا تورم، باید سریعاً به پزشک مراجعه شود.

2. سکته مغزی:

   • به دلیل لخته شدن خون در طول فرآیند.

3. حمله قلبی:

   • به دلیل مسدود شدن شریان‌های کرونر در حین آنژیوگرافی قلب.

4. آسیب به رگ خونی:

   • ممکن است رگ در محل ورود کاتتر آسیب ببیند یا خونریزی کند.

5. آسیب کلیوی:

   • به علت ماده حاجب تزریقی، به‌ویژه در بیماران با نارسایی کلیه.

مراقبت‌های پس از آنژیوگرافی:

1. استراحت کافی:

   • از فعالیت‌های سنگین به مدت چند روز پرهیز کنید.

2. بررسی محل تزریق:

   • محل برش را از نظر کبودی، تورم یا خونریزی بررسی کنید.

3. نوشیدن مایعات فراوان:

   • به دفع ماده حاجب کمک می‌کند و به سلامت کلیه‌ها کمک می‌کند.

4. گزارش علائم غیرطبیعی:

   • اگر دچار تنگی نفس، درد قفسه سینه، سرگیجه یا ضعف ناگهانی شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

اگرچه آنژیوگرافی به‌طور کلی ایمن است، اما مانند هر روش پزشکی دیگری می‌تواند عوارضی به همراه داشته باشد. آگاهی از علائم هشداردهنده و انجام مراقبت‌های پس از عمل می‌تواند به کاهش خطرات کمک کند.

آمادگی برای آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است که نیاز به آمادگی‌های خاصی دارد. برای اطمینان از انجام موفقیت‌آمیز این روش، پزشک ممکن است از بیمار بخواهد قبل از عمل به بیمارستان مراجعه کند.

مراحل آماده‌سازی پیش از آنژیوگرافی:

1. بررسی سوابق پزشکی:

   • پرسش درباره سوابق بیماری‌ها و حساسیت‌ها.
   • اطلاع از هر گونه حساسیت به ماده حاجب یا داروهای آرامبخش.

2. داروهای مصرفی:

   • بررسی داروهایی که بیمار مصرف می‌کند.
   • در صورت نیاز، قطع برخی داروها (مانند رقیق‌کننده‌های خون) قبل از عمل.

3. آزمایش‌های پیش از عمل:

   • انجام معاینه فیزیکی توسط پزشک.
   • آزمایش خون برای ارزیابی سلامت کلی بدن.
   • بررسی عملکرد کلیه‌ها و کبد برای اطمینان از تحمل ماده حاجب.

4. اطلاع‌رسانی به بیمار:

   • توضیح کامل درباره مراحل عمل، خطرات احتمالی و مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی.
   • پاسخ به سؤالات بیمار و رفع هر گونه نگرانی.

آمادگی در روز عمل:

1. ناشتا بودن:

   • در صورت مصرف داروی آرامبخش، بیمار باید چند ساعت قبل از عمل از خوردن و آشامیدن خودداری کند.

2. همراه داشتن یک فرد مطمئن:

   • بیمار باید فردی را به عنوان همراه با خود داشته باشد زیرا پس از مصرف آرامبخش یا انجام عمل، رانندگی و بازگشت به خانه به تنهایی مجاز نیست.

موارد مهم قبل از آنژیوگرافی:

1. حذف زیورآلات و اشیاء فلزی:

   • اشیاء فلزی مانند گردنبند و دستبند ممکن است در کیفیت تصاویر اشعه ایکس تداخل ایجاد کنند.

2. پوشیدن لباس‌های راحت:

   • بهتر است لباس راحت و گشاد بپوشید تا بعد از عمل احساس ناراحتی نکنید.

3. مصرف مایعات به میزان کافی:

   • اگر ناشتا بودن ضروری نیست، مصرف آب می‌تواند به آبرسانی بدن کمک کند.

پس از آنژیوگرافی:

• به دلیل آرامبخش مصرفی، بیمار ممکن است احساس خواب‌آلودگی داشته باشد.
• استراحت کافی در خانه و خودداری از فعالیت‌های سنگین توصیه می‌شود.
• در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرعادی مانند درد شدید، خونریزی، یا مشکلات تنفسی، فوراً با پزشک تماس بگیرید.

آمادگی مناسب قبل از آنژیوگرافی می‌تواند به کاهش خطرات و بهبود نتیجه عمل کمک کند. رعایت توصیه‌های پزشکی و توجه به نکات ایمنی از اهمیت بالایی برخوردار است.

 

اقدامات بعد از آنژیوگرافی

پس از انجام آنژیوگرافی، بیمار به بخش مراقبت منتقل می‌شود تا به وضعیت عمومی او نظارت شود. در این مرحله، مراقبت‌های خاصی انجام می‌شود تا از بروز مشکلات جلوگیری شود.

مراحل مراقبت پس از آنژیوگرافی:

1. استراحت در بخش مراقبت:

   • بیمار باید چند ساعت بی‌حرکت بماند، به‌ویژه اگر از کشاله ران به عنوان محل ورود استفاده شده باشد.
   • این اقدام برای جلوگیری از خونریزی در محل برش ضروری است.

2. کنترل علائم حیاتی:

   • پرستاران به‌صورت منظم ضربان قلب، فشار خون و وضعیت تنفسی را بررسی می‌کنند.
   • پایش دقیق برای شناسایی هرگونه علائم خونریزی یا هماتوم در محل برش انجام می‌شود.

3. مصرف مایعات:

   • برای کمک به دفع ماده حاجب از بدن، مصرف مایعات کافی توصیه می‌شود.

مراقبت‌های خانگی پس از ترخیص:

1. استراحت کافی:

   • بیمار باید از انجام فعالیت‌های سنگین و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کند.
   • در صورت بروز درد یا ناراحتی، از مسکن‌های تجویز شده استفاده کند.

2. مشاهده علائم هشدار:

   • در صورت بروز علائمی مانند خونریزی، درد شدید، تب، تغییر رنگ اندام یا تورم زیاد، فوراً به پزشک مراجعه شود.

3. رانندگی و بازگشت به فعالیت‌های عادی:

   • بهتر است حداقل ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از عمل از رانندگی خودداری شود.

نتایج آنژیوگرافی:

• در برخی موارد، نتایج اولیه ممکن است قبل از ترخیص به بیمار اعلام شود.
• با این حال، تصاویر اشعه ایکس ممکن است نیاز به بررسی دقیق‌تر داشته باشند و نتایج نهایی پس از چند هفته اعلام شوند.

توصیه‌های مهم:

1. از لمس یا ماساژ محل برش خودداری کنید.
2. از خیس کردن محل زخم در ۲۴ ساعت اول بپرهیزید.
3. در صورت تورم یا کبودی خفیف، بالا نگه داشتن عضو می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

مراقبت‌های مناسب پس از آنژیوگرافی می‌تواند به پیشگیری از عوارض و بهبود سریع‌تر کمک کند. در صورت بروز هرگونه مشکل یا علائم غیرطبیعی، بهتر است به سرعت با پزشک تماس بگیرید.

سایت خدمات پرستاری در منزل همراه شما برای هر بیماری و هر نیازی که باشد پرستاران خاص خود را دارد تا تخصصی ترین و بهترین اقدامات را به شما ارائه دهند. خدماتی نظیر پرستار بیمار در منزل ، پرستار کودک و نوزاد در منزل ، پرستار سالمند در منزل و…. . جهن مساوره رابگان با کارشناسان ما تماس بگیرید.

مطالب مرتبط :

همه چیز درباره اسهال در نوزادان: اسهال در نوزادان ممکن است گاهی رخ دهد و طبیعی باشد، اما اگر بیش از حد ادامه یابد، می‌تواند باعث کم‌آبی شدید بدن شود که بسیار خطرناک است. شناخت علائم، دلایل و راه‌های پیشگیری از اسهال در نوزادان از اهمیت بالایی برخوردار است.

علائم اسهال در نوزادان

1. مدفوع آبکی و شل:

   • مدفوع نوزاد به طور معمول نرم و چسبناک است، اما در صورت اسهال، بسیار آبکی و رقیق می‌شود.
   • گاهی به حدی شل است که از پوشک نشت می‌کند.

2. افزایش تعداد دفعات دفع:

   • نوزادانی که شیر مادر مصرف می‌کنند، ممکن است چندین بار در روز مدفوع کنند، اما اگر دفعات دفع به طور غیرعادی افزایش یابد، احتمال اسهال وجود دارد.

3. تغییر رنگ مدفوع:

   • ممکن است رنگ مدفوع به سبز، زرد روشن، یا حتی قهوه‌ای تغییر کند.
   • وجود مخاط یا رگه‌های خونی در مدفوع نیز نگران‌کننده است.

4. تغییر بو:

   • در صورت اسهال، ممکن است بوی تند و ناخوشایندتری داشته باشد.

5. علائم کم‌آبی:

   • خشکی دهان
   • کاهش اشک هنگام گریه
   • کاهش ادرار
   • خواب‌آلودگی یا بی‌حالی
   • فرورفتگی فونتانل (ملاج سر)

دلایل اسهال در نوزادان

1. عفونت‌های ویروسی:

   • مانند روتاویروس که شایع‌ترین علت اسهال در نوزادان است.

2. عفونت‌های باکتریایی:

   • مانند سالمونلا یا اشریشیا کلی (E. coli).

3. آلرژی غذایی:

   • حساسیت به پروتئین شیر گاو یا سایر مواد غذایی.

4. تغییر در رژیم غذایی:

   • به‌ویژه شروع غذاهای جامد یا تغییر نوع شیر خشک.

5. مصرف آنتی‌بیوتیک:

   • برخی آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند فلور طبیعی روده را به هم بزنند.

6. مشکلات گوارشی:

   • مانند عدم تحمل لاکتوز یا بیماری سلیاک.

درمان و مراقبت از نوزاد مبتلا به اسهال

1. هیدراتاسیون (جبران کم‌آبی):

   • محلول‌های او آر اس (ORS) برای جبران الکترولیت‌ها و آب از دست رفته.
   • ادامه تغذیه با شیر مادر یا شیر خشک.

2. رعایت بهداشت:

   • شستن دست‌ها قبل و بعد از تعویض پوشک.
   • ضدعفونی کردن شیشه شیر و وسایل تغذیه.

3. پیگیری وضعیت نوزاد:

   • نظارت بر وضعیت ادرار، اشک، و میزان فعالیت نوزاد.
   • در صورت بروز علائم کم‌آبی یا تب بالا، به پزشک مراجعه کنید.

4. عدم مصرف خودسرانه دارو:

   • از دادن داروهای ضد اسهال بدون تجویز پزشک خودداری کنید.

پیشگیری از اسهال در نوزادان

1. تغذیه انحصاری با شیر مادر در ۶ ماه اول زندگی.
2. واکسیناسیون به موقع مانند واکسن روتاویروس.
3. شستن دست‌ها قبل از لمس نوزاد.
4. ضدعفونی کردن شیشه شیر و وسایل غذاخوری.
5. معاینه دوره‌ای توسط پزشک برای اطمینان از سلامت نوزاد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر نوزاد شما دارای هر یک از علائم زیر است، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید:

• مدفوع خونی یا مخاطی
• تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد
• بی‌حالی و خواب‌آلودگی شدید
• خشکی دهان و کاهش ادرار
• استفراغ مکرر

اسهال در نوزادان می‌تواند طبیعی باشد، اما در صورت شدت یا طولانی شدن، می‌تواند خطرناک باشد. توجه به علائم، رعایت بهداشت و حفظ هیدراتاسیون از اهمیت بالایی برخوردار است. در صورت نگرانی یا بروز علائم شدید، مراجعه به پزشک الزامی است.

اثرات اسهال در نوزادان

 

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما ابتدا با سال ها تجربه در امر ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد با کادری مجرب و متخصص بصورت شبانه روزی در خدمت همشهریان گرامی باشد.کادر مجرب این مرکز در قالب پرستار سالمند ، پرستار مریض و پرستار کودک همواره با در پیشنهاد گرفتن آخرین استانداردهای خدمات مراقبتی و پرستاری به ارائه خدمت پرداخته و آسایش و امنیت عزیزان شما را اولویت اصلی خویش قرار داده است.

برای دریافت اطلاعات بیش تنها کافی میباشد که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت کنید.هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن ضروری میباشد با دکتر یا متخصص مربوطه مشورت نمایید.

مطالب مرتبط :

خدمات پرستاری در منزل برای بیماران بعد از جراحی: (Postoperative care) : بعد از انجام عمل جراحی، مریض مدتی در محلی در کنار اطاق عمل به نام ریکاوری Recovery room میماند. یک ساعت بعد از بیهوشی اهمیت زیادی دارد و در این مدت مریض میبایست دقیقا تحت نظر باشدتا آثار داروهای بیهوشی به طور کامل از بین بروند و سیستم های مختلف بدن بخصوص سیستم قلبی عروقی بتوانند کنترل مجدد بدن را در اختیار بگیرند. در این مدت مریض بوسیله پرستاران خبره تحت نظر بوده و بعد از این که مریض هوشیاری خود را بطور کامل بدست آورد به بخش منتقل می شود.

---

ضرورت مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی

گیجی بعد از عمل

در بخش مریض امکان دارد تا مدتی حالت گیجی داشته باشد. این وضعیت به علت داروهای بیهوشی یا به علت کم خونی ناشی از خونریزی حین عمل میباشد. حالت گیجی مریض به تدریج بهبود میابد.

خوردن و آشامیدن

اگر جراحی مریض با بیهوشی عمومی انجام شده میباشد، تا چند ساعت نبایستی چیزی برای خوردن به او داده شود. بعد از چند ساعت، می توان پس از کسب اجازه از پرستار اول چند قاشق آب به وی داد و اگر تحمل نمود و دچار ناراحتی نشد می توان بتدریج به او مایعات بیشتری داد.

بعد از این که رژیم غذایی برای مریض آغاز شد در صورت مبتلا نبودن به بیماریهای خاص (قلبی ، تنفسی ، دیابت و …) از کلیه مواد غذایی می توان بهره برد .برای بهبود میبایست بافت نو ساخته شود که این نیاز به انرژی زیاد دارد و غذا میبایست سرشار از گلوکز ، چربی ، پروتئین ، املاح و ویتامینها باشد

دراز کشیدن

اگر مریض با بیحسی منطقه ای عمل شده، تا ۲۴ ساعت نبایستی پشت تخت او را بالا آورد و در این مدت سر مریض میبایست به طور کامل پایین باشد وگرنه دچار سردرد شدیدیمیشود که امکان دارد تا چند روز ادامه یابد.

درد بعد از جراحی

در چند روز ابتدا بعد از عمل مریض در محل جراحی احساس درد دارد. شدت این درد البته بسته به نوع جراحی، سن مریض و تحمل مریض به درد متفاوت میباشد. در بیمارستان مسکن های قوی به بیمار داده می شود تا شدت درد را کاهش دهد. این مسکن ها معمولا مخدر هستند. مصرف این مسکن تزریقی نبایستی فراوان باشد چون موجب مسمومیت می شود.

مریض نبایستی انتظار داشته باشد با مصرف دارو درد وی به طور کامل برطرف شود. امکان دارد کمی از درد باقی بماند. افراط در مصرف داروی ضد درد مخدر برای حذف کامل درد خطرناک بوده و توصیه نمیشود. بعد از مرخص شدن مریض از بیمارستان امکان دارد دکتر معالج برای مریض مسکن های خوراکی تجویز بکند.

خطر عفونت بعد از جراحی

در هر عمل جراحی احتمال عفونت در محل عمل وجود دارد. پس در چند روز ابتدا بعد از عمل جراحی، به مریض آنتی بیوتیک تزریقی داده می شود تا احتمال عفونت بعد از عمل جراحی کاهش پیدا بکند. امکان دارد دکتر معالج داروهای آنتی بیوتیک خوراکی برای مریض تجویز بکند تا وی بعد از مرخص شدن از بیمارستان تا مدتی از آنان در منزل استفاده بکند.

لخته شدن خون در رگ ها

یکی از عوارض شکستگی ها لخته شدن خون در سیاه رگ های عمقی ساق میباشد که میتواند زیاد خطرناک باشد. لخته شدن خون در اندامهای تحتانی زیاد خطرناک بوده و امکان دارد موجب آمبولی ریوی و اختلال در عملکرد قلب و ریه شود. این عارضه بخصوص در شکستگی های اندام تحتانی و در سنین بالا یشتر دیده می شود. بعد از جراحی به مریض داروهایی داده می شود تا از لخته شدن خون در پاها جلوگیری شود . به این داروها داروهای رقیق کننده خون میگویند. استفاده از این داروها امکان دارد تا چند هفته بعد از جراحی هم ادامه پیدا بکند.

درن (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

دکتر جراحی در حین عمل جراحی امکان دارد لوله های پلاستیکی در درون زخم مریض بگذارد تا بدین وسیله خونریزی مختصر داخل بدن که امکان دارد تا چند ساعت بعد از جراحی هم ادامه داشته باشد به بیرون از بدن هدایت بکند.

باقی ماندن خون در درون بافت ها خطر عفونت بعد از جراحی را بیش می کند و این خونریزی ها میبایست در صورت وجود از بدن به وسیله این لوله ها خارج شوند. لوله ها در بیرون از بدن به کیسه های پلاستیکی متصل می شوند تا خون در آنان جمع آوری شود. به این لوله ها که در محل جراحی گذاشته شده میباشد درن Drain میگویند. این لوله ها بعد از چند روز از زخم خارج می شوند.

پانسمان

معمولا پانسمان زخم جراحی تا چند روز بعد از عمل جراحی تعویض نمیشود. پس از چند روز این پانسمان به بوسیله پرستار عوض می شود. تعویض پانسمان میبایست بعد از مرخص شدن مریض در منزل و به بوسیله پرستار مجرب انجام شود. دفعات تعویض پانسمان و نحوه آن به بوسیله دکتر معالج تعیین می شود.

راه رفتن ، حرکت نمودن

روز بعد از جراحی به مریض آموزش داده می شود تا چگونه بتواند در تخت یا روی صندلی بنشیند و چگونه بوسیله عصای ذیل بغل یا واکر راه برود یا چگونه اندامها و مفاصلش را حرکت دهد تا از خشکی آنان جلوگیری شود. در نخستین فرصت حرکات کلیه مفاصل همه اندام های مریض بخصوص اندام عمل شده و بخصوص مفصل نزدیک به محل عمل را آغاز بکند. گاهی اوقات این حرکات چند ساعت بعد از جراحی آغاز می شود. این حرکات در اول به صورت پاسیو Passive انجام می شوند یعنی یک شخص مفصل مریض را خم و راست می کند. بعد از مدتی به مریض آموزش داده می شود که خودش مفاصل موردنظر را حرکت دهد.

مشکل دیگر ضعیف شدن تدریجی عضلات اندام عمل شده میباشد. بنابراین طبق یک برنامه منظم مریض حرکات نرمشی خاصی را انجام می دهد تا قدرت عضلات اندام را در حد متعادلی حفظ بکند.

چند روز پس از هر عمل جراحی، مریض از بیمارستان مرخص شده به منزل میرود. در این مدت بیمار میبایست به نکته ها مهمی توجه بکند. داروهایی که دکتر تجویز کرده، مراقبت از زخم، مراقبت از دستگاه تنفس، مراقبت از وضعیت روحی مریض و نرمش هایی که مریض میبایست انجام دهد از مهمترین این نکته ها هستند.

---

التیام زخم به موارد ذیل بستگی دارد :

روند التیام زخم مجموعه وقایعی میباشد پی در پی که در شرایط طبیعی موجب ترمیم زخم میشود که شامل :

الف – تغذیه متناسب :

گلوکز و چربی انرژی مورد نیاز بدن را تامین میکند .پروتئین در جواب ایمنی ، رگ سازی و ترمیم زخم مؤثر میباشد . ویتامین A برای تولید سلول نو مؤثر میباشد . ویتامینBکمپلکس نقش مهمی در قدرت کششی زخم و هم چنین در جواب های ایمنی ایفا میکند . ویتامینC برای ساخت کلاژن ، حفظ قدرت کششی زخم ، جواب های ایمنی و حفظ تمامیت مویرگی مؤثر میباشد .

ویتامینE صدمات بافتی را کاهش می دهد . مس برای کلاژن سازی و فعالیت گلوبولهای سفید ضروری میباشد . آهن نقش مهمی در ساخت کلاژن و انتقال اکسیژن و ساخت هموگلوبین دارد . روی تقسیم سلولی را زیاد شدن میدهد و روند اپی تلیوم سازی را زیاد شدن میدهد . از مصرف کمپوت های و آب میوه های بازاری خود داری کنید و در عوض تا می توانید از میوه و آب میوه های طبیعی استفاده کنید

ب – اکسیژن رسانی :

ترمیم زخم نیازمند اکسیژن کافی میباشد و بعضی عوامل روند درمان را به تعویق می اندازد . عواملی که در اکسیژن رسانی به زخم میبایست به آن توجه کرد عبارتند از :

۱- تبادلات گازی نامناسب ناشی از بیماریهای زمینه ای همچون بیماریهای قلبی و تنفسی ، آسم

۲- کاهش اکسیژن رسانی ناشی از کم خونی ، مصرف سیگار ، آلودگی هوا

۳- پایین بودن فشار خون محیطی به دلیل بی کفایتی سیستم قلبی و عروقی و دهیدراتاسیون (کم آبی بدن ) و یا سایر اختلالات زمینه ای

۴- مشکلات عروق محیطی ناشی از بیماریهای عروقی و دیابت که از رسیدن اکسیژن کافی به زخم جلوگیری میکند .

ج – هیدراسیون ( آب رسانی ) :

آب بدن عامل مهمی در روند ترمیم زخم میباشد پوست و بافتها نیازمند به آب رسانی و هیدراسیون داخلی دارند کمبود آب از راه کم نمودن سرعت متابولیسم بدن پروسه ترمیم زخم را با مشکل مواجه می سازد با توجه به این که پوست خشک مستعد درست کردن زخم مجدد میباشد .

د) سیستم ایمنی : اگر وضعیت ایمنی بدن به دلیل استفاده از داروهای خاص همچون کورتیکواستروئیدها و یا بیماریهای خاص همچون دیابت ، ایدز ، شیمی درمانی و…. ( داروهای شیمی درمانی فقط برای بیماران سرطانی استفاده نمی شود بلکه در بعضی از بیماریها هم مورد استفاده قرار میگیرد مثل روماتیسم مفصلی ) دچار مشکل باشد زخم به راحتی التیام نمی یابد .

---

آشنایی با علت و ضرورت مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی

مرحله بعد از جراحي از وقت انتقال بيمار از اتاق جراحي به واحد مراقبت بعد از بيهوشي آغاز مي شود وبه بهبود مددجو به دنبال مداخلات جراحي ختم مي گردد.اين فرايند پرستاري بر مراقبت بعد از عمل جراحي مددجو ی بزرگسالي كه بيهوشي عمومي دريافت كرده واز ريكاوري به بخش منتقل شده میباشد تمركز دارد.

دراين محتوا تشخيص هاي پرستاري /برايند مورد انتظار/اقدامات پرستاري /شواهد(يافته هايي كه در ارزشيابي مددجو مورد استفاده قرار مي گيرد) گنجانده شده است وبه دنبال هر يك از تشخيص هاي پرستاري نشانه ها وعلايم مربوطه وبرنامه مراقبتي آن درج شده میباشد .

۱٫ تشخیص پرستاری : اختلال در پرفوزیون بافتی در ارتباط با:

۱- هیپوولمی

۲- رکود و تجمع خون در عروق محیطی

برآیند مورد انتظار: پرفوزیون بافتی مددجو بر اساس شواهد حفظ شود.

اقدامات پرستاری: 

۱٫ -بررسی و گزارش علائم و نشانه های کاهش پرفوزیون بافتی

۲-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور حفظ پرفوزیون بافتی

۳-اطلاع به دکتر در صورت باقی ماندن یا بدتر شدن علایم و نشانه های کاهش پرفوزیون بافتی

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱-فشار خون در دامنه طبیعی است.

۲-وضعیت روحی – روانی موجود در شرایط معمولی است.

۳-انتهاها گرم / بدون رنگ پریدگی و سیانوز است.

۴-نبض های محیطی قابل لمس است.

۵-زمان پرشدگی مویرگ ها کمتر از ۳ ثانیه است.

۶-برون ده ادراری حداقل ۳۰ CC در ساعت است.

علائم و نشانه های کاهش پرفوزیون بافتی

کاهش واضح فشار خون، هیپوتانسیون وضعیتی /سنکوپ یا گیجی /بیقراری /انتهاهای سرد و رنگ پریده/سیانوز/کاهش یا فقدان نبض های محیطی /تأخیر در پر شدن وریدهای مویرگی بیش از ۳ ثانیه / اولیگوری

---

برنامه مراقبتی بمنظور حفظ پرفوزیون بافتی درمددجو

۱-مصرف حداقل ۲۵۰۰ سی سی مایعات (خوراکی یا انفوزیون وریدی) در ۲۴ ساعت

۲-ترانسفوزیون خون و فراورده های خونی در صورت دستورپزشک

۳-آموزش به مددجو برای تغییر وضعیت آهسته وتدریجی

۴-آموزش و یاری به مددجو برای حرکت فعال پاها در تخت هر ۲-۱ ساعت هنگام بیداری و راه اندازی هرچه سریعتر وی

۵-آموزش به مددجو برای قرار ندادن بالش ذیل زانو، نیانداختن پاها روی هم و ننشستن به مدت طولانی

۶-استفاده از جوراب TED در صورت محدودیت طولانی مدت در فعالیت

۷-کاهش استرس

۸-ترک سیگار

۹-محافظت از سرما

---

۲٫ تشخیص پرستاری : الگوی تنفسی غیر موثر در ارتباط با: (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱-افزایش تعداد و کاهش عمق تنفس

۲-کاهش تعداد و عمق تنفس

۳-کاهش انبساط دیواره قفسه سینه

برآیند مورد انتظار: مددجو الگوی تنفسی موثر را بر اساس شواهد نشان دهد

---

اقدامات پرستاری

۱-بررسی علائم و نشانه های الگوی تنفسی غیر موثر

۲-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء الگوی تنفسی

۳-اطلاع به دکتر در صورت تداوم الگوی تنفسی غیر مؤثر

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

تعداد و عمق تنفس موجود طبیعی است (RR= 14-20 /m )
مددجو تنگی نفس ندارد

علائم و نشانه های الگوی تنفسی غیر مؤثر

تنفس سطحی و آرام، تنگی نفس، تاکی پنه، استفاده از عضلات بین دنده ای هنگام تنفس

برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء الگوی تنفسی مددجو (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱-کاستن از درد

۲-کاستن از ترس و اضطراب

۳-افزایش سطح فعالیت در صورت اجازه و تحمل

۴-کاستن از تجمع گاز و مایع در دستگاه گوارش

۵-آموزش تنفس عمیق یا استفاده از اسپیرومتری هر ۲-۱ ساعت

۶-کمک گرفتن از تکنیک های فشار مثبت راههای هوایی

۷- دادن پوزیشن نیمه نشسته تا به طور کامل نشسته

۸-تغییر پوزیشن حداقل هر ۲ ساعت

۹-تجویزیا قطع داروهای نارکوتیک و ضد تهوع در صورت دستور دکتر

۳٫ تشخیص پرستاری :تصفیه غیر مؤثر راههای هوایی در ارتباط با:

۱-انسداد فارنکس

۲-رکود ترشحات در ریه

۳-افزایش ترشحات ریوی

برآیند مورد انتظار : راه هوایی مددجو بر اساس شواهد پاک و باز باشد

اقدامات پرستاری:

۱-بررسی علائم و نشانه های عدم پاک بودن مؤثر راههای هوایی

۲-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء و بهبود پاکی مؤثر را ههای هوایی

۳-اطلاع به دکتر معالج در صورت تداوم علائم و نشانه ها

شواهد: (یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

۱-صداهای تنفسی واضح و بدون مشکل است

۲-تعداد و عمق تنفس ها طبیعی است

۳- تنگی نفس وجودندارد

علائم و نشانه های عدم پاک بودن مؤثر راههای هوایی

صداهای تنفسی غیر طبیعی، تنفس های سطحی و کم عمق، تنگی نفس، سرفه

برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء و بهبود پاکی مؤثر راههای هوایی مددجو

۱-قرار دادن به یک پهلو (پوزیشن Sims)

۲-ایجاد راههای هوایی مصنوعی در صورت نیاز

۳-کاستن از درد

۴-آموزش و تشویق به حرکت، تغییر وضعیت، سرفه و تنفس عمیق ( هر ۲- ۱ ساعت)

۵-مصرف حداقل ۲۵۰۰ سی سی مایعات در ۲۴ ساعت (اگر منعی نباشد)

۶-استفاده از بخور در صورت تجویز دکتر

۷-تجویزداروهای موکولیتیک، رقیق کننده و مرطوب کننده از راه نبولایزر ( آب و سالین) در صورت دستور دکتر

۸-ساکش در صورت نیاز

۹-تشویق به ترک سیگار

---

۴٫ تشخیص پرستاری : اختلال در تعادل الکترولیت و مایعات در ارتباط با:

۱-کاهش حجم مایعات

۲-هیپوکالمی، هیپرکلرمی و آلکالوز متابولیک

برآیند مورد انتظار:

مددجو بر اساس شواهدکاهش حجم مایعات، هیپوکالمی، هیپو کلرمی و آلکالوز متابولیک را نشان ندهد.

اقدامات پرستاری:

۱-بررسی و گزارش علائم و نشانه های کاهش حجم مایعات، هیپوکالمی، هیپو کلرمی و آلکالوز متابولیک

۲-جرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری یا درمان کاهش حجم مایعات، هیپوکالمی، هیپو کلرمی و آلکالوز متابولیک

۳-مشاوره با دکتر در صورت وجود یا بدتر شدن علائم و نشانه های کاهش حجم مایعات ،هیپوکالمی،هیپوکلرمی وآلکالوز متابولیک

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱-تورگور پوست طبیعی است

۲-غشاهای مخاطی مرطوب است

۳-وزن ثابت است

۴-با تغییر وضعیت فشار خون و نبض در حد طبیعی است

۵-زمان پرشدگی مویرگی کمتر از ۳ ثانیه است

۶-وضعیت روحی – روانی معمول است

۷- ۴۸ ساعت پس از جراحی بین مایعات مصرفی و دفعی تعادل برقرار است

۸-وزن مخصوص ادرار در حد طبیعی است

۹-حرکات دودی روده در زمان مورد انتظار برگشته است

۱۰-دیس ریتمی های قلبی، ضعف عضلانی، پارستزی، انقباض، اسپاسم و سرگیجه وجود ندارد

۱۱-میزان اوره، الکترولیت ها و گازهای خون طبیعی است

علائم و نشانه های کاهش حجم مایعات، هیپو کالمی، هیپوکلرمی و آلکالوز متابولیک:

۱-کاهش تورگور پوستی، خشکی غشاهای مخاطی، تشنگی

۲-کاهش وزن (۲% یا بیش در مدت کوتاه)

۳-هیپوتانسیون، نبض سریع و ضعیف، تأخیر در وقت پرشدگی مویرگی (بیشتر از ۳ ثانیه) ، صاف شدن وریدهای ژوگولر در پوزیشن Supine

۴-کاهش برون ده ادراری، تغییر در وزن مخصوص ادرار، زیاد شدن BUN

۵-کاهش سطح پتاسیم، کلر و آلکالوز متابولیک

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری یا درمان کاهش حجم مایعات، هیپو کالمی، هیپوکلرمی و آلکالوز متابولیک در مددجو:

۱-پیشگیری از تهوع و استفراغ

۲-شستشو با نرمال سالین به جای آب (در صورتیکه مددجوNGT دارد)

۳-کاستن از تب

۴-کنترل دقیق I & O

۵-تجویز مایعات (حداقل ۲۵۰۰ سی سی در ۲۴ ساعت) و الکترولیت ها طبق دستور دکتر

۶-تشویق مددجوبه مصرف مواد غذایی سرشار از ویتامین K (موز، آب پرتقال، گوجه فرنگی)

---

۵٫ تشخیص پرستاری : اختلال در تعادل الکترولیت و مایعات در ارتباط با:

زیاد شدن حجم مایعات یا مسمومیت با آب

برآیند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهدافزایش حجم مایعات یا مسمومیت با آب را نشان ندهد.

اقدامات پرستاری

۱-بررسی و گزارش علائم و نشانه های افزایش حجم مایعات و مسمومیت با آب

۲-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری یا درمان زیاد شدن حجم مایعات و مسمومیت با آب

۳-مشاوره با دکتر در صورت وجود یا بدتر شدن نشانه و علائم

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد)

۱-وزن ثابت است

۲-فشار خون ثابت است

۳-صدای S3 در قلب شنیده نمی شود

۴-حجم نبض طبیعی است

۵-تعادل بین مایعات مصرفی و دفعی در ۴۸ ساعت پس از جراحی برقرار است

۶-وضعیت روحی – روانی طبیعی است

۷-اوره، هماتوکریت، سدیم و اسمولاریته سرم طبیعی است

۸-صداهای تنفسی طبیعی است

۹- تنگی نفس، ارتوپنه، ادم و اتساع وریدهای گردن وجود ندراد

۱۰-زمان پرشدگی مویرگی کمتر از ۳ ثانیه است

۱۱-CVP طبیعی است

علائم و نشانه های زیاد شدن حجم مایعات و مسمومیت با آب

۱-افزایش وزن (۲% یا بیش در مدت زمانی کوتاه)

۲-افزایش فشار خون، وجود صدای S3 ، نبض پر و جهنده

۳-وجود رال ریوی، کاهش یا فقدان صداهای تنفسی، تنگی نفس، ارتوپنه

۴-کاهش سدیم و اسمولالیته، کاهش BUN، HCT

۵-ادم، افزایش CVP، اتساع وریدهای گردن

۶-تأخیر در زمان تخلیه مویرگی دست ها ( بیش از۳ ثانیه)

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری یا درمان زیاد شدن حجم مایعات و مسمومیت با آب درمددجو

۱-تجویز آگاهانه و با احتیاط مایعات به خصوص در ۴۸ ساعت ابتدا پس از جراحی

۲-محدود نمودن مصرف مایعات در صورت دستور دکتر

۳-تجویز دیورتیک ها در صورت دستور دکتر

---

۶٫ تشخیص پرستاری: اختلال در تغذیه (کمتر از احتیاجات بدن )در ارتباط با:

۱-کاهش مصرف مواد غذایی خوراکی

۲-عدم کفایت در جایگزین کردن مواد غذایی

۳-از دست دادن مواد غذایی همراه با استفراغ

۴-افزایش نیازهای غذایی در طی مراحل ترمیم زخم

برآیند مورد انتظار:

تغذیه مددجو بر اساس شواهد حفظ شود

اقدامات پرستاری:

۱-بررسی و گزارش علائم و نشانه های سوء تغذیه

۲-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور حفط کفایت و ضعیت تغذیه

۳-مشاوره با دکتر در مورد برقراری یک روش تکمیلی فراهم کننده مواد غذایی (وریدی یا NGT)

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱-وزن با توجه به سن و قد وی در حد طبیعی است

۲-میزان BUN، ALB، Hg، HCT ترانسفرین و لنفوسیت در حد طبیعی است

۳- توانایی فعالیت در حد معمولی است

۴-غشاء مخاطی دهان سالم است

علائم و نشانه های سوء تغذیه

۱-وزن کمتر از حد طبیعی

۲-کاهش میزان BUN، ALB، Hg، HCT ترانسفرین و لنفوسیت

۳-ضعف و خستگی

۴-التهاب و زخم غشاء مخاطی دهان

۵-رنگ پریدگی ملتحمه

برنامه مراقبتی بمنظور حفظ کفایت وضعيت تغذیه مددجو

۱-پیشگیری از تهوع و استفراغ

۲-کاهش درد

۳-کاستن ازتجمع گاز و مایعات در دستگاه گوارش

۴-تشویق به زیاد شدن فعالیت در حد تحمل

۵-تشویق به استراحت پیش از تغذیه

۶-حفظ آرامش محیط، بهداشت و ایجادجو خوشایند

۷-رعایت بهداشت دهان

۸-مصرف مواد غذایی در حجم کم و دفعات متعدد

۹-محدود نمودن مصرف مایعات با غذا

۱۰-فراهم نمودن غذاهای مورد علاقه و دادن فرصت کافی جهت تغذیه

۱۱-تجویز ویتامین ها و مواد مغذی در صورت دستور

---

۷٫ تشخیص پرستاری: درد در ارتباط با : (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اسیب بافتی و اسپاسم عضلات همراه با جراحی، تحریک ناشی از لوله های درناژ و فشار روی سطح جراحی همراه با تنفس عمیق، سرفه و حرکت

برآیند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهد کاهش درد را نشان دهد .

اقدامات پرستاری

۱-بررسی مددجو از نظر علائم و نشانه های درد

۲-بررسی درک مددجو از شدت درد با استفاده از مقیاس اندازه گیری شدت درد

۳-بررسی الگوی درد مددجو (مانند محل، کیفیت، آغاز، مدت، عوامل تسریع کننده، عوامل تشدید کننده، عوامل تسکین دهنده)

۴-اجرای برنامه مراقبتی بمنظور کاهش درد

۵-اطلاع به دکتر در صورت مؤثر نبودن اجراي برنامه مراقبتي

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱- کاهش یا فقدان درد را بیان میکند

۲-چهره و وضعیت بدن آهسته میباشد

۳- مشارکت در فعالیتها زیاد شدن یافته میباشد

۴-علائم حیاتی ثابت میباشد

علائم و نشانه های درد

بیان کلامی درد، اخم نمودن، امتناع از حرکت نمودن، بیقراری، تعریق، رنگ پریدگی صورت، تاکی کاردی، زیاد شدن فشار خون

برنامه مراقبتی بمنظور کاهش درد مددجو

۱-کاهش ترس و اضطراب

۲-اطمینان از ثابت بودن درنها

۳-آموزش برای حمایت از برش جراحی شکم یا قفسه سینه توسط دست یا بالش هنگام تغییر پوزیشن، سرفه و تنفس عمیق

۴-خم نمودن زانوها هنگام سرفه و تنفس عمیق زمانیکه برش جراحی شکمی دارد

۵-تسکین درد با روشهای غیر دارویی ( ماساژ، تغییر وضعیت بدن، تمرینات آهسته سازی، محیط آهسته، تماشا نمودن تلویزیون، صحبت نمودن، آوازخواندن)

۶-تجویز داروهای آنالژیک و … در صورت دستور دکتر

---

۸٫ تشخیص پرستاری: اختلال در راحتی (اتساع شکم و درد) در ارتباط با:

تجمع گاز و مایعات

برآیند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهد کاهش اتساع شکم و درد ناشی از تجمع گاز را نشان دهد

اقدامات پرستاری:

۱-بررسی علائم و نشانه های اتساع شکم و درد ناشی از تجمع گاز

۲-اجرای برنامه مراقبتی برای کاهش تجمع گاز و مایعات در شکم

۳-اطلاع به دکتر در صورت ادامه یا بدتر شدن علائم و نشانه ها

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- بیان میکند درد شکم و پری آن کاهش یافته میباشد

۲-صورت و وضعیت بدن آهسته میباشد

۳-اندازه دور شکم کاهش یافته میباشد

علائم و نشانه های اتساع شکم و درد ناشی از تجمع گاز

علائم کلامی و بیان درد /محکم نگه داشتن شکم / بی قراری /امتناع از حرکت /اخم نمودن /افزایش اندازه دور شکم

برنامه مراقبتی براي کاهش تجمع گاز و مایعات در شکم مددجو

۱-تغییر وضعیت متناوب وتشویق او به حرکت در حد تحمل و اجازه

۲-حفظ باز بودن لوله معده یا روده در صورت وجود

۳-محدودیت مصرف مواد غذایی و مایعات در صورت دستور دکتر

۴-آموزش برای اجتناب از مصرف نوشیدنی های گاز دار و غذاهای نفاخ

۵-تشویق به اروغ زدن زمانیکه تمایل به اینکار دارد

۶-گذاردن رکتال تیوب یا تجویز انمای بر گشتی در صورت دستور دکتر

۷-استفاده از داروهای ضد درد و غیر نارکوتیک (نارکوتیک ها فعالیت دستگاه گوارش را سرکوب می کنند) در صورت دستور دکتر

۸-تجویز محرک های دستگاه گوارش ( مثل متوکلوپرامید، بیزاکودیل) بمنظور زیاد شدن حرکات دستگاه گوارش در صورت دستور دکتر

۹-تشویق به عدم مصرف سیگار

---

۹٫ تشخيص پرستاري اختلال در راحتي (تهوع و استفراغ) در ارتباط با :

تحريك مركز استفراغ

برايند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهدكاهش تهوع و استفراغ را نشان دهد.

اقدامات پرستاري:

۱-بررسي مدجو براي تهوع و استفراغ

۲-اجراي برنامه مراقبتي بمنظور پيشگيري از تهوع و استفراغ

۳-اطلاع به پزشك در صورت عدم موفقيت برنامه مراقبتي

شواهد (يافته هايي كه در ارزشيابي مددجو مورد استفاده قرار مي گيرد):

۱- بيان مي كند تهوع كاهش يافته است

۲- استفراغ ندارد

برنامه مراقبتي بمنظور پيشگيري از تهوع و استفراغ مددجو

۱-كاهش تجمع گاز ومايعات در دستگاه گوارش

۲-كاهش درد، ترس و اضطراب

۳-تشويق به انجام تنفس هاي عميق و آهسته هنگام تهوع

۴-آموزش براي تغيير ارام وضعيت بدن

۵-رعايت بهداشت دهان

۶-اجتناب از معطر کردن بيش از حد غذاها، برداشتن سرپوش غذا پیش از ورود به اتاق مددجو

۷-مصرف مواد غذايي در وعده هاي متعدد با حجم كم و جويدن ارام مواد غذايي

۸-تشويق به خوردن غذاهاي خشك و اجتناب از مصرف مواد غذايي محرك، پر چرب و نوشيدن مايعات همراه با غذا

۹-استراحت در پوزيشن نيمه نشسته پس از خوردن غذا

۱۰-مصرف داروهاي محرك (مثل ASA، كورتيكواستروئيدها، ايبوبروفن) با غذا یا بلافاصله پس از غذا

۱۱-مصرف داروهاي ضد تهوع و محرك دستگاه گوارش همچون (متوكلوپراميد، سيزاپراميد)

---

۱۰٫ تشخيص پرستاري: اختلال در غشاء مخاطي دهان (خشكي ) در ارتباط با: (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱-كاهش حجم مايعات همراه با محدوديت مصرف مايعات و مواد غذايي

۲-كاهش ترشح بزاق

برايند مورد انتظار: غشاء مخاطي دهان مددجو بر اساس شواهدمرطوب و بدون اسيب باشد

اقدامات پرستاري:

۱-بررسي مددجو از لحاظ خشكي مخاط دهان

۲-اجراي برنامه مراقبتي بمنظور تسكين خشكي غشاء مخاطي دهان شامل:

۳-گزارش به پزشك در صورت وجود علائم و نشانه هاي پاروتيت

شواهد (يافته هايي كه در ارزشيابي مددجو مورد استفاده قرار مي گيرد):

مخاط دهان مرطوب و بدون آسيب است.

برنامه مراقبتي بمنظور تسكين خشكي غشاء مخاطي دهان مددجو

۱-تشويق به رعايت بهداشت و شستشوي مداوم دهان

۲-اجتناب از مصرف دهان شويه هاي حاوي ليمو و گليسيرين /الکل وسیگار

۳-نرم كردن مداوم لب ها

۴-تشويق به تنفس از طريق بيني به جاي دهان

۵-تشويق به ترك سيگار

۶-بهبود وضعيت هيدراسيون با مايع درماني در صورت دستور پزشك و تحمل مددجو

۷-تشويق به مكيدن آب نبات

---

۱۱٫ تشخيص پرستاري: خطر بروز اختلال در تماميت بافتي در ارتباط با:

تأخير در ترميم زخم

برآيند مورد انتظار : مددجو بر اساس شواهد ترميم طبيعي زخم جراحي را نشان دهد.

اقدامات پرستاري:

۱-بررسي و گزارش علائم و نشانه هاي اختلال در ترميم زخم

۲-اجراي برنامه مراقبتي بمنظور بهبود ترميم زخم

۳-در صورت بروز علائم و نشانه هاي اختلال در ترميم زخم:

الف- انجام مراقبت از زخم

ب- آماده نمودن مددجو جهت جراحی در صورت برنامه ريزي

شواهد: (يافته هايي كه در ارزشيابي مددجومورد استفاده قرار مي گيرد):

۱-ادم و قرمزي اطراف زخم به تدريج كاهش یافته است

۲-بافت گرانوله مشاهده می شود (در صورت ترميم از نوع ثانويه)

۳-لبه هاي زخم كاملا جوش خورده است( در صورت ترميم از نوع اوليه)

علائم و نشانه هاي اختلال در ترميم زخم

۱-افزايش ادم و قرمزي اطراف زخم

۲-بافت نكروتيك يا رنگ پريده در زخم

۳-جدايي لبه هاي زخم

برنامه مراقبتي بمنظور بهبود ترميم زخم مددجو

۱-حفظ كفايت وضعيت تغذيه

۲-حفظ پرفوزيون بافت

۳-عدم استفاده از پانسمان فشاري مگر طبق دستور پزشك

۴-اطمينان از قرار گيري پانسمان در محل متناسب

۵-دقت در برداشتن پانسمان و نوار چسب ها

۶-آموزش به مددجو جهت حمايت زخم هنگام سرفه

۷-كاهش تجمع گاز و مايعات در دستگاه گوارش در جراحي هاي شكم

۸-پيشگيري از تهوع و استفراغ در جراحي هاي شكمي، قفسه سينه و پشت

۹-پيشگيري از عفونت زخم

---

۱۲٫تشخيص پرستاري: خطر بروز اختلال در تماميت بافتي در ارتباط با:

تحريك پوست

برايند مورد انتظار: تماميت بافت مددجو بر اساس شواهددر سطوح تماس با درناژ زخم ، نوار چسب و لوله ها حفظ شود.

اقدامات پرستاري:

مشاهده قسمت هايي از پوست كه در تماس با درناژ، نوار چسب و لوله هاي زخم هستند( از لحاظ وجود علائم تحريك و آسيب پوستي)
اجراي برنامه مراقبتي براي پيشگيري از تحريك و آسيب بافت در نواحي تماس با درناژ، نوار چسب و لوله هاي زخم
در صورت بروز آسيب بافتي:
الف: گزارش به پزشك و متخصص زخم

ب:به كارگيري برنامه مراقبتي فوق

ب: مراقبت از سطوح درگير طبق استاندارد

ج: بررسي و گزارش دقيق علائم و نشانه هاي عفونت

شواهد (يافته هايي كه در ارزشيابي مددجومورد استفاده قرار مي گيرد):

قرمزي و تحريك مشاهده نمی شود
آسيب پوستي مشاهده نمي شود

برنامه مراقبتي براي پيشگيري از تحريك و آسيب بافت در نواحي تماس با درناژ، نوار چسب و لوله هاي زخم مددجو

مشاهده پانسمان ها، زخم ها، سوراخ ها و محل هاي ورود درن ها و پوست
اطمينان از باز بودن و محكم بودن درن ها هنگام تغيير وضعيت دادن
استفاده از پانسمان ها ي محافظ پوست در نواحي در تماس مداوم با درن ها و چسب
استفاده‌از نوار چسب هاي هيپوآلرژيك و برداشتن چسب ها در مسير رويش موها
استفاده از نرم كننده هاي محلول در آب هر ۴-۲ ساعت براي كاهش تحريك پوست و مخاط در بيماراني كه NGT ، كانولا و … دارند.

---

۱۳٫ تشخيص پرستاري: عدم تحمل فعاليت در ارتباط با:

هيپوكسي بافتي
عدم كفايت وضعيت تغذيه
اشكال در استراحت كردن و خوابيدن
برآيند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهدافزايش تحمل فعاليت را نشان دهد.

اقدامات پرستاري:

بررسي علائم و نشانه هاي عدم تحمل فعاليت
اجراي برنامه مراقبتي بمنظور ارتقاء تحمل فعاليت

آموزش به مددجو براي:

الف: گزارش عدم تحمل فعاليت

ب: توقف فعاليت هايي كه موجب درد قفسه سينه، كوتاهي تنفس، سرگيجه يا خستگي و ضعف بيش از حد مي شود.

گزارش به پزشك در صورت تداوم يا بدتر شدن علائم و نشانه ها
شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

الف: كاهش خستگي و ضعف را بيان مي كند

ب: فعاليت هاي روزمره زندگي را بدون تنگي نفس، درد قفسه سينه، تعريق، سرگيجه و تغيير ويژه در علائم حياتي انجام مي دهد.

علایم ونشانه های عدم تحمل فعالیت

ضعف وخستگی
تنگی نفس،درد قفسه سینه،تعریق،سرگیجه ناشی از فعالیت
تغییرات محسوس در فشار خون سیستولیک(۱۵-۱۰میلی متر جیوه)
وجود تعداد ضربان غیر طبیعی قلب در جواب به فعالیت

برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء وتحمل فعالیت مددجو

محدود نمودن فعالیت
محدود نمودن ملاقاتی ها
کاهش ترس واضطراب
کاهش صدا وفعالیت های محیطی
بهبود وضعیت خواب وتغذیه
سامان دادن به وقت انجام مراقبت های پرستاری برای جلوگیری از اختلال در استراحت
حفظ کفایت پرفوزیون بافتی
ارتقاء الگوی تنفسی وباز نگاه داشتن راه هوایی
اکسیژن درمانی طبق دستور پزشك
ترانسفوزیون خون طبق دستور دکتر

---

۱۴-تشخیص پرستاری : اختلال در تحرک جسمی در ارتباط با :

ضعف و خستگی
درد و تهوع
آثار سرکوب کننده داروهای بیهوشی و بعضی از داروها
ترس از افتادن، خم شدن لوله ها، فشار بر روی زخم
برآیند مورد انتظار : مددجو بر اساس شواهد به حداکثر فعالیت پس از جراحی باتوجه به محدودیت های حاصل از جراحی و برنامه درمانی دست یابد.

اقدامات پرستاری

اجرای برنامه مراقبتی بمنظور زیاد شدن حرکت.
تشویق وابستگان برای حمایت از مددجو و یاری به وی در انجام فعالیتها در صورت نیاز
مشاوره با تیم مراقبت بهداشتی درمانی (پزشک – فیزیوتراپ) در صورتی که مددجو قادر به رسیدن به سطح موردانتظار فعالیت نیست.

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

سطح تحرک زیاد شدن یافته میباشد
کاهش درد بیان میشود
از تهوع و استفراغ شکایت نمی بکند
ترس از اسیب و صدمه به خود و اتصالات کاهش یافته میباشد.

برنامه مراقبتی بمنظور افزایش حرکت مددجو

کاستن از درد
پیشگیری از تهوع و استفراغ
تشویق به استفاه از آنالژزیک های غیر نارکوتیک
پیشگیری از سقوط
اطمینان به مددجو در مورد فواید سطح فعالیت تجویز شده
اطمینان به مددجودر مورد ثابت بودن پانسمان ها و درن ها در محل خود
تشویق مددجو و بستگان وي به شرکت در فعالیتهای مراقبت از خود

---

۱۵-تشخیص بیماری: نقص در مراقبت از خود در ارتباط با:

اختلال در تحرک جسمی

برآیند مورد انتظار : مدد جو پس از جراحی براساس شواهد فعالیتهای مراقبت از خود رابداند

اقدامات پرستاری :

۱- تدوین یک برنامه واقع بینانه با مددجو برای برآورده ساختن نیازهای جسمی او

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور توانا نمودن مددجو برای انجام فعالیتهای مراقبت از خود

۳- تشویق مددجو برای داشتن حداقل وابستگی به دیگران با توجه به محدودیت های جسمی پس از جراحی و دادن بازخورد مثبت به وی برای پایان سعی هایش در مراقبت از خود

۴- یاری به مددجو در فعالیت هایی که به تنهایی قادر به انجام آنان نیست.

۵- ارائه اطلاعات به وابستگان مددجو در مورد توانایی های او در انجام مراقبت از خود جهت تشویق و دادن فرصت به مددجو برای رسیدن به حداکثر استقلال

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

مددجو مراقبت از خود را با کمترین وابستگی به دیگران انجام میدهد.

---

۱۶- تشخیص پرستاری : احتباس ادرار در ارتباط با : (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- زیاد شدن انقباضی اسفنگترهای ادراری

۲- کاهش احساس پری مثانه

۳- شل شدن عضله مثانه

برآیند مورد انتظار : مددجو براساس شواهد دچار احتباس ادراری نشود

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی مددجو از جهت علایم و نشانه های احتباس ادرار

۲- کنترل I&O

۳- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از احتباس ادرار

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- دفع ادرار در فواصل طبیعی انجام میشود

۲- مددجو پری و ناراحتی در ناحیه فوق عانه را گزارش نمی بکند

۳- مثانه مستع نیست و قطره قطره ادرار نمی بکند.

۴- بین مایعات مصرفی و دفع شده در ۴۸ ساعت ابتدا بعد از جراحی تعادل برقرار میباشد

علایم و نشانه های احتباس ادرار

۱- دفع ادرار در حجم کم، تکرار ادرار، دفع ادرار بصورت قطره قطره

۲- اتساع مثانه

۳- بیان احساس ناراحتی در ناحیه فوق عانه و گزارش پری مثانه

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از احتباس ادرار

۱- کنترل I&O

۲- آموزش دفع ادرار هنگام احساس دفع ادرار

۳- درست کردن خلوت برای مددجو

۴- قرار دادن پتوی گرم روی شکم مددجو، بازکردن شیر آب، قرار دادن دست ها در آب گرم و ریختن آب گرم روی پرینه

۵- تشویق مددجو به مطالعه

۶- قرار گرفتن در حالت چمباته مگر ممنوعیت باشد

۷- کاهش درد

۸- استفاده از داروهای ضد درد غیر نارکوتیک تجویز شده

۹- تجویز داروهای کولینرژیک ( مثل Bethanchol) که انقباض مثانه را تحریک میکند در صورت تجویز

۱۰- کاتتریزاسیون متناوب یا دائمی در صورت موفق نبودن تدابیر فوق

۱۱- اطمینان از باز بودن مسیر کاتتر ادراری

---

۱۷٫ تشخیص پرستاری : خطر بروزیبوست در ارتباط با :

۱- کاهش حرکات دستگاه گوارش

۲- کاهش مصرف مایعات

۳- كاهش مصرف غذاهای پرفیبر

برآیند انتظار : مددجو براساس شواهد دچار یبوست نشود

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی علایم و نشانه های یبوست

۲- بررسی صداهای روده و گزارش کاهش صداهای غیر طبیعی

۳- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از یبوست

۴- مشاوره با افراد متناسب تیم مراقبت های بهداشتی در صورت تداوم یبوست

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

۱- حرکات روده به طور معمول تکرار میشود ( حدود دو روز پس از آغاز تغذیه)

۲- مدفوع نرم و شکل گرفته عبور میکند

۳- اتساع شکمی، درد، احساس پری یا فشاردررکتوم و زور زدن هنگام اجابت مزاج وجود ندارد.

علائم و نشانه های یبوست

کاهش حرکات روده، عبور سخت مدفوع، مدفوع خشک، بی اشتهایی، زیاد شدن اتساع شکم، درد، احساس پری و فشار در رکتوم، زور زدن هنگام اجابت مزاج

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از یبوست

۱- زیاد شدن فعالیت در صورت عمل و اجازه

۲- تشویق مددجو برای تعیین وقت مشخص برای اجابت مزاج ( یک ساعت پس از خوردن غذا)

۳- تشویق مددجو به اجابت مزاج هنگام نیاز به دفع (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- درست کردن آرامش، راحتی، خلوت (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۵- تشویق مددجو به مصرف حداقل ۲۵۰۰ سی سی مایعات در روز (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۶- تشویق مددجو به مصرف غذاهای پر فیبر (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۷- نوشیدن مایعات گرم پس از بیدار شدن از خواب هنگام صبح (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۸- قرار دادن زنگ اخبار درد سترس مریض (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۹- یاری به مددجو برای قرار گرفتن در حالت چمباتمه مگر ممنوعیتی وجود داشته باشد (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱۰- تشویق مددجو به مصرف ضد دردهای غیر مخدر (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱۱- تجویز ملین، شیاف و انما در صورت دستور (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۱۸٫ تشخیص پرستاری: اختلال در الگوی خواب در ارتباط با :

ترس، اضطراب، ناراحتی، عدم توانایی برای از سرگیری خواب معمول و بررسی ها و درمانهای مکرر

برآیند مورد انتظار: مددجو براساس شواهد به خواب کافی دست پیدا بکند (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی علائم و نشانه های اختلال در الگوی خواب (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء خواب (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- مشاوره با اعضای تیم مراقبت های بهداشتی در صورت وجود علایم و نشانه های محرومیت از خواب (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد ( یافته هایی در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱- بیان میکند احساس خوبی از خوابیدن دارد

۲- وضعیت روحی – روانی معمولی میباشد

۳- خمیازه های مکرر، حلقه سیاه ذیل چشم ها و لرزش دستها وجودندارد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علائم و نشانه های اختلال در الگوی خواب مددجو

مشکل در به خواب رفتن، قطع مکرر خواب، نداشتن حس پسندیده از خوابیدن وخواب آلودگی، تحریک پذیری، اختلال در هوشیاری ، خمیازه مکرر، حلقه سیاه ذیل چشم ها، لرزش مختصر دستها

برنامه مراقبتی بمنظور ارتقاء خواب مددجو

۱- عدم تشویق مددجو به خوابیدن طولانی مدت در طول روز (مگر عادت داشته باشد)

۲- کاهش ترس و اضطراب و ناراحتی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- تشویق به شرکت در فعالیتهای انحرافی ارام سازی در طی شب

۴- تشویق به عدم مصرف سیگار چای، قهوه و کولا خصوصاً در شب

۵- استفاده از شیر یا پنیر در وعده غذایی شام (مگر ممنوعیتی باشد)

۶- تشویق مددجو به مطالعه ، تماشای تلویزیون، گوش دادن به موسیقی و قرار گرفتن درپوزيشني که همیشه هنگام خواب دارد (مگر ممنوعیتی باشد)

۷- تأمین راحتی و گرما

۸- تشویق به تخلیه ادرار پیش از خواب

۹- کاهش عوامل مزاحم محیطی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱۰- دادن داروهای مختل کننده خواب (استروئیدها، دیورتیک ها) صبح ها یا بعد از ظهر

۱۱- تجویز داروهای هیپنوتیک – سداتیو طبق دستور

۱۲- محدود نمودن ملاقاتی ها

۱۳- انجام مراقبت های پرستاری بصورت همزمان در صورت امکان (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۱۹٫ تشخیص پرستاری : خطر بروز عفونت (پنومونی) در ارتباط با :

رکود ترشحات ریوی و آسپیراسیون

برایند مورد انتظار : مددجو براساس شواهد دچار پنومونی نشود.

اقدامات پرستاری:

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های پنومونی

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از پنوموني

۳- در صورت بروز علایم و نشانه های پنومونی

الف- تجویز اکسیژن طبق دستور

ب- تجویز آنتی بیوتیک طبق دستور دکتر (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱- صداهای طبیعی تنفسی سمع میشود. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- تا کی پنه وجود ندارد (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- هنگام سرفه ترشحات روشن خارج میشود. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- تب وجود ندارد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۵- درد پلور وجود ندارد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۶- شمارش CBC به طرف طبیعی سیر میکند. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۷- گازهای خون در دامنه طبیعی میباشد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۸- کشت خلط منفی میباشد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علائم و نشانه های پنومونی

صداهای تنفسی غیر طبیعی، گزارش دق دال در محل اسیب دیده ریه/ زیاد شدن تعداد تنفس/ سرفه ترشح دار و چرکی و سبز رنگ، تب و لرز، درد پلورتیک لکوسیتوز، یافته های غیر طبیعی در نتایج گاز خون واکسیمتری، رادیوگرافی قفسه سینه و نمونه خلط

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از پنومونی مددجو

۱- حفظ الگوی تنفسی مؤثر و پاک بودن راه های هوایی

۲- کاهش خطر آسپراسیون

۳- تشویق و یاری به رعایت بهداشت دهان

۴- حفاظت مددجو در مقابل افراد مبتلا به عفونت های تنفسی

۵- تعویض و تمیز نمودن وسایل مورد استفاده در مراقبت های تنفسی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۰٫ تشخیص پرستاری :خطر بروز عفونت ( عفونت زخم) در ارتباط با: (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- آلودگی زخم

۲- کاهش مقاومت در مقابل عفونت

برایند مورد انتظار: مددجو براساس شواهد فاقد عفونت زخم باشد

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های عفونت زخم

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از عفونت

۳- در صورت بروز علایم و نشانه ها مشاوره با اعضاء دارای ارتباط تیم بهداشتی – درمان

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد) :

۱- تب و لرز ندارد.

۲- در ناحیه زخم قرمزی ، گرما، التهاب و زیاد شدن درد وجود ندارد.

۳- درناژ زخم معمولی میباشد.

۴- شمارش CBC-diff به طرف طبیعی سیر میکند.

۵- کشت از درناژ زخم منفی میباشد.

علائم و نشانه های عفونت زخم

تب، لرز، قرمزی، گرما، ادم، زیاد شدن درد در ناحیه زخم، درناژ غیر معمول زخم، بوی بد زخم، زیاد شدن مقاوم WBC و تغییر ویژه در diff .نتایج مثبت از کشت ترشحات زخم

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از عفونت زخم مددجو

۱- ارتقاء ترمیم زخم

۲- رعایت تکنیک درست دست شستن و تشویق مددجو به انجام اینکار

۳- آموزش به مددجو برای اجتناب ازلمس برش جراحی، درن، پانسمان و ….

۴- رعایت تکنیک استریل هنگام تعویض پانسمان

۵- اطمینان از اتصال محکم درنها

۶- حفظ یک سیستم بسته برای درناژ زخم در صورت امکان

۷- حفاظت مددجو از تماس باافراد مبتلا به عفونت

۸- تجویز داروی آنتی بیوتیک طبق دستور

---

۲۱٫ تشخیص پرستاری : خطر بروز عفونت ( عفونت دستگاه ادراری) در ارتباط با:

۱- زیاد شدن رشد وکلونیزاسیون میکرو ارگانیسم ها همراه با رکود ادراری

۲- در صورت وجود کاتتر ادراری ورود پاتوژن ها از راه کاتتر

برایند مورد انتظار : مددجو براساس شواهد فاقد عفونت ادراری باشد.

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های عفونت دستگاه ادراری

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از عفونت دستگاه ادراری

۳- تجویز آنتی بیوتیک هادر صورت بروز علایم و نشانه های عفونت دستگاه ادراری طبق دستور

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد)

۱- رنگ ادرار روشن است

۲- ادرار بدون بوی غیر معمول است

۳- تب و لرز وجودندارد

۴- در آزمایش کامل ادرار نیتریت و باکتری وجود ندارد و تعدادWBC کمتر از ۵ است.

۵- کشت ادرار منفی است.

علایم و نشانه های عفونت ادراری

ادرار تیره یا بد بو، تکرر ادرار، فوریت برای ادرار نمودن، سوزش ادرار، لرز ،زیاد شدن درجه حرارت، وجود نیترات، وجود باکتری و WBC بیشتر از ۵ در ادرار، کشت مثبت ادرار

برنامه مراقبتی پیشگیری از عفونت دستگاه ادراری در مددجو

۱- پیشگیری از احتباس ادرار

۲- آموزش به مددجو خانم برای شستن ناحیه تناسلی از جلو به عقب

۳- مراقبت روتین پرینه و بعد از هر بار اجابت مزاج

۴- مصرف مایعات حداقل ۲۵۰۰ سی سی در روز( در صورت عدم ممنوعیت)

۵- تشویق به تحرک (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۶- انجام کاتتریزاسیون ادراری با رعایت تکنیک استریل و سیستم درناژ بسته (ارجح است)

۷- اتصال کاتتر به پایین شکم یا ران و اطمینان از اتصال آن

۸- تشویق روتین پرینه در مددجوی دارای کاتتر ادراری

۹- قرار دادن یورین بگ در سطح پایین تر از مثانه

۱۰- برنامه ریزی جهت خارج نمودن هر چه سریعتر کاتتر

---

۲۲٫ تشخیص پرستاری : خطر بروز تروما ( سقوط) در ارتباط با :

۱- ضعف و خستگی

۲- سرگیجه یا سنکوپ

۳- اثار سرکوب کننده CNS برخی از داروها

۴- وجود درن و سایر وسایل

برآیند مورد انتظار : مددجو دچار افتادن وسقوط نشود

اقدامات پرستاری :

۱- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از سقوط

۲- درگیر نمودن مددجو و وابستگان وی در برنامه ریزی و اجرا مداخلات پیشگیری از افتادن

۳- آغاز یاری های اولیه در صورت سقوط مددجو و گزارش به سایر افراد تیم بهداشتی

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱- در طول بستری در بیمارستان هنگام استراحت درتخت سقوط نداشته است.

۲- در طول بستری در بیمارستان هنگام انجام فعالیتهای روزانه سقوط نداشته میباشد.

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از سقوط وافتادن مددجو (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- بالا بودن هميشگي نرده های کنار تخت

۲- ايجاد سهولت در دسترسي به وسایل مورد نیاز

۳- تشویق به درخواست یاری از راه زنگ اخبار

۴- استفاده از کفش متناسب هنگام راه رفتن در بیمارستان

۵- آموزش و یاری جهت خارج شدن تدریجی از تخت

۶- استفاده از وسایل یاری حرکتی در مددجو ضعیف و کم توان

۷- آموزش به مددجو جهت استفاده از دستگیره و میله هاهنگام قدم زدن، حمام نمودن و رفتن به دستشویی

۸- دادن فرصت کافی برای فعالیت وگام برداشتن (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۳٫ تشخیص پرستاری : خطر بروز اسپراسیون در ارتباط با :

۱- کاهش سطح هوشیاری ، فقدان یا کاهش رفلکس Gag

۲- قرار گرفتن مددجو درپوزشین Supine

۳- زیاد شدن خطر ریفلاکس گاسترو ازوفاژیال

برآیند مورد انتظار : مددجو براساس شواهد آسپراسیون مواد استفراغی، غذا و مایعات را نداشته باشد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی علایم و نشانه های آسپراسیون ترشحات، مواد استفراغی ترشحات، مواد استفراغی، غذا و مایعات

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور کاهش خطر آسپراسیون مددجو

۳- در صورت رخ داد آسپراسیون :

الف- انجام ساکشن تراشه

ب- NPO نمودن

ج- آماده نمودن برای رادیوگرافی ریه (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجومورد استفاده قرار می گیرد):

۱- صداهای تنفسی واضح شنیده میشود.

۲- سرفه و تنگی نفس و تا کی پنه وجود ندارد.

علایم و نشانه های آسپراسیون ترشحات، مواد استفراغی یا غذاها و مایعات (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شنیدن صدای رونکای ، دق دال در قسمت ریه اسیب دیده ، سرفه تاکی پنه /دیسپنه، تاکی کاردی، یافته های ارتشاح ریوی در رادیوگرافی.

برنامه مراقبتی بمنظور کاهش خطر آسپراسیون مددجو (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- NPO نمودن

۲- قراردادن در پوزیشن lateral ( در صورت عدم هوشیاری و نبودن رفلکس gag)

۳- ساکشن اوروفازنژیال و رعایت بهداشت دهان

۴- پیشگیری از تهوع و استفراغ

۵- کاستن از تجمع گاز و مایعات در معده و روده

۶- قرار دادن در پوزیشن کاملاً نشسته هنگام تغذیه و ۳۰ دقیقه پس از آن (مگر ممنوعیتی باشد). (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۴٫ تشخیص پرستاری : احتمال بروز عارضه شوک هیپوولمیک پس از جراحی در ارتباط با:

۱- خونریزی همراه با باز شدن برش جراحی

۲- کاهش حجم مایعات

برایند مورد انتظار : مددجو بر اساس شواهدپیشرفت شوک هپوولمیک را نشان ندهد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های خونریزی شدید و درناژ زخم /استفراغ مداوم /اشکال در حفظ مایعات داخل وریدی یا مصرف مایعات خوراکی

۲- کنترل CBC و گزارس کاهش مقادیر آزمایش ها

۳- بررسی و گزارش علایم و نشانه های شوک هیپوولمیک

۴- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از شوک هیپوولمیک

۵- اجرای برنامه مراقبتی هنگام بروز شوک هیپوولمیک (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- علایم حیاتی ثابت است.

۲- پوست گرم، خشک و رنگ آن معمولی است.

۳- نبض های محیطی لمس میشود.

۴- برون ده ادراری حداقل ۳۰ سی سی در ساعت میباشد.

۵- وضعیت روحی روانی در شرایط معمول میباشد (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علایم و نشانه های شوک هیپوولمیک

۱- بی قراری، گیجی، آژیتاسیون، تغییر در وضعیت روحی – روانی

۲- کاهش فشارخون، هیپوتاسیون وضعیتی، نبض ضعیف و سریع، تنفس سریع ،کاهش یا فقدان نبض های محیطی

۳- پوست سرد ، مرطوب ، رنگ پریده یا سیانوزه

۴- برون ده اداری کمتر از ۳۰ سی سی در ساعت (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از شوک هیپوولمیک در مددجو (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- در صورت خونریزی کمپرس فشاری محکم و مداوم روی ناحیه خونریزی دهنده (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- پیشگیری از کاهش حجم مایعات (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی هنگام بروز شوک هیپوولمیک در مددجو

۱- کنترل V/S

۲- قراردادن در پوزش supine با پاهای بالاتر از سطح قلب

۳- تجویز O2 در صورت دستور

۴- ترانسفوزیون خون در صورت دستور

۵- آماده نمودن جهت قرار دادن CVC در صورت نیاز (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۵- تشخیص پرستاری : احتمال بروز عارضه آتلکتازی پس از جراحی در ارتباط با :

تنفس های کم عمق/ استاز ترشحات در آلوئول ها و برونشیول ها / کاهش تولید سورفاکتانت

برآیند مورد انتظار: مددجو بر اساس شواهدآتکلتازی را نشان ندهد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های آتکلتازی

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از آتلکتازی

۳- اجرای برنامه مراقبتی در صورت بروز علائم و نشانه های آتلکتازی

۴-مشاوره با دکتر در صورت وجود علایم و نشانه های آتلکتازی یا بدتر شدن آن (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- صداهای تنفسی واضح و قابل سمع است

۲- در دق ریه رزونانس وجود دارد.

۳- تعداد تنفس ها ۲۰-۱۴ بار در دقیقه است.

۴- تعداد نبض در محدود طبیعی است

۵- تب وجود ندارد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علایم و نشانه های آتلکتازی

۱- کاهش یا فقدان صداهای تنفسی، دق دال در بالای ناحیه اسیب دیده ،زیاد شدن تعداد تنفس، تنگی نفس، وجود یافته های آتلکتازی در رادیوگرافی ریه

۲- تاکی کاردی

۳- زیاد شدن درجه حرارت (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از اتلکتازی در مددجو (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- بهبود الگوی تنفسی

۲- پاک نمودن مؤثر راه هوایی

برنامه مراقبتی در صورت بروز علایم و نشانه های آتلکتازی در مددجو

۱- تغییر پوزیشن مکرر

۲- تشویق به سرفه، تنفس عمیق و انجام اسپیرومتری تشویقی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۶٫ تشخیص پرستاری : احتمال بروز ترومبوآمبولی در ارتباط با:

۱- استاز وریدی

۲- زیاد شدن انعقاد پذیری

۳- آسیب به دیواره وریدها در طی جراحی

برآیند مورد انتظار:

۱- مددجو پیشرفت ترومبوز وریدی عمیقی را براساس شواهد نشان ندهد.

۲- مددجو براساس شواهد دچار آمبولی ریه نشود. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های ترومبوز ورید عمقی / آمبولی ریوی

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از تشکیل لخته / آمبولی ریوی

۳- برنامه مراقبتی – در صورت وجود علایم و نشانه های ترومبوز ورید عمقی / آمبولی وریدی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- حساسیت، درد، ادم، اتساع عروق سطحی در انتهاها مشاهده نمی شود.

۲- درجه حرارت انتهاها معمولی است.

۳- علامت هومن منفی است.

۴- درد ناگهانی در قفسه سینه وجود ندارد.

۵- تعداد تنفس ها حدود ۲۰-۱۴ بار در دقیقه است

۶- تعداد نبض حدود ۱۰۰-۶۰ ضربه در دقیقه است.

۷- گازهای خون در حد طبیعی است. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علایم و نشانه های ترومبوز ورید عمقی

۱- درد یا حساسیت در انتهاها

۲- زیاد شدن قطر در انتهاها

۳- اتساع عروق سطحی در انتهاها (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- وجود گرمای غیر معمول در انتهاها (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۵- علامت مثبت هومن (ارزش زیادی ندارد)

علایم و نشانه های آمبولی ریه

۱- درد ناگهانی قفسه سینه (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- تنگی نفس (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- تاکی پنه (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- تاکی کاردی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۵- ترس (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۶- کاهش pa o2 (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی در مددجو

۱- تشویق مددجو به تحرک و ورزشهای اکتیو و پاسیو پاها

۲- آموزش برای نیانداختن پاها روی هم، ننشستن به مدت طولانی ،قرار ندادن بالش ذیل زانوها

۳- استفاده از جوراب TED

۴- مصرف حداقل ۲۵۰۰ سی سی مایعات در ۲۴ ساعت (در صورت عدم ممنوعیت)

۵- تجویز داروهای ضد انعقادی طبق دستور (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی در صورت بروز علائم و نشانه های DVT در مددجو

۱- CBR نمودن

۲- بالا قرار دادن پایه های تخت حدود ۲۰-۱۵ درجه بالاتر از سطح قلب

۳- قرار ندادن بالش ذیل زانوها

۴- آماده نمودن برای مطالعات تشخیصی ( همچون سونوگرافی داپلر)

۵- تجویز داروهای ضد انعقادی در صورت دستور (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی به منظور پیشگیری از آمبولی ریه در مددجو

۱- اجرای برنامه پیشگیری از ترومبو ورید عمقی

۲- CBR نمودن

۳- عدم کنترل علامت هومن و عدم ماساژ اندام

۴- آموزش به مددجو برای اجتناب از مانوروالسالوا

۵- آماده نمودن مددجو برای گذاشتن کاتتر ورید اجوف (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی در صورت بروز علائم و نشانه های آمبولی ریه (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- حفظ استراحت مطلق دروضعیت نیمه نشسته

۲- O2 درمانی در صورت دستور

۳- اماده نمودن مددجو برای انجام تست های تشخیصی

۴- تجویز داروهای ضد انعقادی در صورت دستور

۵- آماده سازی مددجو برای آمبولکتومی و …….. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۷٫ تشخیص پرستاری : احتمال بروز ایلئوس پارالیتیک در ارتباط با:

۱-دستکاری روده در طی جراحی شکمی

۲- آثار بیهوشی واستفاده از برخی داروها

برآیند مورد انتظار : مددجو بر اساس شواهد پیشرفت ایلئوس پارالیتیک را نشان ندهد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- بررسی و گزارش علایم و نشانه های ایلئوس پارالیتیک

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از ایلئوس پارالیتیک

۳- اجرای برنامه مراقبتی در صورت بروز علایم و نشانه های ایلئوس پارالیتیک

الف- NPOکردن مددجو

ب- قرار دادن NGT و ساکشن در صورت دستور دکتر (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد):

۱- درد و کرامپ شکمی وجود ندارد.

۲- شکم نرم و غیر متسع است

۳- صداهای روده ای به تدریج بازگشته است

۴- گازهای روده ای دفع میشود (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

علایم و نشانه های ایلئوس پارالیتیک

۱- درد مقاوم و کرامپ

۲- شکم مستع و سفت

۳- فقدان صداهای روده ای

۴- عدم عبور گاز (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برنامه مراقبتی بمنظور پیشگیری از ایلئوس پارالیتیک در مددجو

۱- راه اندازی هر چه سریعتر در صورت اجازه و تحمل

۲- پیشگیری از هیپوکالمی

۳- حفظ کفایت پرفوزیون بافت (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- تجویزمحرک های دستگاه گوارش ( مثل متوکلرپرامید) در صورت دستور (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

---

۲۸٫ تشخیص پرستاری: احتمال باز شدن زخم در ارتباط با :

۱- بسته نشدن متناسب زخم (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- فشار روی خط برش جراحی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- فقدان ترمیم زخم (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

برآیند مورد انتظار: لبه های جوش خورده زخم مددجو براساس شواهد دچار پارگی و باز شدن نشود.

اقدامات پرستاری:

۱- بررسی و گزارش شواهد دال بر پارگی زخم ( جدا شدن لبه های زخم)

۲- اجرای برنامه مراقبتی بمنظور حفظ ترمیم زخم

۳- اجرای برنامه مراقبتی در صورت درست کردن پارگی زخم:

الف- کاربرد یک وسیله برای بستن زخم (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

ب- پوشاندن زخم با پانسمان استریل غیر چسبنده (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

ج- یاری برای بخیه مجدد زخم (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

د- بررسی و گزارش فوری علایم و نشان ها (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

هـ- اجرای اقدامات برای کاهش فشار روی زخم (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد ( یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد) :

لبه های زخم جوش خوره است و جدا شدن لبه های زخم مشاهده نمی شود. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲۹٫ تشخیص پرستاری : کمبود اطلاعات، تدابیر غیر مؤثر رزیم درمانی یا اختلال در حفظ سلامتی

برآیند مورد انتظار :

۱- مددجو راه های پیشگیری از عفونت بعد از عمل جراحی بداند

۲- مددجو توانایی انجام مراقبت از زخم داشته باشد (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- مددجو علایم و نشانه های مورد گزارش به اعضاء تیم بهداشتی را بداند.

۴- مددجو برنامه های درمانی و مراقبتی شامل قرار ملاقات با اعضاء تیم بهداشتی – درمانی ، تعدیل رزیم غذایی، سطح فعالیت، درمانها و داروهای تجویز شده را بداند. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

اقدامات پرستاری :

۱- تقویت اهمیت پی گیری ملاقات با مراقبان بهداشتی (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۲- تقویت آموزش های دکتر در مورد تعدیل رژیم غذایی و در صورت نیاز انجام مشاوره غذایی یا مددجو.

۳- تقویت آموزش های پزشکی در مورد سطح فعالیت و برنامه درمانی. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۴- شرح ملاقات، عوارض جانبی و اهمیت هدف داروهای تجویز شده ارائه اطلاعات مربوط به تداخل مصرف غذاها و داروها

۵- اجرای برنامه اموزشی در زمینه:

الف- آموزش به وابستگان (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

ب- تشویق مددجو به سوال و روشن سازی اطلاعات داده شده (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

ج- فراهم نمودن آموزش های نوشتاری در مورد ملاقات با تیم بهداشتی، تعدیل رژیم غذایی، سطح فعالیت، برنامه درمانی، داروهای تجویز شده و علایم و نشانه ها و گزارش آنان (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

شواهد (یافته هایی که در ارزشیابی مددجو مورد استفاده قرار می گیرد): (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۱- راه های پیشگیری از عفونت بعد از عمل جراحی را بیان میکند.

۲- توانایی انجام مراقبت از زخم را نشان میدهد. (مراقبت پرستاری بعد از عمل های جراحی)

۳- علایم و نشانه های عفونت پس از عمل جراحی راکه میبایست به دکتر و پرستار اطلاع دهد نام می برد.

۴- برنامه های درمانی و مراقبتی را که پی گیری آنان لازم میباشد بیان میکند و برای آن ارزش قائل میباشد.

---

🏥 خدمات پرستاری در منزل همراه شما

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما با سال‌ها تجربه و بهره‌گیری از پرستاران و متخصصان حرفه‌ای، آماده است تا در تمامی زمینه‌های مراقبتی و پرستاری در کنار شما و عزیزانتان باشد. ما می‌دانیم که دوران بیماری، نقاهت بعد از عمل جراحی یا حتی رسیدگی به نیازهای سالمندان می‌تواند برای خانواده‌ها پر از استرس و نگرانی باشد. به همین دلیل، خدمات ما به گونه‌ای طراحی شده که شما بتوانید در آرامش کامل و در محیط امن منزل، بهترین مراقبت‌ها را دریافت کنید.

✨ خدمات تخصصی ما

🩺 مراقبت‌های بعد از عمل جراحی

بسیاری از بیماران پس از انجام عمل‌های جراحی به مراقبت‌های ویژه نیاز دارند. پرستاران ما با آموزش‌های تخصصی در زمینه کنترل درد، تعویض پانسمان، پایش علائم حیاتی، تزریقات و سرم‌تراپی، کنار شما خواهند بود تا روند بهبودی سریع‌تر و ایمن‌تر طی شود.

👵 پرستاری شبانه‌روزی از سالمند

سالمندان نیازمند توجه ویژه‌ای هستند. ما پرستارانی دلسوز و مجرب را در اختیار خانواده‌ها قرار می‌دهیم تا با رسیدگی به تغذیه، بهداشت فردی، مصرف داروها و همراهی عاطفی، زندگی سالمند شما را آسان‌تر و شادتر کنند.

🏡 پرستاری بیمار در منزل

چه بیمار مبتلا به بیماری‌های مزمن باشد و چه نیازمند مراقبت کوتاه‌مدت، خدمات پرستاری در منزل باعث می‌شود فرد در محیطی آشنا و آرام دوران درمان را سپری کند.

❤️ مراقبت از بیماران ICU و CCU در منزل و بیمارستان

بیمارانی که شرایط حساس‌تری دارند نیازمند پرستاران آموزش‌دیده در حوزه‌های مراقبت‌های ویژه هستند. تیم ما با دانش تخصصی و تجربه عملی در بخش‌های ICU و CCU، توانایی مراقبت ایمن و حرفه‌ای از این بیماران را در منزل و بیمارستان دارد.

💡 چرا مرکز پرستاری همراه شما؟

• ✔️ تیمی از بهترین پرستاران و کارشناسان آموزش‌دیده

• ✔️ خدمات ۲۴ ساعته و شبانه‌روزی در منزل و بیمارستان

• ✔️ مشاوره رایگان پرستاری برای انتخاب بهترین شیوه مراقبت

• ✔️ پشتیبانی و نظارت مداوم برای اطمینان از کیفیت خدمات

• ✔️ ارائه خدمات متنوع برای تمامی گروه‌های سنی

📞 مشاوره رایگان پرستاری

ما باور داریم که اولین گام در ارائه خدمات پرستاری، مشاوره‌ی درست و دقیق است. به همین دلیل، کارشناسان ما به صورت رایگان آماده پاسخگویی به سوالات شما و راهنمایی در انتخاب بهترین نوع خدمات هستند. کافیست با ما تماس بگیرید تا در کوتاه‌ترین زمان ممکن، مناسب‌ترین پرستار یا خدمت را برای شرایط خاص شما معرفی کنیم.

🌿 همراه شما در تمام لحظات

چه به دنبال پرستاری کودک باشید، چه مراقبت از سالمند یا بیماری که نیاز به توجه ویژه دارد، مرکز پرستاری همراه شما در تمامی مراحل زندگی در کنار شماست. هدف ما ایجاد آرامش، اطمینان و امنیت برای خانواده‌هاست تا مطمئن باشند عزیزانشان در بهترین شرایط مراقبتی قرار دارند.

 

---

 

 

 

مطالب مرتبط :

علل و درمان لرزش دست :لرزش دست (Shaky Hands) به‌خودی‌خود خطرناک نیست، اما می‌تواند انجام کارهای روزمره مانند نوشتن، نگه‌داشتن اشیا یا حتی نوشیدن یک لیوان آب را دشوار کند. این مشکل نه‌تنها بر کیفیت زندگی تأثیر می‌گذارد، بلکه در برخی موارد می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات عصبی یا بیماری‌های دژنراتیو باشد. بنابراین، شناسایی علل لرزش دست و یافتن راه‌های درمانی مناسب اهمیت زیادی دارد. در ادامه به بررسی علت‌های رایج این وضعیت و روش‌های مدیریت و درمان آن می‌پردازیم.

آشنایی با علائم، علل و درمان لرزش دست

بسیاری از افراد لرزش دست را به بیماری پارکینسون نسبت می‌دهند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که شایع‌ترین علت این مشکل لرزش اساسی (Essential Tremor) است.

لرزش اساسی چیست؟

لرزش اساسی معمولاً در بزرگسالان دیده می‌شود، اما علت دقیق آن هنوز به‌طور کامل مشخص نیست. دانشمندان بر این باورند که این وضعیت ناشی از اختلال در عملکرد طبیعی بخش‌هایی از سیستم عصبی مرکزی، به‌ویژه مخچه است. در برخی موارد، این لرزش در خانواده‌ها دیده می‌شود و می‌تواند زمینه ارثی داشته باشد.

چرا لرزش اساسی رخ می‌دهد؟

محققان هنوز به‌طور قطعی نمی‌دانند چه چیزی باعث ایجاد این وقفه عصبی می‌شود و چگونه می‌توان آن را متوقف کرد. همچنین، در حال بررسی این موضوع هستند که آیا این نوع لرزش یک فرایند تخریب‌کننده عصبی است یا خیر.

علائم لرزش اساسی

افرادی که به لرزش اساسی مبتلا هستند، معمولاً لرزش‌های مکرر و غیرقابل‌کنترلی را تجربه می‌کنند که هنگام حرکت شدیدتر می‌شود. این لرزش‌ها اغلب در:
✅ دست‌ها و بازوها
✅ سر
✅ تارهای صوتی
مشاهده می‌شود و ممکن است در انجام کارهای روزمره مانند نوشتن، غذا خوردن یا حتی صحبت کردن تأثیر بگذارد.

تفاوت بین لرزش اساسی و لرزش ناشی از بیماری پارکینسون

🔹 در لرزش اساسی، لرزش معمولاً هنگام حرکت تشدید می‌شود.
🔹 اما در بیماری پارکینسون، لرزش بیشتر در حالت استراحت رخ می‌دهد و هنگام استفاده از عضلات کاهش می‌یابد.

💡 در ادامه، به روش‌های مدیریت و درمان این نوع لرزش‌ها خواهیم پرداخت تا بتوانید راهکارهای مناسبی برای کنترل آن پیدا کنید.

جراحی‌هایی که می‌توانند لرزش دست را درمان کنند

جراحی معمولاً اولین گزینه درمانی برای لرزش دست نیست و بیشتر در موارد شدید و ناتوان‌کننده توصیه می‌شود، به‌ویژه زمانی که درمان‌های دارویی مؤثر نباشند. با افزایش سن یا بدتر شدن لرزش، جراحی ممکن است به یک گزینه مناسب تبدیل شود. در ادامه، دو روش جراحی اصلی برای درمان لرزش دست را معرفی می‌کنیم:

۱. تحریک عمیق مغز (DBS – Deep Brain Stimulation)

🔹 تحریک عمیق مغز (DBS) یک روش جراحی است که برای کاهش لرزش دست استفاده می‌شود.
🔹 در این روش، الکترودهایی در قسمت خاصی از مغز کاشته می‌شوند تا سیگنال‌های الکتریکی را تنظیم کرده و فعالیت بخشی از مغز که مسئول لرزش است، کنترل کنند.
🔹 سیگنال‌ها از طریق دستگاهی که در زیر پوست قسمت فوقانی قفسه سینه قرار می‌گیرد، به الکترودها منتقل می‌شوند.
✅ این روش برای بیمارانی با لرزش شدید یا مقاوم به درمان‌های دارویی توصیه می‌شود.

۲. تالاموتومی (Thalamotomy)

🔹 تالاموتومی یک روش جراحی دیگر برای کاهش لرزش دست است.
🔹 در این روش، جراح با استفاده از امواج صوتی و فرکانس رادیویی، ضایعه‌ای دائمی در قسمت کوچکی از تالاموس مغز ایجاد می‌کند.
🔹 MRI برای هدایت دقیق امواج استفاده می‌شود تا ضایعه در محل موردنظر ایجاد شود.
✅ این کار فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز را قطع کرده و لرزش را کاهش یا متوقف می‌کند.

روش‌های غیرجراحی برای کنترل لرزش دست

علاوه بر داروها و جراحی، پزشک ممکن است تغییراتی در سبک زندگی را توصیه کند تا لرزش دست کاهش یابد. برخی از این توصیه‌ها عبارت‌اند از:

✔️ استفاده از اشیای سنگین‌تر – جایگزین کردن ظروف غذا، لیوان، بشقاب و عینک‌های سبک با نسخه‌های سنگین‌تر، زیرا وزن بیشتر کنترل بهتری بر اشیا فراهم می‌کند.

✔️ ابزارهای مخصوص لرزش دست – استفاده از قاشق، چنگال، مداد، وسایل باغبانی و آشپزخانه‌ای که برای افراد دارای مشکلات کنترل طراحی شده‌اند.

✔️ استفاده از وزنه‌های مچ دست – اضافه کردن وزن به بازوها می‌تواند کنترل حرکات دست را بهبود بخشد و لرزش را کاهش دهد.

🔹 جراحی فقط در موارد شدید و مقاوم به درمان‌های دارویی توصیه می‌شود.
🔹 DBS و تالاموتومی دو روش جراحی اصلی برای درمان لرزش‌های پیشرفته هستند.
🔹 تغییر سبک زندگی و استفاده از ابزارهای کمکی می‌تواند به بهبود کنترل دست و کاهش لرزش کمک کند.

اگر لرزش دست بر کیفیت زندگی شما تأثیر گذاشته، مشورت با پزشک برای یافتن بهترین روش درمانی ضروری است.

آیا لرزش دست درمان قطعی دارد؟

گزینه‌های درمانی برای لرزش دست بسته به علت آن متفاوت هستند. گرچه درمان قطعی برای اغلب لرزش‌ها وجود ندارد، اما در برخی موارد می‌توان لرزش را کنترل یا کاهش داد.

✅ اگر لرزش دست ناشی از یک بیماری زمینه‌ای باشد، درمان آن بیماری می‌تواند به کاهش یا از بین بردن لرزش کمک کند. برای مثال:

• لرزش ناشی از پرکاری تیروئید با درمان تیروئید کاهش می‌یابد.
• لرزش ناشی از قند خون پایین با کنترل سطح گلوکز بهبود پیدا می‌کند.
• لرزش ناشی از اضطراب یا مصرف داروها با تغییر سبک زندگی یا جایگزینی داروها قابل مدیریت است.

✅ اگر مصرف کافئین، الکل یا سایر محرک‌ها بر لرزش دست تأثیر دارد، حذف آنها از رژیم غذایی می‌تواند به کاهش لرزش کمک کند.

✅ اگر لرزش دست ناشی از عوارض دارویی باشد، پزشک می‌تواند با تغییر دارو یا تنظیم دوز، علائم را کنترل کند.

لرزش اساسی و احتمال درمان قطعی

🔹 اگر علت لرزش دست “لرزش اساسی” (Essential Tremor) باشد، درمان قطعی برای آن وجود ندارد.
🔹 این نوع لرزش معمولاً در نوجوانی یا میانسالی (دهه ۴۰) شروع می‌شود و با افزایش سن ممکن است شدیدتر شود.

درمان‌های موجود فقط به کاهش علائم کمک می‌کنند و شامل موارد زیر هستند:

• داروهای مسدودکننده بتا (پروپرانولول)
• داروهای ضدتشنج (پریمیدون، گاباپنتین)
• داروهای ضد اضطراب (آلپرازولام)
• تزریق بوتاکس برای کاهش لرزش موقت
• تحریک عمیق مغز (DBS) در موارد شدید

انتخاب روش درمانی بستگی به شدت لرزش، نیاز بیمار و عوارض احتمالی هر روش دارد.

درمان قطعی برای لرزش اساسی وجود ندارد، اما روش‌های مختلف می‌توانند آن را کاهش دهند.
اگر لرزش ناشی از بیماری زمینه‌ای، مصرف داروها یا مواد محرک باشد، کنترل این عوامل می‌تواند به کاهش لرزش کمک کند.
مشاوره با پزشک برای انتخاب بهترین گزینه درمانی ضروری است.

مطالب مرتبط :

افزایش متابولیسم بدن

شیر خشک سویا برای نوزادان

علل و درمان تهوع و استفراغ در کودکان

رایحه درمانی برای سالمندان