مراقبت‌های ضروری برای بیماران قطع نخاعی :بیماران مبتلا به قطع نخاع به دلیل آسیب به نخاع که قابلیت ترمیم ندارد، نیاز به مراقبت‌های ویژه و مداوم دارند. قطع نخاع نه تنها بر حرکت بدن تاثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند سیستم‌های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، پرستاری و مراقبت از این بیماران به دلیل شرایط پیچیده و بحرانی آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

طبق آمار، سالانه حدود ۱۲,۰۰۰ نفر در آمریکا دچار ضایعات نخاعی می‌شوند. اکثریت این افراد افراد جوان و فعال بین ۱۶ تا ۳۰ سال هستند که بر اثر تصادفات رانندگی، زمین‌خوردن یا حوادث ورزشی دچار آسیب نخاعی می‌شوند. در چنین شرایطی، توجه به مراقبت‌های فیزیکی و روانی بیماران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

نکات کلیدی در مراقبت از بیماران قطع نخاعی:

۱. مراقبت‌های پوستی: بیماران قطع نخاعی به دلیل عدم حرکت بدن، در معرض خطر زخم بستر هستند. بنابراین، باید به طور مرتب پوست بیمار بررسی شده و از تغییرات فشار در نقاط مختلف بدن جلوگیری شود. چرخاندن بیمار و استفاده از تشک‌های مخصوص فشار برای پیشگیری از زخم‌های فشاری ضروری است.

  1. مراقبت از دستگاه تنفسی: برخی از بیماران قطع نخاعی ممکن است مشکلات تنفسی داشته باشند، به خصوص اگر آسیب به نخاع در ناحیه گردن باشد. بنابراین، بررسی وضعیت تنفسی بیمار و اطمینان از جریان هوای کافی بسیار مهم است. در صورت نیاز، استفاده از دستگاه‌های تنفسی کمکی مانند ونتیلاتور توصیه می‌شود.

  2. مراقبت از سیستم ادراری و گوارشی: به دلیل آسیب به نخاع، بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار مشکلات ادراری و گوارشی می‌شوند. استفاده از کاتتر ادراری و نظارت دقیق بر عملکرد کلیه‌ها و دستگاه گوارش اهمیت دارد. به علاوه، تغذیه مناسب برای جلوگیری از یبوست و کمبود مواد مغذی نیز ضروری است.

  3. مراقبت‌های روحی و روانی: آسیب به نخاع نه تنها بر جسم بلکه بر روح و روان بیمار نیز تأثیر می‌گذارد. بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار افسردگی، اضطراب و احساس تنهایی می‌شوند. حمایت‌های روانی، مشاوره و همراهی خانواده می‌تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت روحی بیمار ایفا کند.

  4. توانبخشی و فیزیوتراپی: اگرچه نخاع قابلیت ترمیم ندارد، ولی از طریق فیزیوتراپی و توانبخشی، می‌توان به بیماران کمک کرد تا عملکردهای باقیمانده بدن خود را به بهترین شکل ممکن حفظ کنند. توانبخشی به ویژه در زمینه تقویت عضلات و حفظ تعادل و پیشگیری از انقباضات عضلانی نقش حیاتی دارد.

  5. پیشگیری از عوارض: بیماران قطع نخاعی در معرض خطراتی چون عفونت‌ها، مشکلات قلبی و عروقی و ناتوانی در تنظیم دمای بدن قرار دارند. مراقبت‌های پیشگیرانه شامل نظارت دقیق بر دمای بدن، حفظ بهداشت و پیشگیری از عفونت‌ها ضروری است.

مراقبت‌های دقیق و همیشگی از بیماران قطع نخاعی می‌تواند کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی بهبود بخشد و به آنها کمک کند تا به زندگی مستقل‌تری دست یابند. در این راستا، همکاری تیم‌های پزشکی و پرستاری، همراه با حمایت خانواده، نقشی حیاتی در فرآیند درمان و بازتوانی بیماران ایفا می‌کند.

مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

مراقبت‌های لازم برای بیماران قطع نخاعی در منزل

بیماران مبتلا به ضایعه نخاعی به دلیل آسیب به نخاع که اغلب منجر به ناتوانی دائمی در عملکردهای بدن در قسمت‌های پایین‌تر از محل آسیب می‌شود، نیاز به مراقبت‌های ویژه و مراقبت‌های مداوم دارند. این آسیب‌ها معمولاً بر اثر تصادفات رانندگی، حوادث ورزشی، سقوط، و برخی بیماری‌ها به وجود می‌آیند. در این مقاله، به بررسی مراقبت‌های ضروری و نکات لازم برای نگهداری از بیماران قطع نخاعی در منزل خواهیم پرداخت.

آمار و دلایل ضایعات نخاعی

طبق آمار، هر دو ساعت یک نفر در اثر سوانح و تصادفات دچار ضایعه نخاعی می‌شود. برخی از مهم‌ترین دلایل ایجاد آسیب نخاعی عبارتند از:

  • ضربه گلوله یا چاقو: آسیب‌های وارد شده به نخاع به دلیل ضربات مستقیم، می‌تواند منجر به قطع نخاع شود.
  • برق‌گرفتگی: برق‌گرفتگی شدید ممکن است به نخاع آسیب بزند و ضایعه نخاعی ایجاد کند.
  • التهاب، خون‌ریزی و تورم در اطراف نخاع: شرایط پزشکی مانند التهاب یا خون‌ریزی اطراف نخاع می‌تواند باعث آسیب به آن شود.
  • آسیب به ستون فقرات بر اثر سرطان یا عفونت: در برخی موارد، سرطان یا عفونت‌های ستون فقرات می‌توانند به نخاع آسیب رسانده و منجر به ضایعه نخاعی شوند.
  • سقوط از ارتفاع: سقوط از ارتفاعات می‌تواند فشار زیادی به نخاع وارد کرده و موجب آسیب به آن شود.
  • آسیب‌های ورزشی: آسیب‌های ناشی از ورزش‌های پرخطر مانند فوتبال، کشتی و دیگر ورزش‌ها می‌توانند به ستون فقرات آسیب رسانده و منجر به ضایعه نخاعی شوند.
  • تصادفات رانندگی: تصادفات شدید، به‌ویژه آسیب به سر، گردن، کمر و قفسه سینه، از عوامل رایج ضایعات نخاعی هستند.
  • شیرجه در آب کم‌عمق: شیرجه در آب‌های کم‌عمق می‌تواند منجر به آسیب به نخاع شود.
  • چرخش شدید بدن: حرکت‌های ناگهانی و چرخش‌های شدید در قسمت میانی بدن، مانند چرخش غیرطبیعی گردن یا کمر، ممکن است موجب آسیب به نخاع شود.

مراقبت‌های منزل برای بیماران قطع نخاعی

مراقبت‌های بیمار قطع نخاعی در منزل شامل جنبه‌های فیزیکی، روانی و تغذیه‌ای است. توجه دقیق به این نکات می‌تواند به کاهش مشکلات جانبی و افزایش کیفیت زندگی بیمار کمک کند:

  1. مراقبت‌های پوستی و پیشگیری از زخم بستر: بیماران قطع نخاعی به دلیل عدم توانایی در حرکت دادن بدن، در معرض خطر ابتلا به زخم بستر (فشار زخم) هستند. باید بیمار را به طور مرتب جابجا کرده و از تشک‌های ضد فشار استفاده کرد. مراقبت از پوست و بررسی روزانه آن برای جلوگیری از زخم‌های فشاری بسیار حیاتی است.

  2. مراقبت‌های تنفسی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی به ویژه اگر آسیب در ناحیه گردن باشد، مشکلات تنفسی دارند. در این شرایط، ممکن است نیاز به استفاده از دستگاه تنفسی کمکی یا ونتیلاتور داشته باشند. نظارت دقیق بر تنفس بیمار و ارائه مراقبت‌های تنفسی به ویژه در شب توصیه می‌شود.

  3. مراقبت از سیستم ادراری و گوارشی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی ممکن است دچار مشکلات ادراری یا گوارشی مانند بی‌اختیاری ادرار یا یبوست شوند. در این صورت، استفاده از کاتتر برای تخلیه ادرار و نظارت بر عملکرد دستگاه گوارش ضروری است. تغذیه مناسب و استفاده از داروهای ضد یبوست نیز توصیه می‌شود.

  4. مراقبت از حرکات و فیزیوتراپی: توانبخشی فیزیکی و فیزیوتراپی برای حفظ انعطاف‌پذیری عضلات، جلوگیری از انقباضات و تقویت بخش‌های سالم بدن بسیار مهم است. انجام تمرینات حرکتی مناسب می‌تواند به حفظ وضعیت بدن و جلوگیری از مشکلات عضلانی کمک کند.

  5. مراقبت روانی و عاطفی: بسیاری از بیماران قطع نخاعی دچار مشکلات روانی مانند افسردگی و اضطراب می‌شوند. حمایت عاطفی از سوی خانواده و مشاوره روانشناسی برای این بیماران حیاتی است. گفتگو و حمایت اجتماعی می‌تواند به آنها کمک کند تا با وضعیت جدید خود کنار بیایند.

  6. پیشگیری از عوارض: بیماران قطع نخاعی در معرض خطراتی چون عفونت‌ها، مشکلات قلبی و عروقی و مشکلات تغذیه‌ای هستند. بنابراین، رعایت بهداشت، جلوگیری از عفونت‌ها، کنترل فشار خون و بررسی روزانه وضعیت سلامتی بسیار مهم است.

  7. برنامه‌ریزی تغذیه‌ای: تغذیه مناسب برای بیماران قطع نخاعی که در حالت استراحت و بدون تحرک هستند، ضروری است. مصرف پروتئین، ویتامین‌ها، و مواد معدنی برای تقویت سیستم ایمنی و حفظ سلامت استخوان‌ها و عضلات ضروری است.

  8. استراحت کافی و کنترل درد: بیماران قطع نخاعی نیاز به استراحت مناسب و مدیریت درد دارند. کنترل درد از طریق داروهای تجویز شده و استفاده از تکنیک‌های آرام‌بخش می‌تواند به بهبود راحتی بیمار کمک کند.

مراقبت از بیماران قطع نخاعی نیازمند همکاری مداوم و دقیق میان خانواده، پرستاران و پزشکان است. از آنجا که این بیماران به حمایت‌های جسمی، روانی و عاطفی ویژه‌ای نیاز دارند، توجه به جزئیات مراقبت‌های روزانه می‌تواند کیفیت زندگی آنها را به طرز چشمگیری بهبود بخشد.

مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

ضایعات نخاعی به‌طور کلی به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند که هر کدام ویژگی‌ها و عوارض خاص خود را دارند. این دو نوع عبارتند از:

۱٫ ضایعه نخاعی کامل (Complete Spinal Cord Injury)

در این نوع آسیب، آسیب به نخاع به گونه‌ای است که ارتباط بین مغز و بخش‌های مختلف بدن در زیر سطح آسیب قطع می‌شود. به عبارت دیگر، هیچ سیگنال عصبی نمی‌تواند از محل آسیب به پایین‌تر از آن منتقل شود و به همین دلیل، بیمار در نواحی زیر محل آسیب دچار فلج کامل می‌شود. این نوع ضایعه نخاعی معمولاً منجر به از دست دادن کامل عملکرد حرکتی و حسی در قسمت‌های پایین‌تر از محل آسیب می‌شود.

ویژگی‌ها و عوارض ضایعه نخاعی کامل:

  • فلج کامل (پاراپلژی یا کوادری‌پلژی): عدم توانایی در حرکت دادن عضلات نواحی پایین‌تر از محل آسیب.
  • از دست دادن حس: بیمار قادر به احساس درد، لمس یا تغییرات دمایی در نواحی پایین‌تر از محل آسیب نخواهد بود.
  • مشکلات ادراری و گوارشی: بی‌اختیاری ادرار و اختلالات گوارشی (یبوست، مشکلات بلع) از عوارض رایج این نوع ضایعه هستند.
  • تنظیم دمای بدن: بیمار ممکن است مشکلاتی در تنظیم دمای بدن خود داشته باشد، به ویژه در نواحی که آسیب به نخاع رخ داده است.

۲٫ ضایعه نخاعی ناقص (Incomplete Spinal Cord Injury)

در این نوع آسیب، نخاع تنها بخشی از آسیب را تجربه می‌کند و به همین دلیل برخی عملکردها در نواحی پایین‌تر از محل آسیب حفظ می‌شود. در ضایعه نخاعی ناقص، بیمار ممکن است هنوز توانایی حرکت، احساس و یا هر دو را در نواحی آسیب‌دیده داشته باشد، اگرچه این توانایی ممکن است محدود باشد.

ویژگی‌ها و عوارض ضایعه نخاعی ناقص:

  • حفظ برخی از عملکردهای حرکتی یا حسی: در این نوع آسیب، بیمار ممکن است برخی از توانایی‌های حرکتی و حسی خود را در نواحی پایین‌تر از آسیب داشته باشد.
  • انواع مختلف ضایعه ناقص: بسته به محل و شدت آسیب، انواع مختلفی از ضایعات ناقص وجود دارند که شامل موارد زیر می‌شود:
    • سندروم مرکزی (Central Cord Syndrome): آسیب عمده به بخش مرکزی نخاع که بیشتر بر عضلات دست تأثیر می‌گذارد.
    • سندروم آنترولترال (Anterior Cord Syndrome): آسیب به بخش جلویی نخاع که باعث از دست دادن حرکت و درد می‌شود، اما حس لمسی حفظ می‌شود.
    • سندروم نیمه نخاعی (Brown-Séquard Syndrome): آسیب به یک سمت نخاع که منجر به از دست دادن حرکت و حس در یک طرف بدن و درد در طرف دیگر می‌شود.
    • سندروم کمرانی (Cauda Equina Syndrome): آسیب به اعصاب انتهایی نخاع که می‌تواند به مشکلات ادراری، جنسی و حرکتی منجر شود.

در ضایعه نخاعی ناقص، به دلیل حفظ برخی از عملکردها، احتمال بهبودی و بازگشت حرکت یا حس در برخی از بخش‌ها بیشتر است. این بیماران ممکن است نیاز به توانبخشی مداوم و فیزیوتراپی برای بازسازی عملکردهای از دست رفته داشته باشند.

ضایعات نخاعی بسته به شدت و نوع آسیب به نخاع به دو دسته اصلی “کامل” و “ناقص” تقسیم می‌شوند. در هر دو نوع، مراقبت‌های پزشکی و توانبخشی برای بهبود کیفیت زندگی بیماران حیاتی است و می‌تواند به کاهش عوارض و بهبود عملکردهای باقی‌مانده بدن کمک کند.

علائم ضایعه نخاعی

ضایعات نخاعی می‌توانند باعث تغییرات شدید و ناگهانی در عملکرد سیستم عصبی و حرکتی بدن شوند. علائم این آسیب‌ها بسته به محل و شدت آسیب متفاوت است. در ادامه به مهم‌ترین علائم ضایعه نخاعی اشاره می‌کنیم:

  1. درد شدید در گردن و کمر
    درد شدید و ناگهانی در نواحی گردن یا کمر یکی از اولین نشانه‌ها می‌تواند باشد. این درد معمولاً به دلیل آسیب به نخاع یا اعصاب اطراف آن ایجاد می‌شود و ممکن است به طور مداوم یا در اثر حرکت تشدید شود.

  2. مورمور شدن بدن
    یکی دیگر از علائم شایع، احساس مورمور یا بی‌حسی در برخی از قسمت‌های بدن است. این مشکل ممکن است در نواحی مختلف بدن بروز کند، به‌ویژه در اندام‌های پایین‌تر از محل آسیب.

  3. ناتوانی در حرکت‌دادن اندام‌های مختلف بدن
    یکی از بارزترین علائم ضایعه نخاعی، فلج یا ضعف در حرکت دادن اندام‌های مختلف بدن است. بسته به شدت و محل آسیب، ممکن است بیمار قادر به حرکت اندام‌های پایین یا حتی اندام‌های فوقانی خود نباشد.

  4. ناتوانی در تشخیص گرما و سرما
    آسیب به نخاع می‌تواند باعث از دست دادن حس دما (گرما و سرما) در برخی نواحی بدن شود. این عدم توانایی در تشخیص دما می‌تواند به مشکلاتی چون سوختگی یا سرمازدگی در نواحی آسیب‌دیده منجر شود.

  5. ناتوانی در کنترل ادرار و مدفوع
    یکی از علائم شایع در ضایعات نخاعی، بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع است. این مشکل به دلیل آسیب به اعصاب کنترل‌کننده مثانه و روده‌ها ایجاد می‌شود و به کنترل صحیح عملکرد ادراری و گوارشی آسیب می‌زند.

  6. گرفتگی عضلانی
    گرفتگی عضلانی یا اسپاسم عضلات یکی دیگر از علائم شایع در ضایعات نخاعی است. این گرفتگی‌ها ممکن است دردناک باشند و باعث کاهش کیفیت زندگی بیمار شوند.

  7. تنگی نفس و اختلالات تنفسی
    آسیب به نخاع، به‌ویژه در نواحی بالای ستون فقرات (گردن و قفسه سینه)، می‌تواند به مشکلات تنفسی منجر شود. این آسیب‌ها ممکن است بر عضلات تنفسی تأثیر گذاشته و باعث تنگی نفس یا حتی ناتوانی در تنفس عادی شوند.

  8. احساس درد شدید در ناحیه آسیب‌دیده
    درد شدید و تیرکشیدن در ناحیه آسیب‌دیده یکی از علائم رایج آسیب نخاعی است. این درد ممکن است به صورت سوزش، تیرکشیدن یا درد مزمن بروز پیدا کند و تا مدتی پس از آسیب باقی بماند.

 

  1. مراقبت های لازم برای بیماران قطع نخاعی

پرستاری از بیماران قطع نخاع

پرستاری از بیماران قطع نخاعی نیازمند مراقبت‌های دقیق و ویژه‌ای است که به پیشگیری از عوارض بیشتر و بهبود وضعیت بیمار کمک می‌کند. برخی از مراقبت‌های اصلی که باید در خانه انجام شود شامل موارد زیر است:

  1. مراقبت‌های پوستی: برای جلوگیری از زخم بستر و سایر مشکلات پوستی، بیمار باید به طور مداوم جابجا شده و از تشک‌های ضد فشار استفاده شود.

  2. مراقبت از دستگاه ادراری و گوارشی: کنترل ادرار و مدفوع و استفاده از کاتتر در صورت نیاز ضروری است. همچنین، برای پیشگیری از یبوست باید رژیم غذایی مناسب و داروهای ملین تجویز شود.

  3. مراقبت‌های تنفسی: در صورت نیاز به دستگاه تنفسی یا ونتیلاتور، نظارت مداوم بر وضعیت تنفسی بیمار ضروری است.

  4. فیزیوتراپی: انجام تمرینات فیزیکی برای حفظ قدرت عضلات و انعطاف‌پذیری مفاصل باید تحت نظر فیزیوتراپیست انجام شود.

  5. پشتیبانی روانی: حمایت عاطفی و روانی بیمار برای مقابله با تغییرات جسمی و روحی ناشی از ضایعه نخاعی بسیار مهم است. مشاوره روانشناسی و گفتگوهای حمایتی می‌تواند به بیمار در این فرایند کمک کند.

  6. مدیریت درد: استفاده از داروهای ضد درد و سایر روش‌های مدیریت درد برای کاهش علائم و ناراحتی‌های بیمار اهمیت دارد.

  7. حمایت اجتماعی: حضور خانواده و دوستان می‌تواند تأثیر زیادی بر بهبود وضعیت روانی و عاطفی بیمار داشته باشد.

ضایعه نخاعی یک آسیب جدی است که می‌تواند به تغییرات شدید و دائمی در توانایی‌های حرکتی و حسی بیمار منجر شود. آگاهی از علائم و مراقبت‌های ضروری برای این بیماران می‌تواند در کاهش عوارض و بهبود کیفیت زندگی آنها نقش مهمی داشته باشد.

مطالب مرتبط :

#

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی :گاهی اضطراب و درد قفسه سینه با یکدیگر ارتباط دارند که می توانند سبب زیاد شدن ناراحتی و ترس شوند. در حقیقت، امکان دارد متوجه تفاوت حمله اضطرابی یا حمله قلبی نگردید، پس بهتر میباشد تفاوت های آن ها که امکان دارد زندگی شما را نجات دهد را یاد بگیرید. در ادامه نحوه تفکیک این ۲ از هم و علائم قلب درد عصبی آورده شده میباشد.

حمله قلبی:

  1. درد:
    • درد قفسه سینه یا حس فشار و سنگینی در قفسه سینه معمولاً از ابتدای چپ یا وسط قفسه سینه شروع می‌شود.
    • ممکن است به بازوها، گردن، شانه چپ یا حتی فک اطلاعات شود.
    • این درد ممکن است همراه با تعریق، تهوع، تهوع و ضعف عمومی باشد.
  2. نفس‌گیری:
    • ممکن است دچار مشکل در نفس‌گیری شوید.
    • تنگی نفس، غش، یا احساس نفس کمی نیز احتمال دارد.
  3. علائم اضافی:
    • تهوع یا استفراغ.
    • سرگیجه یا حسابی شدن.
    • درد شدید یا ناراحتی در بازوها، شانه‌ها، فک، یقه یا پشت.
    • احساس ترس یا ناراحتی شدید.

حمله عصبی (اضطرابی):

  1. درد:
    • درد و ناراحتی در قفسه سینه که ممکن است با گسترش به سایر مناطق مانند گردن، بازوها یا شانه‌ها همراه شود.
    • ممکن است درد به صورت حاد یا سوزشی حس شود.
  2. نفس‌گیری:
    • تنگی نفس و احساس نفس‌گیری، اما بیشتر به صورت موقت و مرتبط با استرس و اضطراب است.
  3. علائم اضافی:
    • حس اضطراب یا نگرانی شدید.
    • تپش قلب یا سرعت ضربان قلب بیش از حد معمول.
    • لرزش، عرق‌زدگی، یا دل‌پیچه.

نکته:

  • در هر دو حالت، درد قفسه سینه می‌تواند نشانه ای از مشکلات جدی باشد. اگر تعریف شده‌ها را تجربه می‌کنید، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید یا به مرکز اورژانس محلی مراجعه کنید.
  • حمله قلبی به عنوان یک وضعیت فوری تلقی می‌شود و نیاز به درمان فوری دارد.
  • حمله عصبی ممکن است با مدیریت اضطراب و تغییرات در سبک زندگی بهبود یابد.

هرگز از خود تشخیص نداده و در صورت شک یا نگرانی، تماس با پزشک خود را جلب کنید.

بررسی شباهت ها و تفاوت های علائم حمله ی قلبی با حمله ی عصبی 

اضطراب و حملات قلبی علائم مشابه بسیاری دارند، ولی در واقعیت، باهم متفاوت هستند. اضطراب یا حمله پانیک، واکنش طبیعی بدن در برابر دعوا یا فرار میباشد، ولی علت این حملات معمولاً خطرناک نمی باشد!

حمله قلبی چطور رخ میدهد؟

درست است که حمله قلبی و اضطراب می‌توانند برخی از علائم یکسان داشته باشند که می‌تواند ایجاد سردرگمی کند. اما مهم‌ترین نکته این است که علل و مکانیسم رخ دادن این دو حالت متفاوت است.

حمله قلبی:

  • علل: اغلب ناشی از لخته‌ای شدن یا بسته شدن یک شریان کرونر (شریانی که خون به عضله قلب می‌رساند) به دلیل یک لخت خون است.
  • مکانیسم: خون نتواند به اندازه کافی به قلب برسد و عضله قلب از اکسیژن محروم شود، که باعث آسیب به قلب و ممکن است منجر به مرگ عضله قلبی شود.

اضطراب:

  • علل: اغلب مرتبط با واکنش‌های روحی و روانی به استرس و نگرانی هستند.
  • مکانیسم: ترشح هورمون‌های استرسی افزایش می‌یابد و سیستم عصبی تحریک می‌شود که باعث افزایش ضربان قلب، تنفس سریعتر، و تغییرات در فشار خون می‌شود.

تفاوت‌ها:

  1. علت اصلی:
    • حمله قلبی: بسته شدن شریان کرونر.
    • اضطراب: واکنش روانی به استرس و نگرانی.
  2. مکانیسم اصلی:
    • حمله قلبی: محرومیت عضله قلب از اکسیژن.
    • اضطراب: واکنش فیزیولوژیک به استرس.
  3. علائم اصلی:
    • حمله قلبی: درد قفسه سینه، تنگی نفس، تعریق فزاینده.
    • اضطراب: نفس‌گیری، تپش قلب، احساس نگرانی.
  4. تست‌های تشخیصی:
    • حمله قلبی: آزمایش‌های خونی، الکتروکاردیوگرافی (ECG)، تست‌های تصویری مانند آنژیوگرافی.
    • اضطراب: معمولاً تشخیص بر اساس تاریخچه بالینی و مصاحبه پزشکی قرار می‌گیرد.
  5. عوارض:
    • حمله قلبی: ممکن است به آسیب دائمی قلب منجر شود.
    • اضطراب: در صورت مدیریت نشدن ممکن است کیفیت زندگی روزانه را تحت تأثیر قرار دهد.

در هر صورت، اگر تعریف شده‌ها یا هرگونه علامتی از مشکلات قلبی را تجربه کردید، بهتر است فوراً به پزشک مراجعه کنید. اطمینان از وضعیت قلبی خود از اهمیت بالایی برخوردار است.

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

 

آیا دچار قلب درد عصبی شده ام یا حمله قلبی؟

کسانی که دچار حملات پانیک (حمله اظطرابی) میشوند، اغلب عنوان می کنند که اضطراب حاد آن ها همانند حمله قلبی احساس میشود، زیرا بسیاری از علائم آن ها یکسان میباشد. در ادامه ما علائم مشترک بین حمله قلبی و درد قلبی عصبی را بازگو کرده ایم تا این تفاوت بدرستی مشخص باشد.

علائم مشترک بین حمله قلبی و درد قلبی عصبی 

تنگی نفس
سفتی در قفسه سینه
تعریق
زیاد شدن ضربان قلب
سرگیجه
ضعف جسمی یا فلج موقتی

شاید قدرتمندترین علامت هر ۲، احساس ترس باشد. ترس خود به خود می تواند منجر به زیاد شدن این علائم شود. شما میبایست از عوامل خطر حمله قلبی خود آگاه باشید. به عنوان مثال، اگر سیگاری هستید و سابقه خانوادگی بیماری قلبی و فشار خون بالا دارید، احتمال حمله قلبی در شما بیش میباشد.

از طرف دیگر، اگر شما دچار استرس مزمن شده اید، اخیراً دچار حادثه یا سانحه ای شده اید یا با فراز و نشیب های زندگی مشکل دارید، امکان دارد دچار اضطراب بشوید. علائم اضطراب و حمله پانیک شدید، اغلب مشابه حمله قلبی میباشد که می توانند ناراحتی شما را بدتر کنند. اگر اضطراب مشابه حمله قلبی باشد، فرد زیاد می ترسد. خوشبختانه، با کاهش عوامل استرس، علائم هم معمولاً کاهش می یابند.

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

⚠️ با توجه به علائم گفته شده اگر شک به حمله قلبی داشتید، برای ارزیابی فوری با اورژانس تماس بگیرید.

آیا حمله عصبی میتواند منجر به حمله قلبی شود؟

حملات عصبی یا حملات اضطرابی به طور مستقیم منجر به حمله قلبی نمی‌شوند. این دو حالت متفاوت هستند و عوامل مختلفی بر آن‌ها تأثیر می‌گذارند.

حملات عصبی اغلب ناشی از استرس، اضطراب، یا اختلالات روانی هستند و به صورت فیزیکی علائمی مانند تپش قلب، تنگی نفس، درد در قفسه سینه، عرق‌زدگی، احساس ضعف و اضطراب ناگهانی را ایجاد می‌کنند. این حملات معمولاً به مدت کوتاهی ادامه دارند و پس از مدت زمانی ممکن است بهبود یابند.

از طرف دیگر، حمله قلبی ناشی از مسائل قلبی است که با قطع جریان خون به قلب و مرگ عضله قلبی همراه است. علائم حمله قلبی ممکن است شبیه به علائم حمله عصبی باشند اما نیاز به ارزیابی تخصصی توسط پزشک دارند.اگر کسی علائم حمله عصبی یا حمله قلبی را تجربه می‌کند، توصیه می‌شود فوراً به پزشک مراجعه کند تا تشخیص صحیح و درمان مناسب را دریافت کند.

آریتمی های خطرناک قلبی

آریتمی‌ها (نامنظمی‌های ضربان قلب) می‌توانند عوارض جدی برای سلامت قلب ایجاد کنند. در برخی از موارد، آریتمی‌ها ممکن است به صورت خودآگاه و بدون هیچ علامت یا علائمی رخ دهند. در موارد دیگر، آریتمی‌ها ممکن است با علائمی مانند تپش قلب، سرگیجه، خستگی، نفس‌کشیدن دشوار یا درد قفسه سینه همراه باشند.

آریتمی‌های خطرناک قلبی شامل انواع مختلفی از آریتمی‌ها می‌شوند، از جمله:

  1. فیبریلاسیون دُرِل قلبی (Atrial Fibrillation): در این حالت، دُرِل قلبی به‌طور نامنظم و بسیار سریع شروع به انقباض می‌کند. این موضوع ممکن است به افزایش خطر ایجاد گلوله‌های خونی در قلب و احتمال بروز سکته‌ی قلبی یا سکته‌ی مغزی منجر شود.
  2. تاهیکاردی (Bradycardia): در این حالت، ضربان قلب به‌طور غیرطبیعی کاهش یافته و ممکن است به نقص عملکرد قلب و ناپایداری فشار خون منجر شود.
  3. تاخیر در انتقال ژرفیکال (AV Block): در این حالت، انتقال سیگنال بین دهانه‌های بالا و پایین قلب کاهش یافته و ممکن است منجر به تاخیر یا قطع این انتقال شود.
  4. تاشیکاردی (Tachycardia): در این حالت، ضربان قلب به‌طور غیرطبیعی افزایش می‌یابد و ممکن است باعث افزایش خطرات مانند سکته و نارسایی قلبی شود.
  5. پاروکسیسمال تاشیکاردی (Paroxysmal Tachycardia): حملات ناگهانی افزایش ضربان قلب که به‌طور خودآگاه شروع شده و معمولاً نیز به‌طور خودآگاه پایان می‌یابند.

مدیریت آریتمی‌ها و تشخیص آنها نیاز به ارزیابی تخصصی از سوی پزشک قلب‌شناس دارد. درمان ممکن است شامل داروها، درمان‌های الکتروفیزیولوژیکی، یا حتی تراشه‌های قلبی باشد.

 

تفاوت حمله ی قلبی با حمله ی عصبی

آیا استرس می تواند سبب مشکلات قلبی شود؟

استرس و مشکلات قلبی:

بله، استرس می‌تواند یکی از عوامل موثر در ایجاد و تشدید مشکلات قلبی باشد. استرس، تأثیرات بسیاری بر روی سیستم قلبی-عروقی و دیگر عملکردهای بدن دارد. برخی از راه‌هایی که استرس ممکن است بر سلامت قلب تأثیر بگذارد، عبارتند از:

  1. افزایش فشار خون: استرس می‌تواند منجر به افزایش فشار خون شود که این موضوع می‌تواند عوارض قلبی را تشدید کند.
  2. افزایش ضربان قلب: در شرایط استرس زا، ضربان قلب افزایش می‌یابد، که این امر می‌تواند بر بار قلب تأثیر بگذارد.
  3. تأثیر بر چربی خون: استرس ممکن است باعث افزایش میزان چربی‌های خونی (کلسترول) شود، که می‌تواند روند تصلب شرایط عروقی را تسریع کند.
  4. انتشار هورمون‌های استرس: استرس باعث افزایش انتشار هورمون‌های استرسی مانند آدرنالین و کورتیزول می‌شود که ممکن است تأثیرات زیان‌بخشی بر روی قلب داشته باشند.
  5. تأثیر بر عادات زندگی ناسالم: در وضعیت‌های استرس زا، افراد ممکن است به عادات ناسالم مانند مصرف بیش از حد غذا، سیگار، و الکل روی بیاورند، که این عوامل نیز باعث بروز مشکلات قلبی می‌شوند.

تدابیری همچون مدیریت استرس، تغییرات در سبک زندگی، و مشاوره با پزشک می‌تواند به بهبود سلامت قلبی کمک کند.

مطالب مرتبط :

#

افزایش آکنه با مصرف ویتامین B12 :ویتامین B12 یکی از ویتامین‌های ضروری برای بدن است که به طور طبیعی در محصولات حیوانی مانند گوشت قرمز، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ و لبنیات یافت می‌شود. این ویتامین برای عملکرد بهینه مغز، تولید سلول‌های قرمز خون و پیشگیری از کم‌خونی ضروری است.

همچنین، مطالعات نشان داده‌اند که ویتامین B12 ممکن است اثرات مثبتی بر پوست داشته و به درمان برخی مشکلات پوستی مانند آکنه کمک کند. با این حال، برخی افراد ممکن است پس از مصرف ویتامین B12 دچار تشدید آکنه و جوش‌های پوستی شوند.

ویتامین B12 و آکنه

ویتامین B12 به طور طبیعی در بدن به مبارزه با باکتری‌ها و آلودگی‌های پوستی کمک می‌کند. این ویتامین می‌تواند التهابات پوستی را کاهش دهد و در نتیجه ممکن است در درمان آکنه مفید باشد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که ویتامین B12 می‌تواند به تغییر در فعالیت باکتری‌های موجود روی سطح پوست کمک کند و از این طریق، میزان جوش و آکنه را کاهش دهد.

با این حال، نکته جالب اینجاست که مصرف ویتامین B12 در برخی افراد ممکن است موجب افزایش آکنه شود. این اثر در نتیجه تغییر در فعالیت باکتری‌ها و تغییرات شیمیایی پوست ایجاد می‌شود. در برخی موارد، ویتامین B12 باعث افزایش تولید باکتری‌های خاصی روی پوست می‌شود که می‌توانند به بروز جوش و آکنه منجر شوند. به عبارت دیگر، اثرات ویتامین B12 بر پوست در افراد مختلف می‌تواند متفاوت باشد و برای برخی افراد ممکن است موجب تشدید مشکلات پوستی شود.

افزایش آکنه با مصرف ویتامین ب 12

چرا ویتامین B12 باعث آکنه می‌شود؟

تاکنون دانشمندان به طور دقیق علت اینکه چرا ویتامین B12 می‌تواند منجر به تشدید آکنه شود را شفاف نکرده‌اند. اما یکی از فرضیات موجود این است که ویتامین B12 ممکن است به تغییرات شیمیایی در پوست و همچنین تغییر در میکروب‌های طبیعی پوست منجر شود. در برخی از افراد، این تغییرات ممکن است به تولید بیشتر سبوم (چربی طبیعی پوست) و در نتیجه مسدود شدن منافذ پوست و بروز آکنه منجر شود.

در یک مطالعه مشخص، مشخص شد که ویتامین B12 می‌تواند باکتری‌هایی را روی پوست فعال کند که معمولاً در روند بروز آکنه دخیل هستند. این باکتری‌ها می‌توانند باعث التهاب، عفونت و در نهایت بروز جوش‌های دردناک شوند.

آیا همه افراد به ویتامین B12 حساسیت دارند؟

خیر، تمامی افراد به ویتامین B12 واکنش مشابه نشان نمی‌دهند. در حقیقت، اثرات این ویتامین بر روی پوست می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. برای برخی از افراد، مصرف ویتامین B12 ممکن است موجب بهبود وضعیت پوست و کاهش آکنه شود، در حالی که برای برخی دیگر ممکن است سبب تشدید جوش‌ها و آکنه شود. به همین دلیل، در صورتی که پس از مصرف مکمل‌های ویتامین B12 دچار افزایش آکنه شدید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید و در صورت نیاز، دوز مصرفی را کاهش دهید یا مکمل‌های دیگری را جایگزین کنید.

چه کنیم اگر ویتامین B12 باعث تشدید آکنه شد؟

اگر پس از مصرف ویتامین B12 متوجه افزایش آکنه یا جوش‌های پوستی شدید، اقدامات زیر می‌تواند به کاهش علائم کمک کند:

  1. کاهش دوز مصرفی یا قطع مصرف مکمل‌ها: ابتدا می‌توانید مصرف ویتامین B12 را کاهش دهید یا به طور موقت قطع کنید.
  2. مشورت با پزشک: اگر تغییرات در پوست شما ادامه داشت یا شدت یافت، با پزشک خود مشورت کنید تا درمان‌های جایگزین یا راه‌حل‌های مناسب برای شما پیشنهاد شود.
  3. استفاده از محصولات ضد آکنه: ممکن است استفاده از محصولات مراقبتی پوست مانند ژل‌ها یا کرم‌های ضد آکنه به کاهش جوش‌ها کمک کند.
  4. رعایت بهداشت پوست: شستشوی منظم پوست با پاک‌کننده‌های ملایم می‌تواند به کاهش آکنه کمک کند.

ویتامین B12 در برخی افراد می‌تواند برای درمان آکنه مفید باشد، اما برای دیگران ممکن است اثرات معکوسی داشته و منجر به افزایش جوش و آکنه شود. برای افرادی که حساسیت به این ویتامین دارند، توصیه می‌شود که مصرف آن را زیر نظر پزشک و با دوز مناسب انجام دهند. همچنین، به یاد داشته باشید که هر فرد ممکن است واکنش متفاوتی به مکمل‌ها و داروهای مختلف داشته باشد، بنابراین در صورت مشاهده هر گونه تغییر در وضعیت پوست خود، سریعاً با پزشک مشورت کنید.

نتیجه شگفت‌انگیز این ادعا

زمانی که هویینگ لی و تیم تحقیقاتی او به آزمایش ژن‌های مرتبط با مسیرهای مولکولی دخیل در تولید آکنه پرداخته‌اند، به نتیجه‌ای شگفت‌انگیز دست پیدا کردند: افرادی که به مدت چهارده روز پس از تزریق درمان خاصی به این مسیرها پرداخته بودند، شاهد از بین رفتن آکنه‌هایشان شدند. این تیم علمی در آزمایشگاه‌های خود به بررسی دقیق‌تر این ژن‌ها پرداختند و متوجه شدند که باکتری‌ها با تولید ترکیباتی به نام پورفیرین‌ها به تحریک و تشدید التهاب‌های پوستی کمک می‌کنند و در نتیجه ظاهر آکنه را بدتر می‌کنند.

جالب‌تر اینجاست که این تحقیق نشان داد ارتباط پنهانی میان ویتامین B12 و تولید باکتری‌هایی که بر روی پوست تاثیر می‌گذارند وجود دارد. با این حال، پیش از آنکه تصمیم به کنار گذاشتن مکمل‌ها و مواد غذایی سرشار از ویتامین B12 بگیرید (مانند ماهی، گوشت قرمز، تخم‌مرغ و غیره)، باید بدانید که این تحقیق در یک مقیاس محدود انجام شده و هنوز شواهد قطعی در این زمینه وجود ندارد.

افزایش آکنه با مصرف ویتامین ب 12

نکات قابل توجه برای کاهش آکنه

علاوه بر توجه به نکات و تحقیقات علمی در مورد ویتامین B12، برای کاهش و پیشگیری از آکنه بهتر است رعایت چند نکته‌ اساسی را در زندگی روزمره خود قرار دهید:

  1. قرار نگرفتن مداوم در برابر نور خورشید: پوست خود را از نور خورشید محافظت کنید تا از التهاب‌های پوستی و تشدید آکنه جلوگیری کنید.

  2. استفاده از کرم ضد آفتاب: کرم ضد آفتاب با SPF مناسب را به طور منظم استفاده کنید تا پوست شما در برابر آسیب‌های UV محافظت شود.

  3. کاهش استرس و اضطراب: استرس می‌تواند یکی از عوامل محرک آکنه باشد. با انجام فعالیت‌هایی مانند ورزش، مدیتیشن یا یوگا می‌توانید به کاهش استرس کمک کنید.

  4. خودداری از غذاهای چرب: مصرف زیاد چربی‌های اشباع و غذاهای چرب می‌تواند به تولید بیشتر سبوم (چربی پوست) و در نتیجه بروز آکنه منجر شود. بنابراین، توصیه می‌شود که مصرف این نوع غذاها را محدود کنید.

  5. کاهش مصرف قند و شکر: رژیم‌های غذایی سرشار از قند می‌توانند منجر به افزایش تولید انسولین و تحریک غدد چربی در پوست شوند، که می‌تواند در تشدید آکنه موثر باشد. پس مصرف قند و شکر را کاهش دهید.

این روش‌ها می‌توانند به بهبود وضعیت پوست شما کمک کنند و از بروز آکنه‌های جدید جلوگیری نمایند.

 

مطالب مرتبط :

مراقبت های پس از زایمان در منزل :در دوران بعد از زایمان، زندگی شما به یک فصل جدید و شیرین تبدیل شده است. نهایتاً پس از نه ماه انتظار، نوزاد کوچولوی شما در آغوش شماست و خانواده شما با افزودن یک عضو جدید، تغییراتی فراوان را تجربه می‌کند. در این روزهای خاص، عمدتاً یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزد مادر حضور می‌یابد و از او مراقبت می‌کند

این لحظات ممکن است برای شما به عنوان والدین اولیه چالش‌برانگیز باشد.از لحظه‌ای که نوزاد به دنیا آمد، دوستان و خانواده با خوشحالی به خانه شما سر می‌زنند تا از شما تبریک بگیرند و با شما این لحظات خوب را به اشتراک بگذارند. این موقعیت علاوه بر شادی، زمانی است که مهمان‌ها با محبت و احوال‌پرسی به شما نزدیک می‌شوند.

هرچند که این لحظات پر از احساسات مثبت هستند، اما به یاد داشته باشید که این دوران نقطه عطفی نیز در زندگی شماست و نیاز به استراحت و مراقبت از خود دارید. در مقابل توصیه‌ها و نکاتی که از سوی دوستان و خانواده دریافت می‌کنید، مهم است که به نظرات پزشک خود اطمینان حاصل کنید.

مراقبت‌های بهداشتی

بعد از زایمان طبیعی، مراقبت‌های بهداشتی بسیار حیاتی است تا به بهبود سریعتر و سالم‌تر زخم‌ها و بهداشت گونه کمک کند. در ادامه به برخی از مراقبت‌های ضروری بعد از زایمان طبیعی اشاره خواهم کرد:

  1. نظافت دوره زمانی: حفظ نظافت دقیق در دوران بعد از زایمان بسیار اهمیت دارد. استفاده از آب گرم برای شستشو و استفاده از صابون‌های خاص و ملایم کمک می‌کند تا زخم‌ها تمیز بمانند و احتمال عفونت کاهش یابد.
  2. استفاده از پد‌های خصوصی: استفاده از پد‌های بعد از زایمان که برای جلوگیری از خونریزی و نگهداری از زخم‌ها طراحی شده‌اند، اهمیت دارد. این پد‌ها باید متناسب با نوع زایمان و شرایط شما باشند.
  3. استراحت کافی: استراحت در دوره اولیه بعد از زایمان بسیار اهمیت دارد. تلاش برای جلوگیری از فشار زیاد روی زخم‌ها و گونه می‌تواند به بهبود سریعتر آنها کمک کند.
  4. تغذیه سالم: تغذیه مناسب بسیار مؤثر است. مصرف غذاهای حاوی آهن و ویتامین C برای بهبود سریعتر ترمیم بافت‌ها و کنترل خونریزی مفید است.
  5. پیگیری مشکلات: هر نوع علائم نادرست یا عفونت احتمالی را باید به پزشک اطلاع دهید. نظارت دقیق بر وضعیت زخم‌ها و گونه و همچنین کنترل خونریزی ضروری است.
  6. ورزش مناسب: تمرینات سبک پس از زایمان می‌تواند به تقویت عضلات گونه و شکم کمک کرده و به بهبود سریعتر احساس بهبودی کمک کند.
  7. مشاوره با پزشک: در هر مرحله اگر سوالات یا نگرانی‌هایی دارید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند راهنمایی دقیقی در خصوص مراقبت‌های بهداشتی خاص شما ارائه دهد.

با رعایت این مراقبت‌ها، می‌توانید به بهبود سریعتر و بهتری از دوران بعد از زایمان لذت ببرید و به بهبودی سلامتی خود و نوزادتان کمک کنید.

بخیه

در زمان زایمان طبیعی، برخی از زنان ممکن است نیاز به بخیه داشته باشند تا ناحیۀ پرینه را به اندازه‌ای باز کنند که امکان خروج نوزاد را فراهم کنند. این بخیه‌ها معمولاً به طور عمق کمتری نسبت به بخیه‌های سزارین انجام می‌شوند.

بخیه‌های انجام شده در زایمان طبیعی ممکن است سریع‌تر بهبود یابند و جوش کمتری داشته باشند. با رعایت مراقبت‌های بهداشتی مناسب، می‌توان به تسریع فرآیند بهبودی و کاهش خطر عفونت کمک کرد. این مراقبت‌ها شامل نظافت مناسب، استفاده از پد‌های خصوصی، استراحت کافی، و مصرف غذاهای غنی از مواد مغذی می‌شوند.

پس از حدود یک هفته تا ده روز، معمولاً زخم‌ها بهبود می‌یابند و خبری از بخیه‌ها نمی‌ماند. اما برای اطمینان بیشتر و در صورتی که هر گونه ناراحتی یا علائم غیرعادی داشتید، مهم است که با پزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند نکات و مراقبت‌های بیشتری برای بهبود سریعتر و کمتر شدن مشکلات پس از بخیه‌ها ارائه دهد.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

این نکات و مراقبت‌ها بسیار مهم و کاربردی برای حفاظت و بهبود زخم‌های پس از زایمان طبیعی هستند.

این نکات و مراقبت‌ها بسیار مهم و کاربردی برای حفاظت و بهبود زخم‌های پس از زایمان طبیعی هستند. از اجرای این توصیه‌ها می‌توان بهبود سریعتر و کاهش خطر عفونت را انتظار داشت. با توجه به اینکه هر فرد و هر زایمان ممکن است متفاوت باشد، مهم است که همواره با پزشک خود در ارتباط باشید و نکات ویژه‌ای که برای شما مناسب است را دنبال کنید.

  • ننشینید روی بخیه‌ها: جلوگیری از فشار مستقیم بر روی بخیه‌ها می‌تواند به بهبود سریعتر آنها کمک کند. استفاده از بالش طبی حلقوی می‌تواند فشار را کاهش دهد.
  • استفاده از توالت ایرانی: استفاده از توالت ایرانی به شما کمک می‌کند تا فشار در ناحیه پرینه کاهش یابد و بخیه‌ها کمتر دچار فشار شوند.
  • شستشو با آب ولرم: پس از دستشویی، استفاده از آب ولرم برای شستشوی دقیق ناحیه زخم مهم است. سپس با دقت و با استفاده از باد سشوار، زخم را خشک کنید.
  • محلول آب و بتادین: نشستن در محلول آب و بتادین به دور از آب‌های حاوی مواد شوینده می‌تواند به ضدعفونی و تسکین زخم کمک کند.
  • خوردن زیر لباس: متناسب با شرایط هوا، می‌توانید برخی از ساعات در روز بدون لباس ذیل دراز بکشید تا زخم به هوا بخورد و خشک شود.
  • اجتناب از نشستن فراوان روی پاها: در ابتدا، بهتر است به مدت طولانی روی پاها ننشینید تا زخم بهبود یابد و فشار کمتری در ناحیه پرینه حاصل شود.
  • عدم دستکاری زخم: زخم را دستکاری نکنید و بدون مشورت با پزشک، از هر گونه پماد، کرم یا لوسیون بر روی آن استفاده نکنید. این مواد ممکن است به جای کمک بهبودی، به عفونت زخم منجر شوند.

خونریزی

خونریزی پس از زایمان، در هر ۲ نوع زایمان طبیعی و سزارین وجود خواهد داشت، ولی معمولاً در زایمان طبیعی بیش از سزارین میباشد و احتمالاً شما بعد از ۱ زایمان طبیعی مدت وقت بیشتری لکه‌بینی و خونریزی دارید.

هم چنین در گونه داشتن بخیه در ناحیۀ پرینه، مراقبت‌های ضروری در مورد خونریزی پس از زایمان طبیعی نیاز به رعایت و توجه بیشتری دارد. به‌طورکلی برخی از مراقبت‌های ضروری برای خونریزی پس از زایمان شامل موارد ذیل است:

-از نوار بهداشتی ساده و بزرگ؛ بدون پودر جاذب یا رویۀ مشبک استفاده نمایید.
-هرگز از تامپون استفاده نکنید.
-لباس ذیل تنگ به همراه نوار بهداشتی، از رسیدن هوا به زخم جلوگیری و روند بهبود شدن زخم را کند می‌کند.
-نوار یا پد بهداشتی خود را هر ۲ تا ۴ ساعت ۱ بار عوض نمایید.
-در صورت وجود زخم، از تجمع خون روی زخم این ناحیه جلوگیری نمایید.

هم چنین اگر تب یا لرز داشتید یا خونریزی و ترشحات واژن شما بدبو بود امکان دارد دچار یکی از عفونت‌های پس از زایمان‌ شده باشید که ضروری میباشد با دکتر تماس بگیرید. هم چنین در گونه کاهش پیدا نکردن خونریزی یا ادامۀ خونریزی به رنگ قرمز روشن بعد از هفتۀ ابتدا زایمان، با ماما یا پزشکتان تماس بگیرید.(مراقبت های پس از زایمان در منزل)

استفاده از شکم‌بند

شکم‌بندها بعد از زایمان ممکن است به مادران کمک کنند تا بازگشت شکم به حالت طبیعی‌تر خود را تسریع بخشند. این ابزارها به دلیل فشار و پشتیبانی ایجاد شده در ناحیه شکم، می‌توانند موثر باشند. انتخاب نوع مناسب شکم‌بند و استفاده صحیح از آن مهم است.

گِن یا شورت بلند:

  • استفاده از گِن یا شورت بلند به دلیل فشار توسط بسیاری از زنان پس از زایمان توصیه می‌شود.
  • ممکن است کمک کند تا عضلات شکم به مرور زمان به جای خود بازگردند.
  • در صورتی که بخیه‌ها پس از زایمان نهان هستند، می‌تواند آنها را حفظ و پنهان کند.

کمربند پهن:

  • کمربند پهن نیز یک گزینه است که معمولاً از ذیل شکم شروع شده و به بالای آن می‌پوشاند.
  • این نوع شکم‌بند به مادران کمک می‌کند که فشار مناسبی را در ناحیه شکم ایجاد کنند.
  • مهم است که از آن به اندازه کافی استفاده شود تا شکم را حمایت کند، اما بیش از حد فشار نور موجب مشکلات احتمالی نشود.

در هر صورت، قبل از استفاده از هر نوع شکم‌بند، بهتر است با پزشک یا متخصص زنان مشورت کنید تا اطمینان حاصل شود که انتخاب شده مناسب است و به درستی استفاده می‌شود. همچنین ممکن است پزشک توصیه‌های خاصی برای مراقبت از زخم‌ها و بهبودی عضلات شکم بدهد.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

تغذیۀ متناسب

  • مواد غذایی حاوی فیبر بالا: مصرف مواد غذایی حاوی فیبر بالا مانند سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل، به پیشگیری از یبوست و بهبود گردش روده کمک می‌کند.
  • ماهی حاوی امگا-۳: مصرف ماهی‌های حاوی امگا-۳ مثل قزل‌آلا یا سالمون، به بهبود وضعیت روحی و حافظه کمک می‌کند.
  • مصرف میوه‌ها: میوه‌های حاوی آنتی‌اکسیدان مانند توت‌ها و پرتقال، به تقویت سیستم ایمنی و افزایش انرژی کمک می‌کنند.
  • مصرف لبنیات کم چرب: انتخاب لبنیات کم چرب به جای نسخه‌های با چربی بالا، به کنترل وزن و حفظ سلامت قلب کمک می‌کند.
  • مصرف مایعات: مصرف مقدار زیادی آب و مایعات مهم است، به‌ویژه در فرایند ترمیم بعد از زایمان.
  • اضافه کردن روغن زیتون: افزودن روغن زیتون به سبزیجات و غذاها، به تأمین اسیدهای چرب اسیدهای چرب اشباع نشده کمک می‌کند که برای سلامتی قلب مفید است.

همچنین، مهم است که هر غذا و مواد غذایی جدیدی را به تدریج به رژیم خود اضافه کنید و تأثیر آنها را بر روی بدن خود مشاهده کنید. هر گاه سوالات یا نیاز به مشاوره بیشتر دارید، می‌توانید با پزشک یا متخصص تغذیه خود مشورت کنید.

فعالیت‌های خانه‌داری

مادرانی که طبیعی زایمان کرده‌اند، زودتر از مادران سزارینی بهبود می‌یابند و می‌توانند ۱ روز بعد از زایمان راه بروند و فعالیت کنند. ولی ضروری میباشد که به بدنتان فرصت کافی برای بهبود کامل را هم دهید و بلافاصله پس از زایمان فعالیت‌های سنگینی را آغاز نکنید. بعضی از مادران از قوی نشان دادن خود لذت می‌برند و بعضی دیگر به دلیل وجود ۱ بچۀ دیگر، استراحت را از خودشان می‌گیرند.

ولی میبایست بدانید که پس از زایمان ضروری میباشد استراحت کافی داشته باشید. برخی از مواردی که میبایست طی این روزها رعایت نمایید شامل موارد ذیل است:

اجسام خیلی سنگین را بلند نکنید.
از فعالیت‌های فراوان و خسته‌کننده پرهیز نمایید.
خودتان را مجبور به آشپزی‌های طولانی نکنید.
مراقبت از دیگر کودکان را به یاری همسر یا نفر دیگری انجام بدهید.
شما می‌توانید از اطرافیان برای پر نمودن یخچال و آوردن وعده‌های غذایی درخواست یاری نمایید.

موارد نیازمند تماس با دکتر

  1. خونریزی نامعمول: اگر خونریزی پس از زایمان ناگهان افزایش یابد یا دچار بوی نامطبوع یا تغییر در رنگ شود.
  2. تب: اگر تب داشته باشید، به خصوص اگر دمای بدن شما به بالای ۳۸ درجه سلسیوس رسید.
  3. درد شدید: در صورت داشتن درد شدید، به ویژه در ناحیۀ شکم یا دیگر بخش‌های بدن که نگران‌کننده باشد.
  4. تغییرات در ترشحات واژنی: اگر ترشحات واژنی شما دچار تغییرات ناگهانی شوند، به عنوان مثال، بوی نامطبوع، رنگ غیرعادی یا دچار خونریزی شوند.
  5. درد یا سوزش در حین ادرارکردن: اگر هنگام ادرارکردن به درد یا سوزش مشاهده کنید.
  6. تغییرات در پستان: اگر پستان‌های شما دچار تورم، درد یا تغییرات غیرعادی شوند.
  7. درد یا سردرد شدید: اگر دچار درد یا سردرد شدید شوید.
  8. تغییرات در حالت روحی: اگر تغییرات قابل توجهی در حالت روحی خود مشاهده کنید، مثل افسردگی یا اضطراب.

همچنین هرگونه سوال یا نگرانی دیگری که شما دارید، بهتر است با دکتر یا پرستار خود درمیان بگذارید. همواره بهتر است از هرگونه علائم یا تغییرات دریغ نکنید و به سرعت با تیم درمانی خود تماس بگیرید.

مراقبت های پس از زایمان در منزل

 

مطالب مرتبط:

آشنایی با بیماری پلورزی : وقتی بافت پلورا ملتهب یا عفونی شود، دچار حساسیت و آماس ‌می‌شود و در نتیجه درد ‌می‌شود. این فرایند، پلورزی یا پلوریت نامیده ‌می‌شود.
علامت اصلی دارای ارتباط با پلوریت ریه، درد به صورت تیرکشیدن هنگام تنفس می باشد. این درد ممکن است موقعی که نفستان را نگه ‌می‌دارید یا بر ناحیه‌ی درد ناک فشار وارد ‌می‌کنید، از بین برود.با این حال درد اغلب هنگام عطسه و سرفه یا حرکت، بدتر ‌می‌شود.

بر اساس وضعیتی که باعث پلورزی شده، تب، لرز و از دست دادن اشتها هم از علایم احتمالی هستند.هنگام نفس کشیدن، بافت نازکی که ریه‌ها و دیواره‌ی قفسه‌ی سینه را ‌می‌پوشاند – به نام پرده‌ی جنب یا پلورا – به هم مالیده ‌می‌شوند. در حالت عادی، این کار مشکلی صحیح نمودن نمی‌کند؛ چون پرده‌ی جنب، بافتی نرم می باشد و هیچ اصطکاکی صحیح نمودن نمی‌کند.

آشنایی با بیماری پلورزی و راههای تشخیص و درمان آن

اما وقتی این بافت ملتهب یا عفونی شود، دچار حساسیت و آماس ‌می‌شود و در نتیجه درد ‌می‌شود. این فرایند، پلورزی یا پلوریت نامیده ‌می‌شود.این وضعیت آوازه‌ی بدی دارد و عامل مرگ شخصیت‌های تاریخی، شامل Catherine de Medici و Benjamin Franklin.پلورزی دیگر حالت شایعی نیست.

در طول سال‌ها، آنتی بیوتیک‌ها در درمان و پیشگیری از عفونت‌های باکتریایی که در طول تاریخ عامل اصلی پلورزی بودند، فراوان موفق بوده اند.امروزه عامل پلورزی بیشتر عفونت‌های ویروسی می باشد و مرگ و میر در اثر این بیماری نادر می باشد.

علایم پلورزی چیست؟

با این حال درد اغلب هنگام عطسه و سرفه یا حرکت، بدتر ‌می‌شود. بر اساس وضعیتی که باعث پلورزی شده، تب، لرز و از دست دادن اشتها هم از علایم احتمالی هستند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

دیگر علایم پلورزی شامل:

علامت اصلی دارای ارتباط با پلوریت ریه، درد به صورت تیرکشیدن هنگام تنفس می باشد. این درد ممکن است موقعی که نفستان را نگه ‌می‌دارید یا بر ناحیه‌ی درد ناک فشار وارد ‌می‌کنید، از بین برود.

درد در یک طرف قفسه‌ی سینه
درد در پشت و شانه‌ها
تنفس سطحی برای جلوگیری از درد
سردرد
درد مفاصل
درد ماهیچه‌ها

پلورزی ممکن است همراه با تجمع مایعات باشد. این تجمع باعث وارد آمدن فشار بر ریه‌ها و جلوگیری ز عملکرد درست آن‌ها ‌می‌شود. این مایع ممکن است. این مایع ممکن است در ابتدا همانند بالش عمل کند و باعث از بین رفتن درد شود.(آشنایی با بیماری پلورزی)

فرد دارای ترشحات پلورال، علایمی مثل کوتاهی تنفس را با فراوان شدن مایعات، تجربه خواهد کرد. فرد مبتلا ممکن است علایمی مثل تب، عطسه و سرفه‌ی خشک را هم تجربه کند. این علایم ممکن است حاکی از وجود عفونت در مایع باشد که آن را آمپیم (empyema) هم ‌می‌خوانند.

آشنایی با بیماری پلورزی

چه چیزی باعت پلورزی ‌می‌شود؟

عفونت‌های ویروسی از علل اصلی صحیح نمودن پلوریت ریه هستند. ویروس‌ها ‌می‌توانند موجب عفونت در ریه شوند، که ‌می‌تواند وضعیت را به سمت پلورزی ببرد.(آشنایی با بیماری پلورزی)

دیگر علل صحیح نمودن پلورزی شامل:

پنومونی باکتریایی
برونشیت (bronchitis)
توبرکلوزیس (tuberculosis)
جراحات قفسه‌ی سینه
شکستگی دنده‌ها
ضربه (blunt trauma یا ترومای غیرنافذ) به دیواره‌ی قفسه‌ی سینه
تومورهای قفسه‌ی سینه یا ریه
لخته‌های خون در شریان‌های ریه که از آن‌ها با عنوان امبولی پولموناری هم یاد ‌می‌شود
اختلالات سیستم ایمنی، مثل لوپوس سیستمیک و روماتوئید آرتریت
آنمی داسی شکل (sickle cell anemia)
پیچیدگی‌های بعد از جراحی قلب
سرطان ریه
لنفوم
مزوتلیوما که سرطانی می باشد که ‌می‌تواند در اثر تماس با آزبست صحیح نمودن شود
عفونت‌های قارچی یا انگلی

تشخیص پلورزی

اولین قدم در تشخیص پلورزی، دریافتن محل و عامل صحیح نمودن عفونت یا آماس می باشد. پزشک آزمون فیزیکی انجام خواهد داد و تاریخچه پزشکی شما را بررسی خواهد کرد. پزشک ممکن است یک یا تعدادی از از آزمایش‌های زیر را درخواست کند:

رادیوگرافی قفسه سینه

رادیوگرافی قفسه سینه به پزشک اجازه ‌می‌دهد تا وجود هرگونه عفونت را در ریه‌ها بررسی کند. پزشک ممکن است عکس اشعه ایکس decubitus درخواست کند. روشی که درآن برای تصویربرداری به پهلو دراز ‌می‌کشند. این کار به مایع آزاد اجازه ‌می‌دهد تا به صورت یک لایه تجمع یابد. رادیوگرافی دکوبیتوس در گونه وجود هر گونه مایع لازم می باشد.

تست خون

در گونه وجود عفونت، تست‌های خون به کشف عفونت و علت بروز آن کمک ‌می‌کنند. بعلاوه، تست‌های خون وجود اختلالات سیستم ایمنی را آشکار ‌می‌کنند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

آشنایی با بیماری پلورزی

توراسنتز (thoracentesis)

در طول توراسنتز، پزشک یک سوزن را وارد فضای سینه، به محل مایع که با تصویربرداری مشخص شده، وارد ‌می‌کند. سپس پزشک مقداری از مایع را برای آنالیز، بر‌می‌دارد.به علت حالت تهاجمی این روش و ریسک‌های دارای ارتباط با آن، این تست به ندرت برای پلورزی‌های معمول، انجام ‌می‌شود.

سی تی اسکن

برای بررسی بیشتر هر گونه ناهنجاری مشاهده شده در عکس رادیولوژی قفسه سینه، پزشک ممکن است تعدادی تصویر مقطعی با جزئیات دقیق از شما به وسیله‌ی سی تی اسکن بگیرد.تصاویر تهیه شده با سی تی اسکن یک عکس با جزئیات دقیق از درون قفسه‌ی سینه ارائه ‌می‌دهد. این به پزشک اجازه ‌می‌دهد که نگاه عمیق تری بره بافت درگیر داشته باشد.

سونوگرافی

در سونوگرافی امواج صوتی با فرکانس‌های بالا، از حفره‌ی درون قفسه‌ی سینه تصویر تشکیل ‌می‌دهند. این کار به پزشک اجازه ‌می‌دهد تا بافت درگیر را بهتر بررسی کند.(آشنایی با بیماری پلورزی)

بیوپسی

یک بیوپسی پلورال برای پیدا کردن علت پلورازی فراوان کارآمد می باشد. پرده‌ی جنب (pleura) لایه از یک غشا می باشد که ریه‌های را ‌می‌پوشاند.در طول فرایند، پزشک برش‌های کوچکی در پوست قفسه‌ی سینه ‌می‌زند. سپس پزشک از یک سوزن برای جدا کردن یک نمونه بافتی کوچک از پرده جنب استفاده ‌می‌کند.

توراکوسکوپی

در طول توراکوسکوپی، پزشک یک برش در قفسه‌ی سینه شما صحیح نمودن خواهد کرد. سپس یک دوربین کوچک که به یک تیوب وصل می باشد، وارد فضای پلورال (جنب) ‌می‌شود. پزشک از دوربین برای پیدا کردن محل درگیر وتهیه‌ی نمونه از بافت برای آنالیز استفاده خواهد کرد.

پلورزی چگونه درمان ‌می‌شود؟

زمانی که پزشک عامل صحیح نمودن التهاب یا عفونت را یافت، ‌می‌تواند دربارهه درمان درست، تصمیم بگیرد. استراحت کافی برای کمک به بدن برای گذراندن پروسه‌ی بهبود، بخش مهمی از روند درمان می باشد.بعلاوه، دراز کششیدن بر روی قسمتی که درد دارید، ‌می‌تواند فشار کافی برای از بین بردن درد فراهم کند.

دیگر روش‌های درمان شامل:

آنتی بیوتیک برای عفونت‌های باکتریایی
داروهای بدون نسخه، شامل آسپرین، ایبوپروفن، یا سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
داروهای نسخه ای برای درمان درد و سرفه شامل کدئین
داروهایی برای شکستن هرگونه لخته‌ی خون یا تجمعات بزرگ چرک و موکوس
گشادکننده‌های برونش از راه دستگاه‌های استنشاقی با دوز اندازه گیری شده، مثل آن‌هایی برای درمان آسم به کار ‌می‌روند
افراد با حجم زیادی مایع در درون ریه‌هایشان (pleural effusions)، ممکن است در بیمارستان بستری شوند تا به وسیله درن تیوب (drain tube) جاگذاری شده در ریه‌هایشان، مایع خارج شود.

آشنایی با بیماری پلورزی

چشم انداز بلند مدت

پلورزی ‌می‌تواند درگیری شدید بلند مدت داشته باشد، اما دنبال کردن برنامه درمانی دارویی و متعهد بودن به برنامه درمانی ‌می‌تواند اثار مثبتی به دنبال داشته باشد. شما و پزشکتان برای کمک به بهبودی باید عامل اصلی پلورزی را بیابید.(آشنایی با بیماری پلورزی)

مطالب مرتبط :

 

سنگ کیسه ی صفرا :به عنوان یک توضیح کلی می توان گفت که دلیل وجود آمدن سنگ کیسه صفرا هنوز به طور قطعی مشخص نشده است.

آشنایی با بیماری سنگ کیسه ی صفرا و راههای درمان آن

با این حال، برخی از مهم ترین فاکتورهایی که می توانند به عنوان عامل صحیح نمودن سنگ در نواحی صفراوی شناخته شوند، عبارتند از:

● تجمع کلسترول در داخل کیسه صفرا و صحیح نمودن سنگ های زردرنگ(جنس بیش از ۸۰درصد از سنگ ها)

● تجمع بیلی روبین یا bilirubin (ماده ای که در اثر حذف گلبول های قرمز قدیمی در کبد تولید می شود) و صحیح نمودن سنگ های قهوه ای یا سیاه رنگ

● عدم تخلیه محتوای صفراوی کیسه صفرا و پر شدن آن

علائم اولیه سنگ کیسه صفرا چیست؟

گاهی شخص ممکن است به دلیل درد در ناحیه شکم به پزشک مراجعه کند. در صورتی که این درد در سمت راست و قسمت بالای شکم شدیدتر باشد، احتمال وجود سنگ کیسه صفرا زیاد می باشد.

سنگ کیسه ی صفرا

دردهای این ناحیه معمولا با خوردن مواد غذایی پرچرب شروع شده و بعد از چند ساعت هم رفع می شوند.علی رغم اینکه درد به عنوان نشانه اصلی شناخته می شود، اما برخی علائم اولیه دیگر هم ممکن است دلیلی بر وجود سنگ در مجاری صفراوی و یا خود کیسه صفرا باشند. این علائم عبارتند از:

● حالت تهوع

● استفراغ

● ادرار با رنگ تیره

● مدفوع خاکستری رنگ (البته این مورد به شیوه تغذیه هم بستگی دارد)

● دل درد

● احساس نفخ در معده و روده

● آروغ زدن

● اسهال

● سوء هاضمه

معمولا پزشک در ابتدا رنگ پوست و چشم را بررسی می کند تا از عدم زردی آن مطمئن شود. زرد شدن آن ها می تواند ناشی از فراوان شدن بیلی روبین در خون باشد.لازم می باشد یادآور شویم که سنگ کیسه صفرا در اکثر افراد به صورت بدون علامت وجود دارد؛

مگر آنکه در اثر جابجا شدن و قرار گرفتن در مسیر تخلیه صفرا، برای فرد صحیح نمودن درد و ناراحتی کنند و در نهایت خود را نشان دهند.اما برخی سنگ ها هم بدون کمترین علائم بوده و تنها با تصویربرداری و یا در حین جراحی های شکمی توسط پزشک تشخیص داده می شوند.

این عارضه چگونه تشخیص داده می شود؟

روش های تشخیصی سنگ کیسه صفرا متعدد هستند. پزشک باید بعد از انجام معاینات اولیه برای اطمینان از تشخیص خود، آزمایش ها و تصویربرداری های لازم را برای بیمار تجویز نماید. در ادامه به برخی از این روش های تشخیصی اشاره می کنیم.

 

انجام سونوگرافی شکم

استفاده از دستگاه سونوگرافی و تصویربرداری از قسمت شکم باعث می شود تا وجود هر گونه سنگ در این ناحیه تشخیص داده شود. سونوگرافی می تواند وجود کوله سیستیت حاد را هم تشخیص داده و از این راه به درمان زودهنگام کمک نماید.انجام سونوگرافی توسط یک پزشک متخصص ماهر و باتجربه در تشخیص هر چه بهتر سنگ کیسه صفرا می تواند فراوان اثرگذار باشد.

انجام سی تی اسکن در ناحیه شکم

سی تی اسکن هم نوعی تصویربرداری می باشد که از بافت های شکمی مانند کبد و کیسه صفرا تصاویر مناسبی ارائه می دهد. به این ترتیب، پزشک می تواند وجود سنگ  در این نواحی را بررسی کند.

انجام اسکن رادیونوکلئید صفرا

این روش تشخیصی با استفاده از تزریق مواد رادیواکتیو در رگ های بیمار انجام می گیرد. پس از اینکه ماده رادیواکتیو توسط متخصص به گردش خون وارد شد، در نهایت به کبد و کیسه صفرا می رسد. پرتوهای ناشی از این ماده کمک می کند تا بروز سنگ در مجاری صفراوی و یا عفونت در کیسه صفرا به خوبی قابل تشخیص باشد.

انجام آزمایش خون تشخیصی

انجام یک آزمایش خون می تواند به پزشک کمک کند تا متوجه میزان بیلی روبین موجود در خون بشود. از طرفی، طی آزمایش خون عملکرد کبد هم قابل بررسی خواهد بود.

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی روش ERCP روشی می باشد که طی آن نواحی داخلی شکم و کیسه صفرا به کمک یک دوربین و اشعه ایکس مشاهده می شود. این روش کمک می کند تا پزشک نواحی مربوط به لوزالمعده و مجاری صفراوی را برای یافتن سنگ های کیسه صفرا به طور دقیق کاوش نماید.

سنگ کیسه ی صفرا

آیا این عارضه خطرناک است؟

در هر حال، سنگ کیسه صفرا به عنوان یک شی خارجی محسوب می شود و ممکن است در درازمدت مشکلاتی را برای فرد در پی داشته باشد. از مهمترین عوارض این  عارضه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

● بروز کوله سیستیت حاد کیسه صفرا که به معنای صحیح نمودن التهاب و عفونت در اثر تخلیه نشدن مایع صفراوی می باشد. درمان این مساله باید به صورت اورژانسی گونه پذیرد. تب، لرز، از دست دادن اشتها، تهوع و درد شدید در ناحیه بالای شکم یا وسط کمر از جمله علائم این نوع عارضه هستند.

● زرد شدن رنگ پوست و یا نواحی داخلی چشم

● عفونت مجاری صفراوی که ممکن است با عنوان کلانژیت هم به کار رود.

● وارد شدن عفونت در خون (سپسیس)

● صحیح نمودن التهاب در ناحیه لوزالمعده

● بروز سرطان در ناحیه کیسه صفرا و مجاری صفراوی

هر کدام از این موارد در جای خود می توانند مشکلات فراوان جدی صحیح نمودن نمایند. بنابراین، لازم می باشد در گونه مشاهده علائم اولیه سنگ کیسه صفرا، به یک پزشک متخصص حاذق مراجعه کرده تا بررسی های لازم گونه پذیرد.

سنگ کیسه صفرا چگونه درمان می شود؟

تغییر سبک زندگی می تواند تا حد زیادی به پیشگیری و یا بهبود سنگ کیسه صفرا کمک کند. با این حال، لازم می باشد برای درمان قطعی به یک پزشک متخصص و ماهر مراجعه کنید تا بهترین روش درمانی برای شما انتخاب شود.انجام مرتب تمرین های ورزشی و کاهش وزن، پرهیز از خوردن غذاهای چرب، مصرف برخی مکمل ها مانند ویتامین C و لسیتین از جمله توصیه های پزشکی برای درمان این عارضه هستند.

کپسول دفع سنگ کیسه صفرا تحت عنوان اورسودوکسی کولیک اسید (Ursodeoxycholic Acid) هم یکی از داروهایی می باشد که پزشک با توجه به شرایط شما ممکن است تجویز نماید. این قرص به حل سنگ ها و در نهایت دفع آن ها کمک می کند.عمل جراحی لاپاراسکوپی، یکی از روش های قطعی رفع سنگ کیسه صفرا می باشد که با صحیح نمودن سه تا چهار برش روی شکم انجام می شود.

سنگ کیسه ی صفرا

یک ربات کوچک از راه این برش ها به ناحیه شکم وارد شده و در نهایت، همه نواحی کیسه صفرا و مجاری دارای ارتباط با آن را از نظر وجود سنگ چک خواهد کرد.درمان با دارو ممکن است برگشت پذیر باشد؛ اما در مورد روش جراحی احتمال بازگشت سنگ ها فراوان ناچیز خواهد بود.

مطالب مرتیط :

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی : مطالعات نشان داده اند که افزایش فعالیت بـدنی در پـیش گیـری از وقوع دیابت در افرادی که در معرض خطر هستند، بسیار موثر است.

افرادی که چاق هستند و زندگی کم تحرک دارند یا در بـین بـستگان آنهـا افراد دیابتی دیده میشوند، در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند. تغییر سبک زندگی شامل رعایت برنامه غذایی و انجام فعالیـتهـای بدنی منظم و مستمر از بروز دیابت در این افراد جلوگیری کرده و یا حداقل آن را به تأخیر می اندازد.

ارتباط ورزش با دیابت

یک فرد دیابتی، می تواند با برقراری تعادل بین فعالیت بدنی، داروها و مصرف مواد غذایی روزانه خود، نه تنها از افزایش قند خون جلوگیری نموده، بلکه مانع از افت آن نیز گردد.

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

ورزش حساسیت بدن به انسولین را افزایش داده و باعث تنظیم قند خون می شود.و باعثت کنترل بیماری دیابت می گردد .همچنین ورزش نمودن در تنظیم فشارخون موثر است.ورزش کردن با کاهش توده چربی بدن به کاهش وزن کمک می نماید.

کاهش وزن ناشی از ورزش، باعث کاهش بافت چربی می‎گردد، بنابراین مقاومت به انسولین در سلولها کاهش می‎یابد و به این ترتیب مصرف داروهای خوراکی پایین‎آورنده قند خون کم می‎شود. با انجام ورزشهای برنامه ریزی شده ، بافت چربی کاهش یافته و توده عضلانی افزایش می‎یابد.

ورزش مناسب، تناسب عضلات را بالا می‎برد. تحقیقات نشان داده است که انقباضات عضلانی و عمل انسولین هر دو با هم مصرف گلوکز در طول ورزش را زیاد می‎کنند. و باعث آمادگی عضلات می گردد .ورزش باعث افزایش انرژی و کاهش استرس می شود.

زمان مناسب برای ورزش کردن

همیشه از پزشکتان درباره زمان ورزش سوال کنید. پزشک بر اساس برنامه رژیم غذائی و داروهای مصرفی شما، بهترین زمان ورزش را مشخص می نماید.ورزش اگر در شرایط مناسب صورت گیرد یعنی بیماری قندخون نسبتاً کنترل شده داشته باشد، غلظت گلوکز پلاسما را ثابت نگه می‎دارد. علت این پدیده توازن بین برداشت گلوکز توسط عضلات و تولید متقابل گلوکز در کبد است.

برای افراد دیابتی، ۱ تا ۳ ساعت پس از مصرف غذا، مناسب ترین زمان برای ورزش کردن است.کنترل قند با دستگاه گلوکومتر، قبل، حین و پس از ورزش لازم است.در دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ که انسولین تزریق می کنند، وقتی قند خون بالای ۲۵۰ میلی گرم باشد، ورزش کردن در این زمان باعث افزایش قند خون می شود.

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

فواید برنامه منظم ورزشی برای افراد دیابتی

آیا ورزش باعث افت قند خون می شود؟

در بیماران دیابتی که انسولین تزریق می کنند، فعالیت بدنی باعث افت قند خون می شود.

افت قند خون ممکن است حین ورزش و یا بلافاصله بعد از ورزش یا حتی ۶ الی ۱۰ ساعت بعد از ورزش (افت قندخون تاخیری) ایجاد شود.برای ورزش صبحگاهی بیشتر از ۱ ساعت، انسولین شفاف (رگولار) صبح و برای ورزش عصر بیشتر از ۱ ساعت، انسولین شیری (ان پی اچ) صبح، با نظر پزشک کاهش داده شود.

همچنین در مورد کم کردن دارو از پزشک خانواده خود سوال نمائید.هرگز زمانی که قند خون شما خیلی پایین است، ورزش نکنید.اگر بیشتر از یک ساعت ورزش می کنید در فواصل منظم، می بایست قندخون خود را اندازه گیری نمائید. همیشه مقداری مواد قندی زودجذب و غذا همراه داشته باشید تا در صورت افت قندخون، میل نمائید.

آیا هر نوع ورزشی می توان انجام داد؟

ورزش هائی که باعث بالا رفتن فشار در مویرگ های شبکیه چشم می شود مانند بلند کردن وزنه سنگین، ممکن است مشکلات چشمی شما را افزایش دهد.اگر دچار اختلال حسی در پاها هستید، پیاده روی طولانی، ممکن است باعث آسیب رساندن به پاها گردد.

مراقبت از پاها هنگام ورزش

هنگام ورزش، کفش راحت بپوشید، بطوری که کل پاها را بپوشاند و از جوراب ضخیم نخی استفاده نمائید که عرق پاها را جذب و پاها را محافظت نماید.بعد از ورزش، پاهای خود را از نظر بریدگی، تاول، زخم، تورم بررسی نمائید.

حرکات کششی:

بیماران دیابتی می توانند ۲ تا ۳ روز در هفته و بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه برای هر حرکت کششی وقت بگذارند.

نوع حرکات کششی برای اندام های فوقانی و تحتانی ۴ تا ۵ حرکت می باشد.

ورزش های هوازی:

فعالیتهائی که توام با مصرف اکسیژن باشد مثل دویدن در مسافت طولانی، اسکی، دوچرخه سواری و …

ورزش های قدرتی:

وزنه برداری، بلند کردن وزنه

البته این قبیل ورزش ها در افراد دیابتی با درگیری شدید عروق چشم و یا لیزر تراپی اخیر توصیه نمی شود.

توجه:

هرگز انسولین خود را در عضوی که بیش از اندازه در حین ورزش از آن استفاده می کنید، تزریق نکنید. زیرا جذب آن­سریعتر از حد معمول صورت می گیرد. برای مثال اگر در ورزشی مثل فوتبال، بازو و ران را بیشتر می دهید، بهتر از تزریق را در ناحیه شکم انجام دهید.

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه شما

مرکز خدمات پرستاری در منزل همراه در راستای ارائه بهترین خدمات پرستاری ، درمانی و مراقبتی حرفه ای از بیماران عزیز شما در بیمارستان و منزل و همدلی و همراهی صمیمانه با بستگان بیمار تاسیس گردیده است . هدف کادر با سابقه درخشان و مجرب این مرکز کسب جلب رضایت هم میهنان نیازمند به تمامی خدمات بالینی و پرستاری در منزل است تا بیماران و سالمندان شما در کوتاهترین زمان ممکن با حال عمومی بسیار خوب به جمع خانواده خود بازگردند .(خدمات پرستار در منزل)

برخی از خدمات ما :

خدمات پرستاری در منزل ، خدمات پزشکی در منزل ، نگهداری از بیمار در منزل ، نگهداری از کودک در منزل ، نگهداری از سالمند در منزل ، پرستاری از سالمند در منزل ، پرستاری از کودک در منزل ، پرستاری از بیمار در منزل ، تزریقات در منزل ، حمام بیمار در منزل ، فیزیوتراپی در منزل ، همراه در بیمارستان ، پانسمان در منزل ، پرستار icu و …

 

مطالب مرتبط:

هپاتیت E چیست؟آزمایش هپاتیت E 1 آزمایش خون میباشد که برای تشخیص عفونت با ویروس هپاتیت E (HEV) انجام می‌شود. ویروس هپاتیت E یکی از عوامل اصلی هپاتیت ویروسی در سراسر جهان میباشد و به طور عمده از راه آب و مصرف مواد غذایی آلوده به ویروس منتقل می‌شود. این مقاله برای افرادی میباشد می‌خواهند راجع به هپاتیت e در آزمایش بیش بدانند پس با مجله درمانکده همراه باشید.

هپاتیت E مزمن

در این تست، آنتی‌بادی‌های IgM و IgG ارزیابی می‌شوند. آنتی‌بادی‌ IgM شاخصی میباشد که نشان می‌دهد فرد به تازگی به این بیماری مبتلا شده میباشد. در حالی که آنتی‌بادی‌های IgG به عنوان نشانگر عفونت قبلی یا قدیمی با ویروس هپاتیت E هستند.

در صورتی که نتیجهٔ آزمایش مثبت باشد، نشان‌دهنده وجود عفونت فعلی یا قبلی با ویروس هپاتیت E میباشد. اگر تست هپاتیت E نتایج منفی داشته باشد، عدم وجود عفونت را نشان می‌دهد.لوله‌های آزمایشگاهی برای تست هپاتیت E را می‌بینیدبرترین راه برای تشخیص هپاتیت E، آزمایش خون میباشد.

آزمایش هپاتیت e چطور است؟

تست هپاتیت E با استفاده از نمونه خون انجام می‌شود. روش‌های مختلفی برای تشخیص آنتی‌بادی‌های هپاتیت E در نمونه خون وجود دارد. ۲ آزمایش اصلی برای تشخیص این نوع هپاتیت عبارتند از:

آزمایش آنتی‌بادی‌های IgM هپاتیت E: این تست برای تشخیص عفونت فعلی و تازه با ویروس هپاتیت E استفاده می‌شود. آنتی‌بادی‌های IgM نشانگر عفونت حاد و نو هستند. اگر نمونه خون مثبت برای آنتی‌بادی‌های IgM باشد، نشان‌دهندهٔ عفونت نو با ویروس هپاتیت E میباشد.
تست آنتی‌بادی‌های IgG هپاتیت E: این تست برای تشخیص عفونت قبلی یا قدیمی با ویروس هپاتیت E تجویز می‌شود. آنتی‌بادی‌های IgG نشانگر عفونت قبلی و حضور آنتی‌بادی‌های دائمی در بدن هستند.
اینفوگرافیکی که ویژگی‌های آزمایش هپاتیت e را نشان می‌دهد.
آزمایش اصلی برای تشخیص هپاتیت e به ۲ گونه آنتی بادی های IgM و آنتی بادی های IgG انجام می شود.

هپاتیت E چیست؟

هپاتیت E چیست؟

شرایط انجام تست هپاتیت E به طور کلی عبارتند از:

پیش از انجام آزمایش با متخصص گوارش خود مشورت نمایید و او را در جریان قرار بدهید. دکتر با توجه به نیازهای مریض، توصیه‌های منحصر‌به‌فردی را ارائه می‌دهد و نکته ها خاصی را مطرح بکند.
این آزمایش با استفاده از نمونه خون انجام می‌شود. تکنسین آزمایشگاه نمونه خون را از رگ دست یا آرنج می‌‌گیرد.
در برخی موارد، پیش از انجام آزمایش، دکتر امکان دارد از شما بخواهد تا آماده‌سازی خاصی را انجام بدهید، همچون ناشتا بودن.
نتایج معمولاً در عرض چند روز آماده می‌شوند.
بهتر میباشد با دکتر خود در مورد جزئیات دقیق و تکمیلی این تست صحبت و راهنمایی‌های او را دنبال نمایید. نظر ما به شما عزیزان استفاده از امکان مشاوره آنلاین با متخصص گوارش در وبسایت درمانکده میباشد.

در ذیل، چندین مورد که می‌تواند وقت مناسبی برای انجام این آزمایش باشد را بررسی می‌کنیم:

وقت بارداری: در صورتی که باردار هستید و ریسک بروز این بیماری در شما وجود دارد، دکتر برای اطمینان بیش این آزمایش را تجویز می‌کند. برترین وقت برای این تست در هفته‌های چهارم تا هشتم بارداری میباشد. در این بازهٔ زمانی، خطر عفونت و عوارض جدی برای جنین بیش میباشد.
علائم بالینی: در صورتی که علائمی همچون خستگی شدید، تب، تهوع، استفراغ و مشکلات کبدی دارید، می‌توانید آزمایش هپاتیت E را در هر زمانی انجام بدهید.
مطابقت با سابقه عفونت: در صورتی که شما سابقه عفونت هپاتیت E دارید و می‌خواهید مطمئن بشوید که آیا بهبود یافته‌اید یا ۹٫
مهم میباشد که با دکتر در مورد برترین وقت برای انجام این تست براساس وضعیت و سابقه پزشکی‌تان صحبت نمایید. دکتر برترین توصیه‌های فردی را بر اساس نیازهای شما مشخص خواهد نمود.

خانم بارداری که در حالا نمونه خون دادن میباشد. برخی زنان باردار به آزمایش هپاتیت E نیاز دارند.برترین وقت برای انجام آزمایش هپاتیت E به شرایط پزشکی شما بستگی دارد.

علت تجویز آزمایش هپاتیت e در بارداری چیست؟

دلیل تجویز آزمایش هپاتیت E در دوران بارداری، ارزیابی خطر عفونت هپاتیت E در زنان باردار میباشد. در بیش موارد، این بیماری قابل کنترل میباشد، ولی در زنان باردار می‌تواند شدیدتر باشد.

زیاد شدن آسیب‌پذیری

زنان باردار امکان دارد آسیب‌پذیری بیشتری نسبت به عفونت‌ها از جمله هپاتیت E را داشته باشند. بارداری می‌تواند بر سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارد و زنان باردار را مستعد ابتلا به عفونت‌های ویروسی بکند. عفونت هپاتیت E در دوران بارداری خطراتی را هم برای مادر و هم برای جنین در حالا رشد درست کردن می‌کند. این بیماری در دوران بارداری پیامدهای شدیدتری دارد.

هپاتیت E می‌تواند منجر به عوارض شدید کبدی، همچون نارسایی حاد کبدی شود که تهدید‌کننده زندگی میباشد. شناسایی آن در دوران بارداری امکان نظارت و مدیریت متناسب را برای جلوگیری از عوارض احتمالی بیماری فراهم می‌کند. به همین دلیل دکتر انجام آزمایش هپاتیت e را به زنانی که در معرض آن قرار دارند، نظر می‌کنند.

انتقال بیماری به جنین

هپاتیت E به طور بالقوه می‌تواند از مادر آلوده به جنین منتقل شود. انتقال ویروس منجر به پیامدهای نامطلوب برای جنین خواهد شد. از جمله:

زایمان زودرس
مرده‌زایی
ناهنجاری‌های نوزادی
تشخیص این بیماری کبدی با استفاده از این تست در زنان باردار، مداخله و نظارت به موقع را برای به حداقل رساندن خطر انتقال به جنین، امکان پذیر می‌کند.آزمایش (خون، ادرار، مدفوع) خود را در محل انجام بدهید.

هپاتیت E چیست؟

هپاتیت E چیست؟

پیش‌بینی بیماری

آگاهی از وضعیت عفونت هپاتیت E در دوران بارداری به دکتر اجازه می‌دهد تا اقدامات پیشگیرانه را اجرا بکند و مراقبت‌های متناسب را ارائه دهد. این اقدامات می‌توانند شامل توصیه‌های غذایی و نظارت بر عملکرد کبد باشند.

در برخی موارد، درمان ضد ویروسی یا مراقبت‌های تخصصی لازم میباشد.در هر گونه، دلیل دقیق تجویز این تست در بارداری به وضعیت و سابقه پزشکی هر فرد بستگی دارد. اگر باردار هستید و پزشک این تست را تجویز کرده میباشد، با او در مورد دلیل و تفسیر نتایج آزمایش صحبت نمایید.

 

مطالب مرتبط:

عطش کاذب وراههای درمان آن : عطش کاذب یعنی احساس تشنگی زمانیکه بدن نیاز به آب ندارد و مازاد بر نیاز بدنمان آب می نوشیم, ولی از منظر طب سنتی، چه چیزی سبب درست کردن عطش کاذب می‌شود؟ چطور می‌توان آن را برطرف نمود؟ این ها سوالاتی میباشد که در این پست به آن ها جواب خواهیم داد.

در طب سنتی حالتی وجود دارد که به عنوان عطش صادق شناخته می‌شود که بنابر احتیاج بدن و نیاز اعضا به رطوبت برای رفع خشکی و حرارت و برای رقیق نمودن غذایی که خورده شده به وجود می‌آید که در این حالت میباشد که طب سنتی اصرار می‌کند که میبایست آب نوشیده شود.

آشنایی با عطش کاذب وراههای درمانی آن ازدیدگاه طب سنتی

حالت دیگری وجود دارد که عطش کاذب نامیده می‌شود که در اثر بعضی اختلالات مثلاٌ سوء مزاج‌ها در بدن درست کردن می‌شود که گفته شده که در وقت عطش کاذب میبایست بر تشنگی صبر نمود.آشامیدن مکرر آب در حالت عطش کاذب زیاد مضر میباشد.

عطش کاذب وراههای درمان آن

علل به وجود آمدن عطش کاذب از نگاه طب سنتی

گاهی اوقات به علت وجود بلغم در معده هرچقدر آب خنک مصرف می‌کنید، عطش برطرف نمی‌شود. این نوع تشنگی، هم عطش کاذب نام دارد؛
عطش کاذب، معمولاً بعد از خوردن غذاهای دیرهضم، مصرف ماهی، کشک یا غذاهای سرد و تر رخ میدهد.پس یکی از علل عطش کاذب حاصل از وجود بلغم شور در معده و سوء مزاج سوداوی میباشد.

علت دیگر حرارت معده میباشد و گاهی به این باعث، خشک شدن معده رخ می‌دهد.مراقب باشید در این جا حرارت ریه و قلب را با حرارت معده اشتباه نپندارید که علامت حرارت قلب و ریه این میباشد که‌ در حرارت قلب و ریه و احساس عطش، استنشاق هوای سرد، مریض را آهسته خواهد کرد؛اما‌ در حرارت معده و احساس عطش، فقط خوردن آب ایشان را آهسته می‌کند.

زیرا که‌ هوای سرد به صدر ریه و قلب زودتر نفوذ می‌کند و خوردن آب به معده زودتر خواهد رسید،از دیگر علت‌های این عطش، می‌توان ورم کبد، سوءمزاج کبد، سوءمزاج حادث بر کلیه را نام برد.و گاهی پس از استفراغ هم این حالت یعنی عطش کاذب پدید می‌آید.

راهکارهای رفع تشنگی کاذب

راهکارهایی برای رفع عطش کاذب وجود دارد، به عنوان مثال نفر می‌تواند، موارد ذیل را امتحان بکند تا حالت عطش کاذب از بین رود:

بخوابد یا این که در هوای سرد تنفس بکند،
آب سرد را مزه مزه بکند.
دست و پاهای خود را در آب سرد قرار دهد.
مقدار کمی آب یا مقدار کمی آبی را که با مقداری عسل شیرین شده میباشد را بنوشد.

مواد غذایی عطش زدا

یکسری از مواد غذایی عطش زدا وجود دارد که افراد با عطش فراوان می‌توانند از آن ها استفاده کنند تا احتیاجشان به آب که غیر طبیعی است از بین رود و عطششان را کمتر کند؛ نظیر:غذاهایی همچون «خورشت اسفناج»، «خورشت به» .تخم بادیان، تخم خرفه، سماق، سرکه با آب.

عطش کاذب وراههای درمان آن

تدابیر درمانی بر اساس نوع علت

درمان این قسم عطش و تشنگی (عطش کاذب ناشی از اجتماع خلط بلغم در معده) نوشیدن شربت هایی نظیر سکنجبین با آب گرم و شربت عسل با آب گرم بصورت جرعه جرعه و خوردن سیر میباشد.

۱ لیوان دم کرده دارچین یا زنجبیل به رفع عطش کاذب هم یاری می‌کندو علاج این قسم عطش‌ها (عطش ناشی از ورم کبد، سوءمزاج کبد، سوءمزاج حادث بر کلیه) خوردن ماءالشعیر طبی، لعاب اسپرزه، آب خیار چنبر، شیره‌ی خرفه، سیب، رب آلو، و انگور ترش میباشد و‌ چنانچه ضروری باشد فصد میباشد.البته فصد زمانی انجام میشود که‌ با اغذیه‌ها درمان نشود.

چنانچه بعد از استفراغ عطش رخ داده باشد علاجش خوردن خنکی‌هاست.

مطالب مرتبط :

آشنایی با بیماری کرون روده : یکی از بیماری‌های التهابی روده میباشد که با التهاب دیواره روده مشخص می‌شود.بیماری کرون ۱ بیماری مزمن بوده که قسمت‌های متنوع دستگاه گوارش از دهان گرفته تا مقعد را می‌تواند تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری بیش قسمت انتهایی روده باریک (ایلئوم) و قسمت ابتدایی روده بزرگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

آشنایی با بیماری کرون روده و راهای تشخیص و درمان آن

این بیماری می‌تواند پایان لایه‌های روده را درگیر سازد و حتی موجب فیبروز شود. شایع‌ترین ناحیه درگیر ایلئوسکال میباشد. بین ضایعات معمولاً نواحی سالم وجود دارد. این بیماری تظاهرات خارج روده‌ای هم دارد همچون آرتریت و ضایعات پوستی.علائم و نشانه‌های آن اغلب شامل اسهال (که در گونه التهاب شدید روده امکان دارد به اسهال خونین تبدیل گردد)، کاهش وزن و درد شکم میباشد.

 

آشنایی با بیماری کرون روده

برخی از عوارض این بیماری امکان دارد در خارج از دستگاه گوارش رخ دهد، شامل کم خونی، خارش پوست، ورم مفاصل، التهاب چشم و احساس خستگی. از دیگر علائم این بیماری، راش و اریتم گرهی میباشد. انسداد روده هم معمولاً رخ می‌دهد و افرادی که به این بیماری مبتلا می‌شوند امکان دارد در معرض خطر ابتلا به سرطان روده قرار گیرند.(آشنایی با بیماری کرون روده)

نشانه‌ها

علایم و سمپتوم بیماری شامل اسهال مزمن، کاهش وزن و درد شکم میباشد. بیماری می‌تواند با آبسه، فیستول، تنگی و انسداد روده همراه باشد و گاهی برای تشخیص، نیاز به آزمایش سرولوژی و کولونوسکوپی می‌باشد.

این بیماری می‌تواند همراه با خون‌ریزی همراه با مدفوع یا به‌طور جدا از مدفوع یا همراه با رگه‌های خون روی مدفوع همراه باشد. سایر علائم این بیماری می‌تواند، بی‌اشتهایی، نفخ، دفع ناقص و دفعات فراوان اجابت مزاج و بی‌اختیاری هم باشد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

نشانه‌های غیر روده‌ای

این بیماری علاوه بر گرفتار نمودن معده و روده، اندام‌های دیگر را هم می‌تواند درگیر بکند. کبد چرب و ورم چشم و ورم مفاصل یا ماهیچه‌های دست یا پا از این دست هستند. نازکی یا پوکی استخوان می‌تواند از عواقب این بیماری باشد. در این بیماری پوست، خون و غده درون‌ریز هم می‌توانند درگیر شوند. در مواردی پانکراتیت هم گزارش شده‌است.(آشنایی با بیماری کرون روده)

بیماری کم‌خونی همولیتیک خودایمنی که در آن سیستم ایمنی به گویچه‌های سرخ حمله می‌کند بیش در این بیماری شایع میباشد و می‌تواند سبب خستگی، رنگ پریدگی و دیگر نشانه‌های شایع در کم‌خونی شود.(آشنایی با بیماری کرون روده)

علت های اصلی این بیماری 

ارتباط تنگاتنگی بین بیماری کرون و سیستم عصبی وجود دارد، در واقع هنوز علت دقیق واکنش سیستم ایمنی بدن به اندام‌های داخلی درگیر در بیماری کرون مشخص نشده اما این امر بدیهی میباشد که در هنگام فشارهای عصبی این واکنش‌ها شدت می‌یابد.

بررسی محققان medicinenet نشان داده‌است باکتری اشریشیا کلی (نام علمی: Escherichia coli) یا به‌طور اختصار E.coli، که نوعی باسیل گِرَم منفی از خانواده انتروباکتریاسه است و به‌طور شایع در روده جانوران خونگرم وجود دارد با بیماری کرون در ارتباط است. بیش سویه‌های اشریشیا کلی، بی‌آزار هستند ولی برخی از سروتیپ‌ها همچون O157:H۷ موجب مسمویت غذایی و اسهال می‌شوند.

محققان با استفاده از موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به کرون به این نتیجه رسیدند که التهاب حاد معده و روده باریک عفونی که به خاطر باکتری ناشی از مسمومیت عادی غذایی رخ می‌دهد سبب تسریع رشد باکتری ای. کلای می‌شود که با پیشرفت بیماری کرون دارای ارتباط میباشد. حتی بعد از آن که باکتری مسمومیت غذایی از بدن موش خارج شد، محققان هم‌چنان زیاد شدن میزان ای. کولی را در روده او مشاهده کردند.

آشنایی با بیماری کرون روده

درمان

تلاش‌ها در مورد درمان در به کنترل درآوردن این بیماری می‌باشد. درمان با ترکیبات سالیسیلات (سولفاسالازین، مسالازین و غیره)،گلوکوکورتیکوئیدها، عوامل سرکوبگر ایمنی (مرکاپتوپورین، متوتروکسات، سیکلوسپورین و آزاتیوپرین) و آنتی‌بیوتیکها همچون مترونیدازول و سیپروفلوکساسین می‌باشد.

گاه جراحی به خصوص در گونه بروز عوارض همچون فیستول و انسداد ضرورت می‌یابد. استرس و اضطراب می‌تواندنقش بسزایی در عود بیماری داشته باشد.(آشنایی با بیماری کرون روده)

درمان‌های مکمل

کنترل استرس، درمان افسردگی، درمان اضطراب و هم درست کردن احساس شادی و رضایت نسبت به زندگی، تأثیر بسزایی در کنترل و درمان این بیماری دارد.معمولاً ورزشکاران کمتر به این بیماری مبتلا می‌شوند. بیمارانی که بدون مصرف دارو به ورزش محدود پرداخته‌اند تا ۷۰ درصد از علائم بیماری‌شان بهبود یافته‌است.

احتمالاً علت آن به تأثیرات مثبت ورزش بر روحیه و سلامت بدن بازمی‌گردد که منجر به تنظیم سیستم ایمنی بدن و متعاقباً کاهش التهاب در بدن می‌گردد. ورزش هم چنین سبب زیاد شدن قدرت جذب روده هم می‌شود که این فرایند دقیقاً برخلاف تأثیرات منفی التهاب روده میباشد که سبب کاهش جذب مواد غذایی در بدن می‌شود.

مریض میبایست فعالیت ورزشی را بصورت کنترل شده و مناسب با توان و استقامت بدنی خود انجام دهد.برای بیمارانی که قادر به ورزش نیستند نرمش و یوگا توصیه می‌شود.رعایت رژیم غذایی از عوامل مؤثر در بهبود این بیماری است. مصرف روزانه عسل، بره موم، خرما، زردچوبه و خاکشیر به علت خاصیت ضد سرطانی، ضد التهابی و ترمیم‌کننده زخم‌ها زیاد مفید و مؤثر میباشد.

توصیه های لازم تغذیه ایی در زمان شدت بیماری 

غلات، سویا پروتینه، کرفس، تخم مرغ، سیب زمینی شیرین، سیب شیرین، موز، انواع آب میوه (بخصوص آب لیمو شیرین) و آب سبزیجات، آجیل، برنج کته، ماست پروبیوتیک، ماهی و مرغ (به‌صورت کبابی یا آب‌پز) به عنوان غذای روزانه در دوران شدت بیماری توصیه می‌شود.از مصرف غذاهای ترش، اسیدی، گازدار، تند، دارای ادویه زیاد یا دارای افزودنی و نگهدارنده، میبایست پرهیز شود.

از مصرف غذاهای دیر جذب همچون گوشت قرمز، فست‌فود و غذاهای چرب و هم چنین لبنیات و غذاهای خام و نپخته همچون میوه و سبزی در دوران شدت بیماری، پرهیز گردد.با رعایت موارد فوق، این بیماری در ظرف چند ماه وارد دوران خاموشی خواهد شد و پس از آن بیمار با حفظ آرامش می‌تواند به زندگی عادی خود ادامه دهد.

 

آشنایی با بیماری کرون روده

 

پس از سپری شدن دوره اصلی بیماری و وارد شدن به دوران خاموشی، بیمار می‌تواند آرام رژیم غذایی و میزان مصرف داروها را کاهش داد.بهتر میباشد در زمانیکه این بیماری شدت می‌گیرد، از مکمل مولتی ویتامین، امگا ۳ و کلسیم و در گونه کم‌خونی از مکمل آهن هم استفاده شود.بیمارانی که درمان‌های فوق برای آن‌ها پاسخگو نبوده بهتر است ۱ دوره شش‌ماهه رژیم غذایی فاقد گلوتن را هم دنبال کنند.

تحقیقات

نتیجه یک تحقیق در دانشگاه پزشکی زوریخ، نشان می‌دهد اکسید تیتانیوم به کار رفته در نگهدارنده‌ها و افزودنی‌های خوراکی، موجب تشدید و وخامت سیر بیماری‌های التهابی روده از جمله کرون می‌شود.

مطالب مرتبط :

 

سینوزیت و راههای درمان آن : بیماری سینوزیت به التهاب در ناحیه سینوس‌­های پیرامون بینی اطلاق می‌­شود. این سینوس‌­ها، حفره‌­هایی هستند که مخاط مورد نیاز برای مرطوب ساختن مسیر بینی را تولید می‌کنند و سبب می‌شوند تا بینی عملکرد متناسب و مؤثری داشته باشد. بیماری سینوزیت می‌­تواند بصورت حاد یا مزمن ظاهر شود.

هم چنین می‌تواند ناشی از عفونت‌­های ویروسی، باکتریایی، قارچی، آلرژی یا حتی ۱ واکنش خودایمنی بدن باشد.گرچه سینوزیت می‌­تواند دردناک و ناراحت‌کننده باشد ولی اغلب بدون مصرف دارو هم بهبود می‌یابد. ولی چنانچه نشانه‌های این بیماری ظرف هفت تا ده روز بهبود نیافتند یا همراه تب یا سردرد شدید باشد میبایست به دکتر مراجعه کرد.

نکته ها کلیدی که در مورد سینوزیت وراههای درمان آن میبایست دانست عبارتند از:

ما ۴ جفت حفره در پشت استخوان­‌های گونه داریم که به آنان سینوس می­‌گویند.آلرژی، عفونت باکتریایی یا ویروسی می‌توانند سینوس‌­ها را ملتهب و سینوزیت درست کردن کنند.معمولاً سینوزیت بدون درمان بهبود می‌­یابد اما برخی اوقات نیازمند درمان میباشد.سینوزیت مزمن سینوزیتی میباشد که بیش از دوازده هفته به طول انجامد.

سینوزیت و راههای درمان آن

سینوس‌ها چه هستند؟

سینوس به حفره‌ه­ای خالی در بدن اطلاق می‌شود. انواع مختلفی از سینوس در بدن وجود دارد، اما سینوزیت، سینوس‌­های پیرامون بینی را تحت تأثیر قرار می‌­دهد. این حفره‌­ها در پشت گونه قرار دارند که به حفره بینی راه دارند. آنان ماده‌­ای لزج به نام مخاط ترشح می­‌کنند. این مخاط مسیر بینی را مرطوب نگه می­‌دارد و به این ترتیب می‌توانند ذرات غبار یا آلودگی میکروبی را به خود جذب کنند.

سینوزیت هنگامی رخ می‌­دهد که ترشح مخاط فراوان شده و سینوس­‌ها هم ملتهب شوند. در نتیجه مجرای تخلیه تنگ یا مسدود شده و حجم مایع مخاطی در سینوس‌ها زیاد شدن یابد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

نشانه‌ها

نشانه‌های سینوزیت بسته به مدت وقت و شدت عفونت متغیر هستند. اگر مریض دو یا تعداد بیشتری از نشانه‌های ذیل را به همراه ترشح غلیظ زرد یا سبز از بینی یا حلق دارد امکان دارد دچار سینوزیت باشد. نشانه­‌ها عبارتند از:

-ترشح بینی
-درد و فشار در ناحیه گونه
-گرفتگی بینی که می‌تواند تنفس را مشکل بکند
-کاهش حس بویایی
-احساس فشار در گوش
-خستگی
-سرفه
-احتقان

درد در ناحیه سینوس‌ها می‌تواند یکی از نشانه‌های سینوزیت باشد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

در موارد پیشرفته‌­تر امکان دارد این نشانه‌ها هم وجود داشته باشند:

تب
تورم، درد و قرمزی دور ناحیه چشم
احساس سرگیجه
بوی بد دهان یا هوای بازدم
خستگی
دندان درد
سردرد
اگر این نشانه‌ها برای دوازده هفته یا بیش ادامه یابند به آن سینوزیت مزمن گفته می‌شود.

علل بروز سینوزیت

سینوزیت می‌تواند از عوامل مختلفی نشأت گیرد. اما نتیجه آن در هر گونه این میباشد که مایع مخاطی در سینوس­‌ها حبس می‌شود. این محیط آماده رشد منشاء بیماری میباشد که به ترتیب شیوع عبارتند از:

ویروس‌­ها: ۹۰% موارد ابتلا به سینوزیت عفونی در بزرگسالان منشاء ویروسی دارد.
باکتری: در بزرگسالان ۱۰% موارد ابتلا به سینوزیت عفونی باکتریایی میباشد.
آلودگی: مواد شیمیایی یا مواد محرک موجود در هوا می‌تواند به زیاد شدن ترشح مخاط و بعدا سینوزیت منجر شود.
قارچ: این نوع سینوزیت بیش در مناطق خشک و گرم نظیر سودان یا هند مشاهده شده و جزء موارد نادر میباشد.

سینوزیت و راههای درمان آن

عوامل ریسک بروز سینوزیت

وجود عفونت قبلی در مسیر راه­‌های تنفسی نظیر سرماخوردگی
وجود زائده در بینی یا پولیپ بینی (رشد زائده در مسیر بینی که می‌­تواند سبب تورم گردد)
ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن ناشی از مواردی مثل انجام برخی درمان­‌های خاص
واکنش آلرژیک به مواردی نظیر گرد و غبار، آلاینده‌ها و مو و شوره پوست حیوانات
وجود مشکل در ساختمان بینی مثل انحراف تیغه بینی

انواع سینوزیت

سینوزیت همواره با آبریزش بینی و زیاد شدن ترشح مخاط همراه میباشد. اما انواع مختلفی دارد که به مدت درگیری با آن دارای ارتباط میباشد.

سینوزیت حاد: تا ۴ هفته طول می­‌کشد و بیشترین شیوع را دارد.
سینوزیت تحت حاد: نشانه‌­های این نوع سینوزیت چهار تا دوازده هفته ادامه دارد.
سینوزیت مزمن: نشانه‌­ها بصورت پایدار برای بیشتر از دوازده هفته یا بصورت بازگشتی ظاهر می­‌شود که امکان دارد حتی به درمان تهاجمی و جراحی نیاز داشته باشد.
مدت زمان درمان و روش درمان به نوع سینوزیت بستگی دارد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

درمان

برای درمان سینوزیت حاد یا سینوزیت تحت حاد استفاده از محلول نمکی رقیق (ترجیحاً سرم نمکی) برای بهبود نشانه­‌های سینوزیت استفاده نمود. در بیش اوقات سینوزیت­ حاد نیاز به درمان ندارد و بدون درمان بهبود می‌یابد اما چنانچه موارد ذیل مشاهده شد حتماً به دکتر مراجعه گردد.

-نشانه­‌ها برای هفت روز یا بیش ادامه یابند.
– وجود تب بیش از ۳۸٫شش درجه
– سردرد شدید که با مسکن­‌های معمول پسندیده نشود.
-اختلالات بینایی یا ورم دور چشم/ تداوم نشانه‌ها پس از مصرف آنتی‌بیوتیک تجویزی دکتر

اگر سینوزیت منشاء باکتریایی داشته باشد امکان دارد دکتر مصرف آنتی‌بیوتیک را تجویز بکند. اگر نشانه‌­ها حتی پس از دوره کامل درمان ادامه یافت مریض میبایست به دکتر مراجعه بکند.بیش موارد ابتلا در سینوزیت مزمن معمولاً باکتریایی نیستند بنابراین مصرف آنتی‌بیوتیک نشانه‌­های آن را برطرف نمی‌­کند.

برخی اسپری‌های کورتیکواستروئید می‌توانند موارد عودکننده را بهبود بخشند اما مصرف آنان حتماً به تجویز دکتر و نظارت پزشکی نیازمند میباشد.برای درمان سینوزیت آلرژیک استفاده از برخی داروهای تزریقی اسپری­‌های استنشاقی و اجتناب از عوامل حساسیت‌زا (نظیر گرده گل­‌ها، مو و شوره پوست حیوانات به ویژه حیوانات خانگی، کپک‌­ها یا قارچی میکروسکوپی) می­‌تواند احتمال بازگشت سینوزیت مزمن آلرژیک را کمتر بکند.

عمل جراحی

مواردی نظیر اصلاح انحراف تیغه بینی یا رفع پولیپ (زائده) بینی امکان دارد نیازمند عمل جراحی باشد. در مورد درمان سینوزیت­‌های مقاوم به درمان امکان دارد عمل جراحی توصیه شود. امکان دارد این درمان بوسیله اندوسکوپی هم انجام شود. بعد از عمل جراحی هم امکان دارد درمان جهت پیشگیری از بازگشت سینوزیت تجویز گردد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

پولیپ و انحراف بینی در سینوزیت

وجود انحراف در تیغه بینی و پولیپ می‌تواند احتمال بروز سینوزیت را زیاد شدن دهد.عمل جراحی می‌بایستی آخرین راه حل برای درمان سینوزیت در کودکان در پیشنهاد گرفته شود و سایر روش­‌های درمانی در اولویت هستند.(سینوزیت و راههای درمان آن )

سینوزیت و راههای درمان آن

پیشگیری

  • روش‌­ها و اقدامات ذیل می­‌تواند احتمال بروز سینوزیت را کاهش دهد.پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی و آنفولانزا. شستن دست‌ها به خصوص پیش از صرف غذا اکیداً توصیه می‌شود.
    – اجتناب از استعمال دخانیات یا مجاورت با دود دخانیات
    – اجتناب از عوامل حساسیت‌زا
    – استفاده از دستگاه مرطوب‌کننده در منزل
    – پاک و تمیز نگهداشتن منزل
    – تهویه متناسب هوای خانه
    – اثرات دود سیگار بر دستگاه تنفس

کارهایی که می‌­توان در خانه انجام داد

  برخی از کارها را می­‌توان در خانه برای کاهش شدت یا بازگشت سینوزیت انجام دارد. این کارها می­‌تواند درد را کاهش داده یا مسیر سینوس‌­ها را برای تخلیه مایع مخاطی باز نگه دارد.

  • شستشوی بینی چند بار در روز با محلول سرم نمکی یا آب نمک رقیق
  • کمپرس گرم (ملایم) روی سینوس­‌های درگیر در گونه می­ تواند تورم و احساس ناراحتی را کاهش دهد.
  • استفاده از برخی داروهای مسکن ساده برای کاهش درد یا تب
  • استنشاق بخار: تنفس هوای مرطوب و گرم سبب کاهش احتقان گردد. استفاده از چند ورق نعنا یا اکالیپتوس می‌­تواند به باز شدن سینوس‌­ها یاری بکند.
  • مصرف فراوان آب و اجتناب از فعالیت فیزیکی فراوان
  • قرص­‌های ضد احتقان هم می­‌توانند آماس در ناحیه سینوس‌­ها را کاهش داده و اجازه تخلیه سینوس را می‌دهد. مصرف دارو به مدت بیشتر از ۳ روز، بدون تجویز دکتر به هیچ وجه توصیه نمی­‌گردد.(سینوزیت و راههای درمان آن )

مطالب مرتبط :

علائم کوچک شدن کلیه : کلیه آزمایش های مخصوص آتروفی کلیه شامل آزمایش های عکسبرداری مثل سونوگرافی، توموگرافی یا همان سی تی اسکن یا ام آر آی میباشد.

تشخیص زود هنگام و درمان کوچک شدن کلیه برای جلوگیری از مشکلات بعدی زیاد حائز اهمیت میباشد.

عوامل خطر کوچک شدن کلیه

کسانی که شرایط عنوان شده در ادامه ی این بخش از سلامت نمناک را دارند، در معرض مشکلات بیشتری از کوچک شدن کلیه هستند:

دیابت
سابقه خانوادگی ابتلا به مشکلات کلیه
بیماری قلبی
فشار خون بالا
علائم آتروفی کلیه

علائم کوچک شدن کلیه

علائم کوچک شدن کلیه

کوچک شدن کلیه چطور درمان می شود؟

درمان کوچک شدن کلیه بستگی به علت آن دارد. مثلاً بیماری که به دلیل مسدودیت مجرای ادراری و عفونت دچار آتروفی شده، میبایست تحت درمان بوسیله آنتی بیوتیک ها قرار گیرد.

با اعمال سریع و بموقع روشهای درمانی که می توانند معطوف به کنترل دیابت یا فشار خون باشند یا بهره گیری از روشهای جراحی آندوسکوپیک برای از بین بردن سنگ کلیه یا از بین بردن منشاء عفونی یا تومور کلیه، میتوان کلیه را حفظ کرد.

درمان احتمالی کلیه در چنین مرحله ای، به ۲ مساله بستگی دارد، یکی درمان بیماری های زمینه ای اولیه و دیگری درمان عوارضی که بر اثر این بیماری ها به وجود آمده اند.

درمان آتروفی کلیه

کوچک شدن کلیه را نمی توان با رژیم غذایی درمان و حجم آن را بزرگتر نمود. رژیم غذایی نقش حیاتی در درمان بیماری های کلیه دارد که راهکارهای مربوط به آن را در این قسمت به شما معرفی می کنیم:

مصرف سدیم را کاهش دهید:

کاهش مصرف سدیم به کنترل فشار خون یاری میکند.بهتر میباشد که روزانه رژیم غذایی مصرف نمایید که کم تر از ۲۳۰۰ میلی گرم سدیم داشته باشد.

برای کاهش سدیم راهکارهای ذیل را در قبل بگیرید:

تلاش نمایید که به جای غذاهای بسته بندی از غذاهای تازه استفاده نمایید.
پیش از مصرف غذاهای کنسروی آن ها را پسندیده بشویید.
وقتی که خرید می نمایید، حتما به برچسب روی آن را برای محتوای سدیم بررسی نمایید.
از غذاهای رستورانی و فست فودها کم تر استفاده نمایید و غذا را در خانه صحیح نمایید.
ادویه های دیگر را جایگزین نمک نمایید.

کاهش سدیم

به مصرف پروتئین توجه نمایید.
هر چقدر پروتئین بیشتری بخورید، کلیه های شما سخت تر کار می کنند ولی در هر گونه به پروتئین نیاز دارید و میتوانید آن را از محصول های حیوانی مثل مرغ، لبنیات، تخم مرغ، ماهی و گوشت قرمز دریافت نمایید.

از قلب خود مراقبت نمایید.
۱ قلب سالم سبب میشود که چربی ها در آن نفوذ نکنند و رگ های خونی و کلیه سالم را برای شما تضمین میکند.

برای ۱ قلب سالم به دنبال رژیم های غذایی با شرایط ذیل باشید:

-از غذاهای سرخ کردنی دوری نمایید.
-به جای کره از روغن زیتون برای طبخ غذا استفاده نمایید.
-مصرف چربی های ترانس و اشباع شده را محدود نمایید.
-میوه و سبزیجات، لوبیا، ماست کم چرب یا بدون چربی، پنیر و شیر کم چرب و ماهی مصرف نمایید.
-رژیم سلامت قلب

علائم کوچک شدن کلیه

علائم کوچک شدن کلیه

سایر راهکارهای متناسب دیگر:

-حداقل ۳۰ دقیقه در روز ورزش نمایید.
-۱ وزن سالم را نگهدارید.
-هر شب هفت الی هشت ساعت بخوابید.
-سیگار نکشید.
-مدیتیشن انجام بدهید.
-مراقب سطح کلسترول باشید.
-عفونت های مجاری ادراری را هرچه سریع تر درمان نمایید.
-ورزش روزانه

همان طور که اشاره کردیم کوچک شدن کلیه می تواند برای یکی از کلیه ها و یا هر ۲ اتفاق بیفتد. دکتر در این شرایط عملکرد هر ۲ کلیه را در مورد انتقال خون و ادرار می سنجد.اگر کلیه ها از کار بیفتند، خارج نمودن کلیه نیاز نیست ؛ مگر اینکه مشکلاتی مثل تکرار شدن عفونت وجود داشته باشد.

اگر کلیه هنوز هم اقدامات مربوط به پاکسازی و تصفیه را انجام میدهد، امکان دارد ۱ درمان پزشکی دیگر برای عملکرد متناسب و کوچک بودن کلیه اعمال شود.

اگر هر ۲ کلیه دچار نارسایی باشند، بعدا درمان دیالیز و یا اهدای کلیه انجام میشود.با کنترل فشار خون، سیگار نکشیدن، درمان دیابت، داشتن ۱ وزن سالم و مصرف رژیم غذایی با نمک کم میتوانید سلامت کلیه ها را تضمین نمایید. هم چنین همیشه میبایست دستورات دکتر خود را رعایت نمایید و چکاپ منظم داشته باشید.

علائم کوچک شدن کلیه

علائم کوچک شدن کلیه

مطالب مرتبط:

 

سرگیجه و بررسی دلایل به وجودآمدن آن : به احساس چرخش دورانی سرگیجه (Vertigo) میگویند. آن حسی میباشد که شما یا محیط اطراف شما در حالا حرکت هستید یا میچرخید.

سرگیجه بیماری نیست، بلکه نشان‌‌‌‌های (symptom) از ۱ بیماری میباشد. این نشانه طیف وسیعی از بیماریها را در بر می گیرد. سرگیجه غالبا” زمانی اتفاق میافتد که اختلالی در گوش داخلی، مغز یا مسیر عصب وجود داشته باشد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

سرگیجه احساس چرخش دورانی میباشد، گویی اتاق یا محیط اطراف در حالا چرخش در اطراف نفر میباشدسرگیجه ( اسم دیگر Dizziness ) واژ‌‌‌‌های میباشد که احساس گیجی و دور خوردن سر در حالت نامتعادل را توصیف می کند. برای این که برای دکتر خود شرح بدهید که چه حسی دارید، می توانید از این واژهها هم استفاده کنید:

احساس عدم تعادل (disequilibrium): زمانیکه شما احساس ثبات نمیکنید.
احساس سبکی سر (lightheaded): زمانیکه شما کسل و گیج و منگ هستید یا این که احساس میکنید که الان غش خواهید نمود.
احساس دوران سر (vertigo): احساس سرگیجه زمانیکه حرکت نمیکنید.

سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن

 

آشنایی با انواع مختلف  سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود امدن آن 

سرگیجه امکان دارد موقتی یا طولانی مدت باشد. آن امکان دارد ناگهانی باشد و چند ثانیه ادامه پیدا بکند، یا امکان دارد خیلی بیش طول بکشد. اگر سرگیجه شدید دارید امکان دارد علائم شما ثابت باشد و برای چند روز طول بکشد، و زندگی طبیعی شما را دچار اختلال بکند.سرگیجه امکان دارد در هر سنی اتفاق بیفتد، ولی در افراد ۶۵ سال به بالا شایع میباشد.

درمان سرگیجه به علت و شدت نشانه‌‌‌‌های آن بستگی دارد.سرگیجه بیماری نیست بلکه نشان‌‌‌‌های از بیماری میباشد. بسیاری از بیماریها میتوانند سبب سرگیجه شوند.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

علائم سرگیجه

فرد مبتلا به سرگیجه احساس می کند که سر یا محیط اطراف او در حالا حرکت یا چرخیدن میباشد. سرگیجه علامتی از ۱ اختلال میباشد و میتواند در کنار علامت‌‌‌‌های دیگر هم خود را نشان دهد :

_مشکلات تعادلی
_سبکی سر
_احساس بیماری حرکتی (motion sickness)
_تهوع و استفراغ
_صدای زنگ، هو هو یا باد در گوش، که وزوز گوش نامیده می شود
_احساس پُری در گوش
_سردرد
_نیستاگموس، که در آن چشمها بهطور غیرارادی حرکت می کنند، معمولاً از ۱ طرف به طرف دیگر میپرند

_اختلالات گوش که سبب سرگیجه می شوند

_بیماری‌‌‌‌های مختلفی میتوانند سبب سرگیجه شوند، این اختلال معمولاً ناشی از عوامل مختلفی میباشد که شایع ترین علت عدم تعادل در گوش داخلی یا مشکلی در سیستم عصبی مرکزی (CNS) میباشد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

بیماری‌‌‌‌های گوشی که میتوانند منجر به سرگیجه شوند 

لابیرنتیت (Labyrinthitis)

این اختلال میتواند زمانی اتفاق بیفتد که عفونت سبب التهاب لابیرنت گوش داخلی شود. در این ناحیه عصب دهلیزیحلزونی ( vestibulocohlear ) قرار دارد.این عصب اطلاعاتی را درمورد حرکت سر، موقعیت و صدا به مغز میفرستد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

علاوه بر گیجی همراه با سرگیجه، فرد مبتلا به لابیرنتیت امکان دارد دچار کم شنوایی، وزوز گوش، سردرد، درد گوش و تغییر در بینایی شود، لذا در گونه مشاهده هرگونه علائم مشکوک برای درمان کم شنوایی به دکتر مراجعه کنید.

سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن

نوریت وستیبولار (Vestibular neuronitis)

عفونت سبب نوریت وستیبولار می شود که التهاب عصب دهلیزی میباشد. شبیه به لابیرنتیت میباشد، ولی بر شنوایی فرد تأثیر نمیگذارد. نوریت وستیبولار نو عی سرگیجه درست کردن می کند که امکان دارد همراه با تاری دید، حالت تهوع شدید یا احساس عدم تعادل باشد.

کلستاتوم (Cholesteatoma)

این بیماری رشد غیرطبیعی پوست در گوش میانی میباشد، که معمولاً به دلیل عفونت مکرر درست کردن می شود. همانطور که در پشت پرده گوش رشد می کند، میتواند به ساختار‌‌‌‌های استخوانی گوش میانی آسیب برساند و منجر به کم شنوایی و گیجی شود.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

بیماری منییر (Meniere’s disease)

اختلال در فشار مایعات گوش داخلی میتواند منجر به حملات سرگیجه همراه با زنگ زدن در گوش ( وزوز گوش ) و کم شنوایی شود. این بیماری معمولا در افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال بیش دیده می شود.علت دقیق آن مشخص نیست، ولی امکان دارد ناشی از انقباض رگ‌‌‌‌های خونی، عفونت ویروسی یا واکنش خودایمنی باشد. هم چنین امکان دارد ۱ عامل ژنتیکی وجود داشته باشد.

سرگیجه هم چنین امکان دارد ناشی یا دارای ارتباط با موارد ذیل باشد:

-سردرد‌‌‌‌های میگرنی
-ضربه یا آسیب به سر
-جراحی گوش
-فیستول پریلنف (perilymphatic fistula)، پارگی در ۱ یا هر ۲ غشای جداکننده گوش میانی و داخلی که سبب نشت مایعات گوش داخلی به گوش میانی می شود
-زونا داخل یا اطراف گوش (هرپس زوستر گوش)
-بیماری اتواسکلروز، مشکل استخوانچه‌‌‌‌های گوش میانی است که سبب کم شنوایی می شود
-سیفلیس
-آتاکسی (ataxia)، که منجر به ضعف عضلات می شود
-سکته مغزی یا ۱ حمله ایسکمی گذرا که گاهی اوقات آن را سکته مغزی خفیف مینامند
-بیماری مخچه یا ساقه مغز
-آکوستیک نوروما، رشد خوشخیم که در عصب دهلیزی-حلزونی مجاور گوش داخلی درست کردن می شود
-بیماری مالتیپل اسکلروز (MS)
-هم چنین استراحت طولانی مدت در تختخواب و استفاده از برخی داروها میتواند منجر به سرگیجه شود.

سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن

اختلالات با منشاء غیر گوش که سبب سرگیجه می شوند

۱- قند خون پایین

قند خون پایین از علت‌‌‌‌های سرگیجه میباشد.

۲- فشار خون پایین

خون زمانیکه در سطح کل بدن جریان دارد، فشاری را به دیوارهی رگها وارد می کند که به آن فشار خون گفته می شود. زمانیکه فشار خون افت می کند فرد امکان دارد احساس سرگیجه، سبکی سر یا بیحالی را تجربه بکند.

۳- کم خونی

گلبول‌‌‌‌های قرمز خون، اکسیژن مورد نیاز اندامها و بافت‌‌‌‌های بدن را منتقل می کنند. زمانیکه به کمخونی (anemia) مبتلا هستید، بدن مقدار کافی گلبول قرمز نخواهد داشت، یا این که این سلولها کار خود را به درستی انجام نخواهند داد. کمبود اکسیژن هم سبب احساس گیجی و بیحالی خواهد شد.

۴- سردرد‌‌‌‌های میگرنی

میگرن از دیگر علائم سرگیجه میباشد. سر درد‌‌‌‌های میگرنی (Migraines) از نوع سردرد‌‌‌‌های شدید نبض دار بوده که معمولا چند ساعت تا چند روز به طول میانجامد. علاوه بر سردرد فرد امکان دارد علایم دیگری همچون سرگیجه را تجربه بکند.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

 

برخی از داروها موجب سرگیجه و بیحالی می شوند و این مسئله جز عوارض جانبی آنان به شمار میرود.

۶- ریتم غیر طبیعی قلب

ریتم طبیعی قلب آوای لاب – داب را درست کردن می کند. زمانیکه ضربان قلب غیر طبیعی باشد یا به اصطلاح فرد به آریتمی قلبی (arrhythmia) مبتلا باشد. که در این حالت سرگیجه هم میتواند یکی از علائم باشد.

۷- سندروم خستگی مزمن

سندروم خستگی مزمن (Chronic fatigue syndrome (CFS)) عارض‌‌‌‌های میباشد که در آن حتی بعد از ۱ خواب پسندیده هم احساس خستگی بیشتر از حد دارد. علایم این سندروم شامل احساس سرگیجه و دشوار بودن حفظ تعادل میباشد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

۸- از دست رفتن آب بدن

از دست رفتن آب بدن یا دهیدراته شدن (Dehydration) زمانی اتفاق میافتد که بدن آب و مایعات کافی را دریافت نکند. اگر فرد مقدار کافی آب ننوشد دهیدراته خواهد شد. این واقعا معمولا در فصل‌‌‌‌های گرم سال برای کسانی اتفاق خواهد افتاد که مجبور هستند ساعت‌‌‌‌های طولانی در فضای باز کار یا ورزش کنند. سرگیجه امکان دارد در کسانی که آب بدنشان کم می شود هم رخ دهد.

درمان سرگیجه

بعضی از انواع سرگیجه بدون درمان برطرف می شوند، ولی هر گونه مشکل اساسی امکان دارد نیاز به پیگیری پزشکی داشته باشد.به عنوان نمونه، پزشک امکان دارد آنتی بیوتیک برای عفونت باکتریایی یا دارو‌‌‌‌های ضدویروسی برای زونا تجویز بکند.

داروهایی در دسترس هستند که میتوانند برخی از علائم را تسکین بدهند. این داروها شامل آنتی هیستامینها و ضدتهوع ها بمنظور کاهش بیماری حرکت و حالت تهوع هستند. اگر سایر روش‌‌‌‌های درمانی مؤثر نباشد امکان دارد عمل جراحی لازم باشد.

سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن

رعایت سبک تغذیه :

_محدود نمودن نمک و مصرف داروی ادرارآور برای کاهش حجم مایعات
_اجتناب از مصرف کافئین، شکلات، الکل و سیگار کشیدن
_اگر سایر درمانها پاسخ نداد، عمل جراحی برای رفع فشار کیسه آندولنفاتیک یا برش عصب دهلیزی

توجه: اقدامات احتیاطی که نفر مبتلا به سرگیجه میبایست رعایت بکند

کسی که سرگیجه یا انواع دیگری از گیجی را تجربه می کند، نبایستی از نردبان استفاده بکند و هم چنین نبایستی رانندگی بکند. آرام بلند شدن امکان دارد مشکل را کاهش دهد. افراد هم چنین میبایست هنگام نگاه به سمت بالا مراقب باشند و تغییرات ناگهانی در وضعیت سر درست کردن نکنند.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

درمان‌‌‌‌های خانگی سرگیجه

مراحل ذیل میتواند به کاهش تأثیر سرگیجه یاری کند:

_وقتی که سرگیجه شما شدید میباشد در ۱ اتاق آهسته و تاریک دراز بکشیدبه محض احساس سرگیجه بنشینید اگر می دانید حرکتی معمولاً سبب درست کردن علائم می شود، آن را به آرامی انجام بدهید. همچون بلند شدن، نگاه نمودن به سمت بالا یا چرخاندن سر برای برداشتن چیزی به جای خم شدن بیشتر از حد، روی زانو بنشینید.

_خوابیدن روی ۲ یا چند بالش هنگام برخاستن در شب نور کافی باشداگر سرگیجه بر توانایی شما در راه رفتن یا احساس تعادل تأثیر میگذارد، از عصا برای جلوگیری از افتادن و صدمات جدی استفاده نمایید.

توجه : متاسفانه موارد بسیاری وجود دارند که بدلیل از دست دادن تعادل ( بخصوص در سنین بالا ) از پله یا بر روی زمین ( بدون پله ) سقوط کرده و سبب بروز صدمات جبران ناپذیر شده است. پس مراقب باشید

سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن

تشخیص سرگیجه به چه شکل میباشد ؟

دکتر تلاش خواهد نمود بفهمد چه چیزی سبب سرگیجه می شود. او اول فرد را معاینه می کند و میپرسد که احساس سرگیجه چه احساسی درست کردن می کند.هم چنین دکتر در مورد سوابق پزشکی مریض، از جمله سابقه سردرد میگرنی یا آسیب دیدگی اخیر در سر یا عفونت گوش، سؤال خواهد نمود.

آزمون نیستاگموس

دکتر هم چنین امکان دارد تلاش در تحریک نیستاگموس بکند، زیرا این امر میتواند با سرگیجه اتفاق بیفتد. نیستاگموس حالتی میباشد که در آن چشمها به طور غیرارادی حرکت می کنند، معمولاً از ۱ طرف به طرف دیگر.اگر مریض مدت کوتاهی سرگیجه را تجربه بکند، و اگر دکتر حرکات خاص چشم (نیستاگموس) را مشاهده بکند، امکان دارد نشاندهنده این باشد که مریض سرگیجه دارد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

این بررسی با تعدادی آزمایش انجام می شود، از جمله:

الکترونیستاگموگرافی (ENG): این آزمون به طور الکترونیکی نیستاگموس را درج می کند. مریض هدستی را روی چشمهایش قرار می دهد تا الکترودها اطراف چشم او قرار بگیرند. بعدا دستگاه حرکات چشم را اندازهگیری می کند.
ویدئونیستاگموگرافی (VNG): این فنآوری جدیدتر میباشد، با این آزمون درج ویدئویی نیستاگموس امکانپذیر میباشد.

آزمون ضربه ی سر (The head impulse)

از مریض خواسته می شود درحالیکه سر را به سرعت به یک طرف حرکت می دهد، نگاه خود را بر روی نوک بینی دکتر ثابت بکند.اگر مریض بتواند در طول این حرکت چشم خود را روی بینی دکتر نگهدارد، آزمایش منفی میباشد.

علت این مشکل گوش داخلی نیست، بنابراین دکتر امکان دارد آزمایشاتی را انجام دهد تا ببیند آیا این علائم ناشی از مشکل سیستم عصبی مرکزی همچون تنگ شدن رگ‌‌‌‌های خونی یا لخته شدن خون در مغز میباشد.در مواردی که مریض نتواند در حین حرکت سریع سر، چشم را روی بینی دکتر نگهدارد، نتیجه مثبت میباشد.

مریض به سرعت چشم خود را به عقب میاندازد تا بینی را نگاه بکند.با تعیین این که آیا این اثر در هنگام جابجایی سر به سمت چپ یا راست دیده می شود، در گونه وجود اختلال در عملکرد دهلیزی، امکان دارد به دکتر در تشخیص این که گوش داخلی کدام طرف تحت تاثیر قرار گرفته، یاری بکند. بااینحال، نتیجه مثبت امکان دارد به دلیل مشکل سیستم عصبی مرکزی باشد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

آزمون رومبرگ (Romberg)

دکتر از فرد می خواهد که در جای خود با دستها در پهلوها و پاها کنار هم بایستد و از او می خواهد که چشم‌‌‌‌های خود را ببندند. اگر فرد با بستن چشم خود ناپایدار شود، این میتواند نشانه مشکل سیستم عصبی مرکزی (CNS) باشد.(سرگیجه و بررسی دلایل  به وجود آمدن آن)

تست فوکودا-آنتنبرگر (Fukuda-Unterberger)

دکتر از فرد درخواست می کند تا ۳۰ ثانیه با چشمان بسته خود در محل قدم بزند. اگر به ۱ طرف بچرخد، امکان دارد ضایع‌‌‌‌های را در لابیرنت گوش داخلی نشان دهد، که میتواند سبب سرگیجه محیطی شود.بسته به نتایج این آزمایشات و آزمایشات دیگر، دکتر امکان دارد برای بدست آوردن جزئیات بیش، سیتی اسکن (CT scan)یا اِمآرآی (MRI) را توصیه بکند.

  مطالب مرتبط :

آنژین قلبی: نشانه‌ای از هشدار قلب شما: آنژین قلبی، علامتی است که نشان می‌دهد قلب شما به اندازه کافی تغذیه نمی‌شود. علت اصلی این وضعیت کاهش جریان خون و در نتیجه کاهش اکسیژن‌رسانی به عضله قلب است. همان‌طور که می‌دانید، اکسیژن عنصر حیاتی برای عملکرد مناسب قلب است و اگر به اندازه کافی به ماهیچه‌های قلب نرسد، شرایطی به نام “ایسکمی” رخ می‌دهد.

چرا قلب دچار ایسکمی می‌شود؟

شایع‌ترین دلیل آن، باریک شدن یا مسدود شدن شریان‌های قلب است؛ وضعیتی که به “بیماری شریان کرونری” معروف است. این باریک شدن اغلب به دلیل تجمع رسوبات چربی در دیواره داخلی شریان‌ها اتفاق می‌افتد، که به آن “آترواسکلروز” گفته می‌شود. این رسوبات چربی، همان دشمنان خاموشی هستند که به مرور زمان شریان‌ها را تنگ‌تر کرده و مانع از جریان یافتن کافی خون می‌شوند.

اما باید بدانید که وجود چربی در شریان‌ها همیشه منجر به مشکل نمی‌شود. گاهی اوقات، خون حتی بدون اینکه با چربی‌ها مسدود شده باشد، اکسیژن کافی برای تغذیه قلب را حمل نمی‌کند.

چه زمانی این مشکل بیشتر خود را نشان می‌دهد؟

وقتی بدن شما در حال استراحت است، نیاز آن به اکسیژن کمتر است و شاید قلب بتواند با همان جریان خون محدود کنار بیاید. اما زمانی که فعالیت بدنی بیشتری انجام می‌دهید، مثلاً هنگام ورزش، بالا رفتن از پله‌ها یا حتی انجام کارهای سنگین، نیاز بدن به اکسیژن افزایش می‌یابد. در این شرایط، اگر شریان‌های شما توانایی تأمین خون کافی را نداشته باشند، آنژین ظاهر می‌شود و شما ممکن است درد یا ناراحتی در قفسه سینه خود احساس کنید.

آنژین قلبی نشانه‌ای از هشدار قلب شما

آنژین قلبی نشانه‌ای از هشدار قلب شما

یک هشدار برای توجه بیشتر

این وضعیت یک زنگ هشدار برای سلامتی شماست. آنژین قلبی تنها یک علامت نیست؛ بلکه پیامی است از قلب شما که نیاز به توجه و مراقبت بیشتر دارد. سبک زندگی سالم‌تر، کنترل چربی‌های خون، مدیریت استرس و فعالیت‌های فیزیکی مناسب می‌توانند نقش مهمی در پیشگیری و بهبود این مشکل داشته باشند.

یادتان باشد که قلب شما، مرکز حیات شماست. به صدای آن گوش دهید، چون شاید همین امروز از شما می‌خواهد که بیشتر به آن اهمیت دهید.

آنژین استیبل یا مداوم: نشانه‌ای از قلب خسته

آنژین مداوم یکی از رایج‌ترین انواع دردهای قلبی است که معمولاً در نتیجه فعالیت فیزیکی یا شرایط خاص تحریک می‌شود. این نوع آنژین زمانی رخ می‌دهد که نیاز قلب به خون و اکسیژن افزایش می‌یابد، اما شریان‌های باریک شده توانایی پاسخگویی به این تقاضا را ندارند.

چگونه فعالیت‌های روزمره باعث بروز آنژین می‌شوند؟

وقتی از پله‌ها بالا می‌روید، ورزش می‌کنید یا حتی یک قدم‌زنی ساده انجام می‌دهید، قلب شما مجبور است برای تأمین انرژی مورد نیاز ماهیچه‌ها، خون بیشتری پمپاژ کند. اما اگر شریان‌های قلب به دلیل رسوبات چربی یا گرفتگی‌های دیگر باریک شده باشند، خون کافی به قلب نمی‌رسد. نتیجه؟ قلب دچار کمبود اکسیژن شده و شما احساس درد یا فشار در قفسه سینه می‌کنید.

عوامل دیگری که بر شریان‌های قلب فشار می‌آورند

آنژین مداوم فقط به فعالیت‌های فیزیکی محدود نمی‌شود. عوامل دیگری نیز می‌توانند باعث تحریک آن شوند، از جمله:

  1. استرس‌های عاطفی و احساسی: هیجان‌های شدید، اضطراب یا ناراحتی می‌توانند ضربان قلب را افزایش دهند و نیاز قلب به اکسیژن را بالا ببرند.
  2. هوای سرد: هوای سرد باعث انقباض شریان‌ها می‌شود و این انقباض می‌تواند جریان خون را کاهش دهد.
  3. وعده‌های غذایی سنگین: پس از خوردن وعده‌های سنگین، بدن به انرژی بیشتری نیاز دارد تا غذا را هضم کند، و این نیاز می‌تواند به قلب فشار وارد کند.
  4. سیگار کشیدن: نیکوتین موجود در سیگار، شریان‌ها را منقبض کرده و علاوه بر باریک‌تر کردن آن‌ها، کیفیت خون را نیز کاهش می‌دهد.

پیام بدن: مراقب قلب خود باشید

آنژین استیبل یک علامت هشداردهنده است که به شما می‌گوید قلبتان تحت فشار است. اگرچه این نوع آنژین معمولاً با استراحت یا مصرف دارو برطرف می‌شود، اما نباید آن را نادیده گرفت. توجه به سبک زندگی، کنترل استرس و ترک عادت‌های مضر مثل سیگار کشیدن می‌تواند کمک بزرگی به سلامت قلب شما باشد.

قلب شما، موتور زندگی شماست. با تغییرات کوچک اما مؤثر در زندگی، می‌توانید این موتور حیاتی را سالم‌تر و قوی‌تر نگه دارید.

آنژین غیر مداوم: زنگ خطر جدی برای قلب شما

آنژین غیر مداوم یا ناپایدار، یکی از جدی‌ترین انواع دردهای قلبی است که نشان‌دهنده وجود یک مشکل فوری در جریان خون‌رسانی به قلب است. این نوع آنژین با فعالیت بدنی یا استراحت ارتباط مشخصی ندارد و می‌تواند به طور ناگهانی رخ دهد. برخلاف آنژین مداوم، این نوع درد معمولاً با استراحت یا داروهای رایج قلبی تسکین پیدا نمی‌کند و حتی ممکن است شدت آن افزایش یابد.

علت اصلی: انسداد ناگهانی شریان‌ها

در این وضعیت، رسوبات چربی که در دیواره رگ‌های خونی جمع شده‌اند، می‌توانند باعث تشکیل لخته خون شوند. این لخته‌ها ممکن است به سرعت مسیر جریان خون را مسدود کنند و در نتیجه جریان اکسیژن‌رسانی به ماهیچه‌های قلب به طور ناگهانی و شدید کاهش یابد. این کاهش ناگهانی خون‌رسانی به قلب، منجر به دردی شدید و مداوم در قفسه سینه می‌شود که ممکن است با احساس تنگی نفس، عرق سرد و اضطراب همراه باشد.

چرا این نوع آنژین خطرناک است؟

آنژین غیر مداوم یک وضعیت اورژانسی است. اگر به سرعت درمان نشود، کاهش اکسیژن‌رسانی به قلب می‌تواند منجر به آسیب دائمی به بافت قلب و در نهایت حمله قلبی شود. این درد نشانه‌ای است که قلب شما در شرایط بحرانی قرار دارد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

چه باید کرد؟

اگر احساس درد ناگهانی و شدید در قفسه سینه دارید که با استراحت یا دارو تسکین نمی‌یابد:

  1. فوراً به نزدیک‌ترین بیمارستان یا اورژانس مراجعه کنید.
  2. از انجام فعالیت‌های سنگین خودداری کنید و در وضعیت آرامش قرار بگیرید.
  3. اگر پزشک قبلاً برای شما نیتروگلیسیرین تجویز کرده است، طبق دستور از آن استفاده کنید.

پیشگیری: بهترین روش برای حفاظت از قلب

برای کاهش خطر بروز آنژین غیر مداوم و حمله قلبی، مراقبت از قلب باید اولویت اصلی زندگی شما باشد. تغذیه سالم، کنترل فشار خون و چربی خون، ترک سیگار و ورزش منظم از اقدامات ضروری هستند. همچنین، اگر سابقه بیماری قلبی دارید یا مستعد آن هستید، مشاوره منظم با پزشک و انجام آزمایش‌های دوره‌ای اهمیت زیادی دارد.

آنژین قلبی

آنژین پرینزمتال: دشمن خاموش با تاثیر ناگهانی

آنژین پرینزمتال (یا آنژین وازواسپاستیک) نوعی خاص از درد قلبی است که به دلیل باریک شدن موقتی شریان‌های قلبی رخ می‌دهد. برخلاف سایر انواع آنژین، این وضعیت معمولاً ناشی از انسداد دائمی شریان‌ها نیست، بلکه به دلیل انقباض ناگهانی و موقت شریان‌ها ایجاد می‌شود. این انقباض می‌تواند جریان خون و اکسیژن‌رسانی به قلب را کاهش دهد و باعث درد شدید در قفسه سینه شود.

چه عواملی باعث این نوع آنژین می‌شوند؟

عوامل مختلفی می‌توانند شریان‌های قلب را به طور موقت منقبض کرده و این نوع آنژین را ایجاد کنند:

  1. استرس‌های احساسی و روانی: فشارهای شدید روحی می‌توانند بر سیستم عصبی تأثیر گذاشته و انقباض شریان‌ها را تحریک کنند.
  2. سیگار کشیدن: مواد شیمیایی موجود در سیگار می‌توانند دیواره شریان‌ها را تحریک کرده و باعث انقباض آن‌ها شوند.
  3. مصرف داروهای غیرقانونی: موادی مانند کوکائین می‌توانند به طور مستقیم بر سیستم عروقی تأثیر گذاشته و شریان‌ها را باریک کنند.
  4. اختلالات دیگر در شریان‌ها: برخی شرایط خاص پزشکی نیز می‌توانند شریان‌ها را مستعد اسپاسم کنند.

ویژگی‌های خاص آنژین پرینزمتال

  • این نوع آنژین اغلب در حالت استراحت رخ می‌دهد، برخلاف انواع دیگر که با فعالیت‌های فیزیکی مرتبط هستند.
  • درد معمولاً در ساعات اولیه صبح یا هنگام خواب ظاهر می‌شود.
  • در برخی موارد، ممکن است با ضربان قلب نامنظم همراه باشد.

آیا این وضعیت خطرناک است؟

آنژین پرینزمتال اگرچه ممکن است به طور موقت ایجاد شود، اما نباید آن را دست‌کم گرفت. اگر اسپاسم شریان طولانی‌مدت باشد، می‌تواند جریان خون به قلب را به طور کامل قطع کند و خطر حمله قلبی را افزایش دهد.

راه‌های پیشگیری و مدیریت

برای کنترل این نوع آنژین و کاهش خطر بروز آن، باید سبک زندگی سالم‌تری در پیش بگیرید:

  • ترک سیگار: سیگار یکی از عوامل اصلی تحریک اسپاسم شریان‌هاست.
  • مدیریت استرس: تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند مدیتیشن، یوگا و تمرین‌های تنفسی می‌توانند کمک‌کننده باشند.
  • اجتناب از داروهای غیرقانونی: مصرف مواد مخدر مثل کوکائین، نه تنها قلب بلکه کل بدن را به خطر می‌اندازد.
  • مشورت با پزشک: در صورت بروز علائم، پزشک ممکن است داروهایی مانند مسدودکننده‌های کانال کلسیم یا نیتروگلیسیرین برای کاهش اسپاسم شریان‌ها تجویز کند.

کاهش احتمال ابتلا به آنژین: قلب سالم با سبک زندگی سالم

با رعایت نکات کلیدی و تغییر در سبک زندگی، می‌توان به میزان قابل توجهی از خطر ابتلا به آنژین و سایر بیماری‌های قلبی کاست. این اقدامات به شما کمک می‌کنند تا قلبی قوی‌تر و زندگی‌ای پرنشاط‌تر داشته باشید. در ادامه، راهکارهایی عملی و موثر ارائه می‌شود:

۱٫ کنترل وضعیت‌های سلامتی مهم

برخی بیماری‌های مزمن مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت، از عوامل اصلی بروز آنژین هستند.

  • فشار خون: فشار خون خود را به طور مرتب بررسی کنید و در صورت بالا بودن، با مشورت پزشک آن را مدیریت کنید.
  • کلسترول: کاهش مصرف غذاهای چرب و سرشار از کلسترول می‌تواند از تجمع چربی در شریان‌ها جلوگیری کند.
  • دیابت: قند خون خود را در محدوده سالم نگه دارید و رژیم غذایی مناسبی داشته باشید.

۲٫ انتخاب رژیم غذایی سالم و حفظ وزن مناسب

  • مصرف غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات به سلامت شریان‌ها کمک می‌کند.
  • از غذاهای پرچرب، سرخ‌شده و فرآوری‌شده دوری کنید.
  • حفظ وزن در محدوده مناسب، فشار کمتری به قلب وارد می‌کند و عملکرد آن را بهبود می‌بخشد.

۳٫ فعالیت فیزیکی منظم با اجازه پزشک

ورزش منظم باعث تقویت قلب، کاهش استرس و بهبود جریان خون می‌شود.

  • برنامه‌ریزی کنید: هفته‌ای حداقل ۱۵ دقیقه فعالیت بدنی داشته باشید و به مرور زمان مدت آن را افزایش دهید.
  • تمرین با وزنه: ۱۰ دقیقه از زمان ورزش خود را به تمرینات وزنه برای تقویت عضلات اختصاص دهید.
  • حرکات کششی: روزانه ۵ تا ۱۰ دقیقه حرکات کششی انجام دهید تا انعطاف‌پذیری بدن و آرامش عضلانی را افزایش دهید.
  • مشورت با پزشک: پیش از شروع برنامه ورزشی، با پزشک خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که برنامه‌تان مناسب وضعیت سلامتی شماست.

۴٫ مدیریت استرس

استرس می‌تواند به طور مستقیم بر سلامت قلب تأثیر بگذارد.

  • تکنیک‌هایی مثل مدیتیشن، یوگا یا تمرین‌های تنفسی عمیق را در برنامه روزانه خود بگنجانید.
  • زمانی برای استراحت و آرامش خود در نظر بگیرید تا ذهن و بدنتان از فشارهای روزمره رهایی یابند.

۵٫ دوری از عادات ناسالم

آنژین قلبی

  • ترک سیگار: سیگار کشیدن شریان‌ها را تنگ کرده و خطر آنژین را افزایش می‌دهد.
  • اجتناب از نوشیدنی‌های غیرمجاز: الکل نه تنها به قلب آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود.

۶٫ محافظت در برابر بیماری‌ها

برخی ویروس‌ها مانند آنفولانزا می‌توانند عملکرد قلب را تحت تأثیر قرار دهند.

  • واکسن آنفولانزا را به موقع دریافت کنید.
  • سیستم ایمنی بدن خود را با تغذیه مناسب و خواب کافی تقویت کنید.

مطالب مرتبط:

خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران : فواید استفاده از پرستار مریض چیست؟پرستار مریض در منزل در واقع فردی میباشد که در محیط بیمارستان دارای تجربه کاری بوده و به درخواست بیمار و خانواده و با توجه به تأیید دکتر از سوی مراکز ارائه خدمات پرستاری در منزل برای مراقبت از مریض در خانه حضور پیدا می‌کند.

پرستار مریض با توجه به نیاز‌های مریض و وضعیت سلامتی او می‌تواند بصورت شبانه روزی به ارائه خدمت بپردازد و یا فقط در گونه نیاز به انجام خدمات خاص همچون تعویض پانسمان، تزریقات و … به منزل مریض مراجعه بکند.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

ارایه ی کلیه ی خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران

استفاده از خدمات پرستاری در منزل همچون سایر خدماتی که در عصر حاضر با سرعت بالا در اختیار متقاضیان قرار می‌گیرد، از سوی مراکز خدمات درمانی و مراقبتی در منزل برای خانواده‌ها فراهم شده میباشد و به دلیل تأثیر مثبت آن بر زندگی افراد روز به روز با استقبال بیشتری روبه‌رو می‌شود.

پرستار مریض فردی میباشد که در مراقبت از بیمار‌ها و انواع بیماری‌های حرکتی و جسمی تخصص بالایی داشته و مدارک خود را از مراجع معتبر دریافت کرده میباشد. این پرستاران به حد مناسبی آموزش دیده آمد و تجربه کافی در نگهداری و مراقبت از بیماران را دارند.

خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران

در واقع همه این پرستاران که برای مراقبت از بیمار‌ها به منزل افراد مختلف طبق قرارداد اعزام می‌شوند تجربه بالایی در نگهداری از بیماران دارند. استفاده از این افراد برای نگهداری از سالمندان بیمار یا کسانی که بصورت مزمن یا حاد دچار مشکل هستند موضوعیت فراوانی دارد.

مزیت استفاده از خدمات پرستار مریض در منزل

با ترخیص مریض از بیمارستان، ۱ تخت آزاد شده و در اختیار بیمارانی که نیاز بیشتری به مراقبت در بیمارستان دارند قرار می‌گیرد. با توجه به کمبود تخت‌های بیمارستانی وو شلوغی بیمارستان‌ها این ۱ کار زیاد متناسب برای نگهداری از بیماران در منزل به شمار می‌رود. می‌توان ۱ پرستار را بصورت اختصاصی در اختیار داشت و از پایان خدماتی که برای درمان به فرد مریض ارائه می‌دهد استفاده نمود.

سرعت بهبود بیماری در زمانیکه فرد در خانه نگهداری می‌شود به مراتب بیش از زمانی میباشد که فرد مریض دوران درمان و نقاهت خود را در بیمارستان طی می‌کند.انواع بیماری‌ها بصورت مزمن و حاد وجود دارند که افراد را درگیر کرده و در این هنگام این افراد نیاز به مراقبت‌های تخصصی و ویژه دارند.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

نحوه تغذیه و مصرف دارو‌ها و درمنن‌های دیگر همچون تزریقات و پانسمان جزو موراد تخصصی میباشد که معمولاً خانواده‌ها در گونه نداشتن تخصش، تجربه کافی نمی‌توانند این کارها را انجام دهند.با بستری شدن فرد در بیمارستان اطرافیان هم به عنوان همراه مریض درگیر مراقبت از مریض خواهند بود و وقت و قیمت زیادی را برای رفت و آمد متحمل خواهند شد؛

صرفه اقتصادی استخدام پرستار بیمار

ولی حضور پرستار در منزل تمامی این مشکلات را برطرف خواهد نمود. کسانی که در بیمارستان بیمار بستری شده دارند دچار مشکلات فراوانی هستند. همراهی بیمار در محیط بیمارستان‌ها با وجود این که امکانات رفاهی خاصی در آن‌ها در اختیار همراه مریض قرار نمی‌گیرد، زیاد سخت و طااقت فرساست و البته هزینه‌های زیاد بالاتری هم نسبت به استخدام پرستار خصوصی در منزل دارد.

قیمت هر شب مراقبت از مریض در بیمارستان به مراتب بیش از استخدام پرستار در منزل است. از این رو از پیشنهاد صرفه اقتصادی هم اینکار به نفع مریض و اطرافیان او خواهد بود. البته در برخی موارد نگهداری از مریض در منزل امکان‌پذیر نیست ولی در صورتی که تجهیزات متناسب برای کنترل سلامتی مریض وجود داشته باشد می‌توان از اکثر بیماران در منزل نگهداری نمود.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران

فضای بیمارستان در بسیاری از بیماران سبب استرس و احساس ناخوشایندی است. ولی محیط خانه برای مریض سرشار از آرامش میباشد. حضور در کنار افراد خانواده و زندگی در کنار عزیزان برای سالمندان و بیماران زیاد روحیه بخش میباشد و افراد امید بیشتری برای بهبودی خواهند داشت.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

خدماتی که بوسیله ۱ پرستار در منزل برای مریض انجام میشود عبارتند از:

طراحی برنامه مراقبتی و اجرای آن با توجه به دستور دکتر
انجام انواع تزریقات و پانسمان و سرم تراپی
مراقبت از سوند، بگ‌ها و تراشه و لوله گذاری‌ها
توجه به دستگاه‌های درج علائم حیاتی
توجه به تغذیه مریض یا انجام تغذیه با لوله و یا تغذیه وریدی
توجه به میزان مواد دریافتی و دفعی مریض
توجه به سلامت روانی مریض
بررسی روزانه مریض از پیشنهاد زخم بستر و عفونت و قارچ‌های پوستی
یاری به جابجایی مریض، تغییر وضعیت بیماری در تخت و …
مراقبت از بیمار در حالا احتضار
توجه به زمانبندی مصرف دارو‌ها و یادآوری آن به مریض
ارزیابی محیط اطراف مریض و حفظ امنیت مریض
ارائه توصیه‌های ضروری در زمینه متناسب سازی محیط زندگی مریض
و…

پرستار مریض در منزل چه ویژگی هایی میبایست داشته باشد؟

در وقت استخدام پرستار مریض در منزل میبایست به نکته ها مختلفی از پیشنهاد حرفه ای و رفتاری در پرستار توجه نمایید. پرستار میبایست بتوآمد با مریض رابطه صمیمانه ای برقرار بکند و شرایط مریض را درک بکند. در وقت متناسب وضعیت مریض را ارزیابی بکند و به سرعت تصویر العمل متناسب نشان دهد.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران

با توجه به این که سلامتی ۱ فرد درمیان میباشد پایان توجه خود را به مریض معطوف بکند. از صحبت نمودن با موبایل و خوابیدن در ساعات کاری حتی اگر مریض خواب باشد، اجتناب بکند.در وقت مشخص و مقرر در محل کار حضور یابد و در وقت مشخص مریض را ترک بکند. پرستار هم چنین میبایست منعطف باشد و امادگی ضروری را برای شرایط ناگهانی و غیرمنتظره داشته باشد.

شرایط استخدام پرستار مریض در منزل

برای استخدام پرستار در منزل حتما از راه مراکز ارائه دهنده خدمات پرستاری در منزل که با مجوز وزارت بهداشت و آموزش پزشکی فعالیت می کنند اقدام نمایید.مراکز معتبر را بیابید و خدمات آنان را با یکدیگر مقایسه نمایید. با توجه به این که احتمال تغییر در وضعیت سلامتی مریض در طول شبانه روز وجود دارد ترجیحا از مراکزی که خدمات شبانه روزی ارائه می بدهند استفاده نمایید.

پیش از اقدام به استخدام پرستار ساعاتی را برای ارزیابی عملکرد و فعالیت پرستار مریض در پیشنهاد بگیرید.حتما از نیروهای باسابقه و با تجربه که ذارای تحصیلات دانشگاهی هستند برای مراقبت از عزیزانتان استفاده نمایید.(خدمات پرستاری در منزل مرکز تهران )

مطالب مرتبط :

خفگی نوزاد هنگام شیر خوردن:اگر بیشتر از توانایی بلع شیرخوار، شیر در دهان او جمع شود، احتمال وقوع خفگی وجود دارد. در واقع شیر اضافی وارد مجاری هوایی شده، جریان هوا را مسدود میکند و گاهاً منجر به خفگی نوزاد میشود.

مشاهده این صحنه که کودک در حالا سرفه، شیر از دهانش خارج میشود و برای تنفس تقلا میکند، هر مادری را به وحشت می اندازد. ولی با درک درست از این رویداد میتوان از بروز مشکل جلوگیری نمود. در ادامه این مطلب همه چیز را درباره خفگی نوزاد خواهید خواند.

راههای جلوگیری از خفگی نوزاد هنگام شیر خوردن وبررسی علت های آن

بسیاری از مادران این پرسش را مطرح می کنند که آیا امکان دارد نوزاد هنگام شیرخوردن خفه شود؟ در پاسخ میبایست گفت که بله، قطعاً در شرایط خاص احتمال خفگی نوزاد وجود دارد و این امر زیاد شایع تر از آن چیزی میباشد که تصور می نمایید. وضعیت بد نوزاد هنگام تغذیه و شیر بیشتر از حد اصلی ترین دلیل برای وقوع خفگی هستند.(خفگی نوزاد هنگام شیر خوردن)

۱- تجمع بیشتر از حد شیر در دهان

اگرچه برخی مادران شیرده می پندارند شیر اضافی داشتن بهتر از کم شیر بودن میباشد، ولی این هم ناراحتی هایی برای مادر و نوزاد به همراه دارد. اگر شیر مادر خیلی فراوان باشد، میبایست هنگام شیردهی، نوزاد را در موقعیت های مختلف قرار دهد تا راحت تر شیر بخورد.

خفگی نوزاد هنگام شیر خوردن

۲- تخلیه شیر با نیروی فراوان

شیر بیشتر از حد در بعضی مادران موجب تراوش شیر به بیرون میشود که اصطلاحاً به آن بازتاب روان شیری می گویند. در این حالت شیر از مجاری شیر با قدرت فراوان و تقریباً انفجاری آزاد شده و چنانچه کودک در حالت شیر خوردن باشد، شاهد علائم ذیل خواهیم بود:

• خفگی نوزاد، عق زدن، صدایی شبیه به قلپ قلپ، سرفه یا خس خس نمودن هنگام غذا خوردن (حالت عق زدن با خفگی فرق دارد. حالت خفگی به آن معنا میباشد که مسیر تنفسی کودک تا حدی یا به طور کامل مسدود شده و این از تنفس کودک جلوگیری می‌کند

ولی هنگام عق زدن چنین اتفاقی نمی‌افتد. کودکی که عق می‌زند زبانش را به جلو یا بیرون دهانش می راند و در سعی برای جلو آوردن غذا حالتی شبیه استفراغ نشان میدهد. هم چنین امکان دارد آب در چشم‌هایش جمع شود و سرفه یا استفراغ کند).

• نوک سینه را فشار میدهد تا از جریان شیر بکاهد.

• اغلب پستان را پس میزند.

• مکرراً استفراغ میکند.

• موقع غذاخوردن صدای قلپ قلپ به گوش می رسد.

• از شیرخوردن امتناع میکند.

در هنگام خفگی نوزاد حین شیرخوردن چه میتوان کرد؟

اگر هنگام شیرخوردن حالت خفگی به نوزاد دست دهد، میتوان برای خارج نمودن شیر از مجاری هوای نوزاد از یاری های اولیه استفاده نمود. ولی از آن جا که بدن نوزاد زیاد ظریف میباشد میبایست جانب احتیاط رعایت شود. به موارد ذیل توجه کنید:

• در حالی که از سر و گردن شیرخوار محافظت می‌کنید، کمی سر او را به سمت پایین خم کنید. بازوی خود را دور قفسه سینه شیرخوار بپیچید. دست مشت شده را روی ناف و دست دیگر را روی دست مشت شده قرار بدهید، بعدا با حرکت ناگهانی و سریع و با فشار ضربه‌ای به سمت معده وارد نمایید.

• می‌توانید شیرخوار را به شکم برگردانید، ضربات آهسته‌ای به پشتش بزنید و برای باز نمودن مجاری هوایی، قفسه سینه را به آرامی فشار بدهید. فشار قفسه سینه میبایست با ۲ یا ۳ انگشت در نیمه پایینی استخوان جناغ سینه و در حالی انجام بگیرد که سر و گردن را با دست دیگر نگه داشته اید. این عمل تا جایی ادامه بدهید که انسداد رفع شود.

• در صورتی که با این اقدامات حالا نوزاد بهتر نشد و هوشیاری خود را از دست داد، میبایست فرآیند رفع انسداد را ادامه بدهید و فوراً به نزدیکترین بیمارستان مراجعه نمایید.

چطور میتوان از خفگی نوزاد هنگام شیردهی پیشگیری کرد؟

شما میتوانید به روش های مختلف مشکل زیادی شیر را کنترل نمایید و یا از خفگی نوزاد هنگام تغذیه جلوگیری کنید:

• کم نمودن مقدار شیر نقطه آغاز خوبی میباشد، هنگامی شیر با فشار از سینه خارج میشود نشانه تجمع بیشتر از حد شیر در سینه ها میباشد. در حالی که از ۱ طرف مثلاً سمت چپ شیر می بدهید، با کف دست راست، نوک پستان سینه راست را به سمت دنده ها فشار داده و ۵ تا بشمارید. اگر این فشار متقابل در هر شیردهی چندین بار انجام شود، سیگنالی به بدن می فرستد تا شیر با فشار از آن سینه خارج نگردد.

• تغذیه شیرخوار هر بار فقط از ۱ پستان موجب تخلیه کامل سینه میشود، علاوه بر این کودک شیر انتهایی (خامه ای) غنی از چربی را دریافت میکند، احساس سیری به او دست میدهد و دست از غذا خوردن می کشد. هم چنین میتوانید از روش “تغذیه محدود” استفاده نمایید، در این تکنیک کودک به مدت چند ساعت فقط از یک پستان شیر میخورد. به این ترتیب پیش از تعویض پستان در دور بعدی، ذخیرۀ شیر در آن پستان کم میشود.

• حتما مراقب باشید شیرخوار پستان را به درستی به دهان گیرد. اگر نوزاد سینه مادر را صحیح به دهان نگیرد، شیری که قرار میباشد مستقیم به درون گلو برود، در دهان جمع میشود و احتمال خفگی وجود دارد. از طرف دیگر، صحیح گرفتن سینه، به او امکان میدهد جریان شیر را بهتر کنترل بکند.

• قرار گرفتن در وضعیت سربالایی هنگام شیردهی زیاد مفید میباشد زیرا جریان شیر بر خلاف نیروی جاذبه بوده و مانع از خروج پرفشار شیر خواهد شد. به این منظور، خودتان بنشینید، به جایی تکیه دهید و کودک را برای شیردهی در آغوش بگیرید.

• یکی دیگر از وضعیت های قرار گیری نوزاد هنگام شیردهی، وضعیتی میباشد که مادر به پشت دراز می کشد و شیرخوار روی مادر قرار میگیرد به طوریکه مادر می تواند شکم نوزاد را لمس بکند، به این ترتیب شیر در خلاف جهت جاذبه حرکت میکند. البته این روش می تواند موجب انسداد مجاری شیری شود و نمی توان همیشه از آن استفاده نمود.

• وضعیت ذیل بغلی در حالی که مادر به عقب تکیه داده میباشد، روش خوبی برای شیر دهی به شمار می آید و حتی میتوانید بیرون از منزل هم از همین روش استفاده نمایید.

• اگر در یکی از پستان ها احساس ناراحتی کردید، میتوانید مقداری از شیر آن را بدوشید و برای تسکین ناراحتی از کمپرس خنک استفاده نمایید. اگر به همین روش ادامه بدهید، به تدریج شیر کمتر شده و دیگر نیازی به انجام اینکار ندارید.

• برای جلوگیری از خفگی نوزاد با شیر، از تحریک پستان در اثر دوشیدن غیرضروری، ریختن آب روی آنان هنگام دوش گرفتن یا استفاده از محافظ سینه خودداری نمایید.

• برای پیشگیری از خفگی نوزاد در خواب، هرگز در حالت خواب آلود به او شیر ندهید.

خفگی نوزاد هنگام شیر خوردن

چند بار میبایست به شیرخوار شیر بدهید؟

درک این نکته حائز اهمیت میباشد که شیر بیشتر از حد می تواند به شیرخوار آسیب برساند، بنابراین اگر به مقدار فراوان شیر دارید، ضروری نیست به کودک شیر دهید. در گونه لزوم همیشه میتوانید مقدار اضافی را بدوشید. تنها زمانی به او شیر دهید که خودش می خواهد. مراقب علائم گرسنگی در کودک خود باشید. گرسنگی معمولاً با این علائم بروز می کند:

۱- هنگامی او را در آغوش می گیرید، سر را به طرف سینه می چرخاند.

۲- کاری شبیه مکیدن انجام میدهد.

۳- دستش را به دهان می برد.

۴- هیجانات ناگهانی و شدید بروز میدهد.

مقدار ایده آل غذا بین هشت تا دوازده وعده در روز میباشد که هر وعده ۳۰-۴۰ دقیقه طول می کشد. با این حالا این بسته به نمودار رشد و متابولیسم بدن کودکان با هم تفاوت دارد. تا زمانیکه نوزاد میل به شیر خوردن دارد، اجازه بدهید غذا بخورد.

هنگامی که سیر شد خود به خود دست از غذا خوردن خواهد کشید. تا زمانیکه کودک سالم بماند و گرسنه نباشد، یعنی شیر او کافی میباشد.فراموش نکنید اقدامات احتیاطی پیش و حین تغذیه می تواند از خفگی نوزاد هنگام شیردهی جلوگیری به عمل آورد.

مطالب مرتبط :

 

عوارض نجویدن غذا :جویدن غذا ممکن است کاری ساده به نظر برسد، اما تأثیرات زیادی بر سلامت بدن دارد. وقتی غذا به خوبی جویده نمی‌شود، بدن نمی‌تواند به طور کامل از مواد مغذی موجود در آن بهره‌برداری کند. در واقع، جویدن مناسب کمک می‌کند که مواد غذایی بهتر هضم شوند و ویتامین‌ها، مواد معدنی و سایر مواد مغذی بهتر جذب بدن شوند.

اگر غذا به درستی جویده نشود، فرآیند هضم دچار اختلال می‌شود و این می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی مانند نفخ، سوء هاضمه یا حتی کاهش جذب مواد مغذی گردد. همچنین، جویدن مناسب غذا باعث می‌شود که بدن پیام‌های سیری را سریع‌تر دریافت کند، بنابراین مصرف بیش از حد غذا کاهش می‌یابد.

بنابراین، جویدن کامل غذا نه تنها به فرآیند هضم کمک می‌کند بلکه از بسیاری از مشکلات گوارشی و تغذیه‌ای جلوگیری می‌کند. این عادت ساده می‌تواند تأثیرات مثبت زیادی بر سلامت کلی بدن داشته باشد.

اثرات مثبت جویدن

کارهای ساده‌ای مانند جویدن می‌توانند تغییرات بزرگی در بدن ایجاد کنند و به سلامت کلی بدن کمک شایانی نمایند. فرآیند جویدن غذا و ترکیب آن با بزاق، به هضم بهتر و جذب مؤثرتر مواد مغذی کمک می‌کند و این امر باعث می‌شود بدن بتواند از تمام ویتامین‌ها، مواد معدنی و دیگر مواد مغذی موجود در غذا به بهترین شکل ممکن استفاده کند.

جویدن صحیح غذا نه تنها فرآیند هضم را تسهیل می‌کند، بلکه به بهبود جذب مواد مغذی و افزایش سلامت عمومی بدن کمک می‌کند. به همین دلیل است که باید غذا را به آرامی و به طور کامل بجوید. توصیه می‌شود هر لقمه را تقریباً ۳۲ بار بجوید تا فرآیند هضم به درستی انجام شود و بدن بتواند مواد مغذی را به راحتی جذب کند.

این عادت ساده می‌تواند تأثیرات زیادی در پیشگیری از مشکلات گوارشی و بهبود وضعیت تغذیه‌ای داشته باشد. با جویدن کامل غذا، نه تنها سلامت گوارش شما تقویت می‌شود بلکه از مصرف زیاد غذا نیز جلوگیری خواهد شد، زیرا بدن سریع‌تر سیگنال‌های سیری را دریافت می‌کند.

جلوگیری از اضافه وزن

جویدن آهسته و طولانی‌تر غذا می‌تواند نقش مهمی در کنترل وزن داشته باشد. هرچه مدت زمان جویدن بیشتر باشد، زمان صرف شده برای تمام کردن غذا نیز طولانی‌تر می‌شود و در نتیجه شما غذای کمتری مصرف می‌کنید. این روند باعث می‌شود مغز سریع‌تر فرمان سیری را ارسال کند، زیرا زمان بیشتری برای هضم و ارسال سیگنال‌های سیری از بدن به مغز وجود دارد.

آهسته غذا خوردن و جویدن با دقت به شما کمک می‌کند تا اشتهای خود را کنترل کنید و از پرخوری جلوگیری نمایید. این روش همچنین به سرعت بخشیدن به سوخت و ساز بدن کمک کرده و باعث افزایش جریان خون در شکم می‌شود که تأثیر مثبتی بر هضم و جذب مواد غذایی دارد.

با این عادت ساده، نه تنها می‌توانید از اضافه وزن جلوگیری کنید، بلکه به بهبود سلامتی گوارشی و کنترل اشتهای خود نیز کمک خواهید کرد. این تغییرات کوچک می‌توانند در درازمدت به کاهش وزن و حفظ تناسب اندام کمک کنند.

عوارض نجویدن غذا

عوارض نجویدن غذا

عملکرد بهتر بدن

جویدن صحیح و کامل غذا تأثیرات شگفت‌انگیزی بر عملکرد ذهن و بدن دارد. وقتی غذا به درستی جویده می‌شود، جریان خون افزایش یافته و اکسیژن‌رسانی به مغز بهتر می‌شود که این امر باعث بهبود وضعیت ذهنی و تمرکز شما می‌گردد.

افرادی که به دقت و با آرامش غذا می‌جویند، معمولاً توجه و هوشیاری بالاتری دارند. آن‌ها قادرند مسائل را راحت‌تر حل کنند، اطلاعات را بهتر دریافت کنند و تصمیمات هوشمندانه‌تری بگیرند. در مقابل، افرادی که غذا را به طور کامل نمی‌جویند، ممکن است در یادگیری کلمات با مشکل مواجه شوند و حافظه آن‌ها با اختلال یا کندی روبه‌رو گردد.

این که به جویدن غذا توجه داشته باشید، نه تنها به بهبود هضم و سلامت جسمی کمک می‌کند بلکه بر قدرت مغز، حافظه و توانایی تصمیم‌گیری شما نیز تأثیر مثبت خواهد داشت. این تغییر ساده در عادات غذایی می‌تواند تفاوت بزرگی در عملکرد ذهنی شما ایجاد کند.

مشکلات گوارشی

جویدن سریع و بلعیدن غذا بدون جویدن کافی می‌تواند موجب مشکلات گوارشی جدی شود. زمانی که غذا به طور نامتعادل جویده و بلعیده می‌شود، سیستم گوارش نمی‌تواند به درستی آن را تجزیه و هضم کند. این امر می‌تواند به مشکلاتی همچون رفلاکس اسید، انقباضات شکم و نفخ منجر شود.

از سوی دیگر، اگر غذا را خیلی دیر یا خیلی زود بجوید، مشکلات گوارشی نیز شدت می‌گیرند. بهترین کار این است که غذا را به آرامی و با دقت بجوید تا سیستم گوارش به راحتی بتواند آن را هضم کند. همچنین، برای بهبود عملکرد گوارش، توصیه می‌شود ۳۰ دقیقه قبل و بعد از غذا آب بنوشید و از نوشیدن قهوه یا مصرف میوه و شیرینی‌ها بلافاصله بعد از وعده غذایی پرهیز کنید.

این عادات ساده می‌توانند به بهبود فرآیند هضم کمک کرده و از بروز مشکلات گوارشی جلوگیری کنند. رعایت آن‌ها نه تنها سلامتی گوارشی شما را بهبود می‌بخشد بلکه به شما کمک می‌کند که از غذا خوردن لذت بیشتری ببرید و از رفلاکس یا نفخ جلوگیری کنید.

مکانیزم مبارزه با استرس

جویدن یکی از راه‌های عالی برای کاهش هورمون‌های استرس و مقابله با اضطراب است. زمانی که شما در وضعیت استرس قرار دارید و شروع به جویدن می‌کنید، بدن شروع به ریلکس شدن می‌کند و به شما کمک می‌کند که احساس آرامش بیشتری داشته باشید. این فرآیند نه تنها به کاهش استرس کمک می‌کند بلکه باعث تقویت استخوان‌ها و سلامت دهان نیز می‌شود.

برای زنان باردار نیز جویدن می‌تواند مفید باشد. زمانی که یک خانم باردار تحت فشار استرس قرار می‌گیرد، ممکن است این وضعیت تأثیرات منفی بر جنین داشته باشد و کودک در آینده بیشتر در معرض افسردگی قرار گیرد. بنابراین، حتی جویدن یک آدامس ساده می‌تواند به کاهش استرس کمک کرده و برای مادر و کودک مفید باشد.

در واقع، جویدن یک رفتار ساده است که می‌تواند به طور مؤثر به کاهش استرس کمک کرده و احساس آرامش و کنترل به فرد بدهد. این عادت می‌تواند به سلامت روانی و جسمی شما در مواجهه با استرس کمک زیادی کند

جذب بهتر مواد مغذی

جذب مواد مغذی در بدن به عملکرد اعضای مختلفی چون کبد و معده بستگی دارد، اما تنها این اعضا نیستند که مسئول جذب مواد مغذی هستند. همه چیز از داخل دهان شروع می‌شود و فرآیند جویدن نقش اساسی در این فرآیند ایفا می‌کند. زمانی که غذا به طور کامل جویده می‌شود و با بزاق ترکیب می‌شود، این ترکیب کمک می‌کند تا مواد مغذی به بهترین شکل جذب شوند.

حرکت جویدن و تعامل آن با بزاق سبب می‌شود که مواد غذایی به شکلی نرم‌تر و تجزیه‌شده‌تر وارد سیستم گوارش شوند، که این امر فرآیند هضم را تسهیل کرده و جذب مواد مغذی را بهبود می‌بخشد. علاوه بر این، جویدن صحیح به ذهن این امکان را می‌دهد که اطلاعات را راحت‌تر پردازش کرده و عملکرد مغز را تقویت کند.

بنابراین، جویدن دقیق و کامل نه تنها برای گوارش ضروری است بلکه به جذب بهتر مواد مغذی و بهبود کارکرد مغز نیز کمک می‌کند. این عادت ساده می‌تواند تأثیر زیادی بر سلامت عمومی و توانایی‌های شناختی شما داشته باشد.

تمرکز بهتر

جویدن آدامس می‌تواند یک روش مؤثر برای بهبود تمرکز و افزایش توجه در محل کار باشد. زمانی که شما آدامس می‌جوید، جریان خون به مغز افزایش می‌یابد و این باعث می‌شود که اکسیژن بیشتری به بخش‌های مختلف مغز منتقل شود. افزایش اکسیژن‌رسانی به مغز به تقویت عملکرد ذهنی کمک کرده و تمرکز شما را بهبود می‌بخشد.

این اقدام ساده به شما کمک می‌کند تا در طول روز با انرژی بیشتر و توانایی بیشتری به وظایف خود بپردازید. اگر به دنبال افزایش توجه و تمرکز در کار یا هنگام مطالعه هستید، جویدن آدامس می‌تواند یک راهکار طبیعی و مؤثر باشد.

عوارض نجویدن غذا

عوارض نجویدن غذا

بهبود تکلم در کودکان

زمانی که کودکان شروع به غذا خوردن می‌کنند، فرآیند جویدن به تقویت عضلات زبان، فک و لب‌های آن‌ها کمک می‌کند و این امر تأثیر مستقیم بر تکلم و توانایی بیان کلمات دارد. حرکت بیشتر زبان و فعالیت ماهیچه‌های فک باعث می‌شود که کودکان بتوانند بهتر صحبت کنند و راحت‌تر کلمات را تلفظ کنند.

جویدن غذا علاوه بر تقویت عضلات دهان، به هماهنگی حرکات زبان و لب‌ها کمک کرده و به این ترتیب روند یادگیری تکلم را تسهیل می‌کند. اگر کودکان در زمان مناسب غذاهای جامد را دریافت نکنند، ممکن است در رشد عضلات دهان و در نتیجه تکلم آن‌ها مشکلاتی به وجود آید. بنابراین، شروع به غذای جامد در زمان مناسب نه تنها برای رشد فیزیکی بلکه برای تقویت توانایی تکلم کودکان نیز بسیار حیاتی است.

مطالب مرتبط:

قوی ترین مسکن ها :امروزه بسیاری از ما برای خلاص شدن از دردهای مختلف، حتی سردردهای ساده و روزمره، به مسکن‌ها پناه می‌بریم. اما آیا تا به حال به این فکر کرده‌ایم که این راه‌حل سریع می‌تواند به یک وابستگی خاموش و ناخواسته منجر شود؟ مصرف بی‌رویه مسکن‌ها، اگرچه در لحظه آرامش‌بخش به نظر می‌رسد، اما در بلندمدت عواقب جدی برای سلامتی ما به همراه دارد.

بر اساس آمارها، داروهای ساده‌ای مثل آسپرین و استامینوفن، همیشه در دسترس هستند و تقریباً در هر خانه‌ای پیدا می‌شوند. اما آنچه زنگ خطر را به صدا درآورده، استفاده گسترده از مسکن‌های قوی‌تر مانند داروهای کدئین‌دار، مورفین، ایبوپروفن و ترامادول است. متأسفانه، بسیاری از افراد بدون مراجعه به پزشک یا حتی مشورت تخصصی، این داروها را نه‌تنها برای خود، بلکه برای دیگران نیز تجویز می‌کنند.

از سوی دیگر، دسترسی آسان به این داروها در داروخانه‌ها، باعث شده مردم بدون نسخه و تنها با یک سردرد ساده، به سراغ آن‌ها بروند. طبق گزارش وزارت بهداشت، سالانه بیش از ۳۰ میلیارد قرص مسکن در کشور مصرف می‌شود؛ رقمی حیرت‌انگیز که در جهان بی‌سابقه است.

بیایید قبل از آنکه عادت به مسکن‌ها به یک وابستگی خطرناک تبدیل شود، راه‌های سالم‌تر و پایدارتر برای مقابله با درد پیدا کنیم. سلامت ما، ارزشمندتر از آن است که با راه‌حل‌های موقتی به خطر بیفتد.

مسکن‌ها: آرامش لحظه‌ای یا وابستگی ماندگار؟

داروهای مسکن، به‌ویژه آن‌هایی که حاوی مواد مخدر هستند، می‌توانند وابستگی شدیدی در بدن و ذهن ایجاد کنند. مصرف طولانی‌مدت داروهایی مانند ترامادول، کدئین، استامینوفن و حتی ریتالین، نه‌تنها راهی برای تسکین درد نیست، بلکه دری به سوی اعتیاد و مشکلات روحی و جسمی باز می‌کند.

به گفته آمارها، حدود ۴۰ درصد از یک میلیون و ۲۰۰ هزار معتاد کشور به‌صورت خودسرانه ترامادول مصرف می‌کنند. این دارو، که از نظر عملکرد شباهت زیادی به تریاک دارد، در دسته مواد به‌شدت اعتیادآور قرار می‌گیرد و با خانواده مواد مخدری همچون کراک و مورفین مرتبط است.

قوی ترین مسکن ها

قوی ترین مسکن ها

خوددرمانی: اشتباهی که می‌تواند گران تمام شود

در جامعه امروز، خوددرمانی به یکی از رایج‌ترین عادات غلط تبدیل شده است. متأسفانه، با وجود تبلیغات و فرهنگ‌سازی‌های گسترده، بسیاری از خانواده‌ها هنوز هم با هر سردرد یا دردی کوچک، قوی‌ترین مسکن‌ها را بدون مشورت با پزشک مصرف می‌کنند. این رویه نه‌تنها دردهای جسمی بلکه مشکلات روحی و روانی را نیز پیچیده‌تر کرده است.

ریتایلن: قرصی برای حافظه یا دام اعتیاد؟

قرص ریتالین، که گاه به‌عنوان تقویت‌کننده حافظه و رفع بی‌خوابی تبلیغ می‌شود، نمونه‌ای دیگر از داروهایی است که باید با احتیاط مصرف شود. استفاده خودسرانه از این دارو ممکن است منجر به روان‌پریشی، وابستگی و حتی حملات پرخاشگرانه شود. اگر کسی این قرص را مرتباً مصرف کند، احتمال افسردگی هنگام ترک آن بسیار بالاست، به‌ویژه اگر این فرآیند بدون نظارت پزشک انجام شود.

راه‌حل چیست؟

پیش از آنکه به مسکن‌ها پناه ببریم، بیایید ریشه‌های درد را بررسی کنیم. شاید تغییر سبک زندگی، ورزش، تغذیه سالم یا مراجعه به یک متخصص بتواند راهی بهتر و ماندگارتر برای رفع مشکلات باشد. وابستگی به دارو، بهایی است که هیچ‌کس نباید برای آرامش موقت بپردازد. انتخاب امروز ما، آینده سلامتی‌مان را رقم می‌زند.

هم چنین برخی از افراد برای بیدار ماندن به جای مصرف قهوه و چای، قرص ریتالین مصرف می كنند، در حالیكه این قرص حاوی كوكایین و آمفتامین بوده و آسیب شدیدی به مغز می رساند. تهوع و استفراغ ، سرگیجه و سر درد،تغییرات ضربان قلب و فشار خون را از دیگر عوارض مصرف این قرص بیان می كند.

عوارض مصرف خودسرانه داروهای مسکن: زنگ خطری برای سلامت دستگاه گوارش

یکی از جدی‌ترین عوارض مصرف خودسرانه مسکن‌ها، آسیب به دستگاه گوارش است. به گفته متخصصان، زخم معده رایج‌ترین مشکلی است که با مصرف بی‌رویه این داروها ایجاد می‌شود. این زخم‌ها می‌توانند در قسمت‌های مختلف دستگاه گوارش ظاهر شوند، اما معده بیشترین آسیب را می‌بیند.

علائم زخم معده

زخم معده می‌تواند با علائمی چون:

  • درد شدید شکمی
  • نفخ
  • خونریزی داخلی همراه باشد.

نشانه‌های خونریزی شامل استفراغ خونی و مدفوع سیاه‌رنگ است که به‌طور جدی نیازمند مراجعه فوری به پزشک می‌باشد.

عوارض دیگر و توصیه‌های جایگزین

حتی مصرف آسپرین‌های پوشش‌دار یا شیاف‌ها که تصور می‌شود عوارض کمتری دارند، همچنان می‌توانند مشکلاتی ایجاد کنند. برای کاهش خطر، پزشکان توصیه می‌کنند:

  • از استامینوفن ساده به‌عنوان جایگزین استفاده شود.
  • افرادی که سابقه زخم معده دارند، حتماً داروهای ضداسید را در کنار مسکن‌ها مصرف کنند.
قوی ترین مسکن ها

قوی ترین مسکن ها

خطر سرطان معده

زخم‌های درمان‌نشده و استفاده مداوم از مسکن‌ها، احتمال بروز سرطان معده را افزایش می‌دهند. این بیماری یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در بین بیماران دستگاه گوارش است و اهمیت پیشگیری و درمان به‌موقع را دوچندان می‌کند.

مصرف خودسرانه مسکن‌ها راه‌حلی سریع اما پرخطر است. بهتر است به‌جای استفاده بی‌رویه از این داروها، به پزشک مراجعه کرده و درمانی اصولی و ایمن را دنبال کنیم. سلامت دستگاه گوارش، کلید حفظ شادابی و انرژی در زندگی است.

 

مطالب مرتبط :

ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن : معمولا کودکان گریه می کنند، بعدا نفس می کشند و آن را بدون انجام بازدم درون ریه نگه می دارند. بهتر میباشد بدانید که هیچ کودکی اینکار را عمدا انجام نمی دهد. حتی اگر به پیشنهاد برسد که او عمدا برای نشان دادن بخشی از خشم شدید اینکار را میکند.(ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن)

ریسه رفتن کودکان معمولاً در عرض ۳۰-۶۰ ثانیه به انتها می رسند، یعنی زمانیکه بچه ها نفس می کشند و آغاز به گریه یا فریاد می کنند. در برخی موارد، آنقدر ریسه رفتن کودک طول می کشد تا کودک بیهوش میشود، ولی نگران نباشید زیرا بدن به طور خودکار سیستم تنفسی کودک را وادار میکند تا نفس کشیدن را آغاز بکند.

ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن

در ادامه این مقاله به شما می گوییم که علت ریسه رفتن کودک چیست و با مشاهده ریسه رفتن کودک هنگام گریه چه کاری میبایست بکنید.

آیا ریسه رفتن کودک ۲ ساله طبیعی است؟

حملات ریسه در کودکان امکان دارد حتی چند بار در روز هم اتفاق بیافتد ولی در بعضی کودکان امکان دارد فقط ۱ بار در سال باشد. امکان دارد کودکان در سن ۶ ماهگی دچار حمله ریسه شوند، ولی این حملات بیش در کودکانی که ۱ یا ۲ سال سن دارند، دیده میشوند و معمولا هنگامی به سن ۶ سالگی برسند این حملات متوقف میشوند.

علت ریسه رفتن کودکان چیست؟

در برخی موارد دلیل این حملات امکان دارد با کم خونی فقر آهن در کودکان در ارتباط باشند. بنابراین ۱ دکتر عمومی هم می تواند با درخواست آزمایش ساده متوجه این مورد شود..(ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن)

انواع حملات ریسه ای در کودکان

به طور کلی ۲ نوع حمله ریسه ای وجود دارد:

یک. حملات ریسه ای سیانوتیک (یا حملات ریسه ای آبی که کبود شونده هستند) شایعترین نوع حمله ریسه ای میباشد. کودکانی که تحت تاثیر این نوع حمله قرار می گیرند شامل:

• بیشتر از حد گریه می کنند و یا ناراحتی دارند.

• در طول این حمله رنگ پوستشان آبی میشود به خصوص در اطراف دهان.

دو. حملات ریسه ای رنگ پریده که شیوع کمتری دارد. در این حالت کودکان دچار موارد ذیل می شوند:

• امکان دارد گریه نکنند.

• در طول حمله ریسه ضربان قلب آنان بکند میشود و پوست آنان رنگ پریده به پیشنهاد می رسد.

• پس از انتها حمله عرق می کنند و احساس خستگی زیادی دارند.

• افرادی که دچار این حمله در کودکی هستند امکان دارد در بزرگسالی غش کنند.

برخی از کودکان هم امکان دارد حرکات تشنجی داشته باشند که خوشبختانه زیاد نادر میباشد..(ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن)

آیا ریسه رفتن کودکان خطرناک است؟

طبیعی است که در نخستین باری که فرزند شما دچار حمله ریسه میشود، شما احساس ترس و یا وحشت نمایید به خصوص اگر قبلا در این مورد چیزی نشنیده باشید. خوشبختانه حملات ریسه سبب آسیب بلند مدت نمی شود و همچنین هیچ اثر بدی بر روی مغز کودکان ندارد. به یاد داشته باشید که:

• کودکان امکان دارد هنگام ناراحتی یا آسیب دیدگی نفس خود را نگه دارند. آنان اینکار را عمدا انجام نمی بدهند.

• در حملات ریسه کودکان آهسته باشید. تلاش نکنید با تکان دادن کودک یا پاک نمودن راه هوایی او را مجبور به نفس کشیدن نمایید.

• حملات ریسه کودکان معمولاً طی ۳۰-۶۰ ثانیه به انتها می رسند.

• با دکتر کودکتان مشورت نمایید تا مطمئن بشوید این حملات ناشی از بیماری خاصی نباشند..(ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن)

ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن

حملات ریسه رفتن کودکان چه زمانی رخ می دهد؟

این حملات معمولا در مواقع ذیل برای کودکان اتفاق می افتد:

• هنگام گریه نمودن

• وقتی که از چیزی ترسیده و یا غمگین میباشد.

• تصادف جزئی داشته و دچار شوک شده میباشد.

چه کارهایی در طول حملات ریسه کودکان میتوان انجام داد؟
با به کارگیری نکته ها ذیل میتوانید در طول حمله ریسه به کودک دلبندتان یاری کنید:

• آرامش خود را حفظ کنید. حمله ریسه به احتمال فراوان در طی ۱ دقیقه از بین می رود.

• کودک خود را به پهلو بخوابانید و از او مراقبت نمایید تا حمله ریسه پایان شود.

• هیچ چیزی در دهان کودکتان نگدارید، حتی برای پاکسازی مجرای تنفسی او، انگشت خود را درون دهانش نگذارید. اگر کودک شما آغاز به حرکات تشنجی نمود، میتوانید سر، دست ها یا پاها را بگیرید تا از آسیب دیدن جلوگیری بکند و یا وسایلی را که می تواند به او آسیب برساند از اطرافش بردارید.

• به هیچ وجه کودک خود را تکان ندهید. زیرا با اینکار ۹ تنها هیچ کمکی برای بهتر شدن حمله ریسه نمی نمایید بلکه امکان دارد به او آسیب هم بزنید.

• به سایر کودکان یا بزرگسالانی که در آن محل هستند، اطمینان خاطر بدهید که این ۱ حمله ریسه بی ضرر میباشد و به زودی از بین خواهد رفت.

• گاهی اوقات کودکان امکان دارد در طول حمله ریسه به زمین بیفتند و به خود آسیب برسانند. اگر این اتفاق افتاد، بهتر میباشد با ۱ دکتر مشورت نمایید تا مطمئن بشوید آسیبی به او وارد نشده میباشد.

• پس از انتها حمله ریسه، هرگز کودک خود را تنبیه نکنید و خشمگین نگردید و همچنین به او پاداش ندهید.نخستین باری که کودک شما دچار حمله ریسه شد، بهتر میباشد به دکتر متخصص مراجعه نمایید تا او بررسی بکند که دلیل این حمله مشکل جدی یا بیماری خاصی نیست.

چه زمانی به دکتر مراجعه نمایید

در موارد ذیل بهتر میباشد با دکتر کودکتان مشورت کنید:

• کمتر از ۶ ماه سن دارد.

• بیشتر از ۱ بار در هفته دچار این حمله میشود که می تواند به دلیل کم خونی باشد.

• حمله ریسه به طور ناگهانی آغاز میشود.

• کودکتان پس از انتها حمله ریسه دچار گیجی یا خواب آلودگی میشود.

• در طول حمله زیاد رنگ پریده میشود و یا از هوش می رود.

• اگر لرزش و سفتی بدن بیش از ۱ دقیقه طول کشید و حمله ریسه پس از مدت طولانی تری از بین رفت، امکان دارد ۱ حمله ریسه ساده نباشد و میبایست پیگیری های بیشتری انجام بدهید.

ریسه رفتن کودک، هنگام گریه کردن

پیشگیری از حملات ریسه ای در کودکان و نوزادان

به طور کلی شما نمی توانید جلوی این حمله را بگیرید ولی با استفاده از نکته ها ذیل میتوانید از اتفاقاتی که منجر به درست کردن حمله ریسه میشوند را جلوگیری کنید:

• اگر قبل بینی کردید که امکان دارد الان کودکتان دچار این حمله شود بهتر میباشد با چیزی حواس او را پرت نمایید.

• اگر می خواهید فعالیت یا موقعیت فرزند خود را تغییر بدهید، به او این موارد را بگوئید تا اگر دچار این حمله شد بیشتر از حد نترسد.

آغاز درمان

• نحوه مدیریت خشم خود را یاد بگیرید به خصوص اگر خشم شما یکی از دلایل آغاز حمله ریسه باشد.

• پس از انتها این حمله تلاش نمایید به کودک عزیزتان احساس آرامش دهید.

• برای جلوگیری از ریسه رفتن کودک، تلاش نمایید کودک خود را بیشتر از حد گرسنه یا خسته نکنید.

• به کودکان بزرگتر یاری نمایید تا احساساتی همچون ناامیدی را تشخیص بدهند. اگر کودک شما بتواند این احساسات را بشناسد و مدیریت بکند، امکان دارد مانع تبدیل آنان به خشم یا ترس شود که سبب درست کردن حمله ریسه میشوند.

 

خدمات پرستاری در منزل همراه شما شامل پرستاری از سالمند، کودک و بیمار به‌صورت شبانه‌روزی در تمام مناطق تهران است. ما با تیمی مجرب در زمینه آموزش سالمندیاری و پرستار در منزل، بهترین مراقبت را برای عزیزان شما فراهم می‌کنیم.

 

مطالب مرتبط :

اوره  و نقش کم وزیاد شدن آن در بدن : اوره یکی از مواد حاصل از سوخت و ساز پروتئین های بدن میباشد که در کبد تولید شده و به طور کامل از کلیه ها دفع میشود. بنابراین میزان اوره خون بصورت غیرمستقیم بیانگر عملکرد کلیه ها میباشد. در این مقاله به بررسی اوره و اسید اوریک خون میپردازیم.هرگاه مقدار مصرف (سوخت و ساز) پروتئین زیاد شدن یابد (مثلا در اثر زیاد شدن میزان گوشت در رژیم غذایی و یا خونریزی گوارشی) یا فعالیت کلیه ها دچار اختلال شود .

یا خون غلیظ گردد (مثلا در پی کاهش طولانی مدت میزان مایع مصرفی و یا دفع زیاد آب از بدن به علت اسهال طولانی و شدید)، میزان اوره هم زیاد شدن می یابد.همچنین از ٥٠ سالگی به بعد، به ازای هر ١٠ سال، مختصری میزان اوره خون زیاد شدن می یابد که به علت کاهش ذاتی عملکرد کلیه در اثر زیاد شدن سن میباشد.مقدار طبیعی اوره خون در بالغین ۴۵-۱۵ mg/dl و در کودکان ۴۰-۱۰ mg/dl میباشد.

بنابراین این آزمایش عمدتا بیانگر میزان آب بدن و تا حدی وضعیت عملکردی کلیه میباشد.‏ BUN یا میزان نیتروژن اوره خون هم بصورت غیرمستقیم بیانگر میزان اوره میباشد. در واقع از ضرب مقادیر BUN در عدد ١/٨ میزان اوره خون مشخص میشود. برای مثال اگر در فردی میزان BUN ٢٠ باشد میزان اوره خون آن نفر ٣٦ میباشد. میزان طبیعی BUN در بالغین حدودا ۲۰-۱۰ mg/dl میباشد.

 

از علل کاهش سطح اوره خون (BUN) میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

میزان پروتئین دریافتی کم باشد. (سوء تغذیه)
سنتز و ساخت پروتئین مختل شود. (بیماری کبدی)
میزان دریافت مایعات بیشتر از حد ضروری باشد. (هیدراتاسیون بیشتر از حد)
علل زیاد شدن اوره ی خون

از علل زیاد شدن اوره ی خون میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

اختلال کلیوی
از دست رفتن آب بدن
خونریزی گوارشی و یا خونریزی های داخلی بدن

مصرف برخی از داروها نظیر متوترکسات، کاربامازپین و انتی بیوتیک های آمینوگلیکوزیدی همچون جنتامایسین یا امیکاسین از اختلالات کلیوی زیاد شدن دهنده ی اوره خون میتوان به دلایل قبل کلیوی (کاهش حجم مایعات بدن به علت کم آبی مفرط و یا خونریزی و از دست دادن حجم)،

بیماری های درگیر کننده پارانشیم کلیه (سنگ کلیه بزرگ و متعدد، عفونت کلیه وسیع و یا بیماری های کیست کلیه) و یا علل بعد از کلیه (سنگ حالب انسدادی، تنگی شدید محل اتصال حالب به لگنچه کلیه و یا بزرگی پروستات انسدادی و مزمن) اشاره نمود.(اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن)

اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

 

علل زیاد شدن اسید اوریک خون

اسید اوریک ماده حاصل از سوخت و ساز مواد آلی به نام پورین ها (از ترکیبات اصلی هسته سلول ها) بوده که قسمت عمده آن بوسیله کلیه ها (ادرار) و مابقی بوسیله روده (مدفوع) دفع میشود.میزان طبیعی اسید اوریک خون بین ۸.۳-۳.۶ میلی گرم در دسی لیتر میباشد زیاد شدن مختصر در میزان اسید اوریک معمولا بی علامت میباشد.اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

زیاد شدن واضح در میزان اسید اوریک خون باعث رسوب آن در بافت های نرم، نقرس، رسوب آن در کلیه و درست کردن سنگ کلیه اسید اوریکی میشود.معمولا حملات نقرس خود را بصورت تورم، قرمزی و درد در مفصل انگشت شست پا، پس از مصرف ۱ وعده غذایی حاوی گوشت قرمز فراوان نشان میدهد.اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

هر گونه زیاد شدن در میزان اسید اوریک خون، حاصل از زیاد شدن در مصرف منابع حاوی اسید اوریک، اختلال در ساخت آن و یا اختلال در دفع آن (نارسایی کلیه) میباشد. از علل زیاد شدن اسید اوریک خون میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

مصرف داروهای ادرار آور
مصرف نوشیدنی های الکلی
ژنتیک
کم کاری تیروئید
مصرف داروهای ضعیف کننده ی سیستم ایمنی
عفونت وسیع
چاقی
لوسمی
لنفوم
مصرف فراوان کافئین
جراحی وسیع
پرتو درمانی

اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن
از مهمترین علل بالا بودن اوره، نارسایی کلیه و عدم توانایی کلیه برای دفع اسید اوریک میباشد.‼ نکته: ورزش سنگین و فعالیت فراوان هم می تواند سبب زیاد شدن اسید اوریک شود.اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

از علل کاهش اسید اوریک خون میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

بیماری ویلسون
سندرم فانکلیس
سندرم STIDH
رژیم غذایی

دشمن اسید اوریک و غذاهای کاهش اوره خون

اگر اسید اوریک بالایی دارید توصیه های غذایی برای کاهش اسید اوریک شامل کاهش مصرف پروتئین، کاهش مصرف گوشت قرمز، کاهش مصرف جگر، کاهش مصرف ماکیان و کاهش مصرف احشاء داخلی(کله پاچه، مغز و دنبلان) میباشد. به طور کلی توصیه میشود که مواد غذایی حاوی پورین را در رژیم غذایی کاهش بدهید.

همچنین مصرف موادی همچون اسفناج، گل کلم، مارچوبه، ریواس، حبوبات و لوبیا، قارچ و عدس را محدود نمایید. تخم مرغ حاوی میزان کم پورین بوده و باعث زیاد شدن بارز در میزان اسید اوریک خون نمی شود ولی به دلیل اسیدی نمودن خون باعث زیاد شدن دردهای ناشی از نقرس میشود.

 

رژیم غذایی سخت و کاهش وزن سریع

توصیه میشود مصرف گوجه فرنگی، توت فرنگی و زرده تخم مرغ را به علت اسیدی نمودن خون، محدود نمایید.بهتر میباشد به جای زرده از سفیده تخم مرغ استفاده نمایید.بهتر میباشد روند کاهش وزن تدریجی و ملایم باشد چرا که رژیم غذایی سخت و کاهش وزن سریع، سبب زیاد شدن اسید اوریک میشود.اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

از آنجایی که ورزش سنگین خود سبب زیاد شدن میزان اسید اوریک خون میشود به بیماران توصیه میشود که هفته ای ٣ جلسه، هر بار به مدت ٣٠ دقیقه ورزش کنند. پیاده روی و شنا از گزینه های متناسب می باشند.اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

اوره و نقش کم و زیاد شدن آن در بدن

سنجش میزان اسید اوریک خون

برای آزمایش اسید اوریک توصیه میشود که ۴ ساعت پیش ناشتا بوده و از ۲ ساعت پیش از آن دارو مصرف نشود.از داروهای زیاد شدن دهنده یا کاهنده ی اسید اوریک پیش از آزمایش استفاده نشود.

از مصرف فراوان پروتئین پیش از آزمایش خودداری شود.پیش از آزمایش به مدت چند روز رژیم غذایی عادی داشته باشید و مواد غذایی با حجم فراوان پروتئین مصرف نکنید.برای آزمایش اوره ی خون نیازی به ناشتا بودن نمی باشد ولی از چند روز پیش از آزمایش رژیم غذایی پر کربوهیدرات و پر پروتئین مصرف نشود.

مطالب مرتبط :