آشنایی با حمله ی پانیک و راههای درمان آن : حمله پانیک عبارتست از برانگیختگی فیزیولوژیک که ناگهانی یا در جواب به رویارویی با ۱ وضعیت وحشت زا (یا حتی فکر در مورد آن) به وجود می آید. پانیک اتک یکی از بدترین و وحشتناک ترین تجربه هایی میباشد که بشر در طول عمرش می تواند داشته باشد.

نخستین حمله معمولاً اثراتی دلخراش از قبیل حس تنهایی و اضطراب شدید انتظاری برای وقوع حملات بعدی برای فرد مبتلا به دنبال دارد. گاهی هم حمله پانیک در خواب رخ می دهد که منجر به بیدار شدن ناگهانی فرد از خواب و تجربه وحشت و علائم پانیک می گردد. متاسفانه در برخی موارد حمله عصبی پانیک عود می کند و مکرراً رخ میدهد.

حمله پانیک؛ طوفانی ناگهانی در ذهن و بدن

حمله پانیک یک طغیان ناگهانی از ترس و اضطراب شدید است که بدون هشدار قبلی رخ می‌دهد و فرد را درگیر علائمی شدید و آزاردهنده می‌کند. این حملات کاملاً واقعی و ناتوان‌کننده هستند و می‌توانند احساس مرگ قریب‌الوقوع، خفگی یا از دست دادن کنترل را در فرد ایجاد کنند.

بسیاری از افراد پس از نخستین حمله، دچار ترس از وقوع مجدد آن می‌شوند و همین موضوع باعث افزایش اضطراب و در برخی موارد منجر به اختلال پانیک یا حتی ترس از ترک خانه (آگورافوبیا) می‌شود. اما خبر خوب این است که حملات پانیک قابل کنترل و درمان هستند و با شناخت دقیق این اختلال، می‌توان از شدت و تکرار آن کاست.

 

آشنایی با حمله ی پانیک و راههای درمان آن

علائم حمله پانیک؛ زمانی که بدن و ذهن هشدار قرمز می‌دهند

🔹 افزایش شدید ضربان قلب (احساس تپش قلب یا ضربان نامنظم)
🔹 تنگی نفس یا احساس خفگی
🔹 سرگیجه، عدم تعادل یا احساس سبکی در سر
🔹 لرزش یا احساس سوزن‌سوزن شدن در بدن
🔹 گرگرفتگی یا لرز ناگهانی
🔹 احساس گسستگی از واقعیت (حس غیرواقعی بودن محیط)
🔹 درد یا فشار در قفسه سینه (که ممکن است شبیه حمله قلبی احساس شود)
🔹 تعریق بیش از حد
🔹 ترس از مرگ، دیوانه شدن یا از دست دادن کنترل

نکته مهم: حملات پانیک معمولاً بین ۱۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشند اما اثرات آن ممکن است تا ساعت‌ها باقی بماند.

دلایل بروز حمله پانیک؛ چرا این طوفان رخ می‌دهد؟

🔸 عوامل ژنتیکی: اگر یکی از اعضای خانواده شما به اختلال پانیک مبتلا باشد، احتمال ابتلای شما بیشتر است.
🔸 استرس مزمن: فشارهای روحی و روانی طولانی‌مدت می‌توانند باعث تحریک این حملات شوند.
🔸 تغییرات شیمیایی در مغز: عدم تعادل در سروتونین و نوراپی‌نفرین می‌تواند عامل ایجاد حملات باشد.
🔸 اختلالات روانی دیگر: اضطراب عمومی، افسردگی، وسواس فکری و فوبیاها می‌توانند با پانیک اتک همراه باشند.
🔸 مصرف کافئین و محرک‌ها: نوشیدن بیش از حد قهوه، مصرف الکل یا مواد مخدر می‌تواند محرک حملات پانیک باشد.

حمله پانیک در خواب؛ چرا ناگهان از خواب می‌پریم؟

برخی افراد دچار حملات پانیک شبانه می‌شوند که در خواب رخ می‌دهند و با احساس وحشت شدید از خواب بیدار می‌شوند. این اتفاق معمولاً با ضربان قلب بالا، تعریق و احساس خفگی همراه است. عوامل محرک این نوع پانیک شامل استرس‌های روزانه، مشکلات تنفسی مانند آپنه خواب و اختلالات اضطرابی هستند.

راه‌های کنترل و درمان حملات پانیک

۱. تمرین تنفس عمیق
زمانی که احساس کردید حمله پانیک در حال شروع است، آرام و عمیق نفس بکشید:
🔹 ۴ ثانیه دم بگیرید → ۷ ثانیه نفس را نگه دارید → ۸ ثانیه بازدم کنید.
🔹 این تکنیک باعث کاهش ضربان قلب و کاهش اضطراب می‌شود.

۲. تمرکز روی محیط اطراف (روش ۵-۴-۳-۲-۱)
🔹 ۵ چیزی که می‌بینید را نام ببرید.
🔹 ۴ چیزی که لمس می‌کنید را حس کنید.
🔹 ۳ صدایی که می‌شنوید را بشنوید.
🔹 ۲ بویی که حس می‌کنید را تشخیص دهید.
🔹 ۱ چیزی که مزه‌اش را حس می‌کنید، ذکر کنید.
✔️ این تمرین ذهن را از حمله پانیک دور می‌کند.

۳. تکنیک‌های آرام‌سازی عضلات
🔹 هنگام حمله، عضلات بدن را یکی‌یکی شل کنید؛ مثلاً از انگشتان پا شروع کنید و به سمت بالا بروید.
🔹 این روش به شما کمک می‌کند کنترل بدن را دوباره به دست آورید.

۴. پرهیز از مصرف کافئین و محرک‌ها
🔹 چای، قهوه و نوشیدنی‌های انرژی‌زا را کاهش دهید.
🔹 این مواد می‌توانند سیستم عصبی را تحریک کنند و احتمال وقوع حملات را افزایش دهند.

۵. درمان شناختی-رفتاری (CBT)
🔹 این روش درمانی توسط روان‌شناس انجام می‌شود و به افراد کمک می‌کند افکار منفی و مخرب خود را تغییر دهند.
🔹 CBT یکی از مؤثرترین روش‌ها برای درمان حملات پانیک است.

۶. دارودرمانی (در موارد شدید)
در برخی موارد، پزشک ممکن است برای کاهش شدت و تعداد حملات، داروهایی مانند:
🔹 بنزودیازپین‌ها (مثل آلپرازولام)
🔹 مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRI) (مثل فلوکستین)
🔹 مهارکننده‌های بازجذب نوراپی‌نفرین (SNRI) (مثل ونلافاکسین)
را تجویز کند.
این داروها باید حتماً تحت نظر پزشک مصرف شوند و قطع ناگهانی آن‌ها می‌تواند علائم را بدتر کند.

۷. تغییر سبک زندگی
🔹 ورزش منظم (مانند یوگا، پیاده‌روی و شنا)
🔹 خواب کافی و منظم
🔹 تغذیه سالم و کاهش مصرف قند و چربی

 

آشنایی با حمله ی پانیک و راههای درمان آن

حملات پانیک قابل درمان‌اند!

حملات پانیک ممکن است دلهره‌آور و نگران‌کننده باشند، اما با شناخت درست، تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی و مراجعه به پزشک، می‌توان آن‌ها را کاملاً کنترل کرد. اگر این حملات زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده‌اند، منتظر نمانید! هرچه زودتر برای درمان اقدام کنید تا آرامش و کیفیت زندگی‌تان را بازگردانید.

 

مطالب مرتبط :

#

مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد : عمل جراحی موثرترین درمان در سرطان کبد اولیه (سرطانی که از کبد آغاز شده است) میباشد. سرطان کبد که به عنوان کارسینوم هپاتوسلولار (hepatocellular) هم شناخته می شود، در برخی شرایط نیاز به جراحی دارد. نوع جراحی بستگی به تعداد تومورها و گستردگی آسیب دیدگی کبد در اثر بیماری مزمن کبدی دارد. تنها تعداد کمی از بیماران سرطان کبد میتوانند عمل جراحی انجام بدهند.

 آشنایی با مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد 

انواع عمل جراحی کبد برای درمان سرطان

برداشتن بخشی از کبد
برداشتن کامل کبد و پیوند زدن ۱ کبد نو
جراح مشخص می کند آبا عمل جراحی کبد برای شما متناسب میباشد یا ۹٫

پیوند کبد در چه صورتی انجام میشود؟

متداولترین علت نیاز به پیوند کبد ، بیماری کبدی میباشد که خیلی قبل رفته میباشد و با درمانهای دیگر نمیتوان عملکرد کبد را برقرار کرد. در بیماران سرطان کبد، انجام پیوند کبد فقط در برخی افراد متناسب میباشد.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد

شرایط ضروری برای پیوند کبد در بیماران سرطان کبد:

۱ تومور با قطر پنج سانتیمتر یا کمتر وجود دارد
۱ تومور بین پنج تا هفت سانتیمتر وجود دارد ولی ظرف ۶ ماه گذشته رشد نکرده میباشد
حدکثر پنج تومور با قطر سه سانتیمتر یا کمتر وجود دارند

شرایط مریض برای پیوند کبد میبایست خیلی متناسب باشد. ۱ گروه پزشکی وضعیت شما را به دقت ارزیابی می کنند تا مطمئن شوند این درمان برای شما متناسب میباشد. هم چنین دکتر میبایست مطمئن شود سلولهای سرطانی گسترش نیافته اند.امکان دارد ماهها در صف انتظار دریافت کبد بمانید تا ۱ اهدا کننده برایتان پیدا شود.

در این مدت درمانهای دیگر به کنترل سرطان یاری می کنند. گاهی اوقات سرطان امکان دارد پیشرفت کرده و دیگر امکان پیوند کبد نباشد.امکان دریافت بخشی از کبد ۱ فرده اهدا کننده زنده هم وجود دارد. این روش نو تنها در برخی مراکز درمانی در دنیا، قابل انجام میباشد. اهدا کننده عمل جراحی انجام می دهد تا ۱ لوب کبد او برداشت شود و بعدا کبد سرطانی مریض برداشته شده و این تکه کبد به مریض پیوند میشود.

پس از پیوند میبایست داروهای سرکوب کننده ایمنی تا آخر عمر مصرف نمایید تا بدنتان کبد نو را پس نزند.

بهبودی پس از پیوند کبد چطور است؟

مدت وقت زیادی طول میکشد تا پس از پیوند کبد به طور کامل بهبود یابید. این بستگی به وضعیت سلامتی تان هم دارد. امکان دارد ماهها وقت ببرد تا بتوانید به فعالیت های روزمره تان برگردید. در این زمینه میبایست با دکتر خود صحبت نمایید.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

عمل جراحی برداشتن بخشی از کبد در چه گونه انجام میشود؟

فقط ۱ تومور یا تعداد محدودی تومور دارند ولی سیروز کبدی ندارند یا در مراحل اولیه سیروز هستند.جراح بخشی از کبد را سرطان در آن قرار دارد برمیدارد. مقداری که برداشته می شود بستگی به اندازه و محل تومور دارد. امکان دارد فقط بخش کوچکی از کبد برداشته شود و یا ۱ لوب کامل آن برداشته شود که در این گونه به آن، همی هپاتکتومی (hemi-hepatectomy) میگویند.

بخش باقی مانده کبد پس از عمل میتواند بر آسیب وارد شده غلبه کرده و آغاز بکار بکند. معمولا عوارض جانبی بلند مدت پس از عمل جراحی برداشتن بخشی از کبد، دیده نمیشود. چون کبد باقی مانده میتواند دوباره رشد بکند و بزرگتر شود و همانند گذشته کار بکند.

دوره بهبودی پس از عمل جراحی برداشتن بخشی از کبد چطور است؟

معمولا ۴ تا ۶ هفته طول میکشد تا کبد رشد کرده و بزرگتر شود و همانند گذشته کار بکند. نیازی نیست در این مدت در بیمارستان بمانید.در برخی از بیمارستانها، این عمل با لاپاراسکوپی گونه می گیرد که در آن به جای برش باز و بزرگ، چند سوراخ کوچک درست کردن می شود. لاپاراسکوپی کم تهاجمی تر میباشد و دوره بهبودی در آن کوتاهتر میباشد. برخی افراد امکان دارد همزمان با این جراحی، ابلیشن تومور هم انجام دهند که در آن از حرارت برای تخریب سلولهای سرطانی استفاده می شود.

مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد

شرایط و آمادگی قبل از عمل جراحی کبد چطور است؟

اگر سیگاری هستید میبایست قبل از جراحی سیگار را کنار بگذارید. سیگار خطر عوارض (مانند عفونت سینه) را زیاد شدن می دهد و در التیام زخم اختلال درست کردن می کند.قبل از جراحی آزمایشهایی از شما گرفته می شود تا اطمینان حاصل شود می توانید با موفقیت عمل را پشت سر بگذارید. این آزمایشها معمولا چندر وز قبل از عمل انجام می شوند.

از جمله آنان بررسی عملکرد قلب و ریه میباشد.احتمالا متخصص بیهوشی شما را میبیند، وضعیت شما را بررسی می کند و توصیه های ضروری را به شما میگوید.هر سوالی دارید از پرستار بپرسید.معمولا برای جراحی میبایست در صبح روز عمل حاضر بشوید. جورابهای تنگ و فشاری مخصوصی به نام جوراب ضد آمبولی به شما داده می شود تا قبل از جراحی و پس از آن بپوشید. علت پوشیدن آن جلوگیری از تشکیل لخته در پاهاست.

تسریع دوره نقاهت پس از عمل جراحی کبد

برخی از مراکز درمانی برنامه تسریع ریکاوری را برای برخی از جراحی ها انجام میدهند. هدف از این برنامه کاهش طول مدت بستری در بیمارستان و یاری به بهبودی سریعتر مریض میباشد. مثلا امکان دارد برنامه غذایی خاصی به شما داده شود یا ورزشهای خاصی به شما آموزش داده شود که قبل از جراحی انجام دهید.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

هم چنین امکان دارد مکملهای خاصی به شما داده شود.هدف از اینکار، رساندن شما به برترین وضعیت سلامتی میباشد. پس از جراحی پرستار به شما یاری می کند از تخت بیرون بیایید و به محض اینکه می توانید ،چیزی بنوشید یا بخورید. تحقیقات نشان داده اند اینکار به بهبودی سریعتر شما یاری می کند.

مراقبتهای پس از جراحی کبد چطور است؟

پس از جراحی برداشتن بخشی از کبد، در اتاق مراقبتهای ویژه (آی سی یو) یا تحت نظارت شدید به مدت ۲۴ ساعت قرار میگیرید. اگر پیوند کبد انجام داده باشید معمولا تا چند روز میبایست در آی سی یو بمانید. این در عمل های جراحی بزرگ به طور کامل طبیعی میباشد.پس از این جراحی بزرگ در کبد، خطر خونریزی کبد وجود دارد. از این رو پرستاران با اندازه گیری منظم فشار خون بر وضعیت شما نظارت می کنند.

راه رفتن پس از جراحی

پرستار شما را تشویق می کند هر چه سریعتر آغاز به راه رفتن نمایید. معمولا به شما یاری می شود از تخت پایین بیایید و با یاری دیگران، راه بروید. راه رفتن پس از جراحی کبد معمولا در روز پس از جراحی و یا حتی زودتر، آغاز می شود.

وقتی هم که در تخت دراز کشیده اید، میبایست پاهایتان را مرتبا حرکت دهید و ورزشهای تنفس عمیق انجام دهید. اینکار به پیشگیری از عفونت ریه و تشکیل لخته خون در پاها یاری می کند.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

درد پس از جراحی کبد

روش های موثری برای برطرف نمودن درد پس از جراحی وجود دارد. در چند روز ابتدا معمولا مسکن از راه ۱ پمپ به شما تزریق می شود. به این ترتیب دوز مداوم مسکن وارد جریان خون شما می شود.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

مسکن پس از جراحی به چند روش داده میشود:

از راه شلنگ باریکی که به یک رگ در پشت شما وصل میباشد (اپیدورال)
به بافت نزدیک به زخم
امکان دارد دکمه فشار دادن پمپ ضد درد در اختیار شما قرار گیرد تا هر زمان خواستید دوز بیشتری از مسکن بگیرید. دستگاه طوری تنظیم شده که نمیتوانید از دوز مشخصی بیشتر دریافت نمایید بنابراین نگرانی در مورد آن نبایستی داشته باشید.

از زمانیکه دیگر به پمپ ضد درد نیازی ندارید، می توانید مسکن را بصورت قرص مصرف نمایید. هر زمانیکه درد دارید از پرستار بخواهید به شما مسکن بدهد.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

مراقبت از زخم پس از جراحی کبد

در چندر وز ابتدا، پانسمان روی زخم قرار دارد. پرستار مرتبا آن را بررسی می کند.

معمولا از بخیه های قابل جذب برای این جراحی ها استفاده می شود ولی اگر از بخیه معمولی استفاده شده باشد غالبا پس از ده روز یا حدود ۳ هفته در موارد پیوند کبد، برای کشیدن بخیه میبایست مراجعه نمایید. پرستار میتواند اینکار را در خانه انجام دهد.

مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد

در مواردی که علائم عفونت را دارید فورا با دکتر تماس بگیرید:

علائم هشدار دهنده عفونت زخم

گرمی پوست
درد
ورم
ترشح

چند روز پس از جراحی کبد مرخص میشوم؟

پس از جراحی برداشتن بخشی از کبد، معمولا روال ترخیص از بیمارستان بصورت ذیل است:

پنج تا هفت روز پس از جراحی باز
چهار تا پنج روز پس از جراحی لاپاراسکوپی در برداشتن بخش بزرگی از کبد
دو تا سه روز پس از جراحی لاپاراسکوپی در برداشتن بخش کوچکتری از کبد
پس از پیوند کبد معمولا ۲ تا ۳ هفته میبایست در بیمارستان بستری بمانید. وقتی که مرخص میشوید میبایست مرتبا تحت پیشنهاد باشید تا مطمئن بشوید بدنتان کبد نو را پس نمیزند.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

بهبودی پس از جراحی کبد: از چه زمانی به زندگی عادی برمیگردم؟

-طی چند هفته ابتدا پس از جراحی نیاز به مسکن دارید تا درد کنترل شود. در جراحی برداشتن بخشی از کبد، امکان دارد ۳ ماه طول بکشد تا بتوانید به تدریج به زندگی عادی و فعالیت های روزمره برگردید.

-حداقل تا ۸ هفته میبایست از برداشتن بارهای سنگین همچون کیسه خرید فروشگاه یا میوه و یا برداشتن لباسها از ماشین لباسشویی، خودداری نمایید.

-از فعالیتهایی همچون باغبانی، کشیدن جاروبرقی و طی کشیدن زمین میبایست خودداری نمایید.

-در مورد اینکه از چه زمانی می توانید رانندگی نمایید، از دکتر خود پرسش نمایید.

-در پیوند کبد، دوره نقاهت طولانی تر میباشد.(مراقبت های لازم بعد از پیوند کبد)

توصیه هایی برای بهبودی سریعتر پس از عمل جراحی کبد

  • سیگار نکشید.
  • حداقل تا ۳ ماه الکل مصرف نکنید چون کبد در حالا رشد و جایگزینی بخش از دست رفته میباشد.
  • برنامه غذایی پسندیده و سالم داشته باشید.استراحت کافی داشته باشید.ورزش ملایم همچون پیاده روی کوتاه ولی منظم داشته باشید.
  • وقتی که احساس کردید آمادگی دارید می توانید رابطه جنسی داشته باشید ولی امکان دارد در اول زود خسته بشوید و میل جنسی تان کم باشد. به تدریج با بهبودی بدن، به حالت طبیعی برمیگردید.پس از پیوند کبد دیگر نبایستی سیگار یا الکل مصرف نمایید.

 

ما در مرکز خدمات پرستاری «همراه شما» به‌صورت شبانه‌روزی خدمات پرستاری در منزل، مراقبت از سالمند و کودک، و آموزش تخصصی سالمندیاری را با تیمی حرفه‌ای ارائه می‌دهیم. با ما تماس بگیرید و از تجربه‌ای متفاوت بهره‌مند شوید.

مطالب مرتبط :

خدمات پرستاری در منزل

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین : تحقیقات دانشمندان نشان میدهد که از هر ۸ زن ۱ شخص از آن ها به راحتی باردار نمی شوند. این افراد جهت باردار شدن می توانند از روشهای یاری باروری همچون IVF استفاده نمایند. آی وی اف ۱ روش درمان ناباروری میباشد که طی آن تخمک خانم و اسپرم مرد در محیط آزمایشگاهی لقاح داده میشوند و جنین تشکیل میگردد.

جنین حاصل از IVF را میتوان در داخل رحم خانم قرار داد و یا میتوان آن را فریز کرد. کسانی که ای وی اف انجام می دهند، نگرانی های بیشماری از قبیل میزان موفقیت IVF، قیمت انجام آن و مسائل دوران بارداری دارند. بنابراین امکان دارد دچار اضطراب شوند. با رعایت برخی اصول و انجام مراقبت های بعد از انتقال جنین، میتوان میزان موفقیت ای وی اف (انتقال جنین موفق) و در نتیجه شانس بچه دار شدن زوجین را زیاد شدن داد.


خدمات پرستاری در منزل

مراقبت های بعد از انتقال جنین شامل موارد مختلفی میباشد که رعایت هر کدام از این موارد، زیاد مهم و لازم میباشد. در ادامه به مهمترین موارد مراقبت های بعد از انتقال جنین میپردازیم.

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین


🍼 تغذیه بعد از انتقال جنین؛ نکاتی مهم برای مادران عزیز 🌸

یکی از سوالات پرتکراری که خانم‌ها بعد از انجام انتقال جنین (IVF) می‌پرسند اینه که:
“بعد از انتقال جنین چی بخوریم؟ چی نخوریم؟ 🤔🍴”

تغذیه در این دوره‌ی حساس نقش بسیار مهمی در سلامت مادر و همچنین کاشت موفق جنین داره. اما یادت باشه که نیازی به تغییرات سخت‌گیرانه و عجیب مثل رژیم‌های بدون گلوتن یا حذف کامل یک گروه غذایی نیست 🚫❌. کافی‌ست رژیم غذایی‌ت متعادل، متنوع و سالم باشه.

✅ چرا تغذیه بعد از انتقال جنین مهمه؟

مطالعات علمی نشون دادن که داشتن وزن مناسب و برنامه غذایی سالم، مخصوصاً برای خانم‌های زیر ۳۵ سال، می‌تونه شانس موفقیت و سلامت بارداری رو بالا ببره 🌱👶.

🥗 چه غذاهایی بعد از انتقال جنین مفید هستن؟

برای اینکه بدن‌ت آماده‌ی پذیرش جنین بشه، بهتره این مواد غذایی رو بیشتر توی رژیم‌ت قرار بدی:

  • 🥦 میوه و سبزیجات تازه: منبع عالی ویتامین و آنتی‌اکسیدان برای تقویت بدن.

  • 🍗 پروتئین کافی: مثل مرغ، ماهی پخته، تخم‌مرغ و حتی منابع گیاهی پروتئین.

  • 🌾 غلات کامل: برنج قهوه‌ای، جو دوسر، نان سبوس‌دار.

  • 🫘 حبوبات: لوبیا، نخود، عدس که سرشار از فیبر و مواد معدنی هستن.

  • 🍍 میوه‌های خاص مثل آناناس: برخلاف تصور، خوردن مقدار متعادل آناناس هیچ خطری نداره.

  • 🥔 نشاسته‌ها: مثل سیب‌زمینی و ذرت، مشکلی ایجاد نمی‌کنن.

  • 🥑 چربی‌های سالم: مثل آووکادو، روغن زیتون، مغزها و دانه‌ها که برای هورمون‌سازی مفیدن.

🚫 چه چیزهایی رو بهتره کمتر بخوریم؟

  • 🥩 گوشت خام یا نیم‌پز (مثل استیک خام یا سوشی با ماهی خام)

  • 🍩 شکر و شیرینی‌های مصنوعی

  • 🥫 غذاهای صنعتی و پر از نگهدارنده

🌸 یک نکته‌ی مهم برای آرامش ذهنی

یادت باشه که استرس و اضطراب می‌تونه اثر منفی بیشتری از یک غذای اشتباه داشته باشه 🧘‍♀️💆‍♀️. پس در کنار رژیم سالم، آرامش روحی و روانی‌ت رو هم حفظ کن.

✨ در یک جمله:
“بعد از انتقال جنین لازم نیست رژیم سختی بگیری؛ فقط کافی‌ست متعادل بخوری، سالم بخوری و با آرامش به آینده‌ات فکر کنی.” 💖🌈


🤸‍♀️ ورزش بعد از انتقال جنین؛ راز تعادل بین آرامش و تحرک 🌸

بعد از انجام انتقال جنین (IVF)، یکی از دغدغه‌های اصلی خانم‌ها اینه که:
“آیا ورزش کردن در این دوران خطری داره؟ یا بهتره فعالیت بدنی‌مو کاملاً قطع کنم؟ 🤔”

خیلی از خانم‌ها برای احتیاط، ورزش رو به‌طور کامل کنار می‌ذارن. چون تصور می‌کنن کوچک‌ترین فعالیت بدنی ممکنه به جنین آسیب برسونه یا شانس لانه‌گزینی رو کم کنه. اما حقیقت اینه که ورزش به‌طور کامل ممنوع نیست؛ فقط نوع و شدت فعالیت باید متناسب با شرایط این دوران انتخاب بشه ✅. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌱 چرا ورزش بعد از انتقال جنین اهمیت داره؟

تحقیقات علمی ثابت کرده که زنانی با وزن متعادل (BMI مناسب) و فعالیت بدنی منظم، معمولاً رحم سالم‌تر و آماده‌تری برای بارداری دارن. ورزش سبک در این دوره می‌تونه:

  • 🩸 گردش خون رو تقویت کنه → خون و مواد مغذی بیشتری به رحم می‌رسه.

  • 🌿 به تنظیم هورمون‌ها کمک کنه → مخصوصاً هورمون‌هایی که برای حفظ بارداری مهمن.

  • 😌 استرس و اضطراب رو کاهش بده → آرامش روانی روی موفقیت IVF اثر مستقیم داره.

  • 💪 قدرت و استقامت بدن رو افزایش بده → بدن برای دوران بارداری آماده‌تر می‌شه.

  • 🛌 کیفیت خواب رو بهتر کنه → خواب عمیق و کافی به سلامت مادر و جنین کمک می‌کنه.

🚫 ورزش‌هایی که بهتره اجتناب کنی

با اینکه فعالیت بدنی خوبه، اما همه‌ی ورزش‌ها در این دوران مناسب نیستن. ورزش‌های شدید یا سنگین می‌تونن به رحم فشار بیارن و روند خون‌رسانی رو تغییر بدن. به‌ویژه:

  • 🏃‍♀️ دویدن طولانی و شدید → خون رو بیشتر به سمت عضلات پا می‌بره تا رحم.

  • 🏋️‍♀️ وزنه‌برداری سنگین → فشار زیادی به شکم و کمر وارد می‌کنه.

  • 🏀 ورزش‌های پرتحرک و پرریسک (مثل بسکتبال یا ایروبیک شدید) → خطر آسیب یا ضربه.

  • 🤸 حرکات شدید شکمی → فشار مستقیم روی ناحیه‌ی لگن و رحم.

🏃‍♀️ چه ورزش‌هایی امن و مفید هستن؟

اگر پزشک‌ت منع خاصی نکرده باشه، می‌تونی ورزش‌های سبک و آرام رو ادامه بدی:

  • 🚶‍♀️ پیاده‌روی ملایم روزانه (۲۰–۳۰ دقیقه) → ساده‌ترین و بهترین انتخاب.

  • 🧘‍♀️ یوگای مخصوص بارداری → کمک به آرامش ذهنی و کشش ملایم عضلات.

  • 🪷 مدیتیشن و تمرینات تنفسی → برای کاهش اضطراب و افزایش تمرکز.

  • 🏊 شنا یا حرکات کششی در آب → فشار کمتر روی مفاصل و آرامش بیشتر.

  • 🤸 حرکات کششی سبک → برای جلوگیری از گرفتگی عضلات.

💡 چند نکته طلایی هنگام ورزش بعد از انتقال جنین

  • همیشه قبل از شروع فعالیت با پزشک خودت مشورت کن 👩‍⚕️.

  • شدت ورزش رو متوسط نگه دار؛ یعنی وقتی ورزش می‌کنی هنوز بتونی راحت صحبت کنی.

  • از دمای خیلی بالا (مثل سونا یا ورزش سنگین در هوای گرم) اجتناب کن 🌡️.

  • کفش راحت و لباس سبک بپوش.

  • بعد از ورزش آب کافی بنوشی 💧.

  • اگر احساس درد شکمی، خونریزی یا سرگیجه داشتی، ورزش رو سریع متوقف کن ❗.

🌸 جمع‌بندی

“ورزش بعد از انتقال جنین ممنوع نیست؛ بلکه باید هوشمندانه و سبک انتخاب بشه.”
فعالیت‌هایی مثل پیاده‌روی آرام، یوگای ملایم و مدیتیشن، نه‌تنها بی‌خطرن بلکه می‌تونن شرایط جسمی و روحی مادر رو بهتر کنن. 💖

✨ در یک کلام:
با انتخاب درست ورزش، هم آرامش پیدا می‌کنی، هم بدن‌ت رو برای شروع شیرین‌ترین فصل زندگی یعنی مادر شدن آماده نگه می‌داری 🌈👶. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین


💊 داروهای مصرفی پس از انتقال جنین؛ راهنمای کامل برای مادران 🌸

یکی از مهم‌ترین بخش‌های درمان IVF بعد از انتقال جنین، مصرف داروهایی‌ست که پزشک تجویز می‌کنه. این داروها به بدن کمک می‌کنن تا شرایط مناسبی برای لانه‌گزینی جنین و ادامه بارداری فراهم بشه 👶💖. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

خیلی از خانم‌ها نمی‌دونن که چه داروهایی باید بعد از انتقال مصرف بشه یا چه زمانی باید قطع یا تغییر پیدا کنه. نکته‌ی طلایی اینجاست که قطع یا تغییر هیچ دارویی بدون نظر پزشک امکان‌پذیر نیست 🚫👩‍⚕️.

✅ داروهای اصلی بعد از انتقال جنین

بعد از انتقال جنین، پزشک معمولاً چند داروی اصلی رو برای مادر تجویز می‌کنه که نقش حیاتی در تثبیت بارداری دارن. این داروها به بدن کمک می‌کنن شرایط رحم پایدار بمونه و جنین بتونه به‌خوبی لانه‌گزینی کنه 👶💖.

۱️⃣ داروهای هورمونی 🧬

یکی از مهم‌ترین گروه داروها بعد از انتقال جنین، داروهای هورمونی هستن.
🔹 این داروها با تنظیم تعادل هورمونی، شرایط رحم رو برای لانه‌گزینی و رشد جنین آماده نگه می‌دارن.
🔹 اصلی‌ترین هورمون‌هایی که تجویز می‌شن:

  • پروژسترون:

    • باعث ضخیم و پایدار موندن دیواره رحم می‌شه.

    • جلوی انقباضات شدید رحم رو می‌گیره.

    • به جنین کمک می‌کنه راحت‌تر در اندومتر لانه‌گزینی کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

  • استروژن:

    • رشد و پایداری اندومتر رو تقویت می‌کنه.

    • به حفظ تعادل سایر هورمون‌ها کمک می‌کنه.

📌 مصرف این داروها معمولاً تا هفته‌های اول یا حتی تا سه ماهه‌ی اول بارداری ادامه پیدا می‌کنه، تا زمانی که بدن مادر خودش به اندازه‌ی کافی این هورمون‌ها رو تولید کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

۲️⃣ مکمل‌های دارویی 🍊

گروه دوم داروها، مکمل‌های تقویتی هستن که برای سلامت مادر و رشد بهتر جنین تجویز می‌شن. این مکمل‌ها به ظاهر ساده هستن، اما نقش فوق‌العاده مهمی دارن:

  • اسید فولیک 🌱

    • مهم‌ترین مکمل برای جلوگیری از ناهنجاری‌های مادرزادی به‌ویژه مشکلات لوله‌ی عصبی جنین.

    • بهتره حتی قبل از شروع IVF هم مصرف بشه و تا پایان سه‌ماهه‌ی اول ادامه پیدا کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

  • ویتامین D ☀️

    • برای سلامت استخوان‌های مادر و رشد اسکلت جنین ضروریه.

    • کمبودش می‌تونه مشکلاتی مثل ضعف ایمنی یا اختلال در رشد جنین ایجاد کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

  • آهن 🩸

    • به تشکیل سلول‌های خونی کمک می‌کنه.

    • کم‌خونی رو پیشگیری می‌کنه و باعث می‌شه اکسیژن‌رسانی به جنین به‌خوبی انجام بشه.

  • سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی (مثل کلسیم، روی و منیزیم) هم در برخی موارد توسط پزشک تجویز می‌شن تا بدن مادر از هر نظر آماده باشه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

داروهای هورمونی مثل پروژسترون و استروژن وظیفه‌ی حفظ و حمایت از اندومتر رحم رو دارن 🧬، و مکمل‌های دارویی مثل اسید فولیک، ویتامین D و آهن هم تضمین‌کننده‌ی سلامت مادر و پیشگیری از مشکلات احتمالی در رشد جنین هستن 🍊. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

💡 داروهای خاص در شرایط ویژه

گاهی برخی خانم‌ها به دلیل بیماری‌های زمینه‌ای یا شرایط خاص، نیاز به داروهای دیگری هم پیدا می‌کنن:

  • 😊 داروهای ضدافسردگی → برای مادرانی که دچار اضطراب یا افسردگی هستن (البته زیر نظر پزشک).

  • 🌿 داروهای استروئیدی → برای کسانی که بیماری‌هایی مثل آسم یا لوپوس دارن، جهت کنترل التهاب.

  • 🦋 داروهای تیروئید → مخصوص خانم‌هایی که دچار کم‌کاری یا پرکاری تیروئید هستن.

  • 💉 داروهای شیمی‌درمانی یا سرکوب‌کننده ایمنی → در موارد بسیار خاص و حتماً تحت نظر پزشک متخصص.

  • ⚖️ داروهایی برای جلوگیری از کاهش اثر هورمون‌ها → در بعضی شرایط تجویز می‌شن تا تعادل هورمونی حفظ بشه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

⚠️ نکات مهم در مصرف دارو بعد از انتقال جنین

  • هیچ‌وقت دارو رو خودسرانه قطع یا جایگزین نکن 🚫.

  • زمان و دوز داروها دقیقاً باید طبق دستور پزشک باشه ⏰.

  • اگر عارضه‌ای مثل تهوع، سردرد یا حساسیت دیدی، سریع به پزشک اطلاع بده 🩺.

  • مکمل‌ها رو هم مثل داروهای اصلی جدی بگیر، چون نقش مهمی در سلامت مادر و جنین دارن 🌸.

  • مصرف برخی داروهای عمومی (مثل مسکن‌ها یا داروهای گیاهی) هم باید با مشورت پزشک باشه، چون ممکنه با داروهای IVF تداخل داشته باشن 🌿❗. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌸 جمع‌بندی

“داروهای مصرفی بعد از انتقال جنین ستون اصلی حمایت از بارداری‌ هستن.”
این داروها می‌تونن شامل هورمون‌ها، مکمل‌ها و در موارد خاص داروهای خاص باشن. مصرف منظم و دقیق اون‌ها زیر نظر پزشک، شانس موفقیت IVF رو افزایش می‌ده و از عوارض احتمالی جلوگیری می‌کنه 💖👶.

✨ در یک جمله:
داروهای بعد از انتقال جنین دوست و همراه تو در این مسیر هستن؛ فقط کافیه بهشون اعتماد کنی و طبق دستور پزشکت پیش بری 🌈🌷. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

 

https://hamrahnurse.com/%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84/


🍊 مصرف مکمل‌های دارویی پس از انتقال جنین؛ کلید تقویت مادر و جنین 🌸

پس از انتقال جنین، بدن مادر در مرحله‌ای حساس قرار داره و برای اینکه بهترین شرایط برای رشد جنین فراهم بشه، علاوه بر داروهای هورمونی، مصرف مکمل‌های دارویی هم اهمیت زیادی پیدا می‌کنه 👶💖. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

این مکمل‌ها مثل یک پشتوانه‌ی قوی عمل می‌کنن و نه‌تنها سلامت مادر رو تأمین می‌کنن، بلکه از بروز بسیاری از مشکلات در روند رشد جنین جلوگیری می‌کنن. البته یادت باشه که مصرف هیچ مکملی نباید خودسرانه باشه؛ همه چیز باید تحت نظر پزشک باشه 👩‍⚕️✨.

✅ مکمل‌های مهم بعد از انتقال جنین

۱️⃣ اسید فولیک 🌱

  • مهم‌ترین مکمل دوران پیش از بارداری و بعد از انتقال جنینه.

  • از ایجاد اختلالات لوله عصبی در جنین مثل اسپینا بیفیدا (مشکل ستون فقرات) جلوگیری می‌کنه.

  • مصرف روزانه و منظم اون، خطر ناهنجاری‌های مادرزادی رو به شکل چشمگیری کاهش می‌ده.
    📌 معمولاً توصیه می‌شه از چند ماه قبل از IVF تا پایان سه‌ماهه‌ی اول بارداری ادامه پیدا کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

۲️⃣ ویتامین D ☀️

  • نقش مهمی در تقویت استخوان‌ها و سیستم ایمنی مادر و جنین داره.

  • کمبود ویتامین D می‌تونه باعث مشکلاتی مثل ضعف رشد استخوان، کاهش ایمنی و حتی افزایش ریسک اختلالات تکاملی در جنین بشه.

  • برخی تحقیقات نشون دادن که سطح پایین ویتامین D می‌تونه ارتباطی با بروز اوتیسم در کودکان داشته باشه.
    📌 بنابراین پزشک معمولاً این مکمل رو بعد از انتقال جنین تجویز می‌کنه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

۳️⃣ روغن ماهی 🐟

  • یکی از منابع غنی امگا-۳ هست که برای رشد مغز و سیستم عصبی جنین فوق‌العاده ضروریه.

  • مصرف متعادل روغن ماهی می‌تونه به بهبود تکامل چشم و مغز جنین کمک کنه.

  • همچنین در تنظیم هورمون‌ها و کاهش التهاب بدن مادر نقش داره. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)
    📌 پزشکان اغلب این مکمل رو به بیماران توصیه می‌کنن، ولی دوز و نوعش باید دقیقاً تحت نظر پزشک باشه.

۴️⃣ سایر مکمل‌ها 🌿

بسته به شرایط بدنی هر مادر، ممکنه پزشک مکمل‌های دیگه‌ای مثل آهن، کلسیم، منیزیم یا روی رو هم تجویز کنه تا بدن مادر برای بارداری قوی‌تر بشه. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

⚠️ نکته خیلی مهم

هیچ مکملی—even اگر طبیعی و گیاهی باشه—نباید خودسرانه مصرف بشه 🚫.
زیرا مصرف بیش از حد بعضی مکمل‌ها هم می‌تونه مضر باشه. پس همیشه طبق نسخه‌ی پزشک پیش برو. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌸 جمع‌بندی

مکمل‌های دارویی بعد از انتقال جنین مثل یک سپر محافظ عمل می‌کنن:

  • اسید فولیک برای جلوگیری از اختلالات عصبی 🌱

  • ویتامین D برای استخوان و سیستم ایمنی ☀️

  • روغن ماهی برای رشد مغز و اعصاب 🐟

همه‌ی این‌ها فقط وقتی بیشترین فایده رو دارن که طبق نظر پزشک مصرف بشن 💊👩‍⚕️. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین


مسافرت بعد از انتقال جنین:

انتقال جنین منعی برای مسافرت نمودن به وجود نمی آورد. پس از انتقال جنین در گونه مسافرت طولانی مدت با ماشین و یا هواپیما، بهتر میباشد هر ۱ ساعت یکبار خانم پیاده شده، راه برود و مایعات بنوشد. اگر پس از انتقال جنین، بارداری گونه بگیرد، فرد هنگام سفر میبایست به مناطقی برود که امکانات کافی وجود داشته باشد تا در گونه نیاز بتواند از امکانات ضروری استفاده نماید. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

سفر به کشورهایی که امکان عفونت های خاص از جمله عفونت با ویروس زیکا وجود دارد پس از انتقال جنین به رحم، به زنان توصیه نمی شود.


استراحت بعد از انتقال جنین؛ آری یا خیر؟

خیلی از خانم‌ها بعد از انتقال جنین این سؤال مهم رو می‌پرسن:
“آیا باید استراحت مطلق داشته باشم یا بهتره فعالیت کنم؟” 🤔👩‍⚕️

🔹 طبق دستورالعمل‌های جدید پزشکی، استراحت مطلق بعد از انتقال جنین توصیه نمی‌شود. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)
شاید عجیب به نظر برسه، اما دلایل علمی مهمی پشت این موضوع وجود داره:

۱️⃣ کاهش خون‌رسانی به جنین:
وقتی بدن بی‌حرکت بمونه، گردش خون کندتر میشه. این موضوع می‌تونه باعث بشه خون کافی به جنین و جفت نرسه 💔🩸.

۲️⃣ افزایش احتمال لخته خون:
ترکیب “بی‌تحرکی + مصرف استروژن” باعث افزایش ریسک لخته شدن خون میشه. این لخته‌ها می‌تونن به روند رشد جنین آسیب بزنن ⚠️.

۳️⃣ مزایای تحرک سبک:
فعالیت‌های خیلی ملایم مثل قدم زدن آرام 🚶‍♀️ یا انجام کارهای سبک روزانه می‌تونه جریان خون رو بهتر کنه، استرس رو کاهش بده 😌💆‍♀️ و حتی باعث بشه احساس بهتری داشته باشید. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌸 پس به جای استراحت مطلق، بهتره بعد از انتقال جنین:

  • کارهای سبک روزمره رو ادامه بدید.

  • از فعالیت‌های سنگین یا پرتنش اجتناب کنید.

  • به بدنتون گوش بدید؛ اگه خسته شدید، کمی دراز بکشید 🛏️.

✅ نتیجه اینکه: تعادل مهمه! نه استراحت مطلق، نه فعالیت سنگین.
با یک برنامه‌ی متعادل، هم سلامتی شما حفظ میشه و هم شانس موفقیت انتقال جنین بیشتر خواهد بود 🌈👶💖. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


کار نمودن پس از انتقال جنین:

کار نمودن بعد از انتقال جنین بلامانع میباشد. خانم ها پس از انتقال جنین می توانند سر کار بروند و هیچ دلیل خاصی برای استراحت وجود ندارد. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


💖 رابطه جنسی بعد از انتقال جنین؛ واقعیت یا باور اشتباه؟ 💖

یکی از نگرانی‌های رایج در بین زوج‌هایی که درمان ناباروری رو طی می‌کنن اینه که:
“آیا داشتن رابطه جنسی بعد از انتقال جنین می‌تونه روی نتیجه درمان اثر منفی بذاره؟” 🤔👩‍⚕️👨‍⚕️

🔹 خبر خوب اینه که طبق تحقیقات علمی و تجربه‌های پزشکی، رابطه جنسی بعد از انتقال جنین هیچ‌گونه اثری روی موفقیت یا شکست درمان نداره. بنابراین، در حالت کلی انجام اون بلامانع هست ✅.

🌸 چرا پزشکان گاهی توصیه به پرهیز می‌کنن؟

در شرایط عادی رابطه جنسی مشکلی ایجاد نمی‌کنه، اما بعضی از پزشکان در موارد خاص توصیه به پرهیز موقت می‌کنن. مثل وقتی که:

  • فرد دچار خونریزی یا لکه‌بینی باشه 🩸.

  • رحم تحریک‌پذیر یا انقباض‌های مکرر داشته باشه ⚠️.

  • خطر سقط یا مشکلات پزشکی دیگر وجود داشته باشه.

پس بهتره همیشه با پزشک خودتون مشورت کنید تا مطمئن بشید شرایط خاصی برای پرهیز وجود نداره 🩺. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌿 مزایای روانی و جسمی رابطه جنسی بعد از انتقال جنین

۱️⃣ ایجاد آرامش روحی و کاهش استرس 😌💆‍♀️.
۲️⃣ تقویت پیوند عاطفی بین زوجین 💑.
۳️⃣ کمک به جریان بهتر خون و ترشح هورمون‌های شادی 🌈.

البته توصیه میشه رابطه با آرامش، بدون فشار زیاد و در شرایطی راحت و امن انجام بشه 🚶‍♀️💞. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

جمع‌بندی:
اگر شرایط خاصی مثل درد، خونریزی یا منع پزشکی نداشته باشید، رابطه جنسی بعد از انتقال جنین هیچ خطری نداره و می‌تونه حتی باعث آرامش و حال خوب شما بشه.
یادتون باشه این مسیر فقط جسمی نیست؛ روحیه و احساسات شما هم در موفقیت درمان نقش بزرگی دارن 🌸👶💖.


استحمام بعد از انتقال جنین:

بسیاری از افراد تصور می کنند که استحمام بعد از انتقال جنین درست نیست این در حالی میباشد که استحمام بعد از انتقال جنین ممنوع نیست و خانم ها می توانند پس از انتقال جنین حمام کنند. هنگام استحمام بعد از انتقال جنین، آب مورد استفاده نبایستی زیاد گرم باشد زیرا می تواند به بارداری آسیب وارد نماید. هم چنین رفتن به سونا و جکوزی به دلیل گرمای بیشتر حد توصیه نمی شود و ممنوع میباشد. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


😴 نحوه خوابیدن بعد از انتقال جنین؛ واقعیت یا شایعه؟ 🌸

یکی از دغدغه‌های مهم خانم‌ها بعد از انتقال جنین اینه که:
“آیا طرز خوابیدنم می‌تونه روی لانه‌گزینی جنین اثر بذاره؟” 🤔👩‍⚕️

🔹 خبر خوب اینه که مطالعات علمی نشون داده هیچ شیوه خاصی برای خوابیدن بعد از انتقال جنین وجود نداره. یعنی شما می‌تونید به هر حالتی که براتون راحت‌تره بخوابید 🛏️💤. (احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌿 آیا نحوه خوابیدن روی لانه‌گزینی اثر داره؟

جواب کوتاه: ❌ خیر.
چه به پشت بخوابید، چه به پهلو، حتی اگر کمی لم بدید یا دراز بکشید، هیچ‌کدوم باعث دفع جنین یا کاهش احتمال موفقیت درمان نمی‌شن.
تنها چیزی که اهمیت داره اینه که بدن‌تون در حالت راحت و آرام باشه 🌸.(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

🌙 نکات طلایی برای داشتن خوابی باکیفیت در این دوران

برای اینکه خواب‌تون عمیق‌تر و آرام‌تر باشه، می‌تونید از این توصیه‌های ساده استفاده کنید:

• 🌡️ دمای مناسب اتاق: بین ۱۶ تا ۱۹ درجه سانتی‌گراد.
• 🚿 دوش آب گرم قبل از خواب برای آرامش بیشتر.
• 🌸 استفاده از رایحه اسطوخودوس در اتاق خواب.
• ☕ اجتناب از نوشیدنی‌های کافئین‌دار (مثل قهوه و چای) حداقل ۴ تا ۶ ساعت قبل از خواب.
• 🍽️ عدم مصرف غذاهای سنگین ۲ تا ۳ ساعت پیش از خواب.
• 🎶 گوش دادن به موسیقی آرام برای کاهش استرس.

مراقبت های لازم بعد از انتقال جنین
• 📵 خاموش کردن وسایل الکترونیکی (تلویزیون، لپ‌تاپ و گوشی) حداقل ۳۰ دقیقه قبل از خواب.

جمع‌بندی:
بعد از انتقال جنین، لازم نیست نگران وضعیت خوابیدن‌تون باشید. هیچ مدرک علمی وجود نداره که طرز خوابیدن روی لانه‌گزینی اثر بذاره. مهم‌ترین نکته اینه که خودتون رو در راحت‌ترین وضعیت قرار بدید و با کمک چند عادت سالم، کیفیت خواب‌تون رو بالا ببرید 😍🌈.

خواب خوب = آرامش بیشتر = شانس بالاتر برای موفقیت درمان 👶💖(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


تاثیر مصرف الکل و سیگار پس از انتقال جنین:

مصرف سیگار، الکل و تنباکو از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر روی میزان موفقیت بارداری می باشند. مصرف موارد نامبرده، تاثیر منفی بر باروری، کیفیت تخمک و اسشپرم و در نتیجه کیفیت جنین دارد. مطالعات نشان می بدهند که حتی مصرف کوتاه مدت سیگار و تنباکو اثرات منفی بر روی مراحل مختلف بارداری دارد.(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین

احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین


احساس خستگی پس از انتقال جنین:

جهت رفع احساس خستگی پس از انتقال جنین، انجام اقدامات ذیل توصیه می شود:
• داشتن خواب شبانه به مدت ۸ ساعت هر شب؛
• داشتن هر روز ۳۰ تا ۴۵ دقیقه خواب نیمروزی؛
• مثبت اندیشی.(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


راهکارهایی جهت کاهش استرس پس از انتقال جنین:

انجامIVF و انتقال جنین یکی از پرچالش ترین مسائل مربوط به زندگی زوجین میباشد، بنابراین زنان میبایست بتوانند این مرحله از زندگی خود را مدیریت نمایند. موارد ذیل در کاهش اضطراب این دوران، نقش مؤثری دارند:
• مصرف مقدار زیاد مایعات؛
• داشتن خواب شبانه به میزان کافی؛
• ملاقات دوستان؛
• دیدار والدین؛
• مطالعه کتاب؛
• انجام یوگا؛
• تماشای فیلم.
برای درک، بهتر فیلم انتقال جنین در ای وی اف را مشاهده فرمایید.(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)



🌸 نکات مهم درباره انتقال جنین در IVF 🌸

برای بسیاری از زوج‌هایی که مسیر درمان ناباروری و IVF را طی می‌کنن، سوالات ساده اما حیاتی پیش میاد:

🪜 بالا رفتن از پله بعد از انتقال جنین

خبر خوب: بالا رفتن از پله بعد از انتقال جنین هیچ مشکلی در روند IVF ایجاد نمی‌کنه. پس نگران فعالیت‌های سبک روزمره نباشید. 🚶‍♀️✨

💛 درد ذیل شکم بعد از انتقال جنین

وجود کمی درد و فشار در پایین شکم کاملاً طبیعی هست. تنها در صورتی که خونریزی غیرطبیعی مشاهده شد، باید به پزشک مراجعه کنید.

🥗 چه غذایی شب قبل از انتقال جنین بخوریم؟

مثل سایر جراحی‌ها و اقدامات پزشکی، شب پیش از انتقال جنین بهتره غذاهای سبک و سالم مصرف کنید. این کار به آرامش بدن و کاهش استرس کمک می‌کنه. 🍲🥗(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)

📋 آشنایی با مراقبت‌های بعد از IVF

قبل از انجام عمل، خوبه که با مراقبت‌های بعد از IVF آشنا باشید تا با آرامش بیشتری مسیر رو طی کنید.
علائم لانه‌گزینی بعد از انتقال جنین فریز شده می‌تونه شامل موارد زیر باشه:

  • سفت شدن سینه‌ها 💓

  • ترشح واژینال طبیعی 💧

  • درد خفیف ذیل شکم 🌸

تمام این علائم کاملاً طبیعی هستن و جای نگرانی وجود نداره.

🏡 با مرکز خدمات پرستاری همراه شما، آرامش را به خانه بیاورید
ما با ارائه خدمات پرستاری در منزل، آموزش سالمندیاری، و مراقبت از سالمند در تهران، بالاترین استانداردهای حرفه‌ای رو رعایت می‌کنیم.
با پرستار در منزل با اطمینان کامل همراه باشید و همین حالا مشاوره رایگان دریافت کنید 📞✨

(احتیاط‌ های ضروری بعد از انتقال جنین)


مطالب مرتبط :

ارتباط سرگیجه با بیماری‌های قلبی :سرگیجه در صورتی به عملکرد قلب مربوط می‌شود که دلیل آن گرفتگی عروق کرونری خون رسانی به قلب باشد و یا به خاطر بی‌نظمی‌های ضربان قلب اتفاق بیفتد.

علت دقیق سندرم قلب شکسته مشخص نیست، ولی این تفکر وجود دارد که ترشح موجی از هورمون‌های استرس‌زا همچون آدرنالین، امکان دارد به طور موقت به قلب برخی افراد آسیب برساند. تنگی نفس هم که یکی از علامت‌های شایع بیماری‌های قلبی میباشد، بصورت غالب در بیماری‌های ریوی هم دیده می‌شود.

ارتباط سرگیجه با بیماری‌های قلبی چیست؟

در مورد قلب شکسته، تنگی نفس، سرگیجه و ارتباط آن‌ها با بیماری‌های قلبی با پزشک نازیلا نورانی متخصص قلب و عروق گفت و گویی انجام داده‌ایم که شرح آن را در ادامه می‌خوانید:

ارتباط قلب شکسته با بیماری قلبی 

از راه چندین پاتوفیزیولوژی و شاخص علمی می‌توان ثابت نمود فردی که قلبش شکسته در معرض بیماری قلبی قرار می‌گیرد. یکی از بیماری‌های مهم قلبی با نام “کاردیومیوپاتی تاکوتسوبو” (Takotsubo cardiomyopathy‌) که یک نوع نارسایی قلبی میباشد، در اثر آزاد شدن حجم وسیعی از هورمون‌های استرس درست کردن می‌شود.

ارتباط سرگیجه با بیماری‌های قلبی

در این شرایط فرد به دنبال درست کردن ۱ استرس حاد دچار نارسایی قلبی می‌شود و با آنژیوگرافی مشخص می‌شود رگ‌های قلب گرفتگی ندارند و فقط حرکت دیواره‌های قلب همچون شرایط ۱ نارسایی قلبی متوسط تا شدید دیده می‌شود.از طرف دیگر فاکتور استرس عاملی تأثیرگذار در بیماری‌های عروقی است.

حتی می‌تواند بدون وجود عوامل زمینه‌ایی همچون فشار خون، قند خون یا وجود پلاک در عروق قلبی برای قلب فرد درست کردن مشکل بکند. به دنبال بروز استرس زیاد شدن یا کاهش نورو هورمون‌ها، سبب آسیب “اندوتلیوم” (لایه درون‌رگی‌) شده و با فعال شدن فاکتورهای انعقادی سبب درست کردن لخته حاد در عروق قلبی و در نهایت سکته قلبی می‌شود.

آیا تنگی نفس با بیماری‌های قلبی ارتباط دارد؟

یکی از علامت‌های شایع بیماری‌های قلبی، تنگی نفس است؛ البته تنگی نفس بصورت غالب در بیماری‌های ریوی هم دیده می‌شود که این موضوع ۱ تداخل مهم را در تشخیص بیماری‌های قلبی و ریوی به وجود می‌آورد.

برای مشکل تنگی نفس در بیماران قلبی اکوی قلب، تست ورزش، اسکن هسته‌ای و در نهایت آنژیوگرافی برای شناخت مشکلات ساختاری، ماهیچه‌ای، مادرزادی، مشکلات سمت راست قلب و بررسی‌هایی جهت عروق کرونری و خون رسان قلب گونه می‌گیرد. اگر مشکلی مربوط به بیماری‌های قلبی وجود نداشته باشد، میتوانیم قاطعانه بگوییم تنگی نفس مربوط به عملکرد ریه میباشد.

تداخل خاصی هم در مورد آمبولی ریه یا وجود لخته در شریان‌های ریوی وجود دارد؛ در آمبولی ریه لخته در شریان‌های خونرسان ریه به وجود می‌آید که عوارض این مساله در اکو قلب هم با بزرگ شدن سمت راست قلب خود را نشان می‌دهد.

درد قفسه سینه هنگام خواب چه ارتباطی با بیماری‌های قلبی دارد؟

بین درد قفسه سینه در وقت استراحت، وقت خواب و پهلو به پهلو شدن با بیماری‌های قلبی ارتباط خاصی وجود ندارد؛ اگر بیمار ۱ اکو نرمال انجام دهد و مشکلی در نتیجه اکو نباشد با یقین می‌توان گفت دردهایی از این دست مربوط به دردهای عصبی عضلانی میباشد.

ارتباط سرگیجه با بیماری‌های قلبی

ارتباط سرگیجه با بیماری‌های قلبی چیست؟

سرگیجه در صورتی به قلب مربوط می‌شود که دلیل آن گرفتگی عروق کرونری خون رسانی به قلب باشد و یا به خاطر بی‌نظمی‌های ضربان قلب اتفاق بیفتد، ولی به طور کلی سرگیجه یکی از علامت‌های مهم درگیری عروق “ورتبرال” (Vertebral artery) میباشد که به مغز خونرسانی می‌کنند.

اگر این عروق دچار پلاک شده باشند علامت سرگیجه در فرد بروز می‌کند؛ چنانچه سرگیجه با تاری دید و دوبینی همراه باشد، علت آن مشکلات مغزی میباشد.

مطالب مرتبط :

بیماری گال و راه‌های تشخیص و درمان آن :گال یا جرب یک بیماری پوستی است که به دلیل هجوم کنه‌های کوچک ۸ پایی به نام Sarcoptes Scabiei در بدن انسان ایجاد می‌شود. این کنه‌ها آنقدر کوچک هستند که به‌راحتی قابل مشاهده نیستند، اما اثرات آن‌ها به‌وضوح روی پوست ظاهر می‌شود. کنه‌های ماده پس از ورود به لایه بالایی پوست، شروع به تخم‌گذاری می‌کنند که منجر به خارش و بثورات پوستی می‌شود.

گرچه گال می‌تواند بسیار آزاردهنده و ناراحت‌کننده باشد و باعث بروز خارش‌های شدید و بثورات قرمز رنگ روی پوست گردد، اما خوشبختانه قابل درمان است.

علائم گال:

علائم اصلی گال شامل موارد زیر است:

  • خارش شدید: این خارش معمولاً شب‌ها تشدید می‌شود.
  • بثورات پوستی: جوش‌ها و دانه‌های قرمز یا تاول‌ها که معمولاً در قسمت‌هایی مانند دست‌ها، مچ‌ها، آرنج‌ها، زیر بغل، و نواحی تناسلی ظاهر می‌شوند.
  • خطوط باریک روی پوست: این خطوط که به‌طور معمول در نواحی مختلف بدن دیده می‌شوند، در حقیقت مسیرهای حفر شده توسط کنه‌ها برای تخم‌گذاری هستند.
  • تورم و التهاب پوست: ممکن است پوست در ناحیه عفونت‌زده متورم و قرمز شود.

نحوه تشخیص گال:

  1. معاینه بالینی: پزشک با بررسی تاریخچه پزشکی و علائم بیمار می‌تواند به تشخیص بیماری گال برسد. پزشک پوست بیمار را معاینه کرده و به دنبال بثورات و خراش‌هایی می‌گردد که نشان‌دهنده فعالیت کنه‌ها باشد.

  2. نمونه‌برداری از پوست: در برخی موارد، پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص خود، از پوست بیمار نمونه‌برداری کرده و زیر میکروسکوپ بررسی کند. با مشاهده وجود کنه‌ها یا تخم‌های آن‌ها می‌توان به‌طور قطعی بیماری را تشخیص داد.

  3. آزمایش‌های میکروسکوپی: اگر شک به وجود گال باشد، پزشک ممکن است پوست بیمار را با استفاده از ابزارهای خاص برداشته و در آزمایشگاه بررسی کند تا وجود کنه‌ها یا تخم‌های آن‌ها را تأیید کند.

بیماری گال و راههای تشخیص و درمان آن

راه‌های درمان گال:

گال یک بیماری قابل درمان است، اما درمان آن نیازمند استفاده از داروهای مخصوص است. مهم‌ترین بخش درمان گال شامل استفاده از داروهایی است که به از بین بردن کنه‌های عامل بیماری کمک می‌کنند. این داروها به‌طور کلی به شکل کرم‌ها یا لوسیون‌هایی هستند که باید به تمام سطح بدن مالیده شوند.

درمان‌های معمول برای گال:

  1. پرمترین ۵%: این دارو یکی از مؤثرترین درمان‌ها برای گال است. کرم پرمترین باید به‌طور کامل به پوست بدن مالیده شود و معمولاً برای یک شب به‌طور مداوم نگه‌داشته می‌شود. پس از ۱۲ ساعت، باید شسته شود.

  2. لوتران یا دیملین: لوسیون یا کرم لوتران نیز برای درمان گال استفاده می‌شود و مانند کرم پرمترین به‌طور مشابه استفاده می‌شود.

  3. ایورمکتین: این دارو به‌صورت خوراکی تجویز می‌شود و در موارد شدید یا مقاوم به درمان برای از بین بردن کنه‌ها کاربرد دارد.

  4. آنتی‌هیستامین‌ها: برای کاهش خارش و التهاب ناشی از گال، ممکن است پزشک داروهای آنتی‌هیستامین را تجویز کند.

  5. آنتی‌بیوتیک‌ها: اگر در اثر خارش شدید، عفونت‌های باکتریایی در پوست ایجاد شده باشد، ممکن است برای درمان عفونت‌ها آنتی‌بیوتیک تجویز شود.

نکات مهم در درمان:

  • درمان تمامی افراد خانواده و تماس‌های نزدیک: از آنجا که گال به‌راحتی از طریق تماس پوستی منتقل می‌شود، باید همه اعضای خانواده و افرادی که با بیمار تماس نزدیک دارند، تحت درمان قرار بگیرند، حتی اگر علائم نداشته باشند.

  • شستشو و ضدعفونی کردن لباس‌ها و ملحفه‌ها: تمام لباس‌ها، ملحفه‌ها و حوله‌هایی که بیمار استفاده کرده باید شسته و ضدعفونی شوند. بهتر است این موارد با آب داغ شسته شوند و در صورت امکان در معرض نور آفتاب قرار گیرند تا از بین رفتن کنه‌ها و تخم‌های آن‌ها اطمینان حاصل شود.

  • مراقبت از پوست پس از درمان: پس از درمان، ممکن است هنوز مدتی خارش باقی بماند. این خارش طبیعی است و باید به صبر و حوصله ادامه داد. همچنین، باید از استفاده از لوسیون‌های ضد خارش و کرم‌های مرطوب‌کننده برای تسکین پوست خشک استفاده کرد.

پیشگیری از گال:

  • اجتناب از تماس نزدیک با افراد مبتلا: برای پیشگیری از انتقال بیماری، باید از تماس مستقیم پوست به پوست با افرادی که گال دارند خودداری کنید.
  • رعایت بهداشت فردی: شستشوی منظم دست‌ها و استفاده از حوله و لباس شخصی از ابتلا به گال جلوگیری می‌کند.
  • ضدعفونی کردن محیط: تمیز نگه‌داشتن محیط زندگی و شستن منظم لباس‌ها و ملحفه‌ها می‌تواند از شیوع بیماری جلوگیری کند.

گال یک بیماری پوستی است که به‌راحتی قابل درمان است، اما اگر به‌موقع درمان نشود، می‌تواند مشکلات زیادی برای فرد مبتلا ایجاد کند. تشخیص سریع و دقیق و شروع درمان مناسب، کلید اصلی در بهبود این بیماری است. با رعایت نکات بهداشتی و انجام درمان‌های مناسب، می‌توان از گال به‌سرعت رهایی یافت.

 

 

مطالب مرتبط : 

#

مراقبت‌های پس از زالو درمانی : زالو درمانی یکی از روش‌های سنتی–طبی است که برای بهبود برخی بیماری‌ها و مشکلات جسمی استفاده می‌شود. اما نکته‌ای که اهمیت زیادی دارد، مراقبت‌های بعد از درمان است؛ چرا که اگر درست رعایت شوند، هم اثرات درمان بیشتر می‌شود و هم احتمال بروز عوارض کاهش پیدا می‌کند.

در ادامه، مهم‌ترین نکات مراقبتی بعد از زالو درمانی رو با هم مرور می‌کنیم 👇


💧 ۱. پرهیز از تماس با آب؛ چرا و چگونه؟

یکی از اساسی‌ترین نکاتی که باید بعد از زالو درمانی رعایت کنید، جلوگیری از تماس محل درمان با آب به مدت ۴ روز کامل هست 🚫💦.
شاید در نگاه اول ساده به نظر بیاد، اما این توصیه دلایل علمی و تجربی مهمی داره که مستقیم روی کیفیت بهبودی شما اثر می‌ذاره.

چرا نباید محل درمان با آب تماس داشته باشه؟

🔹 جلوگیری از باز شدن زخم و خونریزی مجدد

وقتی محل درمان خیس بشه، پوست نرم می‌شه و احتمال باز شدن زخم و شروع دوباره خونریزی بالا میره. این موضوع می‌تونه روند بهبودی رو به تأخیر بندازه.

🔹 کاهش خطر عفونت

محیط مرطوب بهترین شرایط برای رشد میکروب‌ها و باکتری‌هاست 🦠. اگر محل زخم خیس بشه، احتمال ورود آلودگی و ایجاد عفونت بالا میره، و این می‌تونه عوارض ناخوشایندی به همراه داشته باشه.

🔹 حفظ اثرات درمانی زالو

زالو با تزریق بزاق درمانی خودش، اثرات مفیدی روی خون و بافت ایجاد می‌کنه. تماس زودهنگام با آب می‌تونه این اثرات رو کاهش بده یا مانع تثبیت کاملشون بشه.

چطور می‌تونیم این نکته رو در عمل رعایت کنیم؟

  • 🛁 اگر نیاز به حمام دارید، حتماً موضع درمان رو با پلاستیک یا پانسمان ضدآب بپوشونید تا هیچ رطوبتی به زخم نرسه.

  • 🧻 برای تمیز کردن بدن، می‌تونید از دستمال مرطوب یا حوله نم‌دار استفاده کنید و مراقب باشید فقط اطراف محل درمان تمیز بشه، نه خود زخم.

  • 👕 لباس‌های راحت و گشاد بپوشید تا عرق کردن یا تماس لباس باعث تحریک و رطوبت محل درمان نشه.

  • 🌬 اگر احساس کردید زخم عرق کرده یا مرطوب شده، به‌آرامی با گاز استریل خشک کنید و دوباره پانسمان کنید.

مزایای رعایت این توصیه

اگر چهار روز اول رو با دقت و بدون تماس آب پشت سر بذارید:

  • زخم خیلی سریع‌تر و تمیزتر ترمیم می‌شه 🩹

  • خطر عفونت و عوارض به حداقل می‌رسه

  • اثرات درمانی زالو به بهترین شکل باقی می‌مونه 🌿

  • و شما با خیالی راحت‌تر از نتیجه درمان لذت می‌برید ✨

🌸 پس یادتون باشه: این چهار روز طلایی نقش بزرگی در موفقیت زالو درمانی داره. با کمی دقت و مراقبت، می‌تونید هم سلامت محل درمان رو حفظ کنید، هم اثرات درمان رو چند برابر کنید 💚🩸.


🩹 ۲. خونریزی طبیعی

بعد از درمان، معمولاً بین ۸ تا ۱۶ ساعت خونریزی ملایم از محل دیده می‌شود.
این خونریزی نشانه‌ی طبیعی فرآیند درمان است ✅.

⚠️ اما اگر خونریزی:

  • شدیدتر از حد معمول شد

  • یا بیشتر از ۱۲ ساعت ادامه داشت

حتماً با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
همچنین توصیه می‌شود در این مدت کمتر تحرک داشته باشید و دراز بکشید تا خونریزی زودتر متوقف شود 🛏️.


🩺 ۳. پانسمان و مراقبت از محل درمان

۸ ساعت بعد از درمان، پانسمان را به آرامی باز کنید.
اگر خونریزی ادامه داشت:

  • از پودر گیاهی انعقادی استفاده کنید 🌿

  • و دوباره محل را پانسمان نمایید

این کار باعث تسریع روند بهبودی و جلوگیری از عفونت می‌شود.


🌸 ۴. خارش و تحریک موضعی

بعد از ۲۴ ساعت، ممکن است در محل درمان خارش ایجاد شود.
این حالت طبیعی است و می‌تواند تا یک هفته ادامه داشته باشد.

برای کاهش خارش می‌توانید از روغن‌های طبیعی و گیاهی استفاده کنید:

  • روغن بنفشه 🌸

  • روغن گشنیز 🌿

  • روغن کافور

  • روغن بادام تلخ

⚠️ اگر خارش خیلی شدید شد یا با علائم غیرعادی همراه بود، با پزشک مشورت کنید.


۵. پرهیز از فعالیت جنسی

بهتر است تا ۲۴ ساعت بعد از زالو درمانی از هرگونه مقاربت جنسی خودداری کنید 💑.
این کار باعث می‌شود محل درمان تحریک نشود و روند بهبودی به بهترین شکل ادامه پیدا کند.


🛌 ۶. استراحت جسمی و ذهنی

بدن شما بعد از زالو درمانی نیاز به آرامش و استراحت دارد.

  • از فعالیت‌های سنگین و ورزش شدید پرهیز کنید 🚫🏃‍♀️

  • ذهن خود را هم آرام کنید؛ یعنی از استرس، کارهای فکری سنگین، مطالعه طولانی یا تماشای زیاد تلویزیون خودداری کنید 🧘‍♀️

استراحت کافی باعث می‌شود بدن انرژی لازم برای بازسازی داشته باشد و اثر درمانی زالو بیشتر شود.


🥗 ۷. پرهیز غذایی

در ۲۴ ساعت اول پس از درمان، مصرف برخی مواد غذایی توصیه نمی‌شود:

  • نمک ❌

  • تخم‌مرغ ❌

  • ماهی ❌

  • ترشیجات ❌

  • غذاهای سرد ❄️

این مواد می‌توانند روند بهبودی را کند کنند یا اثر درمان را کاهش دهند.
به جای آن، از غذاهای سبک و سالم مثل سوپ، سبزیجات پخته و میوه‌های تازه استفاده کنید 🍲🍏.

مراقبت‌های دقیق و صحیح بعد از زالو درمانی نه‌تنها باعث بهبود سریع‌تر می‌شود، بلکه کمک می‌کند بهترین نتیجه از درمان به دست بیاید. با کمی دقت و رعایت این توصیه‌ها، می‌توانید بدون نگرانی از مزایای زالو درمانی بهره‌مند شوید 🌿🩸✨. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

مراقبت های لازم بعد از زالو درمانی

🩸 نکات تکمیلی مراقبت بعد از زالو درمانی 🌿✨

برای اینکه بهترین نتیجه رو از زالو درمانی بگیرید، فقط انجام درست فرآیند درمان کافی نیست؛ بلکه رعایت نکات مراقبتی بعد از اون هم اهمیت ویژه‌ای داره. در ادامه، چند توصیه مهم رو با جزئیات کامل مرور می‌کنیم: (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


❄️ ۸. پرهیز از سرما

تماس مستقیم محل درمان با سرما یا آب سرد می‌تونه باعث خارش شدید، تورم و تحریک پوست بشه.

  • از شست‌وشوی محل با آب سرد پرهیز کنید 🚫💦

  • اجازه ندید باد سرد یا کولر مستقیم به زخم بخوره 🌬️

  • بهتره همیشه موضع رو با پانسمان یا لباس نخی محافظت کنید تا دچار تغییر دما نشه. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


🥗 ۹. مراقبت در تغذیه

تغذیه نقش خیلی مهمی در کیفیت بهبودی داره. بعد از زالو درمانی:

  • از مصرف غذاهای با طبع خیلی سرد یا خیلی گرم خودداری کنید 🚫

  • بهترین انتخاب، غذاهای معتدل و سبک هستن مثل:
    کرفس، جو، آبگوشت سبک، گلابی 🍐، شیر برنج 🍚، قیمه، سیب 🍎، سوپ جو، سکنجبین، سرکه شیره و…
    این غذاها علاوه بر تأمین انرژی، باعث ایجاد تعادل در بدن می‌شن و جلوی بروز عوارض احتمالی رو می‌گیرن. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


🍔 ۱۰. پرهیز از غذاهای سنگین و چرب

بعد از درمان، دستگاه گوارش و سیستم ایمنی بدن در حال بازسازی هستن. مصرف غذاهای چرب، سنگین یا پرخوری:

  • روند ترمیم رو کند می‌کنه 🐌

  • فشار زیادی به بدن وارد می‌کنه

  • و حتی می‌تونه باعث احساس خستگی و بی‌حالی بشه.
    پس بهتره وعده‌های غذایی‌تون سبک و مقوی باشه. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


🚶 ۱۱. پرهیز از ایستادن طولانی و پیاده‌روی زیاد

فعالیت بیش از حد، مخصوصاً ایستادن طولانی یا پیاده‌روی زیاد، می‌تونه باعث افزایش خونریزی یا التهاب در محل درمان بشه.
توصیه می‌شه در روزهای اول بیشتر استراحت کنید 🛌 و فعالیت‌ها رو به حداقل برسونید.


😴 ۱۲. پرهیز از خواب بلافاصله بعد از درمان

تا ۶ ساعت بعد از زالو درمانی بهتره نخوابید.
چون بدن شما در این مدت در حال واکنش به بزاق زالو و تعدیل سیستم خون هست. خوابیدن زودهنگام می‌تونه این واکنش طبیعی رو کاهش بده و اثر درمان کمتر بشه. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


🛁 ۱۳. پرهیز از غذاهای شور و حمام گرم

  • مصرف غذاهای شور ❌ می‌تونه باعث افزایش تورم و طولانی شدن خونریزی بشه.

  • حمام داغ یا سونا 🚫 می‌تونه التهاب رو بیشتر کنه.

✅ به جای اینها، مصرف مواد تقویتی توصیه می‌شه مثل:

  • شربت عسل (یک لیوان هر ۸ ساعت تا ۳ روز) 🍯

  • آب انار و گلاب 🌸

  • مالت جو

  • شکر سرخ

این‌ها به بازسازی بدن کمک می‌کنن و روند بهبودی رو سرعت می‌بخشن. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


⚠️ ۱۴. مراقبت از عوارض احتمالی

در بعضی افراد ممکنه علائم موقتی مثل:

  • تب 🌡️

  • تپش قلب ❤️

  • افزایش فشار خون

  • اضطراب 😰

  • سردرد 🤕

  • لرزش بدن

  • رنگ‌پریدگی

  • تهوع 🤢

ایجاد بشه.
این موارد معمولاً کوتاه‌مدت هستن و جای نگرانی ندارن. اما اگر شدت علائم زیاد شد، بهتره سریعاً با پزشک مشورت کنید. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


🥚 ۱۵. ممنوعیت مصرف تخم‌مرغ
تا ۴۸ ساعت بعد از زالو درمانی از مصرف تخم‌مرغ یا غذاهای حاوی اون خودداری کنید.
چون تخم‌مرغ می‌تونه باعث ایجاد واکنش حساسیتی بشه و روند ترمیم زخم رو مختل کنه. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)


💚 جمع‌بندی
زالو درمانی وقتی بیشترین فایده رو داره که با مراقبت‌های درست همراه باشه.

  • پرهیز از سرما

  • تغذیه مناسب

  • دوری از فعالیت سنگین

  • رعایت بهداشت و استراحت کافی

همه این‌ها کنار هم باعث می‌شن شما بدون نگرانی، بهترین نتیجه رو از درمان به دست بیارید 🌿🩸✨. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

مراقبت‌های پس از زالو درمانی

مراقبت‌های پس از زالو درمانی

مراقبت‌های پس از زالو درمانی

مراقبت‌های تکمیلی پس از زالو درمانی:

۱۶. پرهیز از غذاهای تند و شیرین: تا ۴۸ ساعت پس از زالو درمانی، از مصرف غذاهای خیلی تند، ترش یا شیرین خودداری کنید. این نوع غذاها ممکن است بدن شما را تحریک کرده و روند بهبودی را مختل کنند. همچنین از مصرف ادویه‌جات و غذاهایی مانند کتلت و سایر غذاهای پر ادویه یا خیلی چرب نیز خودداری کنید. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

۱۷. کاهش عطش و خشکی دهان: بعد از زالو درمانی، ممکن است احساس عطش و خشکی دهان پیدا کنید. برای جبران این حالت، هر ۸ ساعت یک‌بار ماء الشعیر و شکر سرخ مصرف کنید. این نوشیدنی‌ها کمک می‌کنند تا بدن شما هیدراته بماند و خشکی دهان کاهش یابد. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

۱۸. جبران خون از دست رفته: برای تقویت بدن و جبران خون از دست رفته، در طول ۵ شب بعد از درمان، هر شب یک یا دو سیخ گوشت گوسفند کبابی (بدون نان و برنج) مصرف کنید. این گوشت می‌تواند به عنوان یک وعده غذایی (بجای شام) همراه با سماق، لیموترش و عسل میل شود تا اثرات درمانی به طور کامل تکمیل گردد و بدن شما به بهترین نحو تقویت شود. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

رعایت این نکات علاوه بر تقویت سیستم ایمنی، به تعادل و بهبود سریع‌تر شما کمک می‌کند. توجه به جزئیات در این دوران می‌تواند تأثیرات مثبت درمان زالو را به حداکثر برساند. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

«همراه شما» مرکز تخصصی پرستاری در منزل است که با کادری حرفه‌ای، خدمات پرستاری از سالمند در منزل، مراقبت از کودک، و مشاوره آموزش سالمندیاری را در سراسر تهران ارائه می‌دهد. همین حالا برای دریافت پرستار در منزل تماس بگیرید. (مراقبت‌های پس از زالو درمانی)

 

مطالب مرتبط :

خدمات پرستاری در منزل

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما

#

مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان : نگهداری از سالمند مبتلا به شکستگی لگن خاصره Pelvic Fractures in the Elderly دارای روشهای کاربردی میباشد که در این مقاله به آنان پرداخته شده میباشد.شکستگی های لگن خاصره صحیح به اندازه شکستگی استخوان مفصل ران ناتوان کننده و خطرناک است و آمار مشابهی در مورد تعداد بیمارانی که از کاهش کیفیت زندگی و مرگ ناشی از این ۲ نوع شکستگی رنج می برند وجود دارد.

آشنایی با مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان

درمورد شکستگی های استخوان لگن خاصره:

لگن ۱ گروه از استخوانهای پروانه ای شکل در قاعده ستون فقرات است. لگن از پوبیس ، ایلیوم و استخوان ایسکیم تشکیل شده است که بوسیله رباط های سخت به هم چسبیده و کمربند استخوان را تشکیل میدهد.با ۱ سوراخ در مرکز خود ، لگن ۱ حلقه اصلی و ۲ حلقه کوچک تر از استخوان را تشکیل میدهد که از مثانه ، روده و راست روده حمایت و محافظت میکند.

شکستگی لگن در سالمندان نسبتا شایع میباشد و از شکستگی خفیف (در گونه شکسته شدن حلقه جزئی) تا شکستگی شدید (در گونه شکسته شدن حلقه اصلی) اتفاق می افتد.حلقه های لگن اغلب در بیشتر از ۱ جا شکسته میشوند. شکستگی خفیف ( امکان دارد در اثر آرام دویدن اتفاق بیفتد) امکان دارد در طی چند هفته بدون جراحی بهبود یابد.

با این حالا ، شکستگی جدی در لگن می تواند تهدید کننده زندگی باشد و امکان دارد عامل آسیب به اندامهایی باشد که لگن از آنان محافظت میکند.این نوع شکستگی اغلب نیاز به مراقبت های پزشکی فوری و درمان فیزیکی طولانی مدت و توان بخشی دارد.

مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان

شکستگی های لگن به شرح ذیل است:

پایدار ، که در آن لگن ۱ نقطه شکستگی در حلقه لگن دارد ، خونریزی محدود و استخوان ها در جای خود باقی می همچون

ناپایدار ، که در آن ۲ یا چند شکستگی در حلقه لگن با خونریزی متوسط تا شدید وجود دارد.(مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان)

علائم اصلی شکستگی لگن درد خاصره در کشاله ران

، ران یا کمر میباشد که امکان دارد هنگام راه رفتن یا حرکت دادن پاها بدتر شود. علائم دیگر امکان دارد شامل موارد ذیل باشد:

-درد شکم

-بی حسی یا سوزن سوزن شدن در کشاله ران یا پاها

-خونریزی از واژن ، مجرای ادرار (لوله ای که ادرار را از مثانه به خارج از بدن می رساند) یا راست روده

-مشکل ادرار نمودن

-مشکل راه رفتن یا ایستادن

-شکستگی که هنگام آرام دویدن اتفاق می افتد امکان دارد سبب درد در ران یا باسن شود

میزان شیوع:

در ۱ مطالعه فرانسوی بر روی ۶۰ نفری که با شکستگی لگن خاصره ناشی از پوکی استخوان بستری شده بودند ،مشخص گردید که ۸۲ درصد از بیماران زن بودند. هم چنین مشخص گردید که ۸۰ درصد آنان کمبود ویتامین D داشتند.در طول مدت بستری در بیمارستان ، ۵۲ درصد بیماران دچار عارضه ای شده اند که بیش آنان شامل عفونت ادراری یا زخم بستر هستند.هنگام ترخیص ، فقط ۳۱ درصد به طور مستقیم به خانه رفتند.

در پیگیری بعد از ۲۹ ماه ، یازده مریض فوت کرده بودند.از افرادی که به زندگی خود ادامه داده بودند ، ۷۵ درصد در خانه بودند ولی ۶۰ درصد از این افراد برای انجام حداقل ۱ مورد از امورات زندگی روزمره خود نیاز به یاری داشتند. شش درصد بیماران مجددا دچار شکستگی نو شدند.

در ۱ مطالعه هنگ کنگی روی بیماران بالای ۶۰ سال ، میزان مرگ و میر ۱ ساله برای بیماران مبتلا به شکستگی لگن ناشی از پوکی استخوان دوازده درصد و میزان مرگ و میر ۲ ساله بیست درصد بود.در بین این افراد شاهد شیوع بالای اختلالات قلبی عروقی و زوال عقل هستیم.

تمرینات راه رفتن پس از عمل جراحی شکستگی لگن خاصره :

بعد از عمل جراحی شکستگی استخوان لگن مریض سالمند برای راه رفتنن احساس درد خواهد داشت که ضروری میباشد تحت پیشنهاد ۱ متخصص طب فیزیکی یا کار درمانگر فیزیکی برای آموزش راه رفتن تحت پیشنهاد قرار بگیرد.بیش افراد می توانند مسافت های کوتاه را با واکر ۱ هفته بعد از عمل جراحی پیاده روی کنند و در طی ۱ تا ۲ ماه راحت تر می یتوانند این عمل را انجام بدهند.

ترمیم استخوان می تواند طی ۶ تا دوازده هفته اتفاق بیفتد ، ولی بازیابی قدرت استخوان امکان دارد ۱ سال طول بکشد. در حرکات پا احساس مقداری درد در حرکات کشاله ران طبیعی میباشد.بعضی از گزارش ها بیان نموده اند که در امکان دارد تا سالها بعد از عمل حرکت استخوان های شکسته سبب درد اندکی در سالمند شود.

درصورت وجود پوکی استخوان ، بررسی وضعیت جوش خوردن و ترمیم استخوان با اشعه X کنترل و ارزیابی میگردد.(مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان)

مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان

تمرینات اندام های تحتانی :

علاوه بر آموزش راه رفتن و جابه جایی ، تمرینات اندام های تحتانی میبایست در اوایل مدت بستری بودن مریض آغاز شود ، زیرا اکثر بیماران قادر به راه رفتن کافی نیستند تا سطح قبلی قدرت و استقامت خود را بازیابند.استفاده از بالشتک های صندلی چرخدار برای همه بیماران و به خصوص برای افرادی که روی شکستگی لگن و مفصل ران نشسته اند لازم میباشد.

وقتی که مریض درد کمتری دارد ، میتوان تمریناتی که نیاز به سطح بالاتری از تعادل دارد را شروع کرد و فعالیتهای تمرینی راه رفتن را برای کاهش احتمال خطر افتادن در آینده انجام داد.(مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان)

کمر درد بعد از شکستگی استخوان لگن

کمر درد :

کمردرد ۱ عارضه شایع پس از این عمل شکستگی لگن خاصره  میباشد ، خصوصاً هنگامی مفصل SI (دجایی که استخوان ساکروم به استخوان لگن متصل شده است ) به طور مستقیم یا غیرمستقیم آسیب دیده باشد.(مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان)

بسیاری از بیماران مبتلا به شکستگی استخوان لگن خاصره ، امکان دارد دچار آسیب هایی به ستون فقرات یا کمر شوند.که ضروری میباشد با مشورت با ۱ فیزیوتراپ و متخصص طب فیزیکی به درمان و بهبود وضعیت کمر سالمند پرداخته شود . ضروری میباشد دستورات پزشکان با دقت پایان با همراهی پرستار سالمند اجرا شود.

مشکلات روانی پس از عمل :

سایر مشکلات دارای ارتباط شامل اضطراب ، افسردگی ، ترس از زمین خوردن ، ترس از درد ، بی خوابی ، کاهش وزن ، کم آبی بدن همگی عوارض جانبی داروهای ضد درد و مخدر هایی میباشد که برای تسکین درد مریض استفاده میگردد. اگر پس از ترک این داروها وضعیت مریض همچنان آشفته و اضطراب آلود میباشد ضروری میباشد با ۱ روانشناس برای شناسایی علت اصلی ناراحتی سالمند مشورت گردد.

روش نو درمان شکستگی لگن خاصره

گروهی از محققان در دانشگاه روچستر در نیویورک ، گزارش نموده اند که با استفاده از روش های مهندسی ژنتیك از راه هورمون پاراتیروئید انسانی ، ماده ای به دست می اید که می تواند برای سرعت بخشیدن به ترمیم شکستگی و كاهش درد شدید نشای از شکستگی لگن خاصره مورد استفاده قرار بگیرد.این ماده برای درمان پوکی استخوان از سال ۲۰۰۲ در بازار موجود است.

این روش ۱ تزریق ذیل جلدی روزانه میباشد که برای زیاد شدن فعال شدن استئوبلاست ها ، سلول هایی که استخوان نو می سازند ، در محل شکستگی انجام میشود. Forteo که نام این ماده گران هزینه میباشد ، می تواند مدت وقت بستری شدن در بیمارستان یا خانه سالمندان را کاهش دهد ، به خصوص در بیمارانی که بهبود شکستگی های بدن انها به کندی رو به ترمیم میباشد.

مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان

نکته ها کلیدی در مورد شکستگی لگن خاصره:

شکستگی لگن بصورت عادی و ناگهانی غیرمعمول میباشد و معمولاً در هنگام تصادفات شدید (مانند تصادف با اتومبیل یا موتورسیکلت) یا سقوط از ارتفاعات فراوان اتفاق می افتد.شکستگی لگن هم می تواند بصورت خود به خودی یا پس از زمین خوردن جزئی در افراد مبتلا به بیماری های ضعیف کننده استخوان همچون پوکی استخوان رخ دهد.(مراقبت های لازم پس از شکستگی لگن در سالمندان)

صدمات شدید لگن که شامل چندین شکستگی میشود ، می تواند زندگی را تهدید بکند.بعد از شکستگی لگن ، امکان دارد در اندامهای موجود در حلقه لگن خاصره همچون روده ، کلیه ، مثانه یا دستگاه تناسلی آسیب هایی دیده شود.شکستگی جزئی معمولاً با استراحت در رختخواب و دارو درمان میشود. شکستگی های شدید اغلب نیاز به جراحی پیشرفته دارند.

مطالب مرتبط :

مراقبت های لازم  بعد از  عمل جراحی دیسک کمر : اگر در مورد بهبودی جراحی دیسک کمر پرسش دارید ، تنها نیستید. از آن جا که کمر درد هر ساله افراد زیادی را تحت تأثیر قرار میدهد ، مردم به طور فزاینده ای برای تسکین به جراحی روی می آورند.

برای داشتن برترین نتیجه بعد از جراحی دیسک کمر نیاز به رعایت مراقبت هایی بعد از عمل میباشد. در ادامه قصد داریم با مراقبت های بعد از جراحی دیسک کمر و وقت بهبودی بعد از عمل آشنا بشویم.با ما همراه باشید.

مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر وآنچه باید بدانیم؟

وقت بهبودی بعد از عمل دیسک کمر

وقت بهبودی جراحی دیسک کمر بسته به روش کار متفاوت میباشد. بهبودی پس از جراحی دیسککتومی معمولاً ۶ تا ۸ هفته طول می کشد. ولی بهبودی بعد از عمل لامینکتومی یا جراحی فیوژن بیش طول می کشد.در  این روشها تغییرات بیشتری در بدن مریض اتفاق میوفتد ، و شاید بهبودی بدن شما حدودا ۱۲ هفته طول بکشد..

در بعضی موارد ، بهبودی می تواند حداقل ۱ سال ادامه یابد.اگر همجوشی نخاع داشته باشید ، اگر برنا و سالم باشید و شغل سنگینی نداشته باشید ، احتمالاً ۴ تا ۶ هفته برای برگشتن شغلتان استراحت نیاز داشته باشید. ولی امکان دارد ۴ تا ۶ ماه طول بکشد تا افراد مسن به  کار خود برگردند. وقت بهبودی جراحی  دیسک کمر شما فقط به نوع روشی که انجام می بدهید بستگی ندارد.

شدت وضعیت ، سطح تناسب اندام پیش از جراحی و سن شما هم در این امر موثر میباشد. وقت بهبودی با سن در ارتباط میباشد، زیرا با زیاد شدن سن سرعت بهبودی کاهش می یابد.(مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر)

مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر

مراقبت های بعد از جراحی

زمان آن فرا رسیده میباشد که بر جنبه های مهم بهبودی خود تمرکز نمایید ، از جمله این که به ستون فقرات اجازه بدهید با خوردن غذاهای سالم، داشتن ۱ خواب پسندیده در شب و زیاد شدن فعالیت طبق دستور جراح به درستی بهبود یابد. سعی اضافی که اکنون انجام می بدهید می تواند بهبودی شما را راحت تر بکند و شما را زودتر به فعالیتهای عادی خود برگرداند.

۱ – مراقبت از ستون فقرات

هرچه میتوانید پیاده روی کوتاه نمایید و هر روز به تدریج مسافت خود را زیاد شدن بدهید. ورزش روزانه برای ریکاوری و درست کردن قدرت و حفظ توان عضلانی مهم میباشد.از فعالیتهایی که نیاز به خم شدن ، پیچاندن ، بلند نمودن یا کشیدن وسایل سنگین دارند ، خودداری نمایید. فراوان نایستید و ننشینید. اگر همجوشی نخاعی داشته اید ، از بلند نمودن اجسام بالای سر خود تا بهبودی کامل خودداری نمایید.

با جراح خود درباره این که میتوانید از پله ها بالا بروید یا پایین بیایید صحبت نمایید. برای برخی از افراد ، بالا رفتن از پله امکان دارد طی یکی ۲ هفته ابتدا بعد از جراحی محدود شود.اجتناب از خم شدن ، بلند نمودن و پیچ خوردن نیاز به کاهش سرعت و هوشیاری دارد ، زیرا این حرکاتی میباشد که ما معمولاً در پایان  طول روز بدون فکر نمودن در مورد آنان انجام می بدهیم.

به جای این که از کمر خم بشوید تا به چیزی روی زمین برسید ، به پایین چمباتمه بزنید.اگر چمباتمه زدن به دلیل محدودیت انعطاف پذیری مفصل یا درد غیرممکن میباشد ، استفاده از راکر را در پیشنهاد بگیرید. این دستگاه  ۱ پنجه در انتهای ۱ دسته بلند میباشد که میتوانید در حالی که ستون فقرات خود را در موقعیت خنثی نگه داشتید از آن برای برداشتن وسایل سبک همچون مجله ، تلفن یا کنترل استفاده نمایید.

هم چنین تهیه ۱ جفت کفش لغزنده محکم یا دمپایی برای پوشیدن در دوران نقاهت یاری خوبی به شما میکند. به این ترتیب به راحتی از چالش خم شدن برای پوشیدن جوراب و کفش جلوگیری نمایید.

مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر

مدیریت درد در مراقبت های بعد از عمل دیسک کمر

۲ – مدیریت درد

حتما داروهای ضد درد تجویز شده خود را طبق دستور دکتر مصرف نمایید . اگر درد شما با داروی تجویز شده برای شما به خوبی کنترل نشده میباشد ، از داروهای ضد درد بیش استفاده نکنید و با جراح خود مشورت کنید. سایر درمان های تسکین درد غیر دارویی شامل کمپرس آب گرم (غیر مستقیم بر روی  برش التیام نیافته) ، ورزش ملایم ، ماساژ و دوره های استراحت کوتاه مدت تاثیر خوبی در بهودی دارند.

۳-نحوه سفر نمودن پس از جراحی 

بهتر میباشد که مریض جراحی شده برای مدتی در بستر خود استراحت بکند و به سفر های غیر لازم نرود ولی در صورتی که سفر لازم ای برای مریض قبل آمده می تواند از هواپیما برای طی نمودن مسیر استفاده بکند

زیرا در آن پس از مدت طولانی که مریض در حالت نشسته بود می تواند بایستد و چند قدمی راه برود و در صورتی که به هر دلیلی امکان سفر هوایی نبود مریض می تواند با رعایت نکته هایی از قبیل این که روی صندلی عقب خودرو دراز بکشد و در هر ۴۵ دقیقه توقف کنند و مریض استراحت بکند،از سفر زمینی استفاده بکند.

۴ – تغذیه سالم

از ۱ رژیم متعادل و کم چرب غنی از سبزیجات و میوه های تازه استفاده نمایید. از آن جا که در دوران نقاهت فعالیت کمتری خواهید داشت ، از غذاهای سنگین ، پرکالری یا چاق کننده خودداری نمایید. خوردن غذای سالم برای بهبودی لازم میباشد.

۵ – حمام و مراقبت از برش

دستورالعمل های جراح خود را در مورد وقت و نحوه استحمام رعایت نمایید. معمولاً جراحان توصیه می کنند پوست اطراف زخم جراحی خود را حداقل ۴ روز پس از جراحی تمیز و خشک نگه دارید. تا وقت بهبودی کامل زخم ، از وان حمام استفاده نکنید . درد در ناحیه برش بلافاصله پس از جراحی طبیعی است و با پیشرفت ترمیم میبایست فروکش بکند.

دستورالعمل های جراح خود را در مورد وقت برداشتن بخیه دنبال نمایید. برخی از برش ها با استفاده از بخیه های حل کننده یا نوارهایی که خود به خود می ریزند بسته میشوند.

۶ – نحوه دراز کشیدن در رختخواب بعد از جراحی ستون فقرات

خواب پسندیده در بهبود سریع به شما یاری میکند . مراحل ذیل به شما کمکمی بکند تا سریعتر بهبود یابید ولی اول با جراح خود مشورت کنید:

به پشت بخوابید ، پشت ، شانه ها و سر را کمی بالا ببرید ( با استفاده از ۱ تختخواب قابل تنظیم)۱ بالش ذیل زانوها قرار بدهید تا باسن و زانوها کمی خم شوند.هم چنین هنگام برخاستن از رختخواب، در حالی که به پشت دراز می کشید ، زانوهای خود را خم کرده و کنار هم نگه دارید. به سمت پهلو بچرخید و باسن و شانه ها را در ۱ راستا قرار بدهید و همزمان بچرخید ، بنابراین ستون فقرات پیچ نمی خورد.

با استفاده از بازوها خود را به سمت بالا هل بدهید و بگذارید پاها از کنار تخت خم شوند تا در حالت نشسته قرار بگیرید.(مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر)

۷ – نحوه نشستن پس از جراحی ستون فقرات

نشستن بیشترین فشار را به پشت وارد میکند. جراح امکان دارد به شما در مورد مدت وقت نشست و برخاستن و راه رفتن پس از جراحی وقت خاصی را نظر دهد. به عنوان مثال ، امکان دارد از شما خواسته شود هر نیم ساعت بیدار بشوید تا ۱۰ دقیقه بایستید یا راه بروید.اگر میتوانید در حین بهبودی از نشستن طولانی مدت در ماشین خودداری نمایید.

قانون کلی این میباشد که هنگام نشستن  هرگز زانوها را از لگن بالاتر قرار ندهید. روی صندلی ماشین ، مبل و صندلی مورد علاقه خود ۱ بالش محکم قرار بدهید. ۱ صندلی توالت بلند خریداری کنید؛ ترجیحاً صندلی دارای بازو برای یاری به شما هنگام نشستن و برخاستن از توالت باشد.

هنگام برخاستن از صندلی ، باسن را به آرامی به انتهای صندلی برسانید و با استفاده از فشار دست ها به دستگیره صندلی ، به خودتان یاری نمایید و همزمان با پاها به سمت پایین فشار بدهید.

۸ – مهاربندی بعد از عمل 

اگر جراح شما برای بهبودی بریس پشتی تجویز کرده میباشد ، مطابق دستورالعمل حتماً آن را بپوشید. این بریس برای پشتیبانی گردن و کمر شما و محدود نمودن حرکت سطوح ستون فقرات در طی جراحی طراحی شده میباشد. برخی از بریس های پشتی ساپورت های ساده هستند ، در حالی که برخی دیگر سفت و محکم هستند و روی بدن شما قرار می گیرند.

۹ – یاری بخواهید

لیستی از کارهایی را که دوستان و خانواده می توانند در انجام آن به شما یاری کنند ، داشته باشید. مراقبان شما می توانند به لیست نگاه کنند و مشاهده کنند چه چیزی بیش به شما یاری میکند ، همچون لباس شستن ، بیرون بردن زباله ، شستن ظرف ها و خرید مواد غذایی و … .

فیزیوتراپی بعد از عمل دیسک کمر

۱۰ فیزیوتراپی

برخی از بیماران نیاز به مراقبت در منزل یا یاری از ۱ پرستار یا فیزیوتراپیست دارند. ولی برخی امکان دارد از مرکز جراحی ستون فقرات مستقیماً به ۱ مرکز توان بخشی فرستاده شوند. گاهی فیزیوتراپی (PT) هم از همان روز بعد از جراحی شروع میشود. PT بخش مهمی از بهبودی میباشد زیرا به شما یاری میکند که قدرت ، انعطاف پذیری و استقامت بدنی خود را مجدد بدست آورید. برای سلامتی خود حتما ۱ برنامه ورزشی در منزل از متخصص فیزیوتراپی تحت پیشنهاد جراح دریافت نمایید.

زخم جراحی

همچون همه جراحی ها جراحی دیسک کمر هم دارای برش و زخم بخیه میباشد. در صورتی که این بخیه ها درعمق و ذیل پوست شما درست کردن شده باشند جذب میشوند و نیازی به کشیدن ندارند.(مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر)

پیش از آن از بیمارستان ترخیص بشوید جراح بخیه های غیر قایل جذب شما را می کشد و این فرایند در ۵ تا ۱۰ روز پس از جراحی انجام میشود.  تا جایی ک ممکن است استحمام نکنید و یا از پانسمان ضد آب استفاده کنید و اگر دکتر بخیه های شما را کشیده میتوانید به طور معمول استحمام نمایید.

مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی دیسک کمر

رابطه جنسی بعد از جراحی دیسک کمر

جراحی دیسک کمر تاثیری بر میل جنسی افراد نخواهد داشت ولی بهتر میباشد تا ۱ ماه پس از جراحی اگر مریض وارد رابطه جنسی شد، رابطه ای آهسته و کم جنب و جوش را تجربه بکند تا بعد از ۲ ماه به حالت قبلی خود بازگردد.در صورتی که درمان مریض وقت زیادی برده باشد و مریض به سندروم دم اسبی مبتلا شده باشد امکان دارد عوارضی همچون اختلالات جنسی، عدم کنترل روی ادرار و عدم توانایی حرکتی را به دنبال داشته باشد.

رانندگی پس از جراحی

درصورتی که پس از جراحی دکتر به شما اجازه رانندگی داد میبایست توجه داشته باشید که پیش از رانندگی قرص های مسکن خواب آور استفاده نکرده باشید و هم چنین وضعیت جسمانی شما طوری باشد که در مواقع اورژانسی به راحتی ایست نمایید. وقت بازگشت شما به رانندگی بستگی به میزان آمادگی شما پس از جراحی دارد.

درد پا پس از جراحی

درد و گز گز پا پس از جراحی طبیعی میباشد و با استراحت شبانه یا قرار دادن پا در سطح بالا بهبود میابد و در اکثر اوقات به دلیل فشاری که به رشته های عصبی وارد شده است درد تیر کشنده ای در پا به وجود می آید که مدتی پس از جراحی ازبین می رود بنابراین این درد نگران کننده نیست.

ولی در صورتی که شما بیماری زمینه ای از جمله دیابت دارید امکان دارد این گزگز پا به این دلیل باشد. در صورتی که درد پا پس از جراحی با تورم ،التهاب و قرمزی همراه باشد امکان دارد به دلیل وجود لخته خون در پا باشد که نیازمند توجه و معاینه میباشد.

بعد از بهبودی

عادات سالمی که به عنوان بخشی از بهبودی خود بعد از جراحی ستون فقرات بکار می برید روشهای خوبی برای یاری به پیشگیری از مشکلات مربوط به سلامتی یا ستون فقرات در آینده میباشد. بنابراین ، این نگاه مثبت به زندگی را حفظ نمایید و به ورزش ، پسندیده غذا خوردن و استراحت زیاد ادامه بدهید.

مهم نیست که چه نوع عمل جراحی دیسک کمر را انجام می بدهید یا این که درد شما به خوبی کنترل شده باشد؛ این مهم میباشد که از خم شدن ، بلند نمودن و پیچ خوردن خودداری نمایید. خم شدن از ناحیه کمر ، بلند نمودن وسایل سنگین و چرخاندن تنه، فشار بی موردی به ستون فقرات آسیب پذیر شما وارد میکند.

عوارض بعد از جراحی

همچون پایان جراحی های مختلف ، جراحی دیسک کمر هم خطر بروز عوارض را به همراه دارد. جراحی دیسک کمر به طور کلی در تسکین علائمی همچون درد و بی حسی کمر و پا موثر میباشد. ولی برخی از افراد بعد از جراحی علائم خود را دارند یا در طی چند سال بعد از وقت جراحی دوباره دچار علائم میشوند.

علائم عودکننده می تواند به دلیل ضعیف شدن ستون فقرات ، دیسک لیز خورده دیگری یا تشکیل استخوان نو یا ضخیم شدن رباط باشد که به نخاع شما فشار وارد میکند. گاهی امکان دارد پس از جراحی زخم در اطراف اعصاب درست کردن شود که می تواند علائمی مشابه فشرده سازی عصب درست کردن بکند.

اقدامات لازم در صورتی که علائم عود کنند

در صورت عود علائم ، درمان های غیر جراحی همچون فیزیوتراپی معمولاً در اول امتحان میشوند ، ولی گاهی اوقات امکان دارد به جراحی بیشتری نیاز باشد. عمل های تکراری نسبت به نخستین عمل بیش در معرض خطر عوارض هستند. متأسفانه ، هیچ درمان موثری برای درست کردن زخم در اطراف اعصاب وجود ندارد.

با این حالا ، میتوانید با انجام تمرینات منظم طبق توصیه فیزیوتراپ پس از جراحی ، خطر درست کردن زخم را کاهش بدهید. از دیگر عوارض بعد از جراحی میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

عفونت

لخته شدن خون

پارگی دورال

نشت مایع مغزی نخاعی

زخم های گونه و کاهش بینایی

آسیب عصبی و فلج

مرگ

چه موقع با جراح خود تماس بگیرید

در گونه داشتن تب یا لرز ، تعریق شبانه ، ترشحات عفونی از زخم جراحی ، باز شدن برش ، آغاز یا بدتر شدن درد یا ضعف ، درد قفسه سینه یا تنگی نفس ودرد ساق پا فوراً به جراح خود اطلاع بدهید.

مطالب مرتبط :

مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی در خانه :بعد از انجام آنژیوگرافی، به‌ویژه در صورتی که از طریق شریان فمورال (در کشاله ران) یا شریان رادیال (در بازو) انجام شده باشد، مراقبت‌های ویژه‌ای برای محل ورود کاتتر ضروری است. این مراقبت‌ها کمک می‌کند تا از بروز عفونت‌ها، خونریزی یا عوارض دیگر جلوگیری شود. در ادامه به نکات کلیدی مراقبتی که باید رعایت کنید اشاره شده است:

۱٫ مراقبت از محل ورود کاتتر

بعد از انجام آنژیوگرافی، محل ورود کاتتر پانسمان (بانداژ) خواهد داشت که باید به دقت مراقبت شود. این پانسمان از ورود باکتری‌ها و آلودگی‌ها به زخم جلوگیری می‌کند. به‌طور کلی، مراقبت از محل ورود کاتتر شامل موارد زیر می‌باشد:

  • پانسمان را در روز بعد از آنژیوگرافی باز کنید:
    معمولاً روز بعد از آنژیوگرافی، می‌توانید پانسمان محل ورود کاتتر را باز کنید. برای این کار، بهترین زمان دوش گرفتن است. هنگام دوش گرفتن، پانسمان را مرطوب کرده و به آرامی آن را باز کنید. پس از باز کردن پانسمان، ناحیه ورود کاتتر را با چسب زخم جدید بپوشانید.

  • سیاهی و کبودی طبیعی است:
    ممکن است ناحیه ورود کاتتر به‌طور طبیعی برای چند روز سیاه و کبود شود. این تغییر رنگ و همچنین کمی تورم و برآمدگی ممکن است در آن ناحیه ایجاد شود که بیشتر در اثر وارد شدن فشار به شریان‌ها یا خونریزی‌های کوچک از لایه‌های داخلی رگ‌ها رخ می‌دهد.

  • تمیز نگه داشتن محل ورود کاتتر:
    حداقل یک بار در روز، محل ورود کاتتر را با آب و صابون بشویید. برای این کار، دست یا حوله خود را به آب و صابون آغشته کنید و به آرامی محل را بشویید. از مالش دادن ناحیه خودداری کنید. پس از شستشو، آن را با یک دستمال نرم و تمیز خشک کنید.

  • اجتناب از استفاده از کرم‌ها و لوسیون‌ها:
    از استفاده از کرم‌ها، لوسیون‌ها یا روغن‌های مختلف در محل زخم خودداری کنید. این مواد می‌توانند باعث تحریک پوست یا افزایش خطر عفونت شوند.

  • مراقبت های بعد از آنژیوگرافی در خانه

۲٫ محدودیت‌های فعالیت‌های بدنی و آبی

  • حمام کردن و شستشو:
    تا یک هفته پس از آنژیوگرافی، از حمام کردن خودداری کنید. همچنین، نباید وارد سونا، جکوزی یا استخر شوید. شنا کردن در دریاچه‌ها نیز برای حداقل یک هفته ممنوع است.

  • پوشش مناسب برای محل ورود کاتتر:
    به‌طور کلی، تا زمانی که محل زخم به‌طور کامل بهبود نیافته است، باید از مرطوب شدن آن جلوگیری کنید. اگر در تماس با آب قرار گرفتید (مثل هنگام شستشوی بدن یا دوش گرفتن)، اطمینان حاصل کنید که پانسمان محل ورود کاتتر به‌خوبی از ورود آب به محل زخم جلوگیری کند.

۳٫ مراقبت از خود و پیشگیری از عوارض

  • نظارت بر وضعیت محل زخم:
    علاوه بر مراقبت‌های روزانه، به‌طور منظم محل زخم را بررسی کنید تا هرگونه علائم عفونت (مانند قرمزی بیش از حد، ترشح مایعات یا درد شدید) را شناسایی کنید. در صورت مشاهده چنین علائمی، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

  • استراحت و اجتناب از فعالیت‌های سنگین:
    در روزهای اولیه پس از آنژیوگرافی، از انجام فعالیت‌های شدید بدنی خودداری کنید. حرکت‌های ناگهانی یا بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند فشار بیشتری به محل ورود کاتتر وارد کند و روند بهبود را کندتر کند.

۴٫ زمان‌بندی ملاقات‌های بعدی

  • مراجعه به پزشک:
    معمولاً پزشک معالج شما در روزهای بعد از آنژیوگرافی برای بررسی روند بهبودی و ارزیابی وضعیت شما، یک یا چند ملاقات برنامه‌ریزی خواهد کرد. توجه به این جلسات مهم است تا پزشک بتواند روند بهبود شما را بررسی کند و در صورت نیاز، اقدام‌های درمانی اضافی انجام دهد.

مراقبت از محل ورود کاتتر پس از آنژیوگرافی و رعایت محدودیت‌ها و توصیه‌های بهداشتی به‌ویژه در مراحل اولیه پس از فرآیند، از اهمیت بالایی برخوردار است. انجام این مراقبت‌ها نه تنها به بهبود سریع‌تر شما کمک می‌کند بلکه از بروز مشکلات و عوارض احتمالی نیز جلوگیری خواهد کرد. در صورت مشاهده هرگونه علائم غیرطبیعی مانند درد شدید، ترشح، یا تغییرات غیرمعمول در محل زخم، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید.

آنچه باید درباره مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی در خانه بدانیم

بعد از انجام آنژیوگرافی، توجه به مراقبت‌های ویژه در منزل برای تسریع روند بهبودی و جلوگیری از عوارض احتمالی اهمیت بسیاری دارد. این مراقبت‌ها شامل استراحت، محدودیت در فعالیت‌های بدنی و پیگیری نکات بهداشتی است. در ادامه به نکات ضروری برای مراقبت بعد از آنژیوگرافی اشاره می‌کنیم.

 فعالیت‌های بدنی و ورزش بعد از آنژیوگرافی

پس از انجام آنژیوگرافی، پزشک شما به شما خواهد گفت که چه زمانی می‌توانید به فعالیت‌های روزانه‌تان بازگردید. به طور کلی، توصیه می‌شود که در ۲ روز اول پس از فرآیند، استراحت کامل داشته باشید. احتمالاً روز بعد از آنژیوگرافی احساس خستگی و ضعف خواهید داشت، که این موضوع طبیعی است.

نکات مهم:

  • روزهای اول: در ۲ روز ابتدایی پس از آنژیوگرافی، استراحت کامل توصیه می‌شود. می‌توانید در اطراف خانه قدم بزنید و تلاش کنید در طول روز استراحت کنید.
  • افزایش تدریجی فعالیت‌ها: از روز سوم به بعد، می‌توانید فعالیت‌های سبک مانند پیاده‌روی را شروع کنید و به تدریج فعالیت‌هایتان را افزایش دهید. با این حال، لازم است که به مرور زمان و با مشورت پزشک، به فعالیت‌های روزمره‌تان بازگردید.
  • مراقبت از بدن: برای پیشگیری از فشار اضافی به محل ورود کاتتر و جلوگیری از خونریزی، از فعالیت‌های سنگین و ورزش‌های شدید خودداری کنید.

مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی از راه شریان فمورال (کشاله ران)

اگر آنژیوگرافی شما از طریق شریان فمورال (کشاله ران) انجام شده باشد، مراقبت‌های خاصی برای جلوگیری از خونریزی و تسریع روند بهبودی نیاز است.

مراقبت‌ها:

  • اجتناب از زور زدن هنگام اجابت مزاج: در ۳ تا ۴ روز ابتدایی پس از آنژیوگرافی، از زور زدن هنگام اجابت مزاج خودداری کنید تا از خونریزی در محل ورود کاتتر جلوگیری شود.
  • عدم بلند کردن اجسام سنگین: در ۵ تا ۷ روز ابتدایی پس از فرآیند، از بلند کردن اجسام سنگین (بیشتر از ۵ کیلوگرم) و کشیدن یا هل دادن اجسام سنگین خودداری کنید.
  • عدم شرکت در فعالیت‌های سنگین: تا ۵ روز پس از آنژیوگرافی از فعالیت‌های سنگین مانند ورزش، دویدن، گلف، تنیس و بولینگ خودداری کنید. این فعالیت‌ها می‌توانند فشار زیادی به محل ورود کاتتر وارد کنند.
  • بالا رفتن از پله‌ها: در صورتی که نیاز به بالا رفتن از پله‌ها داشتید، این کار را به آرامی و با احتیاط انجام دهید. این کار باید خیلی آهسته‌تر از حالت معمول انجام شود.

افزایش تدریجی فعالیت‌ها:
در هفته اول پس از آنژیوگرافی، می‌توانید به تدریج فعالیت‌های روزانه‌تان را افزایش دهید تا به سطح طبیعی فعالیت‌های بدن بازگردید. با این حال، مراقب باشید که فشار زیادی به بدن خود وارد نکنید.

مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی از راه شریان رادیال (بازو)

اگر آنژیوگرافی شما از طریق شریان رادیال (بازو) انجام شده باشد، مراقبت‌های بعدی به‌طور معمول ساده‌تر است، اما همچنان باید برخی محدودیت‌ها رعایت شود.

مراقبت‌ها:

  • اجتناب از فعالیت‌های سنگین: در ۲ روز اول پس از آنژیوگرافی از انجام فعالیت‌های سنگین خودداری کنید. این فعالیت‌ها شامل ورزش، دویدن، گلف، تنیس و بولینگ می‌شود.
  • افزایش تدریجی فعالیت‌ها: بعد از ۲ روز، می‌توانید فعالیت‌های روزمره‌تان را آغاز کنید و به تدریج به سطح طبیعی فعالیت‌هایتان برسید.

نکات کلی مراقبتی بعد از آنژیوگرافی

  1. مراقبت از محل ورود کاتتر: توجه به پانسمان و نظافت محل ورود کاتتر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در صورت مشاهده هرگونه درد شدید، خونریزی یا علائم عفونت، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
  2. مراقبت از تغذیه: مصرف مایعات کافی، غذاهای سبک و مقوی و جلوگیری از مصرف غذاهای پرچرب و سنگین به روند بهبودی کمک می‌کند.
  3. استراحت و خواب کافی: استراحت کافی و خواب به بدن شما کمک می‌کند تا انرژی لازم برای بهبودی را به دست آورد.

مراقبت‌های پس از آنژیوگرافی شامل استراحت، محدودیت در فعالیت‌های بدنی و انجام مراقبت‌های بهداشتی از محل ورود کاتتر است. توجه به توصیه‌های پزشک و پیگیری نکات گفته‌شده به تسریع روند بهبودی و کاهش عوارض کمک می‌کند. به یاد داشته باشید که فعالیت‌های سنگین را باید تا زمان دریافت مجوز از پزشک به تعویق بیندازید و به تدریج به فعالیت‌های روزمره‌تان بازگردید.

مراقبت های بعد از آنژیوگرافی در خانه

مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی در خانه

مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی نقش مهمی در فرآیند بهبودی و پیشگیری از عوارض احتمالی دارند. در این قسمت، به برخی از نکات ضروری و مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی اشاره خواهیم کرد که باید در منزل رعایت کنید:

مصرف داروهای ضروری

قبل از ترک بیمارستان، باید تمام داروهایی که مصرف می‌کنید را با پزشک خود مرور کنید. از پزشک خود بپرسید که آیا باید داروهایی که پیش از آنژیوگرافی مصرف می‌کردید را ادامه دهید یا خیر.

  • اگر دیابت دارید: ممکن است پزشک شما داروهای دیابت را برای ۱ یا ۲ روز اول پس از آنژیوگرافی تنظیم کند. بنابراین، مهم است که از پزشک خود درباره نحوه استفاده از داروهای دیابتی خود پس از فرآیند مشورت کنید.
  • داروهای جدید: بسته به نتایج تصویربرداری شما، ممکن است پزشک داروهای جدیدی تجویز کند. اطمینان حاصل کنید که کاملاً متوجه شده‌اید چه داروهایی باید مصرف کنید و مقدار مصرف آن‌ها را بدانید.

سفر هوایی بعد از آنژیوگرافی

اگرچه پرواز طولانی مدت پس از آنژیوگرافی یا آنژیوپلاستی توصیه نمی‌شود، در بیشتر موارد، مسافرت هوایی کوتاه‌مدت مشکلی ایجاد نمی‌کند. با این حال، بهتر است قبل از سفر با پزشک خود مشورت کنید.

توصیه‌های کلی برای سفر هوایی پس از آنژیوگرافی:

  • بعد از آنژیوگرافی یا آنژیوپلاستی معمول: معمولاً پس از ۲ روز می‌توانید پرواز کنید.
  • بعد از حمله قلبی بدون عارضه: معمولاً ۳ تا ۱۰ روز بعد از حمله قلبی می‌توانید پرواز کنید.
  • بعد از حمله قلبی جدی‌تر یا عارضه‌دار: توصیه می‌شود که سفر هوایی خود را ۴ تا ۶ هفته به تأخیر بیندازید.

مصرف مایعات

یکی از نکات بسیار مهم بعد از آنژیوگرافی، مصرف مایعات کافی برای دفع ماده کنتراست (ماده حاجب) از بدن است. برای این منظور، به شما توصیه می‌شود که روزانه ۸ تا ۱۰ لیوان مایعات شفاف مانند آب بنوشید.

  • هدف: نوشیدن مقدار زیاد مایعات کمک می‌کند تا ماده کنتراست که در طی فرآیند آنژیوگرافی به بدن شما وارد شده، به‌سرعت از طریق ادرار دفع شود و خطر آسیب به کلیه‌ها کاهش یابد.

بازگشت به کار بعد از آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی

زمان بازگشت به کار بستگی به نوع شغل شما و وضعیت جسمانی شما دارد. به‌طور معمول:

  • بعد از آنژیوگرافی: معمولاً ۳ روز بعد از آنژیوگرافی می‌توانید به شغلتان بازگردید.
  • بعد از آنژیوپلاستی ساده: می‌توانید ۱ هفته پس از آنژیوپلاستی به کار خود بازگردید.
  • اگر حمله قلبی داشته‌اید: احتمالاً به ۴ تا ۶ هفته استراحت نیاز خواهید داشت.

در این دوره، مهم است که به شیوه زندگی سالم برای قلب خود پایبند باشید. تیم مراقبتی شما می‌تواند به شما در رسیدن به اهداف درمانی کمک کند، اما این به شما بستگی دارد که:

  • داروهایتان را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
  • رژیم غذایی سالمی را رعایت کنید.
  • سیگار را ترک کنید.
  • به‌طور منظم ورزش کنید.
  • در ویزیت‌های پیگیرانه شرکت کنید.

در نهایت، شما باید یک عضو فعال در تیم درمانی خود باشید تا به بهبودی کامل دست یابید.مراقبت‌های بعد از آنژیوگرافی برای اطمینان از بهبودی سریع و جلوگیری از عوارض بسیار مهم هستند. این مراقبت‌ها شامل نظارت بر مصرف دارو، مصرف مایعات کافی، محدودیت در فعالیت‌های بدنی و بازگشت تدریجی به کار است. با پیروی از توصیه‌های پزشک و تغییرات مثبت در شیوه زندگی، می‌توانید به سلامت کامل دست یابید.

مراقبت های بعد از آنژیوگرافی در خانه

اگر دچار درد قفسه سینه شدیم، چه کنیم؟

درد قفسه سینه می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، و همیشه به‌طور مستقیم به قلب مربوط نمی‌شود. اما باید توجه داشته باشید که هر نوع ناراحتی در ناحیه قفسه سینه، به ویژه درد شدید، باید جدی گرفته شود. در صورتی که با درد قفسه سینه مواجه شدید، مراحل زیر را انجام دهید:

  1. فعالیت را متوقف کنید:

    • هر کاری که انجام می‌دهید را متوقف کنید و بلافاصله استراحت کنید.
    • تلاش کنید که آرام باشید و نفس‌های عمیق بکشید تا تنش را کاهش دهید.
  2. استفاده از اسپری گلیسیرین تری نیترات (GTN):

    • اگر اسپری گلیسیرین تری نیترات (GTN) در اختیار دارید، ۲ پاف از آن را زیر زبان خود بزنید.
    • ۵ دقیقه صبر کنید و در صورت عدم بهبودی، این کار را تا ۳ بار (در کل ۶ پاف در ۱۵ دقیقه) تکرار کنید.
  3. اگر درد همچنان ادامه دارد یا علائم دیگری مشاهده کردید:

    • اگر درد قفسه سینه از بین نرفت یا احساس تپش قلب، کسالت، تنگی نفس، یا سرگیجه داشتید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
    • در چنین شرایطی، ممکن است این درد نشان‌دهنده مشکلات جدی قلبی مانند حمله قلبی باشد که نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.

نکات مهم:

  • آرامش خود را حفظ کنید و از حرکت‌های ناگهانی یا تلاش برای انجام فعالیت‌های جسمی بیشتر خودداری کنید.
  • هرگز علائم درد قفسه سینه را نادیده نگیرید، حتی اگر به نظر می‌رسد که ممکن است به دلیل فشار یا استرس باشد.
  • اگر اسپری GTN در دسترس نیست، یا درد شدید است، همواره با اورژانس تماس بگیرید.

درد قفسه سینه همیشه نباید به‌طور مستقیم به بیماری قلبی مربوط باشد، اما باید همیشه آن را جدی گرفت. اقدامات اولیه، مانند استراحت و استفاده از اسپری گلیسیرین تری نیترات، می‌توانند کمک‌کننده باشند، اما در صورتی که درد ادامه پیدا کرد یا علائم دیگری همراه با آن وجود داشت، اقدام فوری و تماس با اورژانس ضروری است.

مطالب مرتبط : 

#

مراقبت‌های ضروری برای بیماران قطع نخاعی :بیماران مبتلا به قطع نخاع به دلیل آسیب به نخاع که قابلیت ترمیم ندارد، نیاز به مراقبت‌های ویژه و مداوم دارند. قطع نخاع نه تنها بر حرکت بدن تاثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند سیستم‌های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، پرستاری و مراقبت از این بیماران به دلیل شرایط پیچیده و بحرانی آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

طبق آمار، سالانه حدود ۱۲,۰۰۰ نفر در آمریکا دچار ضایعات نخاعی می‌شوند. اکثریت این افراد افراد جوان و فعال بین ۱۶ تا ۳۰ سال هستند که بر اثر تصادفات رانندگی، زمین‌خوردن یا حوادث ورزشی دچار آسیب نخاعی می‌شوند. در چنین شرایطی، توجه به مراقبت‌های فیزیکی و روانی بیماران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

نکات کلیدی در مراقبت از بیماران قطع نخاعی:

۱. مراقبت‌های پوستی: بیماران قطع نخاعی به دلیل عدم حرکت بدن، در معرض خطر زخم بستر هستند. بنابراین، باید به طور مرتب پوست بیمار بررسی شده و از تغییرات فشار در نقاط مختلف بدن جلوگیری شود. چرخاندن بیمار و استفاده از تشک‌های مخصوص فشار برای پیشگیری از زخم‌های فشاری ضروری است.

  1. مراقبت از دستگاه تنفسی: برخی از بیماران قطع نخاعی ممکن است مشکلات تنفسی داشته باشند، به خصوص اگر آسیب به نخاع در ناحیه گردن باشد. بنابراین، بررسی وضعیت تنفسی بیمار و اطمینان از جریان هوای کافی بسیار مهم است. در صورت نیاز، استفاده از دستگاه‌های تنفسی کمکی مانند ونتیلاتور توصیه می‌شود.

  2. مراقبت از سیستم ادراری و گوارشی: به دلیل آسیب به نخاع، بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار مشکلات ادراری و گوارشی می‌شوند. استفاده از کاتتر ادراری و نظارت دقیق بر عملکرد کلیه‌ها و دستگاه گوارش اهمیت دارد. به علاوه، تغذیه مناسب برای جلوگیری از یبوست و کمبود مواد مغذی نیز ضروری است.

  3. مراقبت‌های روحی و روانی: آسیب به نخاع نه تنها بر جسم بلکه بر روح و روان بیمار نیز تأثیر می‌گذارد. بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار افسردگی، اضطراب و احساس تنهایی می‌شوند. حمایت‌های روانی، مشاوره و همراهی خانواده می‌تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت روحی بیمار ایفا کند.

  4. توانبخشی و فیزیوتراپی: اگرچه نخاع قابلیت ترمیم ندارد، ولی از طریق فیزیوتراپی و توانبخشی، می‌توان به بیماران کمک کرد تا عملکردهای باقیمانده بدن خود را به بهترین شکل ممکن حفظ کنند. توانبخشی به ویژه در زمینه تقویت عضلات و حفظ تعادل و پیشگیری از انقباضات عضلانی نقش حیاتی دارد.

  5. پیشگیری از عوارض: بیماران قطع نخاعی در معرض خطراتی چون عفونت‌ها، مشکلات قلبی و عروقی و ناتوانی در تنظیم دمای بدن قرار دارند. مراقبت‌های پیشگیرانه شامل نظارت دقیق بر دمای بدن، حفظ بهداشت و پیشگیری از عفونت‌ها ضروری است.

مراقبت‌های دقیق و همیشگی از بیماران قطع نخاعی می‌تواند کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی بهبود بخشد و به آنها کمک کند تا به زندگی مستقل‌تری دست یابند. در این راستا، همکاری تیم‌های پزشکی و پرستاری، همراه با حمایت خانواده، نقشی حیاتی در فرآیند درمان و بازتوانی بیماران ایفا می‌کند.

مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

مراقبت‌های لازم برای بیماران قطع نخاعی در منزل

بیماران مبتلا به ضایعه نخاعی به دلیل آسیب به نخاع که اغلب منجر به ناتوانی دائمی در عملکردهای بدن در قسمت‌های پایین‌تر از محل آسیب می‌شود، نیاز به مراقبت‌های ویژه و مراقبت‌های مداوم دارند. این آسیب‌ها معمولاً بر اثر تصادفات رانندگی، حوادث ورزشی، سقوط، و برخی بیماری‌ها به وجود می‌آیند. در این مقاله، به بررسی مراقبت‌های ضروری و نکات لازم برای نگهداری از بیماران قطع نخاعی در منزل خواهیم پرداخت.

آمار و دلایل ضایعات نخاعی

طبق آمار، هر دو ساعت یک نفر در اثر سوانح و تصادفات دچار ضایعه نخاعی می‌شود. برخی از مهم‌ترین دلایل ایجاد آسیب نخاعی عبارتند از:

  • ضربه گلوله یا چاقو: آسیب‌های وارد شده به نخاع به دلیل ضربات مستقیم، می‌تواند منجر به قطع نخاع شود.
  • برق‌گرفتگی: برق‌گرفتگی شدید ممکن است به نخاع آسیب بزند و ضایعه نخاعی ایجاد کند.
  • التهاب، خون‌ریزی و تورم در اطراف نخاع: شرایط پزشکی مانند التهاب یا خون‌ریزی اطراف نخاع می‌تواند باعث آسیب به آن شود.
  • آسیب به ستون فقرات بر اثر سرطان یا عفونت: در برخی موارد، سرطان یا عفونت‌های ستون فقرات می‌توانند به نخاع آسیب رسانده و منجر به ضایعه نخاعی شوند.
  • سقوط از ارتفاع: سقوط از ارتفاعات می‌تواند فشار زیادی به نخاع وارد کرده و موجب آسیب به آن شود.
  • آسیب‌های ورزشی: آسیب‌های ناشی از ورزش‌های پرخطر مانند فوتبال، کشتی و دیگر ورزش‌ها می‌توانند به ستون فقرات آسیب رسانده و منجر به ضایعه نخاعی شوند.
  • تصادفات رانندگی: تصادفات شدید، به‌ویژه آسیب به سر، گردن، کمر و قفسه سینه، از عوامل رایج ضایعات نخاعی هستند.
  • شیرجه در آب کم‌عمق: شیرجه در آب‌های کم‌عمق می‌تواند منجر به آسیب به نخاع شود.
  • چرخش شدید بدن: حرکت‌های ناگهانی و چرخش‌های شدید در قسمت میانی بدن، مانند چرخش غیرطبیعی گردن یا کمر، ممکن است موجب آسیب به نخاع شود.

مراقبت‌های منزل برای بیماران قطع نخاعی

مراقبت‌های بیمار قطع نخاعی در منزل شامل جنبه‌های فیزیکی، روانی و تغذیه‌ای است. توجه دقیق به این نکات می‌تواند به کاهش مشکلات جانبی و افزایش کیفیت زندگی بیمار کمک کند:

  1. مراقبت‌های پوستی و پیشگیری از زخم بستر: بیماران قطع نخاعی به دلیل عدم توانایی در حرکت دادن بدن، در معرض خطر ابتلا به زخم بستر (فشار زخم) هستند. باید بیمار را به طور مرتب جابجا کرده و از تشک‌های ضد فشار استفاده کرد. مراقبت از پوست و بررسی روزانه آن برای جلوگیری از زخم‌های فشاری بسیار حیاتی است.

  2. مراقبت‌های تنفسی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی به ویژه اگر آسیب در ناحیه گردن باشد، مشکلات تنفسی دارند. در این شرایط، ممکن است نیاز به استفاده از دستگاه تنفسی کمکی یا ونتیلاتور داشته باشند. نظارت دقیق بر تنفس بیمار و ارائه مراقبت‌های تنفسی به ویژه در شب توصیه می‌شود.

  3. مراقبت از سیستم ادراری و گوارشی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی ممکن است دچار مشکلات ادراری یا گوارشی مانند بی‌اختیاری ادرار یا یبوست شوند. در این صورت، استفاده از کاتتر برای تخلیه ادرار و نظارت بر عملکرد دستگاه گوارش ضروری است. تغذیه مناسب و استفاده از داروهای ضد یبوست نیز توصیه می‌شود.

  4. مراقبت از حرکات و فیزیوتراپی: توانبخشی فیزیکی و فیزیوتراپی برای حفظ انعطاف‌پذیری عضلات، جلوگیری از انقباضات و تقویت بخش‌های سالم بدن بسیار مهم است. انجام تمرینات حرکتی مناسب می‌تواند به حفظ وضعیت بدن و جلوگیری از مشکلات عضلانی کمک کند.

  5. مراقبت روانی و عاطفی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار مشکلات روانی مانند افسردگی و اضطراب می‌شوند. حمایت عاطفی از سوی خانواده و مشاوره روانشناسی برای این بیماران حیاتی است. گفتگو و حمایت اجتماعی می‌تواند به آنها کمک کند تا با وضعیت جدید خود کنار بیایند.

  6. پیشگیری از عوارض: بیماران قطع نخاعی در معرض خطراتی چون عفونت‌ها، مشکلات قلبی و عروقی و مشکلات تغذیه‌ای هستند. بنابراین، رعایت بهداشت، جلوگیری از عفونت‌ها، کنترل فشار خون و بررسی روزانه وضعیت سلامتی بسیار مهم است.

  7. برنامه‌ریزی تغذیه‌ای: تغذیه مناسب برای بیماران قطع نخاعی که در حالت استراحت و بدون تحرک هستند، ضروری است. مصرف پروتئین، ویتامین‌ها، و مواد معدنی برای تقویت سیستم ایمنی و حفظ سلامت استخوان‌ها و عضلات ضروری است.

  8. استراحت کافی و کنترل درد: بیماران قطع نخاعی نیاز به استراحت مناسب و مدیریت درد دارند. کنترل درد از طریق داروهای تجویز شده و استفاده از تکنیک‌های آرام‌بخش می‌تواند به بهبود راحتی بیمار کمک کند.

مراقبت از بیماران قطع نخاعی نیازمند همکاری مداوم و دقیق میان خانواده، پرستاران و پزشکان است. از آنجا که این بیماران به حمایت‌های جسمی، روانی و عاطفی ویژه‌ای نیاز دارند، توجه به جزئیات مراقبت‌های روزانه می‌تواند کیفیت زندگی آنها را به طرز چشمگیری بهبود بخشد.

مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

ضایعات نخاعی به‌طور کلی به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند که هر کدام ویژگی‌ها و عوارض خاص خود را دارند. این دو نوع عبارتند از:

۱٫ ضایعه نخاعی کامل (Complete Spinal Cord Injury)

در این نوع آسیب، آسیب به نخاع به گونه‌ای است که ارتباط بین مغز و بخش‌های مختلف بدن در زیر سطح آسیب قطع می‌شود. به عبارت دیگر، هیچ سیگنال عصبی نمی‌تواند از محل آسیب به پایین‌تر از آن منتقل شود و به همین دلیل، بیمار در نواحی زیر محل آسیب دچار فلج کامل می‌شود. این نوع ضایعه نخاعی معمولاً منجر به از دست دادن کامل عملکرد حرکتی و حسی در قسمت‌های پایین‌تر از محل آسیب می‌شود.

ویژگی‌ها و عوارض ضایعه نخاعی کامل:

  • فلج کامل (پاراپلژی یا کوادری‌پلژی): عدم توانایی در حرکت دادن عضلات نواحی پایین‌تر از محل آسیب.
  • از دست دادن حس: بیمار قادر به احساس درد، لمس یا تغییرات دمایی در نواحی پایین‌تر از محل آسیب نخواهد بود.
  • مشکلات ادراری و گوارشی: بی‌اختیاری ادرار و اختلالات گوارشی (یبوست، مشکلات بلع) از عوارض رایج این نوع ضایعه هستند.
  • تنظیم دمای بدن: بیمار ممکن است مشکلاتی در تنظیم دمای بدن خود داشته باشد، به ویژه در نواحی که آسیب به نخاع رخ داده است.

۲٫ ضایعه نخاعی ناقص (Incomplete Spinal Cord Injury)

در این نوع آسیب، نخاع تنها بخشی از آسیب را تجربه می‌کند و به همین دلیل برخی عملکردها در نواحی پایین‌تر از محل آسیب حفظ می‌شود. در ضایعه نخاعی ناقص، بیمار ممکن است هنوز توانایی حرکت، احساس و یا هر دو را در نواحی آسیب‌دیده داشته باشد، اگرچه این توانایی ممکن است محدود باشد.

ویژگی‌ها و عوارض ضایعه نخاعی ناقص:

  • حفظ برخی از عملکردهای حرکتی یا حسی: در این نوع آسیب، بیمار ممکن است برخی از توانایی‌های حرکتی و حسی خود را در نواحی پایین‌تر از آسیب داشته باشد.
  • انواع مختلف ضایعه ناقص: بسته به محل و شدت آسیب، انواع مختلفی از ضایعات ناقص وجود دارند که شامل موارد زیر می‌شود:
    • سندروم مرکزی (Central Cord Syndrome): آسیب عمده به بخش مرکزی نخاع که بیشتر بر عضلات دست تأثیر می‌گذارد.
    • سندروم آنترولترال (Anterior Cord Syndrome): آسیب به بخش جلویی نخاع که باعث از دست دادن حرکت و درد می‌شود، اما حس لمسی حفظ می‌شود.
    • سندروم نیمه نخاعی (Brown-Séquard Syndrome): آسیب به یک سمت نخاع که منجر به از دست دادن حرکت و حس در یک طرف بدن و درد در طرف دیگر می‌شود.
    • سندروم کمرانی (Cauda Equina Syndrome): آسیب به اعصاب انتهایی نخاع که می‌تواند به مشکلات ادراری، جنسی و حرکتی منجر شود.

در ضایعه نخاعی ناقص، به دلیل حفظ برخی از عملکردها، احتمال بهبودی و بازگشت حرکت یا حس در برخی از بخش‌ها بیشتر است. این بیماران ممکن است نیاز به توانبخشی مداوم و فیزیوتراپی برای بازسازی عملکردهای از دست رفته داشته باشند.

ضایعات نخاعی بسته به شدت و نوع آسیب به نخاع به دو دسته اصلی “کامل” و “ناقص” تقسیم می‌شوند. در هر دو نوع، مراقبت‌های پزشکی و توانبخشی برای بهبود کیفیت زندگی بیماران حیاتی است و می‌تواند به کاهش عوارض و بهبود عملکردهای باقی‌مانده بدن کمک کند.

علائم ضایعه نخاعی

ضایعات نخاعی می‌توانند باعث تغییرات شدید و ناگهانی در عملکرد سیستم عصبی و حرکتی بدن شوند. علائم این آسیب‌ها بسته به محل و شدت آسیب متفاوت است. در ادامه به مهم‌ترین علائم ضایعه نخاعی اشاره می‌کنیم:

  1. درد شدید در گردن و کمر
    درد شدید و ناگهانی در نواحی گردن یا کمر یکی از اولین نشانه‌ها می‌تواند باشد. این درد معمولاً به دلیل آسیب به نخاع یا اعصاب اطراف آن ایجاد می‌شود و ممکن است به طور مداوم یا در اثر حرکت تشدید شود.

  2. مورمور شدن بدن
    یکی دیگر از علائم شایع، احساس مورمور یا بی‌حسی در برخی از قسمت‌های بدن است. این مشکل ممکن است در نواحی مختلف بدن بروز کند، به‌ویژه در اندام‌های پایین‌تر از محل آسیب.

  3. ناتوانی در حرکت‌دادن اندام‌های مختلف بدن
    یکی از بارزترین علائم ضایعه نخاعی، فلج یا ضعف در حرکت دادن اندام‌های مختلف بدن است. بسته به شدت و محل آسیب، ممکن است بیمار قادر به حرکت اندام‌های پایین یا حتی اندام‌های فوقانی خود نباشد.

  4. ناتوانی در تشخیص گرما و سرما
    آسیب به نخاع می‌تواند باعث از دست دادن حس دما (گرما و سرما) در برخی نواحی بدن شود. این عدم توانایی در تشخیص دما می‌تواند به مشکلاتی چون سوختگی یا سرمازدگی در نواحی آسیب‌دیده منجر شود.

  5. ناتوانی در کنترل ادرار و مدفوع
    یکی از علائم شایع در ضایعات نخاعی، بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع است. این مشکل به دلیل آسیب به اعصاب کنترل‌کننده مثانه و روده‌ها ایجاد می‌شود و به کنترل صحیح عملکرد ادراری و گوارشی آسیب می‌زند.

  6. گرفتگی عضلانی
    گرفتگی عضلانی یا اسپاسم عضلات یکی دیگر از علائم شایع در ضایعات نخاعی است. این گرفتگی‌ها ممکن است دردناک باشند و باعث کاهش کیفیت زندگی بیمار شوند.

  7. تنگی نفس و اختلالات تنفسی
    آسیب به نخاع، به‌ویژه در نواحی بالای ستون فقرات (گردن و قفسه سینه)، می‌تواند به مشکلات تنفسی منجر شود. این آسیب‌ها ممکن است بر عضلات تنفسی تأثیر گذاشته و باعث تنگی نفس یا حتی ناتوانی در تنفس عادی شوند.

  8. احساس درد شدید در ناحیه آسیب‌دیده
    درد شدید و تیرکشیدن در ناحیه آسیب‌دیده یکی از علائم رایج آسیب نخاعی است. این درد ممکن است به صورت سوزش، تیرکشیدن یا درد مزمن بروز پیدا کند و تا مدتی پس از آسیب باقی بماند.

 

  1. مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

پرستاری از بیماران قطع نخاع

پرستاری از بیماران قطع نخاعی نیازمند مراقبت‌های دقیق و ویژه‌ای است که به پیشگیری از عوارض بیشتر و بهبود وضعیت بیمار کمک می‌کند. برخی از مراقبت‌های اصلی که باید در خانه انجام شود شامل موارد زیر است:

  1. مراقبت‌های پوستی: برای جلوگیری از زخم بستر و سایر مشکلات پوستی، بیمار باید به طور مداوم جابجا شده و از تشک‌های ضد فشار استفاده شود.

  2. مراقبت از دستگاه ادراری و گوارشی: کنترل ادرار و مدفوع و استفاده از کاتتر در صورت نیاز ضروری است. همچنین، برای پیشگیری از یبوست باید رژیم غذایی مناسب و داروهای ملین تجویز شود.

  3. مراقبت‌های تنفسی: در صورت نیاز به دستگاه تنفسی یا ونتیلاتور، نظارت مداوم بر وضعیت تنفسی بیمار ضروری است.

  4. فیزیوتراپی: انجام تمرینات فیزیکی برای حفظ قدرت عضلات و انعطاف‌پذیری مفاصل باید تحت نظر فیزیوتراپیست انجام شود.

  5. پشتیبانی روانی: حمایت عاطفی و روانی بیمار برای مقابله با تغییرات جسمی و روحی ناشی از ضایعه نخاعی بسیار مهم است. مشاوره روانشناسی و گفتگوهای حمایتی می‌تواند به بیمار در این فرایند کمک کند.

  6. مدیریت درد: استفاده از داروهای ضد درد و سایر روش‌های مدیریت درد برای کاهش علائم و ناراحتی‌های بیمار اهمیت دارد.

  7. حمایت اجتماعی: حضور خانواده و دوستان می‌تواند تأثیر زیادی بر بهبود وضعیت روانی و عاطفی بیمار داشته باشد.

ضایعه نخاعی یک آسیب جدی است که می‌تواند به تغییرات شدید و دائمی در توانایی‌های حرکتی و حسی بیمار منجر شود. آگاهی از علائم و مراقبت‌های ضروری برای این بیماران می‌تواند در کاهش عوارض و بهبود کیفیت زندگی آنها نقش مهمی داشته باشد.

مطالب مرتبط :

#

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی :گاهی اضطراب و درد قفسه سینه با یکدیگر ارتباط دارند که می توانند سبب زیاد شدن ناراحتی و ترس شوند. در حقیقت، امکان دارد متوجه تفاوت حمله اضطرابی یا حمله قلبی نگردید، پس بهتر میباشد تفاوت های آن ها که امکان دارد زندگی شما را نجات دهد را یاد بگیرید. در ادامه نحوه تفکیک این ۲ از هم و علائم قلب درد عصبی آورده شده میباشد.

حمله قلبی:

  1. درد:
    • درد قفسه سینه یا حس فشار و سنگینی در قفسه سینه معمولاً از ابتدای چپ یا وسط قفسه سینه شروع می‌شود.
    • ممکن است به بازوها، گردن، شانه چپ یا حتی فک اطلاعات شود.
    • این درد ممکن است همراه با تعریق، تهوع، تهوع و ضعف عمومی باشد.
  2. نفس‌گیری:
    • ممکن است دچار مشکل در نفس‌گیری شوید.
    • تنگی نفس، غش، یا احساس نفس کمی نیز احتمال دارد.
  3. علائم اضافی:
    • تهوع یا استفراغ.
    • سرگیجه یا حسابی شدن.
    • درد شدید یا ناراحتی در بازوها، شانه‌ها، فک، یقه یا پشت.
    • احساس ترس یا ناراحتی شدید.

حمله عصبی (اضطرابی):

  1. درد:
    • درد و ناراحتی در قفسه سینه که ممکن است با گسترش به سایر مناطق مانند گردن، بازوها یا شانه‌ها همراه شود.
    • ممکن است درد به صورت حاد یا سوزشی حس شود.
  2. نفس‌گیری:
    • تنگی نفس و احساس نفس‌گیری، اما بیشتر به صورت موقت و مرتبط با استرس و اضطراب است.
  3. علائم اضافی:
    • حس اضطراب یا نگرانی شدید.
    • تپش قلب یا سرعت ضربان قلب بیش از حد معمول.
    • لرزش، عرق‌زدگی، یا دل‌پیچه.

نکته:

  • در هر دو حالت، درد قفسه سینه می‌تواند نشانه ای از مشکلات جدی باشد. اگر تعریف شده‌ها را تجربه می‌کنید، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید یا به مرکز اورژانس محلی مراجعه کنید.
  • حمله قلبی به عنوان یک وضعیت فوری تلقی می‌شود و نیاز به درمان فوری دارد.
  • حمله عصبی ممکن است با مدیریت اضطراب و تغییرات در سبک زندگی بهبود یابد.

هرگز از خود تشخیص نداده و در صورت شک یا نگرانی، تماس با پزشک خود را جلب کنید.

بررسی شباهت ها و تفاوت های علائم حمله ی قلبی با حمله ی عصبی 

اضطراب و حملات قلبی علائم مشابه بسیاری دارند، ولی در واقعیت، باهم متفاوت هستند. اضطراب یا حمله پانیک، واکنش طبیعی بدن در برابر دعوا یا فرار میباشد، ولی علت این حملات معمولاً خطرناک نمی باشد!

حمله قلبی چطور رخ میدهد؟

درست است که حمله قلبی و اضطراب می‌توانند برخی از علائم یکسان داشته باشند که می‌تواند ایجاد سردرگمی کند. اما مهم‌ترین نکته این است که علل و مکانیسم رخ دادن این دو حالت متفاوت است.

حمله قلبی:

  • علل: اغلب ناشی از لخته‌ای شدن یا بسته شدن یک شریان کرونر (شریانی که خون به عضله قلب می‌رساند) به دلیل یک لخت خون است.
  • مکانیسم: خون نتواند به اندازه کافی به قلب برسد و عضله قلب از اکسیژن محروم شود، که باعث آسیب به قلب و ممکن است منجر به مرگ عضله قلبی شود.

اضطراب:

  • علل: اغلب مرتبط با واکنش‌های روحی و روانی به استرس و نگرانی هستند.
  • مکانیسم: ترشح هورمون‌های استرسی افزایش می‌یابد و سیستم عصبی تحریک می‌شود که باعث افزایش ضربان قلب، تنفس سریعتر، و تغییرات در فشار خون می‌شود.

تفاوت‌ها:

  1. علت اصلی:
    • حمله قلبی: بسته شدن شریان کرونر.
    • اضطراب: واکنش روانی به استرس و نگرانی.
  2. مکانیسم اصلی:
    • حمله قلبی: محرومیت عضله قلب از اکسیژن.
    • اضطراب: واکنش فیزیولوژیک به استرس.
  3. علائم اصلی:
    • حمله قلبی: درد قفسه سینه، تنگی نفس، تعریق فزاینده.
    • اضطراب: نفس‌گیری، تپش قلب، احساس نگرانی.
  4. تست‌های تشخیصی:
    • حمله قلبی: آزمایش‌های خونی، الکتروکاردیوگرافی (ECG)، تست‌های تصویری مانند آنژیوگرافی.
    • اضطراب: معمولاً تشخیص بر اساس تاریخچه بالینی و مصاحبه پزشکی قرار می‌گیرد.
  5. عوارض:
    • حمله قلبی: ممکن است به آسیب دائمی قلب منجر شود.
    • اضطراب: در صورت مدیریت نشدن ممکن است کیفیت زندگی روزانه را تحت تأثیر قرار دهد.

در هر صورت، اگر تعریف شده‌ها یا هرگونه علامتی از مشکلات قلبی را تجربه کردید، بهتر است فوراً به پزشک مراجعه کنید. اطمینان از وضعیت قلبی خود از اهمیت بالایی برخوردار است.

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

 

آیا دچار قلب درد عصبی شده ام یا حمله قلبی؟

کسانی که دچار حملات پانیک (حمله اظطرابی) میشوند، اغلب عنوان می کنند که اضطراب حاد آن ها همانند حمله قلبی احساس میشود، زیرا بسیاری از علائم آن ها یکسان میباشد. در ادامه ما علائم مشترک بین حمله قلبی و درد قلبی عصبی را بازگو کرده ایم تا این تفاوت بدرستی مشخص باشد.

علائم مشترک بین حمله قلبی و درد قلبی عصبی 

تنگی نفس
سفتی در قفسه سینه
تعریق
زیاد شدن ضربان قلب
سرگیجه
ضعف جسمی یا فلج موقتی

شاید قدرتمندترین علامت هر ۲، احساس ترس باشد. ترس خود به خود می تواند منجر به زیاد شدن این علائم شود. شما میبایست از عوامل خطر حمله قلبی خود آگاه باشید. به عنوان مثال، اگر سیگاری هستید و سابقه خانوادگی بیماری قلبی و فشار خون بالا دارید، احتمال حمله قلبی در شما بیش میباشد.

از طرف دیگر، اگر شما دچار استرس مزمن شده اید، اخیراً دچار حادثه یا سانحه ای شده اید یا با فراز و نشیب های زندگی مشکل دارید، امکان دارد دچار اضطراب بشوید. علائم اضطراب و حمله پانیک شدید، اغلب مشابه حمله قلبی میباشد که می توانند ناراحتی شما را بدتر کنند. اگر اضطراب مشابه حمله قلبی باشد، فرد زیاد می ترسد. خوشبختانه، با کاهش عوامل استرس، علائم هم معمولاً کاهش می یابند.

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

⚠️ با توجه به علائم گفته شده اگر شک به حمله قلبی داشتید، برای ارزیابی فوری با اورژانس تماس بگیرید.

آیا حمله عصبی میتواند منجر به حمله قلبی شود؟

حملات عصبی یا حملات اضطرابی به طور مستقیم منجر به حمله قلبی نمی‌شوند. این دو حالت متفاوت هستند و عوامل مختلفی بر آن‌ها تأثیر می‌گذارند.

حملات عصبی اغلب ناشی از استرس، اضطراب، یا اختلالات روانی هستند و به صورت فیزیکی علائمی مانند تپش قلب، تنگی نفس، درد در قفسه سینه، عرق‌زدگی، احساس ضعف و اضطراب ناگهانی را ایجاد می‌کنند. این حملات معمولاً به مدت کوتاهی ادامه دارند و پس از مدت زمانی ممکن است بهبود یابند.

از طرف دیگر، حمله قلبی ناشی از مسائل قلبی است که با قطع جریان خون به قلب و مرگ عضله قلبی همراه است. علائم حمله قلبی ممکن است شبیه به علائم حمله عصبی باشند اما نیاز به ارزیابی تخصصی توسط پزشک دارند.اگر کسی علائم حمله عصبی یا حمله قلبی را تجربه می‌کند، توصیه می‌شود فوراً به پزشک مراجعه کند تا تشخیص صحیح و درمان مناسب را دریافت کند.

آریتمی های خطرناک قلبی

آریتمی‌ها (نامنظمی‌های ضربان قلب) می‌توانند عوارض جدی برای سلامت قلب ایجاد کنند. در برخی از موارد، آریتمی‌ها ممکن است به صورت خودآگاه و بدون هیچ علامت یا علائمی رخ دهند. در موارد دیگر، آریتمی‌ها ممکن است با علائمی مانند تپش قلب، سرگیجه، خستگی، نفس‌کشیدن دشوار یا درد قفسه سینه همراه باشند.

آریتمی‌های خطرناک قلبی شامل انواع مختلفی از آریتمی‌ها می‌شوند، از جمله:

  1. فیبریلاسیون دُرِل قلبی (Atrial Fibrillation): در این حالت، دُرِل قلبی به‌طور نامنظم و بسیار سریع شروع به انقباض می‌کند. این موضوع ممکن است به افزایش خطر ایجاد گلوله‌های خونی در قلب و احتمال بروز سکته‌ی قلبی یا سکته‌ی مغزی منجر شود.
  2. تاهیکاردی (Bradycardia): در این حالت، ضربان قلب به‌طور غیرطبیعی کاهش یافته و ممکن است به نقص عملکرد قلب و ناپایداری فشار خون منجر شود.
  3. تاخیر در انتقال ژرفیکال (AV Block): در این حالت، انتقال سیگنال بین دهانه‌های بالا و پایین قلب کاهش یافته و ممکن است منجر به تاخیر یا قطع این انتقال شود.
  4. تاشیکاردی (Tachycardia): در این حالت، ضربان قلب به‌طور غیرطبیعی افزایش می‌یابد و ممکن است باعث افزایش خطرات مانند سکته و نارسایی قلبی شود.
  5. پاروکسیسمال تاشیکاردی (Paroxysmal Tachycardia): حملات ناگهانی افزایش ضربان قلب که به‌طور خودآگاه شروع شده و معمولاً نیز به‌طور خودآگاه پایان می‌یابند.

مدیریت آریتمی‌ها و تشخیص آنها نیاز به ارزیابی تخصصی از سوی پزشک قلب‌شناس دارد. درمان ممکن است شامل داروها، درمان‌های الکتروفیزیولوژیکی، یا حتی تراشه‌های قلبی باشد.

 

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

آیا استرس می تواند سبب مشکلات قلبی شود؟

استرس و مشکلات قلبی:

بله، استرس می‌تواند یکی از عوامل موثر در ایجاد و تشدید مشکلات قلبی باشد. استرس، تأثیرات بسیاری بر روی سیستم قلبی-عروقی و دیگر عملکردهای بدن دارد. برخی از راه‌هایی که استرس ممکن است بر سلامت قلب تأثیر بگذارد، عبارتند از:

  1. افزایش فشار خون: استرس می‌تواند منجر به افزایش فشار خون شود که این موضوع می‌تواند عوارض قلبی را تشدید کند.
  2. افزایش ضربان قلب: در شرایط استرس زا، ضربان قلب افزایش می‌یابد، که این امر می‌تواند بر بار قلب تأثیر بگذارد.
  3. تأثیر بر چربی خون: استرس ممکن است باعث افزایش میزان چربی‌های خونی (کلسترول) شود، که می‌تواند روند تصلب شرایط عروقی را تسریع کند.
  4. انتشار هورمون‌های استرس: استرس باعث افزایش انتشار هورمون‌های استرسی مانند آدرنالین و کورتیزول می‌شود که ممکن است تأثیرات زیان‌بخشی بر روی قلب داشته باشند.
  5. تأثیر بر عادات زندگی ناسالم: در وضعیت‌های استرس زا، افراد ممکن است به عادات ناسالم مانند مصرف بیش از حد غذا، سیگار، و الکل روی بیاورند، که این عوامل نیز باعث بروز مشکلات قلبی می‌شوند.

تدابیری همچون مدیریت استرس، تغییرات در سبک زندگی، و مشاوره با پزشک می‌تواند به بهبود سلامت قلبی کمک کند.

مطالب مرتبط :

#

افزایش آکنه با مصرف ویتامین B12 :ویتامین B12 یکی از ویتامین‌های ضروری برای بدن است که به طور طبیعی در محصولات حیوانی مانند گوشت قرمز، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ و لبنیات یافت می‌شود. این ویتامین برای عملکرد بهینه مغز، تولید سلول‌های قرمز خون و پیشگیری از کم‌خونی ضروری است.

همچنین، مطالعات نشان داده‌اند که ویتامین B12 ممکن است اثرات مثبتی بر پوست داشته و به درمان برخی مشکلات پوستی مانند آکنه کمک کند. با این حال، برخی افراد ممکن است پس از مصرف ویتامین B12 دچار تشدید آکنه و جوش‌های پوستی شوند.

ویتامین B12 و آکنه

ویتامین B12 به طور طبیعی در بدن به مبارزه با باکتری‌ها و آلودگی‌های پوستی کمک می‌کند. این ویتامین می‌تواند التهابات پوستی را کاهش دهد و در نتیجه ممکن است در درمان آکنه مفید باشد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که ویتامین B12 می‌تواند به تغییر در فعالیت باکتری‌های موجود روی سطح پوست کمک کند و از این طریق، میزان جوش و آکنه را کاهش دهد.

با این حال، نکته جالب اینجاست که مصرف ویتامین B12 در برخی افراد ممکن است موجب افزایش آکنه شود. این اثر در نتیجه تغییر در فعالیت باکتری‌ها و تغییرات شیمیایی پوست ایجاد می‌شود. در برخی موارد، ویتامین B12 باعث افزایش تولید باکتری‌های خاصی روی پوست می‌شود که می‌توانند به بروز جوش و آکنه منجر شوند. به عبارت دیگر، اثرات ویتامین B12 بر پوست در افراد مختلف می‌تواند متفاوت باشد و برای برخی افراد ممکن است موجب تشدید مشکلات پوستی شود.

افزایش آکنه با مصرف ویتامین ب 12

چرا ویتامین B12 باعث آکنه می‌شود؟

تاکنون دانشمندان به طور دقیق علت اینکه چرا ویتامین B12 می‌تواند منجر به تشدید آکنه شود را شفاف نکرده‌اند. اما یکی از فرضیات موجود این است که ویتامین B12 ممکن است به تغییرات شیمیایی در پوست و همچنین تغییر در میکروب‌های طبیعی پوست منجر شود. در برخی از افراد، این تغییرات ممکن است به تولید بیشتر سبوم (چربی طبیعی پوست) و در نتیجه مسدود شدن منافذ پوست و بروز آکنه منجر شود.

در یک مطالعه مشخص، مشخص شد که ویتامین B12 می‌تواند باکتری‌هایی را روی پوست فعال کند که معمولاً در روند بروز آکنه دخیل هستند. این باکتری‌ها می‌توانند باعث التهاب، عفونت و در نهایت بروز جوش‌های دردناک شوند.

آیا همه افراد به ویتامین B12 حساسیت دارند؟

خیر، تمامی افراد به ویتامین B12 واکنش مشابه نشان نمی‌دهند. در حقیقت، اثرات این ویتامین بر روی پوست می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. برای برخی از افراد، مصرف ویتامین B12 ممکن است موجب بهبود وضعیت پوست و کاهش آکنه شود، در حالی که برای برخی دیگر ممکن است سبب تشدید جوش‌ها و آکنه شود. به همین دلیل، در صورتی که پس از مصرف مکمل‌های ویتامین B12 دچار افزایش آکنه شدید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید و در صورت نیاز، دوز مصرفی را کاهش دهید یا مکمل‌های دیگری را جایگزین کنید.

چه کنیم اگر ویتامین B12 باعث تشدید آکنه شد؟

اگر پس از مصرف ویتامین B12 متوجه افزایش آکنه یا جوش‌های پوستی شدید، اقدامات زیر می‌تواند به کاهش علائم کمک کند:

  1. کاهش دوز مصرفی یا قطع مصرف مکمل‌ها: ابتدا می‌توانید مصرف ویتامین B12 را کاهش دهید یا به طور موقت قطع کنید.
  2. مشورت با پزشک: اگر تغییرات در پوست شما ادامه داشت یا شدت یافت، با پزشک خود مشورت کنید تا درمان‌های جایگزین یا راه‌حل‌های مناسب برای شما پیشنهاد شود.
  3. استفاده از محصولات ضد آکنه: ممکن است استفاده از محصولات مراقبتی پوست مانند ژل‌ها یا کرم‌های ضد آکنه به کاهش جوش‌ها کمک کند.
  4. رعایت بهداشت پوست: شستشوی منظم پوست با پاک‌کننده‌های ملایم می‌تواند به کاهش آکنه کمک کند.

ویتامین B12 در برخی افراد می‌تواند برای درمان آکنه مفید باشد، اما برای دیگران ممکن است اثرات معکوسی داشته و منجر به افزایش جوش و آکنه شود. برای افرادی که حساسیت به این ویتامین دارند، توصیه می‌شود که مصرف آن را زیر نظر پزشک و با دوز مناسب انجام دهند. همچنین، به یاد داشته باشید که هر فرد ممکن است واکنش متفاوتی به مکمل‌ها و داروهای مختلف داشته باشد، بنابراین در صورت مشاهده هر گونه تغییر در وضعیت پوست خود، سریعاً با پزشک مشورت کنید.

نتیجه شگفت‌انگیز این ادعا

زمانی که هویینگ لی و تیم تحقیقاتی او به آزمایش ژن‌های مرتبط با مسیرهای مولکولی دخیل در تولید آکنه پرداخته‌اند، به نتیجه‌ای شگفت‌انگیز دست پیدا کردند: افرادی که به مدت چهارده روز پس از تزریق درمان خاصی به این مسیرها پرداخته بودند، شاهد از بین رفتن آکنه‌هایشان شدند. این تیم علمی در آزمایشگاه‌های خود به بررسی دقیق‌تر این ژن‌ها پرداختند و متوجه شدند که باکتری‌ها با تولید ترکیباتی به نام پورفیرین‌ها به تحریک و تشدید التهاب‌های پوستی کمک می‌کنند و در نتیجه ظاهر آکنه را بدتر می‌کنند.

جالب‌تر اینجاست که این تحقیق نشان داد ارتباط پنهانی میان ویتامین B12 و تولید باکتری‌هایی که بر روی پوست تاثیر می‌گذارند وجود دارد. با این حال، پیش از آنکه تصمیم به کنار گذاشتن مکمل‌ها و مواد غذایی سرشار از ویتامین B12 بگیرید (مانند ماهی، گوشت قرمز، تخم‌مرغ و غیره)، باید بدانید که این تحقیق در یک مقیاس محدود انجام شده و هنوز شواهد قطعی در این زمینه وجود ندارد.

افزایش آکنه با مصرف ویتامین ب 12

نکات قابل توجه برای کاهش آکنه

علاوه بر توجه به نکات و تحقیقات علمی در مورد ویتامین B12، برای کاهش و پیشگیری از آکنه بهتر است رعایت چند نکته‌ اساسی را در زندگی روزمره خود قرار دهید:

  1. قرار نگرفتن مداوم در برابر نور خورشید: پوست خود را از نور خورشید محافظت کنید تا از التهاب‌های پوستی و تشدید آکنه جلوگیری کنید.

  2. استفاده از کرم ضد آفتاب: کرم ضد آفتاب با SPF مناسب را به طور منظم استفاده کنید تا پوست شما در برابر آسیب‌های UV محافظت شود.

  3. کاهش استرس و اضطراب: استرس می‌تواند یکی از عوامل محرک آکنه باشد. با انجام فعالیت‌هایی مانند ورزش، مدیتیشن یا یوگا می‌توانید به کاهش استرس کمک کنید.

  4. خودداری از غذاهای چرب: مصرف زیاد چربی‌های اشباع و غذاهای چرب می‌تواند به تولید بیشتر سبوم (چربی پوست) و در نتیجه بروز آکنه منجر شود. بنابراین، توصیه می‌شود که مصرف این نوع غذاها را محدود کنید.

  5. کاهش مصرف قند و شکر: رژیم‌های غذایی سرشار از قند می‌توانند منجر به افزایش تولید انسولین و تحریک غدد چربی در پوست شوند، که می‌تواند در تشدید آکنه موثر باشد. پس مصرف قند و شکر را کاهش دهید.

این روش‌ها می‌توانند به بهبود وضعیت پوست شما کمک کنند و از بروز آکنه‌های جدید جلوگیری نمایند.

 

مطالب مرتبط :

مراقبت های پس از زایمان در منزل :در دوران بعد از زایمان، زندگی شما به یک فصل جدید و شیرین تبدیل شده است. نهایتاً پس از نه ماه انتظار، نوزاد کوچولوی شما در آغوش شماست و خانواده شما با افزودن یک عضو جدید، تغییراتی فراوان را تجربه می‌کند. در این روزهای خاص، عمدتاً یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزد مادر حضور می‌یابد و از او مراقبت می‌کند

این لحظات ممکن است برای شما به عنوان والدین اولیه چالش‌برانگیز باشد.از لحظه‌ای که نوزاد به دنیا آمد، دوستان و خانواده با خوشحالی به خانه شما سر می‌زنند تا از شما تبریک بگیرند و با شما این لحظات خوب را به اشتراک بگذارند. این موقعیت علاوه بر شادی، زمانی است که مهمان‌ها با محبت و احوال‌پرسی به شما نزدیک می‌شوند.

هرچند که این لحظات پر از احساسات مثبت هستند، اما به یاد داشته باشید که این دوران نقطه عطفی نیز در زندگی شماست و نیاز به استراحت و مراقبت از خود دارید. در مقابل توصیه‌ها و نکاتی که از سوی دوستان و خانواده دریافت می‌کنید، مهم است که به نظرات پزشک خود اطمینان حاصل کنید.

مراقبت‌های بهداشتی

بعد از زایمان طبیعی، مراقبت‌های بهداشتی بسیار حیاتی است تا به بهبود سریعتر و سالم‌تر زخم‌ها و بهداشت گونه کمک کند. در ادامه به برخی از مراقبت‌های ضروری بعد از زایمان طبیعی اشاره خواهم کرد:

  1. نظافت دوره زمانی: حفظ نظافت دقیق در دوران بعد از زایمان بسیار اهمیت دارد. استفاده از آب گرم برای شستشو و استفاده از صابون‌های خاص و ملایم کمک می‌کند تا زخم‌ها تمیز بمانند و احتمال عفونت کاهش یابد.
  2. استفاده از پد‌های خصوصی: استفاده از پد‌های بعد از زایمان که برای جلوگیری از خونریزی و نگهداری از زخم‌ها طراحی شده‌اند، اهمیت دارد. این پد‌ها باید متناسب با نوع زایمان و شرایط شما باشند.
  3. استراحت کافی: استراحت در دوره اولیه بعد از زایمان بسیار اهمیت دارد. تلاش برای جلوگیری از فشار زیاد روی زخم‌ها و گونه می‌تواند به بهبود سریعتر آنها کمک کند.
  4. تغذیه سالم: تغذیه مناسب بسیار مؤثر است. مصرف غذاهای حاوی آهن و ویتامین C برای بهبود سریعتر ترمیم بافت‌ها و کنترل خونریزی مفید است.
  5. پیگیری مشکلات: هر نوع علائم نادرست یا عفونت احتمالی را باید به پزشک اطلاع دهید. نظارت دقیق بر وضعیت زخم‌ها و گونه و همچنین کنترل خونریزی ضروری است.
  6. ورزش مناسب: تمرینات سبک پس از زایمان می‌تواند به تقویت عضلات گونه و شکم کمک کرده و به بهبود سریعتر احساس بهبودی کمک کند.
  7. مشاوره با پزشک: در هر مرحله اگر سوالات یا نگرانی‌هایی دارید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند راهنمایی دقیقی در خصوص مراقبت‌های بهداشتی خاص شما ارائه دهد.

با رعایت این مراقبت‌ها، می‌توانید به بهبود سریعتر و بهتری از دوران بعد از زایمان لذت ببرید و به بهبودی سلامتی خود و نوزادتان کمک کنید.

بخیه

در زمان زایمان طبیعی، برخی از زنان ممکن است نیاز به بخیه داشته باشند تا ناحیۀ پرینه را به اندازه‌ای باز کنند که امکان خروج نوزاد را فراهم کنند. این بخیه‌ها معمولاً به طور عمق کمتری نسبت به بخیه‌های سزارین انجام می‌شوند.

بخیه‌های انجام شده در زایمان طبیعی ممکن است سریع‌تر بهبود یابند و جوش کمتری داشته باشند. با رعایت مراقبت‌های بهداشتی مناسب، می‌توان به تسریع فرآیند بهبودی و کاهش خطر عفونت کمک کرد. این مراقبت‌ها شامل نظافت مناسب، استفاده از پد‌های خصوصی، استراحت کافی، و مصرف غذاهای غنی از مواد مغذی می‌شوند.

پس از حدود یک هفته تا ده روز، معمولاً زخم‌ها بهبود می‌یابند و خبری از بخیه‌ها نمی‌ماند. اما برای اطمینان بیشتر و در صورتی که هر گونه ناراحتی یا علائم غیرعادی داشتید، مهم است که با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند نکات و مراقبت‌های بیشتری برای بهبود سریعتر و کمتر شدن مشکلات پس از بخیه‌ها ارائه دهد.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

این نکات و مراقبت‌ها بسیار مهم و کاربردی برای حفاظت و بهبود زخم‌های پس از زایمان طبیعی هستند.

این نکات و مراقبت‌ها بسیار مهم و کاربردی برای حفاظت و بهبود زخم‌های پس از زایمان طبیعی هستند. از اجرای این توصیه‌ها می‌توان بهبود سریعتر و کاهش خطر عفونت را انتظار داشت. با توجه به اینکه هر فرد و هر زایمان ممکن است متفاوت باشد، مهم است که همواره با پزشک خود در ارتباط باشید و نکات ویژه‌ای که برای شما مناسب است را دنبال کنید.

  • ننشینید روی بخیه‌ها: جلوگیری از فشار مستقیم بر روی بخیه‌ها می‌تواند به بهبود سریعتر آنها کمک کند. استفاده از بالش طبی حلقوی می‌تواند فشار را کاهش دهد.
  • استفاده از توالت ایرانی: استفاده از توالت ایرانی به شما کمک می‌کند تا فشار در ناحیه پرینه کاهش یابد و بخیه‌ها کمتر دچار فشار شوند.
  • شستشو با آب ولرم: پس از دستشویی، استفاده از آب ولرم برای شستشوی دقیق ناحیه زخم مهم است. سپس با دقت و با استفاده از باد سشوار، زخم را خشک کنید.
  • محلول آب و بتادین: نشستن در محلول آب و بتادین به دور از آب‌های حاوی مواد شوینده می‌تواند به ضدعفونی و تسکین زخم کمک کند.
  • خوردن زیر لباس: متناسب با شرایط هوا، می‌توانید برخی از ساعات در روز بدون لباس ذیل دراز بکشید تا زخم به هوا بخورد و خشک شود.
  • اجتناب از نشستن فراوان روی پاها: در ابتدا، بهتر است به مدت طولانی روی پاها ننشینید تا زخم بهبود یابد و فشار کمتری در ناحیه پرینه حاصل شود.
  • عدم دستکاری زخم: زخم را دستکاری نکنید و بدون مشورت با پزشک، از هر گونه پماد، کرم یا لوسیون بر روی آن استفاده نکنید. این مواد ممکن است به جای کمک بهبودی، به عفونت زخم منجر شوند.

خونریزی

خونریزی پس از زایمان، در هر ۲ نوع زایمان طبیعی و سزارین وجود خواهد داشت، ولی معمولاً در زایمان طبیعی بیش از سزارین میباشد و احتمالاً شما بعد از ۱ زایمان طبیعی مدت وقت بیشتری لکه‌بینی و خونریزی دارید.

هم چنین در گونه داشتن بخیه در ناحیۀ پرینه، مراقبت‌های ضروری در مورد خونریزی پس از زایمان طبیعی نیاز به رعایت و توجه بیشتری دارد. به‌طورکلی برخی از مراقبت‌های ضروری برای خونریزی پس از زایمان شامل موارد ذیل است:

-از نوار بهداشتی ساده و بزرگ؛ بدون پودر جاذب یا رویۀ مشبک استفاده نمایید.
-هرگز از تامپون استفاده نکنید.
-لباس ذیل تنگ به همراه نوار بهداشتی، از رسیدن هوا به زخم جلوگیری و روند بهبود شدن زخم را کند می‌کند.
-نوار یا پد بهداشتی خود را هر ۲ تا ۴ ساعت ۱ بار عوض نمایید.
-در صورت وجود زخم، از تجمع خون روی زخم این ناحیه جلوگیری نمایید.

هم چنین اگر تب یا لرز داشتید یا خونریزی و ترشحات واژن شما بدبو بود امکان دارد دچار یکی از عفونت‌های پس از زایمان‌ شده باشید که ضروری میباشد با دکتر تماس بگیرید. هم چنین در گونه کاهش پیدا نکردن خونریزی یا ادامۀ خونریزی به رنگ قرمز روشن بعد از هفتۀ ابتدا زایمان، با ماما یا پزشکتان تماس بگیرید.(مراقبت های پس از زایمان در منزل)

استفاده از شکم‌بند

شکم‌بندها بعد از زایمان ممکن است به مادران کمک کنند تا بازگشت شکم به حالت طبیعی‌تر خود را تسریع بخشند. این ابزارها به دلیل فشار و پشتیبانی ایجاد شده در ناحیه شکم، می‌توانند موثر باشند. انتخاب نوع مناسب شکم‌بند و استفاده صحیح از آن مهم است.

گِن یا شورت بلند:

  • استفاده از گِن یا شورت بلند به دلیل فشار توسط بسیاری از زنان پس از زایمان توصیه می‌شود.
  • ممکن است کمک کند تا عضلات شکم به مرور زمان به جای خود بازگردند.
  • در صورتی که بخیه‌ها پس از زایمان نهان هستند، می‌تواند آنها را حفظ و پنهان کند.

کمربند پهن:

  • کمربند پهن نیز یک گزینه است که معمولاً از ذیل شکم شروع شده و به بالای آن می‌پوشاند.
  • این نوع شکم‌بند به مادران کمک می‌کند که فشار مناسبی را در ناحیه شکم ایجاد کنند.
  • مهم است که از آن به اندازه کافی استفاده شود تا شکم را حمایت کند، اما بیش از حد فشار نور موجب مشکلات احتمالی نشود.

در هر صورت، قبل از استفاده از هر نوع شکم‌بند، بهتر است با پزشک یا متخصص زنان مشورت کنید تا اطمینان حاصل شود که انتخاب شده مناسب است و به درستی استفاده می‌شود. همچنین ممکن است پزشک توصیه‌های خاصی برای مراقبت از زخم‌ها و بهبودی عضلات شکم بدهد.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

تغذیۀ متناسب

  • مواد غذایی حاوی فیبر بالا: مصرف مواد غذایی حاوی فیبر بالا مانند سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل، به پیشگیری از یبوست و بهبود گردش روده کمک می‌کند.
  • ماهی حاوی امگا-۳: مصرف ماهی‌های حاوی امگا-۳ مثل قزل‌آلا یا سالمون، به بهبود وضعیت روحی و حافظه کمک می‌کند.
  • مصرف میوه‌ها: میوه‌های حاوی آنتی‌اکسیدان مانند توت‌ها و پرتقال، به تقویت سیستم ایمنی و افزایش انرژی کمک می‌کنند.
  • مصرف لبنیات کم چرب: انتخاب لبنیات کم چرب به جای نسخه‌های با چربی بالا، به کنترل وزن و حفظ سلامت قلب کمک می‌کند.
  • مصرف مایعات: مصرف مقدار زیادی آب و مایعات مهم است، به‌ویژه در فرایند ترمیم بعد از زایمان.
  • اضافه کردن روغن زیتون: افزودن روغن زیتون به سبزیجات و غذاها، به تأمین اسیدهای چرب اسیدهای چرب اشباع نشده کمک می‌کند که برای سلامتی قلب مفید است.

همچنین، مهم است که هر غذا و مواد غذایی جدیدی را به تدریج به رژیم خود اضافه کنید و تأثیر آنها را بر روی بدن خود مشاهده کنید. هر گاه سوالات یا نیاز به مشاوره بیشتر دارید، می‌توانید با پزشک یا متخصص تغذیه خود مشورت کنید.

فعالیت‌های خانه‌داری

مادرانی که طبیعی زایمان کرده‌اند، زودتر از مادران سزارینی بهبود می‌یابند و می‌توانند ۱ روز بعد از زایمان راه بروند و فعالیت کنند. ولی ضروری میباشد که به بدنتان فرصت کافی برای بهبود کامل را هم دهید و بلافاصله پس از زایمان فعالیت‌های سنگینی را آغاز نکنید. بعضی از مادران از قوی نشان دادن خود لذت می‌برند و بعضی دیگر به دلیل وجود ۱ بچۀ دیگر، استراحت را از خودشان می‌گیرند.

ولی میبایست بدانید که پس از زایمان ضروری میباشد استراحت کافی داشته باشید. برخی از مواردی که میبایست طی این روزها رعایت نمایید شامل موارد ذیل است:

اجسام خیلی سنگین را بلند نکنید.
از فعالیت‌های فراوان و خسته‌کننده پرهیز نمایید.
خودتان را مجبور به آشپزی‌های طولانی نکنید.
مراقبت از دیگر کودکان را به یاری همسر یا نفر دیگری انجام بدهید.
شما می‌توانید از اطرافیان برای پر نمودن یخچال و آوردن وعده‌های غذایی درخواست یاری نمایید.

موارد نیازمند تماس با دکتر

  1. خونریزی نامعمول: اگر خونریزی پس از زایمان ناگهان افزایش یابد یا دچار بوی نامطبوع یا تغییر در رنگ شود.
  2. تب: اگر تب داشته باشید، به خصوص اگر دمای بدن شما به بالای ۳۸ درجه سلسیوس رسید.
  3. درد شدید: در صورت داشتن درد شدید، به ویژه در ناحیۀ شکم یا دیگر بخش‌های بدن که نگران‌کننده باشد.
  4. تغییرات در ترشحات واژنی: اگر ترشحات واژنی شما دچار تغییرات ناگهانی شوند، به عنوان مثال، بوی نامطبوع، رنگ غیرعادی یا دچار خونریزی شوند.
  5. درد یا سوزش در حین ادرارکردن: اگر هنگام ادرارکردن به درد یا سوزش مشاهده کنید.
  6. تغییرات در پستان: اگر پستان‌های شما دچار تورم، درد یا تغییرات غیرعادی شوند.
  7. درد یا سردرد شدید: اگر دچار درد یا سردرد شدید شوید.
  8. تغییرات در حالت روحی: اگر تغییرات قابل توجهی در حالت روحی خود مشاهده کنید، مثل افسردگی یا اضطراب.

همچنین هرگونه سوال یا نگرانی دیگری که شما دارید، بهتر است با دکتر یا پرستار خود درمیان بگذارید. همواره بهتر است از هرگونه علائم یا تغییرات دریغ نکنید و به سرعت با تیم درمانی خود تماس بگیرید.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

 

مطالب مرتبط:

آشنایی با بیماری پلورزی : وقتی بافت پلورا ملتهب یا عفونی شود، دچار حساسیت و آماس ‌می‌شود و در نتیجه درد ‌می‌شود. این فرایند، پلورزی یا پلوریت نامیده ‌می‌شود.
علامت اصلی دارای ارتباط با پلوریت ریه، درد به صورت تیرکشیدن هنگام تنفس می باشد. این درد ممکن است موقعی که نفستان را نگه ‌می‌دارید یا بر ناحیه‌ی درد ناک فشار وارد ‌می‌کنید، از بین برود.با این حال درد اغلب هنگام عطسه و سرفه یا حرکت، بدتر ‌می‌شود.

بر اساس وضعیتی که باعث پلورزی شده، تب، لرز و از دست دادن اشتها هم از علایم احتمالی هستند.هنگام نفس کشیدن، بافت نازکی که ریه‌ها و دیواره‌ی قفسه‌ی سینه را ‌می‌پوشاند – به نام پرده‌ی جنب یا پلورا – به هم مالیده ‌می‌شوند. در حالت عادی، این کار مشکلی صحیح نمودن نمی‌کند؛ چون پرده‌ی جنب، بافتی نرم می باشد و هیچ اصطکاکی صحیح نمودن نمی‌کند.

آشنایی با بیماری پلورزی و راههای تشخیص و درمان آن

اما وقتی این بافت ملتهب یا عفونی شود، دچار حساسیت و آماس ‌می‌شود و در نتیجه درد ‌می‌شود. این فرایند، پلورزی یا پلوریت نامیده ‌می‌شود.این وضعیت آوازه‌ی بدی دارد و عامل مرگ شخصیت‌های تاریخی، شامل Catherine de Medici و Benjamin Franklin.پلورزی دیگر حالت شایعی نیست.

در طول سال‌ها، آنتی بیوتیک‌ها در درمان و پیشگیری از عفونت‌های باکتریایی که در طول تاریخ عامل اصلی پلورزی بودند، فراوان موفق بوده اند.امروزه عامل پلورزی بیشتر عفونت‌های ویروسی می باشد و مرگ و میر در اثر این بیماری نادر می باشد.

علایم پلورزی چیست؟

با این حال درد اغلب هنگام عطسه و سرفه یا حرکت، بدتر ‌می‌شود. بر اساس وضعیتی که باعث پلورزی شده، تب، لرز و از دست دادن اشتها هم از علایم احتمالی هستند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

دیگر علایم پلورزی شامل:

علامت اصلی دارای ارتباط با پلوریت ریه، درد به صورت تیرکشیدن هنگام تنفس می باشد. این درد ممکن است موقعی که نفستان را نگه ‌می‌دارید یا بر ناحیه‌ی درد ناک فشار وارد ‌می‌کنید، از بین برود.

درد در یک طرف قفسه‌ی سینه
درد در پشت و شانه‌ها
تنفس سطحی برای جلوگیری از درد
سردرد
درد مفاصل
درد ماهیچه‌ها

پلورزی ممکن است همراه با تجمع مایعات باشد. این تجمع باعث وارد آمدن فشار بر ریه‌ها و جلوگیری ز عملکرد درست آن‌ها ‌می‌شود. این مایع ممکن است. این مایع ممکن است در ابتدا همانند بالش عمل کند و باعث از بین رفتن درد شود.(آشنایی با بیماری پلورزی)

فرد دارای ترشحات پلورال، علایمی مثل کوتاهی تنفس را با فراوان شدن مایعات، تجربه خواهد کرد. فرد مبتلا ممکن است علایمی مثل تب، عطسه و سرفه‌ی خشک را هم تجربه کند. این علایم ممکن است حاکی از وجود عفونت در مایع باشد که آن را آمپیم (empyema) هم ‌می‌خوانند.

آشنایی با بیماری پلورزی

چه چیزی باعت پلورزی ‌می‌شود؟

عفونت‌های ویروسی از علل اصلی صحیح نمودن پلوریت ریه هستند. ویروس‌ها ‌می‌توانند موجب عفونت در ریه شوند، که ‌می‌تواند وضعیت را به سمت پلورزی ببرد.(آشنایی با بیماری پلورزی)

دیگر علل صحیح نمودن پلورزی شامل:

پنومونی باکتریایی
برونشیت (bronchitis)
توبرکلوزیس (tuberculosis)
جراحات قفسه‌ی سینه
شکستگی دنده‌ها
ضربه (blunt trauma یا ترومای غیرنافذ) به دیواره‌ی قفسه‌ی سینه
تومورهای قفسه‌ی سینه یا ریه
لخته‌های خون در شریان‌های ریه که از آن‌ها با عنوان امبولی پولموناری هم یاد ‌می‌شود
اختلالات سیستم ایمنی، مثل لوپوس سیستمیک و روماتوئید آرتریت
آنمی داسی شکل (sickle cell anemia)
پیچیدگی‌های بعد از جراحی قلب
سرطان ریه
لنفوم
مزوتلیوما که سرطانی می باشد که ‌می‌تواند در اثر تماس با آزبست صحیح نمودن شود
عفونت‌های قارچی یا انگلی

تشخیص پلورزی

اولین قدم در تشخیص پلورزی، دریافتن محل و عامل صحیح نمودن عفونت یا آماس می باشد. پزشک آزمون فیزیکی انجام خواهد داد و تاریخچه پزشکی شما را بررسی خواهد کرد. پزشک ممکن است یک یا تعدادی از از آزمایش‌های زیر را درخواست کند:

رادیوگرافی قفسه سینه

رادیوگرافی قفسه سینه به پزشک اجازه ‌می‌دهد تا وجود هرگونه عفونت را در ریه‌ها بررسی کند. پزشک ممکن است عکس اشعه ایکس decubitus درخواست کند. روشی که درآن برای تصویربرداری به پهلو دراز ‌می‌کشند. این کار به مایع آزاد اجازه ‌می‌دهد تا به صورت یک لایه تجمع یابد. رادیوگرافی دکوبیتوس در گونه وجود هر گونه مایع لازم می باشد.

تست خون

در گونه وجود عفونت، تست‌های خون به کشف عفونت و علت بروز آن کمک ‌می‌کنند. بعلاوه، تست‌های خون وجود اختلالات سیستم ایمنی را آشکار ‌می‌کنند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

آشنایی با بیماری پلورزی

توراسنتز (thoracentesis)

در طول توراسنتز، پزشک یک سوزن را وارد فضای سینه، به محل مایع که با تصویربرداری مشخص شده، وارد ‌می‌کند. سپس پزشک مقداری از مایع را برای آنالیز، بر‌می‌دارد.به علت حالت تهاجمی این روش و ریسک‌های دارای ارتباط با آن، این تست به ندرت برای پلورزی‌های معمول، انجام ‌می‌شود.

سی تی اسکن

برای بررسی بیشتر هر گونه ناهنجاری مشاهده شده در عکس رادیولوژی قفسه سینه، پزشک ممکن است تعدادی تصویر مقطعی با جزئیات دقیق از شما به وسیله‌ی سی تی اسکن بگیرد.تصاویر تهیه شده با سی تی اسکن یک عکس با جزئیات دقیق از درون قفسه‌ی سینه ارائه ‌می‌دهد. این به پزشک اجازه ‌می‌دهد که نگاه عمیق تری بره بافت درگیر داشته باشد.

سونوگرافی

در سونوگرافی امواج صوتی با فرکانس‌های بالا، از حفره‌ی درون قفسه‌ی سینه تصویر تشکیل ‌می‌دهند. این کار به پزشک اجازه ‌می‌دهد تا بافت درگیر را بهتر بررسی کند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

بیوپسی

یک بیوپسی پلورال برای پیدا کردن علت پلورازی فراوان کارآمد می باشد. پرده‌ی جنب (pleura) لایه از یک غشا می باشد که ریه‌های را ‌می‌پوشاند.در طول فرایند، پزشک برش‌های کوچکی در پوست قفسه‌ی سینه ‌می‌زند. سپس پزشک از یک سوزن برای جدا کردن یک نمونه بافتی کوچک از پرده جنب استفاده ‌می‌کند.

توراکوسکوپی

در طول توراکوسکوپی، پزشک یک برش در قفسه‌ی سینه شما صحیح نمودن خواهد کرد. سپس یک دوربین کوچک که به یک تیوب وصل می باشد، وارد فضای پلورال (جنب) ‌می‌شود. پزشک از دوربین برای پیدا کردن محل درگیر وتهیه‌ی نمونه از بافت برای آنالیز استفاده خواهد کرد.

پلورزی چگونه درمان ‌می‌شود؟

زمانی که پزشک عامل صحیح نمودن التهاب یا عفونت را یافت، ‌می‌تواند دربارهه درمان درست، تصمیم بگیرد. استراحت کافی برای کمک به بدن برای گذراندن پروسه‌ی بهبود، بخش مهمی از روند درمان می باشد.بعلاوه، دراز کششیدن بر روی قسمتی که درد دارید، ‌می‌تواند فشار کافی برای از بین بردن درد فراهم کند.

دیگر روش‌های درمان شامل:

آنتی بیوتیک برای عفونت‌های باکتریایی
داروهای بدون نسخه، شامل آسپرین، ایبوپروفن، یا سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
داروهای نسخه ای برای درمان درد و سرفه شامل کدئین
داروهایی برای شکستن هرگونه لخته‌ی خون یا تجمعات بزرگ چرک و موکوس
گشادکننده‌های برونش از راه دستگاه‌های استنشاقی با دوز اندازه گیری شده، مثل آن‌هایی برای درمان آسم به کار ‌می‌روند
افراد با حجم زیادی مایع در درون ریه‌هایشان (pleural effusions)، ممکن است در بیمارستان بستری شوند تا به وسیله درن تیوب (drain tube) جاگذاری شده در ریه‌هایشان، مایع خارج شود.

آشنایی با بیماری پلورزی

چشم انداز بلند مدت

پلورزی ‌می‌تواند درگیری شدید بلند مدت داشته باشد، اما دنبال کردن برنامه درمانی دارویی و متعهد بودن به برنامه درمانی ‌می‌تواند اثار مثبتی به دنبال داشته باشد. شما و پزشکتان برای کمک به بهبودی باید عامل اصلی پلورزی را بیابید.(آشنایی با بیماری پلورزی)

مطالب مرتبط :

 

سنگ کیسه ی صفرا :به عنوان یک توضیح کلی می توان گفت که دلیل وجود آمدن سنگ کیسه صفرا هنوز به طور قطعی مشخص نشده است.

آشنایی با بیماری سنگ کیسه ی صفرا و راههای درمان آن

با این حال، برخی از مهم ترین فاکتورهایی که می توانند به عنوان عامل صحیح نمودن سنگ در نواحی صفراوی شناخته شوند، عبارتند از:

● تجمع کلسترول در داخل کیسه صفرا و صحیح نمودن سنگ های زردرنگ(جنس بیش از ۸۰درصد از سنگ ها)

● تجمع بیلی روبین یا bilirubin (ماده ای که در اثر حذف گلبول های قرمز قدیمی در کبد تولید می شود) و صحیح نمودن سنگ های قهوه ای یا سیاه رنگ

● عدم تخلیه محتوای صفراوی کیسه صفرا و پر شدن آن

علائم اولیه سنگ کیسه صفرا چیست؟

گاهی شخص ممکن است به دلیل درد در ناحیه شکم به پزشک مراجعه کند. در صورتی که این درد در سمت راست و قسمت بالای شکم شدیدتر باشد، احتمال وجود سنگ کیسه صفرا زیاد می باشد.

سنگ کیسه ی صفرا

دردهای این ناحیه معمولا با خوردن مواد غذایی پرچرب شروع شده و بعد از چند ساعت هم رفع می شوند.علی رغم اینکه درد به عنوان نشانه اصلی شناخته می شود، اما برخی علائم اولیه دیگر هم ممکن است دلیلی بر وجود سنگ در مجاری صفراوی و یا خود کیسه صفرا باشند. این علائم عبارتند از:

● حالت تهوع

● استفراغ

● ادرار با رنگ تیره

● مدفوع خاکستری رنگ (البته این مورد به شیوه تغذیه هم بستگی دارد)

● دل درد

● احساس نفخ در معده و روده

● آروغ زدن

● اسهال

● سوء هاضمه

معمولا پزشک در ابتدا رنگ پوست و چشم را بررسی می کند تا از عدم زردی آن مطمئن شود. زرد شدن آن ها می تواند ناشی از فراوان شدن بیلی روبین در خون باشد.لازم می باشد یادآور شویم که سنگ کیسه صفرا در اکثر افراد به صورت بدون علامت وجود دارد؛

مگر آنکه در اثر جابجا شدن و قرار گرفتن در مسیر تخلیه صفرا، برای فرد صحیح نمودن درد و ناراحتی کنند و در نهایت خود را نشان دهند.اما برخی سنگ ها هم بدون کمترین علائم بوده و تنها با تصویربرداری و یا در حین جراحی های شکمی توسط پزشک تشخیص داده می شوند.

این عارضه چگونه تشخیص داده می شود؟

روش های تشخیصی سنگ کیسه صفرا متعدد هستند. پزشک باید بعد از انجام معاینات اولیه برای اطمینان از تشخیص خود، آزمایش ها و تصویربرداری های لازم را برای بیمار تجویز نماید. در ادامه به برخی از این روش های تشخیصی اشاره می کنیم.

 

انجام سونوگرافی شکم

استفاده از دستگاه سونوگرافی و تصویربرداری از قسمت شکم باعث می شود تا وجود هر گونه سنگ در این ناحیه تشخیص داده شود. سونوگرافی می تواند وجود کوله سیستیت حاد را هم تشخیص داده و از این راه به درمان زودهنگام کمک نماید.انجام سونوگرافی توسط یک پزشک متخصص ماهر و باتجربه در تشخیص هر چه بهتر سنگ کیسه صفرا می تواند فراوان اثرگذار باشد.

انجام سی تی اسکن در ناحیه شکم

سی تی اسکن هم نوعی تصویربرداری می باشد که از بافت های شکمی مانند کبد و کیسه صفرا تصاویر مناسبی ارائه می دهد. به این ترتیب، پزشک می تواند وجود سنگ  در این نواحی را بررسی کند.

انجام اسکن رادیونوکلئید صفرا

این روش تشخیصی با استفاده از تزریق مواد رادیواکتیو در رگ های بیمار انجام می گیرد. پس از اینکه ماده رادیواکتیو توسط متخصص به گردش خون وارد شد، در نهایت به کبد و کیسه صفرا می رسد. پرتوهای ناشی از این ماده کمک می کند تا بروز سنگ در مجاری صفراوی و یا عفونت در کیسه صفرا به خوبی قابل تشخیص باشد.

انجام آزمایش خون تشخیصی

انجام یک آزمایش خون می تواند به پزشک کمک کند تا متوجه میزان بیلی روبین موجود در خون بشود. از طرفی، طی آزمایش خون عملکرد کبد هم قابل بررسی خواهد بود.

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی روش ERCP روشی می باشد که طی آن نواحی داخلی شکم و کیسه صفرا به کمک یک دوربین و اشعه ایکس مشاهده می شود. این روش کمک می کند تا پزشک نواحی مربوط به لوزالمعده و مجاری صفراوی را برای یافتن سنگ های کیسه صفرا به طور دقیق کاوش نماید.

سنگ کیسه ی صفرا

آیا این عارضه خطرناک است؟

در هر حال، سنگ کیسه صفرا به عنوان یک شی خارجی محسوب می شود و ممکن است در درازمدت مشکلاتی را برای فرد در پی داشته باشد. از مهمترین عوارض این  عارضه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

● بروز کوله سیستیت حاد کیسه صفرا که به معنای صحیح نمودن التهاب و عفونت در اثر تخلیه نشدن مایع صفراوی می باشد. درمان این مساله باید به صورت اورژانسی گونه پذیرد. تب، لرز، از دست دادن اشتها، تهوع و درد شدید در ناحیه بالای شکم یا وسط کمر از جمله علائم این نوع عارضه هستند.

● زرد شدن رنگ پوست و یا نواحی داخلی چشم

● عفونت مجاری صفراوی که ممکن است با عنوان کلانژیت هم به کار رود.

● وارد شدن عفونت در خون (سپسیس)

● صحیح نمودن التهاب در ناحیه لوزالمعده

● بروز سرطان در ناحیه کیسه صفرا و مجاری صفراوی

هر کدام از این موارد در جای خود می توانند مشکلات فراوان جدی صحیح نمودن نمایند. بنابراین، لازم می باشد در گونه مشاهده علائم اولیه سنگ کیسه صفرا، به یک پزشک متخصص حاذق مراجعه کرده تا بررسی های لازم گونه پذیرد.

سنگ کیسه صفرا چگونه درمان می شود؟

تغییر سبک زندگی می تواند تا حد زیادی به پیشگیری و یا بهبود سنگ کیسه صفرا کمک کند. با این حال، لازم می باشد برای درمان قطعی به یک پزشک متخصص و ماهر مراجعه کنید تا بهترین روش درمانی برای شما انتخاب شود.انجام مرتب تمرین های ورزشی و کاهش وزن، پرهیز از خوردن غذاهای چرب، مصرف برخی مکمل ها مانند ویتامین C و لسیتین از جمله توصیه های پزشکی برای درمان این عارضه هستند.

کپسول دفع سنگ کیسه صفرا تحت عنوان اورسودوکسی کولیک اسید (Ursodeoxycholic Acid) هم یکی از داروهایی می باشد که پزشک با توجه به شرایط شما ممکن است تجویز نماید. این قرص به حل سنگ ها و در نهایت دفع آن ها کمک می کند.عمل جراحی لاپاراسکوپی، یکی از روش های قطعی رفع سنگ کیسه صفرا می باشد که با صحیح نمودن سه تا چهار برش روی شکم انجام می شود.

سنگ کیسه ی صفرا

یک ربات کوچک از راه این برش ها به ناحیه شکم وارد شده و در نهایت، همه نواحی کیسه صفرا و مجاری دارای ارتباط با آن را از نظر وجود سنگ چک خواهد کرد.درمان با دارو ممکن است برگشت پذیر باشد؛ اما در مورد روش جراحی احتمال بازگشت سنگ ها فراوان ناچیز خواهد بود.

مطالب مرتیط :

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی : مطالعات نشان داده اند که افزایش فعالیت بـدنی در پـیش گیـری از وقوع دیابت در افرادی که در معرض خطر هستند، بسیار موثر است.

افرادی که چاق هستند و زندگی کم تحرک دارند یا در بـین بـستگان آنهـا افراد دیابتی دیده میشوند، در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند. تغییر سبک زندگی شامل رعایت برنامه غذایی و انجام فعالیـتهـای بدنی منظم و مستمر از بروز دیابت در این افراد جلوگیری کرده و یا حداقل آن را به تأخیر می اندازد.

ارتباط ورزش با دیابت

یک فرد دیابتی، می تواند با برقراری تعادل بین فعالیت بدنی، داروها و مصرف مواد غذایی روزانه خود، نه تنها از افزایش قند خون جلوگیری نموده، بلکه مانع از افت آن نیز گردد.

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

ورزش حساسیت بدن به انسولین را افزایش داده و باعث تنظیم قند خون می شود.و باعثت کنترل بیماری دیابت می گردد .همچنین ورزش نمودن در تنظیم فشارخون موثر است.ورزش کردن با کاهش توده چربی بدن به کاهش وزن کمک می نماید.

کاهش وزن ناشی از ورزش، باعث کاهش بافت چربی می‎گردد، بنابراین مقاومت به انسولین در سلولها کاهش می‎یابد و به این ترتیب مصرف داروهای خوراکی پایین‎آورنده قند خون کم می‎شود. با انجام ورزشهای برنامه ریزی شده ، بافت چربی کاهش یافته و توده عضلانی افزایش می‎یابد.

ورزش مناسب، تناسب عضلات را بالا می‎برد. تحقیقات نشان داده است که انقباضات عضلانی و عمل انسولین هر دو با هم مصرف گلوکز در طول ورزش را زیاد می‎کنند. و باعث آمادگی عضلات می گردد .ورزش باعث افزایش انرژی و کاهش استرس می شود.

زمان مناسب برای ورزش کردن

همیشه از پزشکتان درباره زمان ورزش سوال کنید. پزشک بر اساس برنامه رژیم غذائی و داروهای مصرفی شما، بهترین زمان ورزش را مشخص می نماید.ورزش اگر در شرایط مناسب صورت گیرد یعنی بیماری قندخون نسبتاً کنترل شده داشته باشد، غلظت گلوکز پلاسما را ثابت نگه می‎دارد. علت این پدیده توازن بین برداشت گلوکز توسط عضلات و تولید متقابل گلوکز در کبد است.

برای افراد دیابتی، ۱ تا ۳ ساعت پس از مصرف غذا، مناسب ترین زمان برای ورزش کردن است.کنترل قند با دستگاه گلوکومتر، قبل، حین و پس از ورزش لازم است.در دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ که انسولین تزریق می کنند، وقتی قند خون بالای ۲۵۰ میلی گرم باشد، ورزش کردن در این زمان باعث افزایش قند خون می شود.

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

آیا ورزش باعث افت قند خون می شود؟

در بیماران دیابتی که انسولین تزریق می کنند، فعالیت بدنی باعث افت قند خون می شود.

افت قند خون ممکن است حین ورزش و یا بلافاصله بعد از ورزش یا حتی ۶ الی ۱۰ ساعت بعد از ورزش (افت قندخون تاخیری) ایجاد شود.برای ورزش صبحگاهی بیشتر از ۱ ساعت، انسولین شفاف (رگولار) صبح و برای ورزش عصر بیشتر از ۱ ساعت، انسولین شیری (ان پی اچ) صبح، با نظر پزشک کاهش داده شود.

همچنین در مورد کم کردن دارو از پزشک خانواده خود سوال نمائید.هرگز زمانی که قند خون شما خیلی پایین است، ورزش نکنید.اگر بیشتر از یک ساعت ورزش می کنید در فواصل منظم، می بایست قندخون خود را اندازه گیری نمائید. همیشه مقداری مواد قندی زودجذب و غذا همراه داشته باشید تا در صورت افت قندخون، میل نمائید.

آیا هر نوع ورزشی می توان انجام داد؟

ورزش هائی که باعث بالا رفتن فشار در مویرگ های شبکیه چشم می شود مانند بلند کردن وزنه سنگین، ممکن است مشکلات چشمی شما را افزایش دهد.اگر دچار اختلال حسی در پاها هستید، پیاده روی طولانی، ممکن است باعث آسیب رساندن به پاها گردد.

مراقبت از پاها هنگام ورزش

هنگام ورزش، کفش راحت بپوشید، بطوری که کل پاها را بپوشاند و از جوراب ضخیم نخی استفاده نمائید که عرق پاها را جذب و پاها را محافظت نماید.بعد از ورزش، پاهای خود را از نظر بریدگی، تاول، زخم، تورم بررسی نمائید.

حرکات کششی:

بیماران دیابتی می توانند ۲ تا ۳ روز در هفته و بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه برای هر حرکت کششی وقت بگذارند.

نوع حرکات کششی برای اندام های فوقانی و تحتانی ۴ تا ۵ حرکت می باشد.

ورزش های هوازی:

فعالیتهائی که توام با مصرف اکسیژن باشد مثل دویدن در مسافت طولانی، اسکی، دوچرخه سواری و …

ورزش های قدرتی:

وزنه برداری، بلند کردن وزنه

البته این قبیل ورزش ها در افراد دیابتی با درگیری شدید عروق چشم و یا لیزر تراپی اخیر توصیه نمی شود.

توجه:

هرگز انسولین خود را در عضوی که بیش از اندازه در حین ورزش از آن استفاده می کنید، تزریق نکنید. زیرا جذب آن­سریعتر از حد معمول صورت می گیرد. برای مثال اگر در ورزشی مثل فوتبال، بازو و ران را بیشتر می دهید، بهتر از تزریق را در ناحیه شکم انجام دهید.

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه در راستای ارائه بهترین خدمات پرستاری ، درمانی و مراقبتی حرفه ای از بیماران عزیز شما در بیمارستان و منزل و همدلی و همراهی صمیمانه با بستگان بیمار تاسیس گردیده است . هدف کادر با سابقه درخشان و مجرب این مرکز کسب جلب رضایت هم میهنان نیازمند به تمامی خدمات بالینی و پرستاری در منزل است تا بیماران و سالمندان شما در کوتاهترین زمان ممکن با حال عمومی بسیار خوب به جمع خانواده خود بازگردند .(خدمات پرستار در منزل)

برخی از خدمات ما :

خدمات پرستاری در منزل ، خدمات پزشکی در منزل ، نگهداری از بیمار در منزل ، نگهداری از کودک در منزل ، نگهداری از سالمند در منزل ، پرستاری از سالمند در منزل ، پرستاری از کودک در منزل ، پرستاری از بیمار در منزل ، تزریقات در منزل ، حمام بیمار در منزل ، فیزیوتراپی در منزل ، همراه در بیمارستان ، پانسمان در منزل ، پرستار icu و …

 

مطالب مرتبط:

هپاتیت E چیست؟آزمایش هپاتیت E 1 آزمایش خون میباشد که برای تشخیص عفونت با ویروس هپاتیت E (HEV) انجام می‌شود. ویروس هپاتیت E یکی از عوامل اصلی هپاتیت ویروسی در سراسر جهان میباشد و به طور عمده از راه آب و مصرف مواد غذایی آلوده به ویروس منتقل می‌شود. این مقاله برای افرادی میباشد می‌خواهند راجع به هپاتیت e در آزمایش بیش بدانند پس با مجله درمانکده همراه باشید.

هپاتیت E مزمن

در این تست، آنتی‌بادی‌های IgM و IgG ارزیابی می‌شوند. آنتی‌بادی‌ IgM شاخصی میباشد که نشان می‌دهد فرد به تازگی به این بیماری مبتلا شده میباشد. در حالی که آنتی‌بادی‌های IgG به عنوان نشانگر عفونت قبلی یا قدیمی با ویروس هپاتیت E هستند.

در صورتی که نتیجهٔ آزمایش مثبت باشد، نشان‌دهنده وجود عفونت فعلی یا قبلی با ویروس هپاتیت E میباشد. اگر تست هپاتیت E نتایج منفی داشته باشد، عدم وجود عفونت را نشان می‌دهد.لوله‌های آزمایشگاهی برای تست هپاتیت E را می‌بینیدبرترین راه برای تشخیص هپاتیت E، آزمایش خون میباشد.

آزمایش هپاتیت e چطور است؟

تست هپاتیت E با استفاده از نمونه خون انجام می‌شود. روش‌های مختلفی برای تشخیص آنتی‌بادی‌های هپاتیت E در نمونه خون وجود دارد. ۲ آزمایش اصلی برای تشخیص این نوع هپاتیت عبارتند از:

آزمایش آنتی‌بادی‌های IgM هپاتیت E: این تست برای تشخیص عفونت فعلی و تازه با ویروس هپاتیت E استفاده می‌شود. آنتی‌بادی‌های IgM نشانگر عفونت حاد و نو هستند. اگر نمونه خون مثبت برای آنتی‌بادی‌های IgM باشد، نشان‌دهندهٔ عفونت نو با ویروس هپاتیت E میباشد.
تست آنتی‌بادی‌های IgG هپاتیت E: این تست برای تشخیص عفونت قبلی یا قدیمی با ویروس هپاتیت E تجویز می‌شود. آنتی‌بادی‌های IgG نشانگر عفونت قبلی و حضور آنتی‌بادی‌های دائمی در بدن هستند.
اینفوگرافیکی که ویژگی‌های آزمایش هپاتیت e را نشان می‌دهد.
آزمایش اصلی برای تشخیص هپاتیت e به ۲ گونه آنتی بادی های IgM و آنتی بادی های IgG انجام می شود.

هپاتیت E چیست؟

هپاتیت E چیست؟

شرایط انجام تست هپاتیت E به طور کلی عبارتند از:

پیش از انجام آزمایش با متخصص گوارش خود مشورت نمایید و او را در جریان قرار بدهید. دکتر با توجه به نیازهای مریض، توصیه‌های منحصر‌به‌فردی را ارائه می‌دهد و نکته ها خاصی را مطرح بکند.
این آزمایش با استفاده از نمونه خون انجام می‌شود. تکنسین آزمایشگاه نمونه خون را از رگ دست یا آرنج می‌‌گیرد.
در برخی موارد، پیش از انجام آزمایش، دکتر امکان دارد از شما بخواهد تا آماده‌سازی خاصی را انجام بدهید، همچون ناشتا بودن.
نتایج معمولاً در عرض چند روز آماده می‌شوند.
بهتر میباشد با دکتر خود در مورد جزئیات دقیق و تکمیلی این تست صحبت و راهنمایی‌های او را دنبال نمایید. نظر ما به شما عزیزان استفاده از امکان مشاوره آنلاین با متخصص گوارش در وبسایت درمانکده میباشد.

در ذیل، چندین مورد که می‌تواند وقت مناسبی برای انجام این آزمایش باشد را بررسی می‌کنیم:

وقت بارداری: در صورتی که باردار هستید و ریسک بروز این بیماری در شما وجود دارد، دکتر برای اطمینان بیش این آزمایش را تجویز می‌کند. برترین وقت برای این تست در هفته‌های چهارم تا هشتم بارداری میباشد. در این بازهٔ زمانی، خطر عفونت و عوارض جدی برای جنین بیش میباشد.
علائم بالینی: در صورتی که علائمی همچون خستگی شدید، تب، تهوع، استفراغ و مشکلات کبدی دارید، می‌توانید آزمایش هپاتیت E را در هر زمانی انجام بدهید.
مطابقت با سابقه عفونت: در صورتی که شما سابقه عفونت هپاتیت E دارید و می‌خواهید مطمئن بشوید که آیا بهبود یافته‌اید یا ۹٫
مهم میباشد که با دکتر در مورد برترین وقت برای انجام این تست براساس وضعیت و سابقه پزشکی‌تان صحبت نمایید. دکتر برترین توصیه‌های فردی را بر اساس نیازهای شما مشخص خواهد نمود.

خانم بارداری که در حالا نمونه خون دادن میباشد. برخی زنان باردار به آزمایش هپاتیت E نیاز دارند.برترین وقت برای انجام آزمایش هپاتیت E به شرایط پزشکی شما بستگی دارد.

علت تجویز آزمایش هپاتیت e در بارداری چیست؟

دلیل تجویز آزمایش هپاتیت E در دوران بارداری، ارزیابی خطر عفونت هپاتیت E در زنان باردار میباشد. در بیش موارد، این بیماری قابل کنترل میباشد، ولی در زنان باردار می‌تواند شدیدتر باشد.

زیاد شدن آسیب‌پذیری

زنان باردار امکان دارد آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به عفونت‌ها از جمله هپاتیت E را داشته باشند. بارداری می‌تواند بر سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارد و زنان باردار را مستعد ابتلا به عفونت‌های ویروسی بکند. عفونت هپاتیت E در دوران بارداری خطراتی را هم برای مادر و هم برای جنین در حالا رشد درست کردن می‌کند. این بیماری در دوران بارداری پیامدهای شدیدتری دارد.

هپاتیت E می‌تواند منجر به عوارض شدید کبدی، همچون نارسایی حاد کبدی شود که تهدید‌کننده زندگی میباشد. شناسایی آن در دوران بارداری امکان نظارت و مدیریت متناسب را برای جلوگیری از عوارض احتمالی بیماری فراهم می‌کند. به همین دلیل دکتر انجام آزمایش هپاتیت e را به زنانی که در معرض آن قرار دارند، نظر می‌کنند.

انتقال بیماری به جنین

هپاتیت E به طور بالقوه می‌تواند از مادر آلوده به جنین منتقل شود. انتقال ویروس منجر به پیامدهای نامطلوب برای جنین خواهد شد. از جمله:

زایمان زودرس
مرده‌زایی
ناهنجاری‌های نوزادی
تشخیص این بیماری کبدی با استفاده از این تست در زنان باردار، مداخله و نظارت به موقع را برای به حداقل رساندن خطر انتقال به جنین، امکان پذیر می‌کند.آزمایش (خون، ادرار، مدفوع) خود را در محل انجام بدهید.

هپاتیت E چیست؟

هپاتیت E چیست؟

پیش‌بینی بیماری

آگاهی از وضعیت عفونت هپاتیت E در دوران بارداری به دکتر اجازه می‌دهد تا اقدامات پیشگیرانه را اجرا بکند و مراقبت‌های متناسب را ارائه دهد. این اقدامات می‌توانند شامل توصیه‌های غذایی و نظارت بر عملکرد کبد باشند.

در برخی موارد، درمان ضد ویروسی یا مراقبت‌های تخصصی لازم میباشد.در هر گونه، دلیل دقیق تجویز این تست در بارداری به وضعیت و سابقه پزشکی هر فرد بستگی دارد. اگر باردار هستید و پزشک این تست را تجویز کرده میباشد، با او در مورد دلیل و تفسیر نتایج آزمایش صحبت نمایید.

 

مطالب مرتبط:

عطش کاذب وراههای درمان آن : عطش کاذب یعنی احساس تشنگی زمانیکه بدن نیاز به آب ندارد و مازاد بر نیاز بدنمان آب می نوشیم, ولی از منظر طب سنتی، چه چیزی سبب درست کردن عطش کاذب می‌شود؟ چطور می‌توان آن را برطرف نمود؟ این ها سوالاتی میباشد که در این پست به آن ها جواب خواهیم داد.

در طب سنتی حالتی وجود دارد که به عنوان عطش صادق شناخته می‌شود که بنابر احتیاج بدن و نیاز اعضا به رطوبت برای رفع خشکی و حرارت و برای رقیق نمودن غذایی که خورده شده به وجود می‌آید که در این حالت میباشد که طب سنتی اصرار می‌کند که میبایست آب نوشیده شود.

آشنایی با عطش کاذب وراههای درمانی آن ازدیدگاه طب سنتی

حالت دیگری وجود دارد که عطش کاذب نامیده می‌شود که در اثر بعضی اختلالات مثلاٌ سوء مزاج‌ها در بدن درست کردن می‌شود که گفته شده که در وقت عطش کاذب میبایست بر تشنگی صبر نمود.آشامیدن مکرر آب در حالت عطش کاذب زیاد مضر میباشد.

عطش کاذب وراههای درمان آن

علل به وجود آمدن عطش کاذب از نگاه طب سنتی

گاهی اوقات به علت وجود بلغم در معده هرچقدر آب خنک مصرف می‌کنید، عطش برطرف نمی‌شود. این نوع تشنگی، هم عطش کاذب نام دارد؛
عطش کاذب، معمولاً بعد از خوردن غذاهای دیرهضم، مصرف ماهی، کشک یا غذاهای سرد و تر رخ میدهد.پس یکی از علل عطش کاذب حاصل از وجود بلغم شور در معده و سوء مزاج سوداوی میباشد.

علت دیگر حرارت معده میباشد و گاهی به این باعث، خشک شدن معده رخ می‌دهد.مراقب باشید در این جا حرارت ریه و قلب را با حرارت معده اشتباه نپندارید که علامت حرارت قلب و ریه این میباشد که‌ در حرارت قلب و ریه و احساس عطش، استنشاق هوای سرد، مریض را آهسته خواهد کرد؛اما‌ در حرارت معده و احساس عطش، فقط خوردن آب ایشان را آهسته می‌کند.

زیرا که‌ هوای سرد به صدر ریه و قلب زودتر نفوذ می‌کند و خوردن آب به معده زودتر خواهد رسید،از دیگر علت‌های این عطش، می‌توان ورم کبد، سوءمزاج کبد، سوءمزاج حادث بر کلیه را نام برد.و گاهی پس از استفراغ هم این حالت یعنی عطش کاذب پدید می‌آید.

راهکارهای رفع تشنگی کاذب

راهکارهایی برای رفع عطش کاذب وجود دارد، به عنوان مثال نفر می‌تواند، موارد ذیل را امتحان بکند تا حالت عطش کاذب از بین رود:

بخوابد یا این که در هوای سرد تنفس بکند،
آب سرد را مزه مزه بکند.
دست و پاهای خود را در آب سرد قرار دهد.
مقدار کمی آب یا مقدار کمی آبی را که با مقداری عسل شیرین شده میباشد را بنوشد.

مواد غذایی عطش زدا

یکسری از مواد غذایی عطش زدا وجود دارد که افراد با عطش فراوان می‌توانند از آن ها استفاده کنند تا احتیاجشان به آب که غیر طبیعی است از بین رود و عطششان را کمتر کند؛ نظیر:غذاهایی همچون «خورشت اسفناج»، «خورشت به» .تخم بادیان، تخم خرفه، سماق، سرکه با آب.

عطش کاذب وراههای درمان آن

تدابیر درمانی بر اساس نوع علت

درمان این قسم عطش و تشنگی (عطش کاذب ناشی از اجتماع خلط بلغم در معده) نوشیدن شربت هایی نظیر سکنجبین با آب گرم و شربت عسل با آب گرم بصورت جرعه جرعه و خوردن سیر میباشد.

۱ لیوان دم کرده دارچین یا زنجبیل به رفع عطش کاذب هم یاری می‌کندو علاج این قسم عطش‌ها (عطش ناشی از ورم کبد، سوءمزاج کبد، سوءمزاج حادث بر کلیه) خوردن ماءالشعیر طبی، لعاب اسپرزه، آب خیار چنبر، شیره‌ی خرفه، سیب، رب آلو، و انگور ترش میباشد و‌ چنانچه ضروری باشد فصد میباشد.البته فصد زمانی انجام میشود که‌ با اغذیه‌ها درمان نشود.

چنانچه بعد از استفراغ عطش رخ داده باشد علاجش خوردن خنکی‌هاست.

مطالب مرتبط :

آشنایی با بیماری کرون روده : یکی از بیماری‌های التهابی روده میباشد که با التهاب دیواره روده مشخص می‌شود.بیماری کرون ۱ بیماری مزمن بوده که قسمت‌های متنوع دستگاه گوارش از دهان گرفته تا مقعد را می‌تواند تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری بیش قسمت انتهایی روده باریک (ایلئوم) و قسمت ابتدایی روده بزرگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

آشنایی با بیماری کرون روده و راهای تشخیص و درمان آن

این بیماری می‌تواند پایان لایه‌های روده را درگیر سازد و حتی موجب فیبروز شود. شایع‌ترین ناحیه درگیر ایلئوسکال میباشد. بین ضایعات معمولاً نواحی سالم وجود دارد. این بیماری تظاهرات خارج روده‌ای هم دارد همچون آرتریت و ضایعات پوستی.علائم و نشانه‌های آن اغلب شامل اسهال (که در گونه التهاب شدید روده امکان دارد به اسهال خونین تبدیل گردد)، کاهش وزن و درد شکم میباشد.

 

آشنایی با بیماری کرون روده

برخی از عوارض این بیماری امکان دارد در خارج از دستگاه گوارش رخ دهد، شامل کم خونی، خارش پوست، ورم مفاصل، التهاب چشم و احساس خستگی. از دیگر علائم این بیماری، راش و اریتم گرهی میباشد. انسداد روده هم معمولاً رخ می‌دهد و افرادی که به این بیماری مبتلا می‌شوند امکان دارد در معرض خطر ابتلا به سرطان روده قرار گیرند.(آشنایی با بیماری کرون روده)

نشانه‌ها

علایم و سمپتوم بیماری شامل اسهال مزمن، کاهش وزن و درد شکم میباشد. بیماری می‌تواند با آبسه، فیستول، تنگی و انسداد روده همراه باشد و گاهی برای تشخیص، نیاز به آزمایش سرولوژی و کولونوسکوپی می‌باشد.

این بیماری می‌تواند همراه با خون‌ریزی همراه با مدفوع یا به‌طور جدا از مدفوع یا همراه با رگه‌های خون روی مدفوع همراه باشد. سایر علائم این بیماری می‌تواند، بی‌اشتهایی، نفخ، دفع ناقص و دفعات فراوان اجابت مزاج و بی‌اختیاری هم باشد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

نشانه‌های غیر روده‌ای

این بیماری علاوه بر گرفتار نمودن معده و روده، اندام‌های دیگر را هم می‌تواند درگیر بکند. کبد چرب و ورم چشم و ورم مفاصل یا ماهیچه‌های دست یا پا از این دست هستند. نازکی یا پوکی استخوان می‌تواند از عواقب این بیماری باشد. در این بیماری پوست، خون و غده درون‌ریز هم می‌توانند درگیر شوند. در مواردی پانکراتیت هم گزارش شده‌است.(آشنایی با بیماری کرون روده)

بیماری کم‌خونی همولیتیک خودایمنی که در آن سیستم ایمنی به گویچه‌های سرخ حمله می‌کند بیش در این بیماری شایع میباشد و می‌تواند سبب خستگی، رنگ پریدگی و دیگر نشانه‌های شایع در کم‌خونی شود.(آشنایی با بیماری کرون روده)

علت های اصلی این بیماری 

ارتباط تنگاتنگی بین بیماری کرون و سیستم عصبی وجود دارد، در واقع هنوز علت دقیق واکنش سیستم ایمنی بدن به اندام‌های داخلی درگیر در بیماری کرون مشخص نشده اما این امر بدیهی میباشد که در هنگام فشارهای عصبی این واکنش‌ها شدت می‌یابد.

بررسی محققان medicinenet نشان داده‌است باکتری اشریشیا کلی (نام علمی: Escherichia coli) یا به‌طور اختصار E.coli، که نوعی باسیل گِرَم منفی از خانواده انتروباکتریاسه است و به‌طور شایع در روده جانوران خونگرم وجود دارد با بیماری کرون در ارتباط است. بیش سویه‌های اشریشیا کلی، بی‌آزار هستند ولی برخی از سروتیپ‌ها همچون O157:H۷ موجب مسمویت غذایی و اسهال می‌شوند.

محققان با استفاده از موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به کرون به این نتیجه رسیدند که التهاب حاد معده و روده باریک عفونی که به خاطر باکتری ناشی از مسمومیت عادی غذایی رخ می‌دهد سبب تسریع رشد باکتری ای. کلای می‌شود که با پیشرفت بیماری کرون دارای ارتباط میباشد. حتی بعد از آن که باکتری مسمومیت غذایی از بدن موش خارج شد، محققان هم‌چنان زیاد شدن میزان ای. کولی را در روده او مشاهده کردند.

آشنایی با بیماری کرون روده

درمان

تلاش‌ها در مورد درمان در به کنترل درآوردن این بیماری می‌باشد. درمان با ترکیبات سالیسیلات (سولفاسالازین، مسالازین و غیره)،گلوکوکورتیکوئیدها، عوامل سرکوبگر ایمنی (مرکاپتوپورین، متوتروکسات، سیکلوسپورین و آزاتیوپرین) و آنتی‌بیوتیکها همچون مترونیدازول و سیپروفلوکساسین می‌باشد.

گاه جراحی به خصوص در گونه بروز عوارض همچون فیستول و انسداد ضرورت می‌یابد. استرس و اضطراب می‌تواندنقش بسزایی در عود بیماری داشته باشد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

درمان‌های مکمل

کنترل استرس، درمان افسردگی، درمان اضطراب و هم درست کردن احساس شادی و رضایت نسبت به زندگی، تأثیر بسزایی در کنترل و درمان این بیماری دارد.معمولاً ورزشکاران کمتر به این بیماری مبتلا می‌شوند. بیمارانی که بدون مصرف دارو به ورزش محدود پرداخته‌اند تا ۷۰ درصد از علائم بیماری‌شان بهبود یافته‌است.

احتمالاً علت آن به تأثیرات مثبت ورزش بر روحیه و سلامت بدن بازمی‌گردد که منجر به تنظیم سیستم ایمنی بدن و متعاقباً کاهش التهاب در بدن می‌گردد. ورزش هم چنین سبب زیاد شدن قدرت جذب روده هم می‌شود که این فرایند دقیقاً برخلاف تأثیرات منفی التهاب روده میباشد که سبب کاهش جذب مواد غذایی در بدن می‌شود.

مریض میبایست فعالیت ورزشی را بصورت کنترل شده و مناسب با توان و استقامت بدنی خود انجام دهد.برای بیمارانی که قادر به ورزش نیستند نرمش و یوگا توصیه می‌شود.رعایت رژیم غذایی از عوامل مؤثر در بهبود این بیماری است. مصرف روزانه عسل، بره موم، خرما، زردچوبه و خاکشیر به علت خاصیت ضد سرطانی، ضد التهابی و ترمیم‌کننده زخم‌ها زیاد مفید و مؤثر میباشد.

توصیه های لازم تغذیه ایی در زمان شدت بیماری 

غلات، سویا پروتینه، کرفس، تخم مرغ، سیب زمینی شیرین، سیب شیرین، موز، انواع آب میوه (بخصوص آب لیمو شیرین) و آب سبزیجات، آجیل، برنج کته، ماست پروبیوتیک، ماهی و مرغ (به‌صورت کبابی یا آب‌پز) به عنوان غذای روزانه در دوران شدت بیماری توصیه می‌شود.از مصرف غذاهای ترش، اسیدی، گازدار، تند، دارای ادویه زیاد یا دارای افزودنی و نگهدارنده، میبایست پرهیز شود.

از مصرف غذاهای دیر جذب همچون گوشت قرمز، فست‌فود و غذاهای چرب و هم چنین لبنیات و غذاهای خام و نپخته همچون میوه و سبزی در دوران شدت بیماری، پرهیز گردد.با رعایت موارد فوق، این بیماری در ظرف چند ماه وارد دوران خاموشی خواهد شد و پس از آن بیمار با حفظ آرامش می‌تواند به زندگی عادی خود ادامه دهد.

 

آشنایی با بیماری کرون روده

 

پس از سپری شدن دوره اصلی بیماری و وارد شدن به دوران خاموشی، بیمار می‌تواند آرام رژیم غذایی و میزان مصرف داروها را کاهش داد.بهتر میباشد در زمانیکه این بیماری شدت می‌گیرد، از مکمل مولتی ویتامین، امگا ۳ و کلسیم و در گونه کم‌خونی از مکمل آهن هم استفاده شود.بیمارانی که درمان‌های فوق برای آن‌ها پاسخگو نبوده بهتر است ۱ دوره شش‌ماهه رژیم غذایی فاقد گلوتن را هم دنبال کنند.

تحقیقات

نتیجه یک تحقیق در دانشگاه پزشکی زوریخ، نشان می‌دهد اکسید تیتانیوم به کار رفته در نگهدارنده‌ها و افزودنی‌های خوراکی، موجب تشدید و وخامت سیر بیماری‌های التهابی روده از جمله کرون می‌شود.

مطالب مرتبط :

 

سینوزیت و راههای درمان آن : بیماری سینوزیت به التهاب در ناحیه سینوس‌­های پیرامون بینی اطلاق می‌­شود. این سینوس‌­ها، حفره‌­هایی هستند که مخاط مورد نیاز برای مرطوب ساختن مسیر بینی را تولید می‌کنند و سبب می‌شوند تا بینی عملکرد متناسب و مؤثری داشته باشد. بیماری سینوزیت می‌­تواند بصورت حاد یا مزمن ظاهر شود.

هم چنین می‌تواند ناشی از عفونت‌­های ویروسی، باکتریایی، قارچی، آلرژی یا حتی ۱ واکنش خودایمنی بدن باشد.گرچه سینوزیت می‌­تواند دردناک و ناراحت‌کننده باشد ولی اغلب بدون مصرف دارو هم بهبود می‌یابد. ولی چنانچه نشانه‌های این بیماری ظرف هفت تا ده روز بهبود نیافتند یا همراه تب یا سردرد شدید باشد میبایست به دکتر مراجعه کرد.

نکته ها کلیدی که در مورد سینوزیت وراههای درمان آن میبایست دانست عبارتند از:

ما ۴ جفت حفره در پشت استخوان­‌های گونه داریم که به آنان سینوس می­‌گویند.آلرژی، عفونت باکتریایی یا ویروسی می‌توانند سینوس‌­ها را ملتهب و سینوزیت درست کردن کنند.معمولاً سینوزیت بدون درمان بهبود می‌­یابد اما برخی اوقات نیازمند درمان میباشد.سینوزیت مزمن سینوزیتی میباشد که بیش از دوازده هفته به طول انجامد.

سینوزیت و راههای درمان آن

سینوس‌ها چه هستند؟

سینوس به حفره‌ه­ای خالی در بدن اطلاق می‌شود. انواع مختلفی از سینوس در بدن وجود دارد، اما سینوزیت، سینوس‌­های پیرامون بینی را تحت تأثیر قرار می‌­دهد. این حفره‌­ها در پشت گونه قرار دارند که به حفره بینی راه دارند. آنان ماده‌­ای لزج به نام مخاط ترشح می­‌کنند. این مخاط مسیر بینی را مرطوب نگه می­‌دارد و به این ترتیب می‌توانند ذرات غبار یا آلودگی میکروبی را به خود جذب کنند.

سینوزیت هنگامی رخ می‌­دهد که ترشح مخاط فراوان شده و سینوس­‌ها هم ملتهب شوند. در نتیجه مجرای تخلیه تنگ یا مسدود شده و حجم مایع مخاطی در سینوس‌ها زیاد شدن یابد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

نشانه‌ها

نشانه‌های سینوزیت بسته به مدت وقت و شدت عفونت متغیر هستند. اگر مریض دو یا تعداد بیشتری از نشانه‌های ذیل را به همراه ترشح غلیظ زرد یا سبز از بینی یا حلق دارد امکان دارد دچار سینوزیت باشد. نشانه­‌ها عبارتند از:

-ترشح بینی
-درد و فشار در ناحیه گونه
-گرفتگی بینی که می‌تواند تنفس را مشکل بکند
-کاهش حس بویایی
-احساس فشار در گوش
-خستگی
-سرفه
-احتقان

درد در ناحیه سینوس‌ها می‌تواند یکی از نشانه‌های سینوزیت باشد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

در موارد پیشرفته‌­تر امکان دارد این نشانه‌ها هم وجود داشته باشند:

تب
تورم، درد و قرمزی دور ناحیه چشم
احساس سرگیجه
بوی بد دهان یا هوای بازدم
خستگی
دندان درد
سردرد
اگر این نشانه‌ها برای دوازده هفته یا بیش ادامه یابند به آن سینوزیت مزمن گفته می‌شود.

علل بروز سینوزیت

سینوزیت می‌تواند از عوامل مختلفی نشأت گیرد. اما نتیجه آن در هر گونه این میباشد که مایع مخاطی در سینوس­‌ها حبس می‌شود. این محیط آماده رشد منشاء بیماری میباشد که به ترتیب شیوع عبارتند از:

ویروس‌­ها: ۹۰% موارد ابتلا به سینوزیت عفونی در بزرگسالان منشاء ویروسی دارد.
باکتری: در بزرگسالان ۱۰% موارد ابتلا به سینوزیت عفونی باکتریایی میباشد.
آلودگی: مواد شیمیایی یا مواد محرک موجود در هوا می‌تواند به زیاد شدن ترشح مخاط و بعدا سینوزیت منجر شود.
قارچ: این نوع سینوزیت بیش در مناطق خشک و گرم نظیر سودان یا هند مشاهده شده و جزء موارد نادر میباشد.

سینوزیت و راههای درمان آن

عوامل ریسک بروز سینوزیت

وجود عفونت قبلی در مسیر راه­‌های تنفسی نظیر سرماخوردگی
وجود زائده در بینی یا پولیپ بینی (رشد زائده در مسیر بینی که می‌­تواند سبب تورم گردد)
ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن ناشی از مواردی مثل انجام برخی درمان­‌های خاص
واکنش آلرژیک به مواردی نظیر گرد و غبار، آلاینده‌ها و مو و شوره پوست حیوانات
وجود مشکل در ساختمان بینی مثل انحراف تیغه بینی

انواع سینوزیت

سینوزیت همواره با آبریزش بینی و زیاد شدن ترشح مخاط همراه میباشد. اما انواع مختلفی دارد که به مدت درگیری با آن دارای ارتباط میباشد.

سینوزیت حاد: تا ۴ هفته طول می­‌کشد و بیشترین شیوع را دارد.
سینوزیت تحت حاد: نشانه‌­های این نوع سینوزیت چهار تا دوازده هفته ادامه دارد.
سینوزیت مزمن: نشانه‌­ها بصورت پایدار برای بیشتر از دوازده هفته یا بصورت بازگشتی ظاهر می­‌شود که امکان دارد حتی به درمان تهاجمی و جراحی نیاز داشته باشد.
مدت زمان درمان و روش درمان به نوع سینوزیت بستگی دارد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

درمان

برای درمان سینوزیت حاد یا سینوزیت تحت حاد استفاده از محلول نمکی رقیق (ترجیحاً سرم نمکی) برای بهبود نشانه­‌های سینوزیت استفاده نمود. در بیش اوقات سینوزیت­ حاد نیاز به درمان ندارد و بدون درمان بهبود می‌یابد اما چنانچه موارد ذیل مشاهده شد حتماً به دکتر مراجعه گردد.

-نشانه­‌ها برای هفت روز یا بیش ادامه یابند.
– وجود تب بیش از ۳۸٫شش درجه
– سردرد شدید که با مسکن­‌های معمول پسندیده نشود.
-اختلالات بینایی یا ورم دور چشم/ تداوم نشانه‌ها پس از مصرف آنتی‌بیوتیک تجویزی دکتر

اگر سینوزیت منشاء باکتریایی داشته باشد امکان دارد دکتر مصرف آنتی‌بیوتیک را تجویز بکند. اگر نشانه‌­ها حتی پس از دوره کامل درمان ادامه یافت مریض میبایست به دکتر مراجعه بکند.بیش موارد ابتلا در سینوزیت مزمن معمولاً باکتریایی نیستند بنابراین مصرف آنتی‌بیوتیک نشانه‌­های آن را برطرف نمی‌­کند.

برخی اسپری‌های کورتیکواستروئید می‌توانند موارد عودکننده را بهبود بخشند اما مصرف آنان حتماً به تجویز دکتر و نظارت پزشکی نیازمند میباشد.برای درمان سینوزیت آلرژیک استفاده از برخی داروهای تزریقی اسپری­‌های استنشاقی و اجتناب از عوامل حساسیت‌زا (نظیر گرده گل­‌ها، مو و شوره پوست حیوانات به ویژه حیوانات خانگی، کپک‌­ها یا قارچی میکروسکوپی) می­‌تواند احتمال بازگشت سینوزیت مزمن آلرژیک را کمتر بکند.

عمل جراحی

مواردی نظیر اصلاح انحراف تیغه بینی یا رفع پولیپ (زائده) بینی امکان دارد نیازمند عمل جراحی باشد. در مورد درمان سینوزیت­‌های مقاوم به درمان امکان دارد عمل جراحی توصیه شود. امکان دارد این درمان بوسیله اندوسکوپی هم انجام شود. بعد از عمل جراحی هم امکان دارد درمان جهت پیشگیری از بازگشت سینوزیت تجویز گردد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

پولیپ و انحراف بینی در سینوزیت

وجود انحراف در تیغه بینی و پولیپ می‌تواند احتمال بروز سینوزیت را زیاد شدن دهد.عمل جراحی می‌بایستی آخرین راه حل برای درمان سینوزیت در کودکان در پیشنهاد گرفته شود و سایر روش­‌های درمانی در اولویت هستند.(سینوزیت و راههای درمان آن )

سینوزیت و راههای درمان آن

پیشگیری

  • روش‌­ها و اقدامات ذیل می­‌تواند احتمال بروز سینوزیت را کاهش دهد.پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی و آنفولانزا. شستن دست‌ها به خصوص پیش از صرف غذا اکیداً توصیه می‌شود.
    – اجتناب از استعمال دخانیات یا مجاورت با دود دخانیات
    – اجتناب از عوامل حساسیت‌زا
    – استفاده از دستگاه مرطوب‌کننده در منزل
    – پاک و تمیز نگهداشتن منزل
    – تهویه متناسب هوای خانه
    – اثرات دود سیگار بر دستگاه تنفس

کارهایی که می‌­توان در خانه انجام داد

  برخی از کارها را می­‌توان در خانه برای کاهش شدت یا بازگشت سینوزیت انجام دارد. این کارها می­‌تواند درد را کاهش داده یا مسیر سینوس‌­ها را برای تخلیه مایع مخاطی باز نگه دارد.

  • شستشوی بینی چند بار در روز با محلول سرم نمکی یا آب نمک رقیق
  • کمپرس گرم (ملایم) روی سینوس­‌های درگیر در گونه می­ تواند تورم و احساس ناراحتی را کاهش دهد.
  • استفاده از برخی داروهای مسکن ساده برای کاهش درد یا تب
  • استنشاق بخار: تنفس هوای مرطوب و گرم سبب کاهش احتقان گردد. استفاده از چند ورق نعنا یا اکالیپتوس می‌­تواند به باز شدن سینوس‌­ها یاری بکند.
  • مصرف فراوان آب و اجتناب از فعالیت فیزیکی فراوان
  • قرص­‌های ضد احتقان هم می­‌توانند آماس در ناحیه سینوس‌­ها را کاهش داده و اجازه تخلیه سینوس را می‌دهد. مصرف دارو به مدت بیشتر از ۳ روز، بدون تجویز دکتر به هیچ وجه توصیه نمی­‌گردد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

مطالب مرتبط :